Δεν ξέρω τι να κάνω για να βοηθήσω τους γονείς μου

Ερωτήσεις απαντημένες από την ψυχολόγο Φαίνια Ξανθοπουλίδου.

Αγαπητη α μπα. Σου γραφω για ενα θεμα που αφορα την οικογενεια μου. Εγω και τα δυο μου αδερφια διανυουμε τα πρωτα αντα και εχουμε φυγει απο το πατρικο. Οι γονεις μας χαιρουν ακρας σωματικης υγειας. Παρολα αυτα ανησυχω πολυ και δεν ξέρω τι λυση να δωσω σε ενα πολυ σημαντικο προβλημα. Η μητερα μου εχει διαγνωστει με καταθλιψη. Μιλαει με ψυχιατρο και παιρνει αγωγη. Εχουν συμβει πολυ ασχημα γεγονοτα στην οικογενεια τα τελευταια χρονια (θανατοι αγαπημενων προσώπων). Ο πατερας μου αντι να της συμπαρασταθει, να δειξει λιγη κατανοηση,της μιλαει παρα πολυ ασχημα και υποτιμητικα και για την ιδια και για την οικογενεια της. Της ασκει ψυχολογικη βια. Συνεχεια τη βριζει, την προσβαλλει, φωναζει και ουρλιαζει με το παραμικρο. κανει σαν μανιακος, υστερικος και ενω εχει βγει στη συνταξη, δεν κανει τιποτα ολη μερα. ειναι τεμπελης. ενω η μαμα μου ακομη δουλευει, ο ιδιος δεν κανει καμια δουλεια μεσα στο σπιτι, τα περιμενει ολα απο εκεινη. Αντιθετως βρωμιζει και δεν κανει και μπανιο ο ιδιος. Μυριζει παρα πολυ ασχημα σε σημειο να με κανει να ντρεπομαι. Δεν φροντιζει καθολου τον εαυτο του τρωει συνεχεια ειναι παχυσαρκος και δεν ακουει κανεναν ουτε εμας ουτε τους γιατρους που του λενε να χασει βαρος. Δεν ξερω τι πρεπει να κανω αφενως να βοηθησω τη μητερα μου, σε σημειο που νιωθω τυψεις που μενω μακρια και δεν μπορω να της συμπαρασταθω, και απο την αλλη για ολη αυτη τη σκατοσυμπεριφορα του πατερα μου που μ εκνευριζει και με τσαντιζει αφανταστα. Εχουμε τσακωθει απειρες φορες με φωνες και ουρλιαχτα γι αυτα που λεει στη μαμα. Η αδερφη μου τον απειλησε οτι θα καλεσει την αστυνομια αν συνεχισει να φερεται ετσι, παρολα αυτα δεν το εχει κανει ακομη. Με τ αδερφια μου εχουμε συζητησει απειρες φορες και εχουμε μιλησει και στον πατερα μου αλλα δεν εχει αλλαξει τιποτα. Τους εχουμε πει να παρουν διαζυγιο αλλα δεν το σκέφτονται καν σαν επιλογη. Πολλες φορες μας λεει οτι ευχεται να πεθανει ή να μην ειχε γεννηθει. Πολλες φορες ευχεται να πεθανει η μητερα μου. Λεει οτι τον πιασαμε κοροιδο και οτι τον εκμεταλλευομαστε οικονομικα (ολοι δουλευουμε και εχουμε δικα μας εισοδηματα. Μαλλον αναφερεται στα λεφτα που εδινε για εμας οσο ημασταν ανηλικα, φροντηστηρια, ρουχισμο, φαγητο;;;; δε μας νιωθει σαν οικογένειά του ) Εγω νιωθω πως αυτοι οι 2 ανθρωποι δεν θα επρεπε να ειχαν παντρευτει ποτε τους και πως πραγματικα τους παντρεψαν με το ζορι. Δεν επρεπε σε καμια περιπτωση να κανουν παιδια. Νιωθω πως ειμαι ενα λαθος, ο καρπος ενος λαθους. Ο καρπος δυο ανθρωπων που δεν αγαπηθηκαν ποτε. Νιωθω απαισια που ειμαι παιδι δυο ανθρωπων που δεν αγαπιουνται ουτε αγαπηθηκαν που δεν εχουν δειξει ποτε τους στοργη . Πολλες φορες νιωθω πως και εγω ειμαι αναξια αγαπης και στοργης, ακριβως δηλαδη οπως νιωθει ο πατερας μου για τη μητερα μου. Του εχω πει οτι δε θελω να παντρευτω για να μην πέσω στα χερια κανενος μαλακα οπως ειναι ο ιδιος.κανεις μας δεν εχει παντρευτει και δεν ειναι τυχαιο. Εχοντας αυτο το ζευγαρι σαν παραδειγμα ολοι προτιμαμε να πεθανουμε μονοι μας. Δεν ειναι οτι δε θελουμε να εχουμε συντροφο, απλα φοβομαστε οτι ενδομιχα θα διαλεξουμε τον /την πιο ακαταλληκο /η. Δεν ξερω τι να κανω. Δεν ξερω πως να βοηθησω τη μητερα μου. Να παραιτηθω και να παω να μεινω μαζί της; να της πω να βγει στη συνταξη και να ερθει να μεινει με εμενα; συγνωμη για το τελειως μπερδεμεμο κειμενο μου, ειμαι συναισθηματικα φορτισμενη και τα γραφω χωρις να τα επεξεργαστω ιδιαιτερα. -Ψιψινελ

Φαίνεται πως έχεις δύο γονείς με κατάθλιψη, αν και όπως έχω ξαναπεί δεν είμαι σε θέση να κάνω διαγνώσεις. Το σίγουρο είναι πως ο πατέρας σου δεν φαίνεται να είναι ψυχικά υγιής και πως πολλά από τα συμπτώματα του δηλώνουν καταθλιπτική διαταραχή. 

Στέκομαι σε αυτό που λες στην αρχή, “δεν ξέρω τι λύση να δώσω”, και όπως πολλές φορές έχουμε πει, δεν καλείσαι εσύ να λύσεις κάποιο πρόβλημα, δεν είναι δική σου αρμοδιότητα να επιλύσεις τις συγκρουσιακές σχέσεις των γονέων σου ή την ενδεχόμενη ψυχοπαθολογία τους. 

Αν είσαι ο καρπός ενός ζευγαριού που δεν αγαπήθηκε ποτέ όπως λες- κάτι το οποίο μάλλον δεν είσαι σε θέση να το ξέρεις- τότε δεν έχεις καμία διαφορά με χιλιάδες άλλους ανθρώπους, που επίσης γεννήθηκαν κάτω από συνθήκες που ξεφεύγουν από αυτό που έχουμε στο μυαλό μας ως πρότυπο (δύο άνθρωποι που αγαπιούνται και τεκνοποιούν). 

Το αν “θα πέσεις στα χέρια κανενός μαλάκα”, δεν είναι συγκυριακό, όπως δεν είναι ποτέ συγκυριακή η επιλογή ενός συντρόφου. Καλώς ανησυχείς πως μπορεί να διαλέξεις κάποιον ακατάλληλο, αλλά αυτά είναι ζητήματα που πρέπει να συζητήσεις στην προσωπική σου θεραπεία. Εκεί πρέπει να εστιάσεις και αυτό είναι το ζήτημα που καλείσαι να “λύσεις”. Το πως δηλαδή εσύ, παρά τις συνθήκες μέσα στις οποίες μεγάλωσες και παρά τις συνεχείς ματαιώσεις από την οικογένεια σου, μπορείς τώρα να ευτυχήσεις (δηλαδή να αποκτήσεις ψυχική ισορροπία και να είσαι σε θέση να διεκδικείς το καλύτερο αναλόγων των συνθηκών που σου παρουσιάζονται) και να μην διαιωνίσεις το μοτίβο της καταθλιπτικής συμπτωματολογίας.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

41 points
Upvote Downvote

10
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
6 Θέματα σχολίων
4 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
9 Συντάκτες σχολίων
Garde_tes_songesvalerianaΝτίναLouΚατερινιώ Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Λυπάμαι πολύ για αυτό που περνάς. Κι η δυναμική ανάμεσα στους δικούς μου γονείς είναι ίδια, τα αδέρφια μου δεν είναι σε θέση να ανεξαρτητοποιηθούν λόγω νοητικής καθυστέρησης και αυτισμού. Έφυγα για σπουδές αλλά δεν άντεξα τις τύψεις, έβαζα τρικλοποδιές στον εαυτό μου ώσπου απέτυχα εντελώς και γύρισα πίσω εν τέλει. Να στηρίξω τη μαμά. Ξεκίνησα ψυχοθεραπεία, άλλαξα ψυχολόγους και ψυχιάτρους, άλλος βοήθησε λίγο άλλος πολύ, άλλος κοιτούσε να κουτσομπολέψει και να ειρωνευτεί (επαρχία βλέπεις) πήρα αντικαταθλιπτικά, τα έκοψα, τα άρχισα ξανά… Για καιρό στα χαμένα, φίλοι, γκόμενοι πουθενά, εξαφανίστηκαν όλοι. Τι να πουν και τι να κάνουν κι αυτοί…… Διαβάστε περισσότερα »

Κατερινιώ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Πάντα εκπλήσσομαι όταν διαπιστώνω πόσο κοινές είναι πολλές ιστορίες. Πάντα συγκλονίζομαι όταν καταλαβαίνω ότι όσοι διαβάζουν το σάιτ, ταυτίζονται με πολλές ερωτήσεις. Όπως και εσύ Lola. Ενδόμυχη λαχτάρα και ελπίδα μου είναι να γινόμαστε μια ομάδα, μια μεγάλη αγκαλιά μέσα στην οποία θα βρεις κατανόηση, κουράγιο, στήριξη, κάπου που θα νιώσεις ότι μπορείς για λίγο να ξαποστάσεις.

Ντίνα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Εγώ πάλι έφυγα και είναι ο μεγαλύτερος φόβος μου τι θα γίνει όταν φύγουν οι γονείς, ελπίζω σε πολλά χρόνια ακόμα, μαζί και με τις τύψεις που έφυγα.

Μεγάλη αγκαλιά Λόλα, είναι πολύ δύσκολο να έχεις το βάρος της οικογένειας που γεννήθηκες.

Lou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Lola Lou, σου εύχομαι να μπορέσεις να φτιάξεις τη ζωή σου, όπως σου αξίζει. Για τα αδέρφια σου είναι υπεύθυνοι οι γονείς σου. Εσύ έχεις δικαίωμα να ζήσεις.

valeriana
Μέλος
Συμμετέχων

Σου στέλνω μια τεράστια αγκαλιά, είσαι υπέροχη και πολύ δυνατή. Είναι τεράστιο το φορτίο που κουβαλάς. Το οποίο θα μπορούσες να ακουμπήσεις κάτω και να φύγεις όσο πιο μακριά από αυτό γίνεται. Επέλεξες όμως να μείνεις. Δεν θα σου πω εγώ ποιο είναι το σωστό, είναι δική σου η ζωή. Σε θαυμάζω όμως για τη δύναμη που έχεις. ❤️

Ελένη Γκίνη
Μέλος
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Εξαιρετική απάντηση.. Συχνά εμείς ως παιδιά ή αδέλφια ή σύντροφοι εστιάζουμε στο πώς να βοηθήσουμε τον άλλο, συχνά εις βάρος του εαυτού μας. Το να παρατήσεις τα πάντα για την μητέρα σου, είναι μια αναίτια θυσία. Συμφωνώ απόλυτα με την Φαίνια , εστίασε στη δική σου θεραπεία. Άλλωστε όταν είμαστε εμείς καλά, είμαστε σε θέση να βοηθήσουμε και τους άλλους. Όχι θυσιάζοντας τον εαυτό μας, αλλά κάνοντας τις ενέργειες που μας αναλογούν, χωρίς να χάνουμε εμάς τους ίδιους εν τέλει.

Marie
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Και ο μπαμπάς σου έχει κατάθλιψη κ μάλιστα καλπαζουσα.μόνο που ναι σε άρνηση. Δεν το δέχεται ότι δεν είναι καλά.επισης μου μυρίζει κάποια διαταραχη προσωπικότητας εφόσον λες ότι κακοποιει συναισθηματικά τη μητέρα σου κ σε κάνει και σένα να αισθάνεσαι ένα λάθος.ξερεις οι άνθρωποι που χαρακτηριζονται psychopaths συνήθως έχουν τέτοιο χαρακτηρα. Πρόσεξε γιατί πρόκειται για extreme manipulative προσωπικότητες και θέλουν προσεκτικο χειρισμό ώστε να τη βγάλεις καθαρή.ισως γιαυτο η μαμά σου να πεσε σε κατάθλιψη.εχοντας στο πλευρό της ένα τέτοιο ον,τι να περιμένει κανείς??υποστήριξη?θαλπωρη?συντροφικοτητα?? Μήπως να απομακρυνθειται όλοι απ τον πατέρα σου,μπας κ βρείτε την υγειά σας?? Καλού κακού πηγαινε… Διαβάστε περισσότερα »

Ντίνα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Εξαιρετική απάντηση.

Μεγάλη αγκαλιά και λυπάμαι για αυτό που περνάς. Μόνο τον εαυτό σου μπορείς να βοηθήσεις άμεσα, όλους τους άλλους μπορείς μόνο να τους στηρίξεις όταν αποφασίσουν να βοηθήσουν εκείνοι τους εαυτούς τους.

Ponemenosspourgitis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Αυτή είναι απάντηση για τύπωμα και καδράρισμα.

Garde_tes_songes
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μια παρόμοια κατάσταση ζούμε κι εμείς με την οικογένεια του άντρα μου.. Μόνο που στην δική μας περίπτωση είναι και οι δύο απαράδεκτοι. Βρίζονται, καταριούνται ο ενας τον αλλον και φαίνεται ότι και οι δύο είναι τρομερά απογοητευμένοι από την εξέλιξη της ζωής τους, αλλά διαζυγιο δεν θέλουν να πάρουν… Φυσικά, εμείς πρέπει συνεχώς να τρέχουμε να βοηθήσουμε και να γίνουμε διαιτητές, αλλά για τα – συναισθηματικά ή πρακτικά – προβλήματα του άντρα μου αυτοί δεν μπορούν να κάνουν ποτέ τίποτα.. Αυτοί είναι οι αδύναμοι, κι ο άντρας μου ο κακός γιος που παντρεύτηκε και τους εγκατέλειψε. Εγώ αυτό που… Διαβάστε περισσότερα »