Έγινα δυσάρεστη: Για όλες τις φορές που σώπασα

Illustration: Camila Rosa

Οταν ήμουν πιο μικρή έβλεπα πάντα τον ίδιο εφιάλτη. Ένας άντρας θα με κυνήγαγε στο σπίτι και θα κατάφερνε να με κλείσει σε ένα δωμάτιο για να μου επιτεθεί.  Όσο έτρεχα για να προσπαθήσω να ξεφύγω από εκείνον, προσπαθούσα να φωνάξω αλλά ένιωθα να κλείνουν οι φωνητικές μου χορδές από τον φόβο μου και να μην βγαίνει ήχος. Ακόμα και τότε σκεφτόμουν πως αν δεν μ ακούσουν να φωνάζω βοήθεια, δεν θα πιστέψει κανείς πως πάλεψα, πως αντιστάθηκα.

Για την ιστορία μας, είχα ξεκινήσει μια ιστορία με ένα παιδί 3 χρόνια μικρότερο από μένα. Είχα δει αρκετά red flags από την αρχή,όπως για παράδειγμα ότι δεν με στήριζε στα προβλήματα που είχα στην δουλεία μου ή έβαζε τον εαυτό του πάνω από όλα κλπ κλπ,  αλλά τα προσπερνούσα γιατί.. ήλπιζα πως θα μπορούσε να αλλάξει φαντάζομαι.

Anyway, το κερασάκι στην τούρτα ήταν ένα βράδυ που μιλούσαμε και προσπαθούσα να του εξηγήσω γιατί τα αστεία, πολλές φορές δεν είναι απλά αστεία αλλά μεταφέρουν στερεότυπα που δεν είναι σωστά. Κάπου εκεί νομίζω είπε το υπέροχο επιχείρημα “είσαι υπερβολική, ένας άνδρας που θα πει στα αστεία πχ οτι μια κοπέλα πάει γυρεύοντας δεν σημαίνει ότι θα την βιάσει κιόλας” (ή κάτι σε αυτές τις γραμμές).  Και πάλι δεν φώναξα, απλά συνέχισα να του εξηγώ τα λάθη στην σκέψη του και όσο προχωρούσαμε φτάσαμε στο σημείο να του αναφέρω διάφορα πράγματα για το παρελθόν μου, σε μια προσπάθεια να τον κάνω να καταλάβει ότι αυτά τα πράγματα μπορούν πραγματικά να συμβούν στον καθένα.

Για ένα λεπτό έμεινε σιωπηλός και μετά με πήρε αγκαλιά. Αφού με άφησε από την αγκαλιά του μου έδωσε μια συμβουλή που την θυμάμαι αυτολεξεί. “αυτό καλύτερα να μην το λες σε ανθρώπους που έχεις γύρω σου γιατί μπορεί να τους τρομάξεις και να φύγουν”.

Σε εκείνο το σημείο απλά γέλασα στα μούτρα του. Τον κοίταξα στα μάτια και του είπα πολύ απλά πως δεν έκανα τίποτα λάθος, για το οποίο θα πρέπει να ντρέπομαι ή να κρύβομαι. Κάποιος μου έκανε κακό, αυτό είναι δικό του φταίξιμο, αυτός είναι μαλάκας. Εγώ θα μιλάω και θα λέω την ιστορία μου, γιατί μέσα στους 100 που θα την ακούσουν μπορεί να βρίσκονται 2 ακόμα που να νιώσουν λιγότερο μόνοι και αυτό για μένα είναι που μετράει.

Έχω περάσει πολύ χρόνο από την ζωή μου με το να φοβάμαι πως δεν θα έχω φωνή να φωνάξω αλλά και να διδάξω το τι είναι σωστό και τι όχι. Δεν πρόκειται να σωπάσω ποτέ για κανέναν. Αν κάτι είναι λάθος, είναι λάθος πολύ απλά. Ελπίζω πως όλοι μαζί μπορούμε να αρχίσουμε να αλλάζουμε τον κόσμο.

My life amounts to no more than one drop in a limitless ocean. Yet what is any ocean, but a multitude of drops?

in

Αξιολογήστε το άρθρο

84 points
Upvote Downvote

6
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
4 Θέματα σχολίων
2 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
5 Συντάκτες σχολίων
Nya92tsipoura_alaniaraMoodusΦούστα Κλαρωτή Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Moodus
Μέλος
Συμμετέχων

Ξέρεις γιατί μπορεί κάποιοι να φοβηθούν και να φύγουν;Γιατί βλέπουν τον εαυτό τους στη θέση του θύτη…το τι κακό μπορεί να προκαλέσουν ή ακόμα και να προκάλεσαν.Ίσως, αυτοί θα πρέπει να την ακούσουν πρώτα και να δούν από πρώτο χέρι τον πόνο που προκαλούν.Λυπάμαι για ό,τι σου συνέβη!

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

σου εύχομαι πάντα να έχεις δύναμη να μη μένεις σιωπηλή και για τον εαυτό σου και για τους άλλους ανθρώπους που το χρειάζονται. Και μια μεγάλη αγκαλιά

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Και αυτός αν συνεχίσει να έχει αυτές τις απόψεις και αυτή την συμπεριφορά, μπορεί οι κοπέλες που θα κάνουν σχέση μαζί του να τρομάζουν και να φεύγουν.

tsipoura_alaniara
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

I ‘ve been there, I ‘ve done that και σαν απαντησάρα πήρα ότι έπεσα στα μάτια του, καθώς αυτό σήμαινε ότι δείχνω στον άλλο ότι είμαι “θύμα” (σε ελεύθερη μετάφραση, χαζή, ευκολόπιστη, ίσως και εύκολη γενικά) και όχι δυναμική όπως μοιάζω.
Για δύο ατυχή περιστατικά το άκουσα αυτό, κάτι που όμως όντως με επηρέασε και με περιόρισε και δεν τα έχω αναφέρει ξανά και σε σκέψεις με έβαλε για το κατά πόσο διαφέρει αυτός που με πρόσβαλλε με λόγια, από τον άλλο που με πρόσβαλλε με πράξεις.