Αυτό που μου συνέβη ήταν βιασμός;

Υπάρχει ένα ερώτημα το οποίο ταλανίζει το μυαλό μου εδώ κι έναν χρόνο σχεδόν, αλλά κάτι με κρατάει από το να το συζητήσω ευθέως και εις βάθος ακόμα και με πολύ κοντινά μου πρόσωπα.

Είμαι 26 ετών και από βρέφος είχα μια κολλητή φίλη-αδερφή, την Κ. Ήμασταν αχώριστες, λέγαμε τα πάντα η μία στην άλλη χωρίς ντροπές και με πλήρη αποδοχή.

Και τώρα στο θέμα μας: η Κ. δουλεύει σερβιτόρα σε ένα (τότε) πολύ αγαπημένο μας μπαρ-στέκι, και με εκείνα και με τ’ άλλα ως θαμώνας πια του μαγαζιού άρχισα να φλερτάρω με τον νέο τους μπαρτέντερ.

Ήμουν συναισθηματικά συντετριμμένη από χωρισμό, έπινα πολύ και συχνά, προσπαθούσα να ξεσπάσω – ωστόσο με έλεγχο της κατάστασης από την άποψη ότι ήξερα ότι είναι απλά μια φάση που έπρεπε να περάσω για να βρω ξανά τον εαυτό και τις ισορροπίες μου – δεν ήταν ο πρώτος μου μεγάλος χωρισμός.

Η Κ. ήξερε τον μπάρμαν από το σχολείο κι επίσης δεν υπήρχε ερωτικό ενδιαφέρον από πλευράς της προς αυτόν καθώς ήταν τυφλωμένη από καψούρα για το τότε αγόρι της – το οποίο την χειριζόταν και της έκανε το βίο αβίωτο αλλά εκείνη επέμενε.

Ήταν θετική στο να κάνω κάτι με τον μπάρμαν, μου είπε ότι ήταν οκ άτομο και ότι ήταν καλή ιδέα αφού ήμασταν και οι δυο σε χαλαρή φάση που δεν θέλαμε δεσμεύσεις και ρομάντζα.

Έβγαινα λοιπόν στο μαγαζί, έπινα, χόρευα, διασκέδαζα ώσπου κάποια στιγμή φτάνουμε στο βράδυ που το κάναμε – με τη φίλη on board.

Εκείνο το βράδυ είχα πάει με μια φίλη από το πανεπιστήμιο και είχαμε πιει πάρα πολύ. Παρόλα αυτά ένιωθα ότι “το’χω” οπότε έφυγα μαζί του μέχρι που κοντά στο σπίτι μου άρχισε να με πιάνει κακό μεθύσι, αλλά από βλακεία και ντροπή μην τον ξενερώσω (ΝΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΜΟΥ) δεν είπα κάτι.

Έκανε το αυτοκίνητο στην άκρη στην οδό μου και κάναμε σεξ. Δεν μπορώ να πω ότι δεν το ήθελα αρχικά, αλλά κάπου στην πορεία δεν μου άρεσε ο τρόπος του, ένιωσα σαν δοχείο αυνανισμού, το στομάχι μου με ενοχλούσε από τα ποτά.

Και φτάνουμε στο αποκορύφωμα: βγήκε έξω από το αυτοκίνητο και με έστησε σαν κούκλα μισή μέσα μισή έξω στο κάθισμα του συνοδηγού και σε κάποια φάση σταμάτησε και με προέτρεψε να του κάνω στοματικό.

Ήταν εφιάλτης. Με έπνιγε με το πέος του, δεν με κοιτούσε καν και τελείωσε στο στόμα μου χωρίς να με προειδοποιήσει ή να με αφήσει να φτύσω μετά.

Μετά, κάθισα κοκαλωμένη στο κάθισμα, έκανα ένα τσιγάρο και με πήγε σπίτι. Αντί να τα πάρω στο κρανίο περίμενα μήνυμά του τις επόμενες μέρες το οποίο φυσικά δεν ήρθε ποτέ.

Η φίλη έριξε όλη την ευθύνη σε εμένα γιατί είχα πιει και με έλουσε με πατριαρχικούς χαρακτηρισμούς και κηρύγματα, ενώ θύμωσε κιόλας μαζί μου γιατί την εξέθεσα λέει στη δουλειά της.

Ένιωσα άπειρες ενοχές. Άρχισα να ξεκόβω, αλλά ήθελα μιαν απάντηση από τον τύπο που μου το έπαιζε καψούρης οπότε πήγα μερικές φορές στο μαγαζί αν κι εκείνος αδιαφορούσε. Δεν είχα θυμώσει μαζί του, ένιωθα ένοχη.

Και μια μέρα τον είδα με την κοπέλα του στο δρόμο. Εννοείται ότι ούτε ο ίδιος ούτε η Κ. μου το είχαν πει και σοκαρίστηκα από την εξαπάτηση. Τον προσπέρασα και αποφάσισα ότι δε θα ξανά-ασχοληθώ μαζί του.

Στη φίλη δεν ξαναμίλησα μέχρι που με πήρε τηλ. μερικές βδομάδες αργότερα για να μου πει ότι αν της ζητήσω συγγνώμη θα τη δεχτεί για να είμαστε όπως πριν, ενώ συνέχισε το slut shaming από εκεί που το’χε αφήσει λέγοντας μου επίσης ότι στο μαγαζί με λένε “φτέλι” και μιλάνε άσχημα για μένα.

Εκεί έγινα έξαλλη, την στόλισα κανονικά και της είπα να μην μου ξαναμιλήσει. Δεν κοίταξα ποτέ πίσω, δεν ξαναπάτησα στο εν λόγω μπαρ, δεν μίλησα ξανά σε κανέναν τους. Ένιωσα ξεφτιλισμένη, διασυρμένη, ένοχη και προδομένη. Και είμαι τόσο εξοργισμένη με την Κ. όσο με τον τύπο. Φοβάμαι να ρωτήσω τον εαυτό μου οπότε θα ρωτήσω εδώ: αυτό που μου συνέβη ήταν βιασμός;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News