Γειά σας, είμαι 22 ετών γυναίκα στρέιτ.
Το πρόβλημα μου είναι ότι δεν μπορώ να βρω ταίρι, σύντροφο, ραντεβού οτιδήποτε τέλος πάντων που έχει να κάνει με ερωτική σχέση τον τελευταίο 1.5 χρόνο.
Αλήθεια είμαι απογοητευμένη πλέον και στεναχωριεμαι. Έχω αφιερωθεί στον εαυτό μου, δεν είναι ότι έχω κολλήσει να βρω ντε και καλά κάποιο, ούτε το έχω κάνει αυτοσκοπό αλλά έχω καταλήξει να νιώθω αντι-ελκυστικη και ότι κάτι δεν κάνω καλά εγώ.
Ειμαι δεκτική στο φλερτ όταν συμβαίνει, έχω προσπαθήσει να φλερτάρω και εγώ, έχω ανοίξει τιντερ. Το μόνο που έγινε μέσα σε αυτόν τον 1.5 χρόνο είναι 3 ραντεβού που τα δύο ενώ εγώ ήθελα συνέχεια, δεν επιθυμουσε η αλλη πλευρά.
Σκέφτομαι τι μπορει να ευθύνεται. Το τελευταίο διάστημα έχω διευρύνει τον κύκλο λόγω κάποιον κατάστασεων, αν ας πούμε πέσει το επιχείρημα ότι είμαι στους ίδιους χώρους δεν ισχυει αυτό το διάστημα κάτι τέτοιο.
Ακούω φίλες συνεχώς να εχουν ιστορίες να διηγηθούν και εγώ απλώς ακουω και Θλιβομαι ( γιατί εγώ να μην έχω ποτέ τίποτα). Σκέφτομαι ότι μπορει να μην με βρίσκουν όμορφη η να μην έχω ενδιαφέρουσα προσωπικοτητα η ότι κάτι δεν πάει καλά με τον χαρακτήρα μου ( προφανώς έχουμε ελαττώματα όλοι οι άνθρωποι αλλά δεν εντοπίζω κάτι που κανένας να μην μπορεί να κάνει χωριό μαζί μου πχ. Αγένεια η τσιγκουνιά η μιζέρια).
Στην αρχή έλεγα είναι τυχαίο, μετά έλεγα είναι η καραντίνα, τώρα δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι και δεν ξέρω πως μπορώ να νιώθω ερωτική, σεξι και τα λοιπά όταν δεν με φλερτάρει κάνεις, το δικό μου φλερτ αποτυγχάνει και όσες φορές βγήκα ραντεβού 2/3 δεν ξαναεπικοινωνησαν μαζί μου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Στον ενάμιση χρόνο που λες, ο ένας ήταν καραντίνα. Άρα μιλάμε ότι σε μισό χρόνο βγήκες 3 ραντεβού με άντρες που δεν ταίριαξες. Σιγά το στατιστικό δείγμα για να βγάλεις και συμπεράσματα για την προσωπικότητα σου και για το κατα πόσο αρέσεις. Δεν αρέσουμε σε όλους και δεν μας αρέσουν όλοι. Το να σου αρέσει κάποιος και να του αρέσεις ταυτόχρονα και εσύ δεν είναι όσο εύκολο μας διαφημίζουν οι ταινίες. Θέλει τύχη, θέλει συγκυρία, θέλει χημεία, μέχρι και οι μυρωδιές των σωμάτων μας να ταιριάζουν. Στα 22 είναι πολύ νωρίς για να σε πιάνει τέτοια αυτοκριτική με τόσο λίγα… Διαβάστε περισσότερα »
Υπέροχο, αληθινό και τόσο ελπιδοφόρο σχόλιο!
Η τελευταία πρόταση είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται η γράφουσα και κάθε άνθρωπος που αρχίζει το ταξίδι της ενηλικίωσης. Αλλά για κάποιο λόγο, τα κορίτσια μεγαλώνουν ΑΚΟΜΗ με την ιδέα ότι τους λείπει το άλλο τους μισό και πρέπει να αναλώνουν χρόνο, σκέψη, ενέργεια για να το βρουν.
Πρώτον είσαι πάρα πολύ μικρή. 22 είναι μια πολύ μικρή ηλικία. Τώρα ξεκινάς. Δεύτερον, λίγο πρέπει να τσεκαρεις πώς γίνεται όλους τους τύπους με τους οποίους καβλαντιζες εσύ τους ήθελες και αυτοί όχι. Στη φάση που είσαι πιθανότατα έχεις ρίξει το πήχη πολύ πολύ χαμηλά. Αυτό είναι πρόβλημα, και είναι σαν να βλεπω τον εαυτό μου στα 22 όταν διαβαζω το κείμενο σου. Είσαι τόσο σίγουρη ότι τους γουστάρεις όλους αυτούς; Ή έχεις πάρει αμπαριζα οποίο γκόμενο φαίνεται κάπως προσεγγίσιμος, και δε βλέπεις τα καμπανακια; Όταν βγαίνεις με έναν άντρα μη σκέφτεσαι κατευθείαν μανιωδώς αν του αρέσεις. Σκέψου σοβαρά, σοβαρά… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ωραία απάντηση, λογική και με ενσυναίσθηση ταυτόχρονα
Η κοινωνία δε κάνει κάτι καλά. Που πρέπει να έχεις σχέση και μετά άνδρα και οικογένεια για να είσαι όμορφη, επιτυχημένη, με αυτοπεποίθηση, ολοκληρωμένη, αλλιως είσαι μια κακομοιρα. Που βρίσκουν γυναίκα άντρες που δεν έχουν βασικά social skills, σπουδες/ δουλειά και δε βλέπονται, ενώ η γυναίκα για να βρει έστω και έναν μέτριο πρέπει να είναι η καρακουκλαρα, καραπεριποιημενη και με τέλειο στυλ, πάντα νέα barbie, επιτυχημένη επιχειρηματίας, με αυτοπεποίθηση (αλλα όχι ψωνάρα), με απόψεις επι παντός επιστητού και ενδιαφέροντα (για τα οποία να μιλάει όποτε και αν θέλει ο άντρας). Έχω κι αλλα, αλλά δεν είναι για comment είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Με κάνει να αναθαρρω και λίγο η σκέψη ότι συμβαίνει και το αντίστροφο… αλλιώς δεν θα υπήρχαν τόσοι ινσελς στα περίχωρα και τα ενδοχωρια
Αγαπητή γράφουσα, διαβάζοντας το κείμενό σου είδα κάτι που θα μπορούσα άνετα να είχα γράψει κι εγώ πριν κάποιο καιρό, μια που είμαστε και κοντά στην ηλικία. Κάτι που μου είπε μια φίλη και με βοήθησε ήταν ότι το timing που πρέπει να συντρέξει για να γίνει όντως μια σχέση είναι εξ ορισμού δύσκολο (να θέλουν και οι δύο, να είναι αδέσμευτοι την ίδια περίοδο, να πάνε καλά μια σειρά από τυχαία πράγματα, κτλ), και αν σκεφτεί κανείς και πόσοι τρισάθλιοι κυκλοφορούν εκεί έξω, ακόμη πιο δύσκολο. Δε σημαίνει ότι κάτι πάει λάθος με σένα. Ίσως και με τη βοήθεια… Διαβάστε περισσότερα »
Ιστορία πιο παλια και απο τις πέτρες. Δεν μπορούμε να αρεσουμε σε όλους. Το οτι βγηκες τρια ραντεβου και ηταν αποτυχημενα δεν εχει να πει κατι για σενα. Απλα δεν ταιριαξατε. Δεν μπορεις να ταιριαζεις με ολους. Συνεχισε να βγαινεις, συνεχισε να φλερταρεις, συνεχισε να χαιρεσαι τη ζωη σου. Εισαι παρα πολυ μικρη για να απογοητευεσαι. Το οτι οι αλλες έχουν ιστοριες να διηγηθουν δεν σημαινει απολυτως τιποτα. Άλλο χαρακτηρα οι αλλες, αλλο κυκλο γνωριμιων, αλλο τροπο ζωης. Εισαι μολις 22. Στη θεση σου δεν θα θελα καν σχεση. Θα γλεντουσα απο το πρωι μεχρι το βραδυ!
Ή απλά δεν ταιριάζατε.
Σκέψου λίγο το προφανές: είναι 3 ΜΟΝΟ ραντεβού. Ούτε καν δεκάδα δεν ξεπερνάνε.
Επιπλέον,δεν έγινε κάτι αστείο, άβολο ή απίστευτο σε αυτά τα ραντεβού που θα μπορούσες να τα διηγηθείς στις φίλες σου; Αμφιβάλλω ότι δεν έγινε κτ.
Νομίζω ότι βιάζεσαι. Ο 1.5 χρόνος που αναφέρεις είναι ακριβώς το διάστημα κοβιντ. Πότε ακριβώς είδες ότι επανήλθε η κοινωνική σου ζωή και δε γνωρίζεις κοσμο; Στους 2 η 3 μήνες του καλοκαιριου; Επίσης δε μας λες τίποτα για τις παλαιότερες εμπειρίες σου ηή τις σχέσεις σου γενικότερα.
Μήπως αυτή η αγωνία μεταδίδεται κ στα ραντεβού σου;
Ξέχασέ το. Άφησέ το στην άκρη του μυαλού σου και μην το σκέφτεσαι. Αυτό λέω και στον εαυτό μου που όσο πιο πολύ θέλω να βρω κάποιον τόσο πιο πολύ τους διώχνω μακριά.
Δεν λεω οτι πρεπει να κανεις επιχειρηση σκουπα κ να βγαινεις με τον καθε αχρηστιδη, αλλα το στατιστικο σου δειγμα ειναι πολύ μικρό για τετοια ανασφαλεια. Ασε που εισαι τοσο νεα, που δεν καταλαβαινω απο πού πηγαζει τοση μαυριλα. Μήπως να το δεις λιγο αυτό το θεμα; Μηπως η αυτοπεποιθηση σου θελει τονωση;
Και λίγο είναι το διάστημα που είναι ελεύθερη η γράφουσα, και είναι και μέσα στην πανδημία που, όσο να πεις, οι συναναστροφές όλων είχαν περιοριστεί πάρα πολύ.