Ένας φεμινιστικός μονόλογος γεμάτος αλήθειες

Ο παρακάτω μονόλογος της ηθοποιού Laura Dern στην ταινία “Marriage Story” (αντιγράφω την μετάφραση από αυτό το άρθρο, όπου υπάρχουν πολλές επιπλέον πληροφορίες)

«Ας το αποδεχτούμε. Η ιδέα του καλού πατέρα έχει εφευρεθεί μόλις 30 χρόνια τώρα. Πριν απ’ αυτό, οι πατεράδες ήταν αναμενόμενο να είναι σιωπηλοί και απόντες και αναξιόπιστοι και εγωιστές. Τους αγαπάμε για την τάση τους να αποτυγχάνουν, αλλά οι άνθρωποι δεν αποδέχονται με κανέναν τρόπο τις ίδιες αποτυχίες στις μητέρες. Δεν τις αποδεχόμαστε δομικά και δεν τις αποδεχόμαστε πνευματικά.

Γιατί η βάση του Ιουδαϊκο-Χριστιανο-Κάτι μας είναι η Μαρία, η Μητέρα του Ιησού. Και αυτή είναι τέλεια. Είναι παρθένα που γεννάει! Στηρίζει αγόγγυστα το παιδί της και κρατά το νεκρό σώμα του στα χέρια όταν πεθαίνει. Και ο μπαμπάς δεν είναι εκεί. Δεν έκανε καν το γ@μήσι. Ο Θεός είναι στον ουρανό! Ο Θεός είναι ο πατέρας και ο Θεός δεν εμφανίστηκε! Οπότε εσύ πρέπει να είσαι τέλεια και ο Charlie μπορεί να τα σκατώνει και δεν έχει σημασία. Από εσένα θα περιμένουν να τηρήσεις ένα διαφορετικό, υψηλότερο standard. Και είναι μαλακία, αλλά έτσι έχουν τα πράγματα».

Και η αντίστοιχη σκηνή:

 

ΥΓ: Χαράς το κουράγιο τους που σε μία mainstream ταινία τόλμησαν να κριτικάρουν την πατριαρχία που έχουν μέσα τους οι θρησκείες. Ίσως αυτό είναι ένα δείγμα το ο φεμινισμός κερδίζει έδαφος σιγά – σιγά.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

116 points
Upvote Downvote

8
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
8 Θέματα σχολίων
0 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
8 Συντάκτες σχολίων
Τζι&ΤιsorrypatriciaΧριστίνα Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Xthesini
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Υπέροχο όπως και ολόκληρη η ταινία. Κι εγώ βλέποντας αυτή τη σκηνή αυτόματα σκέφτηκα το α,μπα. Νομίζω συνοψίζει τέλεια τις σχεδόν μηδενικές απαιτήσεις της κοινωνίας από τους πατεράδες σε σχέση με τις εξωφρενικές απαιτήσεις για τελειότητα και αφοσίωση από τις μητέρες. Ειδικά το τελευταίο “όσο και να τα σκατώσει ο Τσάρλι you will always be held to a different higher standard” εντελώς to the point.

sorrypatricia
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Σε αλλά νέα εγώ είμαι έξαλλη, χωρίς ιδιαίτερο λόγο, με τον ντόρο γύρω από αυτή την ταινία και όχι με την ταινία καθ εαυτή, διότι αν και εξαιρετικές ερμηνείες, ο αντρικος πρωταγωνιστικός ρόλος έχει εκθειαστεί στο έπακρο, επειδή ο χαρακτήρας κλαίει και υποφέρει εν όψει ενός επίπονου διαζυγίου λες και ευφηυρανε τον τροχό που δείξανε ότι οι άντρες έχουν και άλλη γκάμα συναισθημάτων, πέρα από το γνωστό τρίπτυχο του πεινάω-πηδάω-δέρνω. Το ότι ακόμα εν έτει 2019 ενθουσιαζόμαστε με κάτι τέτοια, και επιβραβεύομε το αυτονόητο επίπεδο συναισθηματικής νοημοσύνης με οσκαρς πολύ με δαιμονίζει. Και επίσης το βρίσκω και απιστευτη ειρωνία δεδομένου… Διαβάστε περισσότερα »

Vasilikos
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Χαρακτηρίζεις την ταινία mainstream λόγω του ότι είναι παραγωγή του νετφλιξ; Γιατί προσωπικά βρήκα την ταινία πολύ καλή και μου φάνηκε πως ξεχωρίζει από πολλές άλλες ταινίες με θέμα το διαζύγιο. Μου άρεσε ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζεται το διαζύγιο, και η εξέλιξη των σχέσεων του ζευγαριού. Μου φάνηκε πιο ανθρώπινη και ρεαλιστική αυτή η προσέγγιση (με εξαίρεση βέβαια τα χρηματικά ποσά που αναφέρονται και το γενικότερο λαιφσταιλ).
Σε κάθε περίπτωση χαίρομαι που κάποιος έστειλε την συγκεκριμένη σκηνή γιατί καθώς την παρακολουθουσα ήταν απ’ τα πρώτα πράγματα που σκέφτηκα να την στείλω εδώ. 🙂

Χριστίνα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Μόλις είδα την ταινία και εκτός από τον παραπάνω μονόλογο είναι πολύ ωραίος ο τρόπος που παρουσιάζεται ο πατέρας, ο οποίος συγκινείται με σκηνές από ταινίες που παρακολουθεί με τον γιο του και μετά συζητάνε με ποια σκηνή κλάψανε, ενώ δεν φοβάται να κλάψει μπροστά του όταν διαβάζει το κείμενο που έγραψε για αυτόν η πρώην (πλέον) γυναίκα του. Επίσης η σύζυγος αναφέρει σε αυτό το κείμενο ακριβώς αυτό του χαρακτηριστικό ως ένα από τα αγαπημένα της στοιχεία , του χαρακτήρα του.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Δε με ενθουσιασε η ταινια (ισως επειδη ειμαι σε φαση διαζυγιου και ταυτιστηκα καπως, και ξυθηκαν πληγες).
Αλλα αυτο το κομματι μου εμεινε κι εμενα. Πολυ εξυπνος παραλληλισμος!

Μαύρος Γάτος
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Νομίζω ότι και μόνο γι’ αυτήν την ατάκα σε mainstream αμερικάνικη ταινία, αξίζει να την δω.
Να υποθέσω ότι δεν είναι ορφανή και ότι είχε και άλλες εξίσου ενδιαφέρουσες;

Τζι&Τι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Για ποιὀ λόγο θεωρείται mainstream?

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μπράβο στον σκηνοθέτη για την φεμινιστική του ματιά!!!!!