Η Samantha Holdsworth και οι “Κλόουν χωρίς σύνορα”
Ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός «Κλόουν χωρίς σύνορα» έχει σκοπό να μοιράσει χαρά σε παιδιά που ζουν υπό πολύ δύσκολες συνθήκες. Ο οργανισμός συνήθως ανεβάζει παραστάσεις σε ζώνες χωρών που έχουν καταστραφεί από τον πόλεμο και σε προσφυγικούς καταυλισμούς. Η διευθύντρια του οργανισμού δεν ήθελε καθόλου να αφήσει τον κορονοϊό να την εμποδίσει από τον σκοπό της να μοιράζει χαρά σε παιδιά, γι’ αυτό και προσπαθεί να συντονίσει ένα πρόγραμμα με livestreaming workshops. Το πρότζεκτ της έχει συναντήσει πολύ μεγάλη επιτυχία και ο σκοπός της να μοιράσει χαρά έχει δωρίσει χαμόγελα σε χιλιάδες παιδιά στον κόσμο.
Η Alice Williams και το “Luminary Bakery”
Αυτός ο φούρνος στο Λονδίνο προσλαμβάνει γυναίκες που έχουν βιώσει κακοποίηση, οικονομική καταστροφή, οικογενειακό αποκλεισμό, που έχουν υπάρξει άστεγες και χωρίς καμία βοήθεια από το κράτος ή τους δικούς τους ανθρώπους. Οι γυναίκες που προσλαμβάνονται μαθαίνουν ότι η εργασία και το ψήσιμο μπορεί να έχουν πολύ θετικές επιπτώσεις στη ψυχολογία και τη ζωή τους, δεν χρειάζεται να πληρούν κανένα κριτήριο πλην της επιθυμίας τους για εργασία, αυτοσυγχώρεση και επαναφοράς στη στράτα τη ζωής.
Η Sharmaine Lovegrove και τα βιβλία του “Dialogue Books”
Αυτός ο μικρός εκδοτικός οίκος εκδίδει βιβλία μόνο από συγγραφείς που προέρχονται από την εργατική τάξη ή πολύ χαμηλό βιοτικό επίπεδο, που είναι άτομα με ειδικές ανάγκες ή αυτοχαρακτηρίζονται ως ΛΟΑΤΚΙ ως προς την σεξουαλικότητά τους.
Η Katrin McMillan και η εκπαίδευση στις άκρες του κόσμου
Στους ζεστούς δρόμους της Νιγηρίας, του Νεπάλ και της Ουγκάντα, μέσα σε λίγα κιόσκια που ηλεκτροδοτούνται αποκλειστικά από ηλιακή ενέργεια, θα βρούμε touchscreen κομπιούτερ και εκπαιδευτικό υλικό για παιδιά και νέους. Τα κιόσκια ονομάζονται “Hello Hubs” και έχουν ως σκοπό να προωθήσουν την εκπαίδευση παιδιών και νέων σε πολύ περιθωριοποιημένες περιοχές τους κόσμου.
Οι Rebecca Trevalyan, Emma Shaw και Sophia Wyatt με τη “Βιβλιοθήκη των Πραγμάτων”
Από όλα τα πράγματα που έχουμε σπίτι μας, μας λένε οι δημιουργοί αυτού του πρότζεκτ, το 80% χρησιμοποιείται μόλις μια φορά και ύστερα καταλήγει στον κάδο απορριμάτων. Το κόνσεπτ της «Βιβλιοθήκης των Πραγμάτων», που σκέφτηκε η υπεύθυνη Rebecca Trevalyan, συνδυάζει τη φιλοπεριβαλλοντική νοοτροπία του να μην πετάμε τίποτα με τις ανθρώπινες σχέσεις που μπορούμε να χτίσουμε όταν χτυπάμε από πόρτα σε πόρτα για να δανειστούμε πράγματα από τους γείτονές μας. Στο πλαίσιο της βιβλιοθήκης οι άνθρωποι δεν μοιράζονται απλά πράγματα αλλά και γνώσεις για τη χρήση τους και ορισμένες φορές δημιουργείται και η αφορμή για ισχυρές φιλίες, νέα χόμπι και περιέργεια για τη λειτουργία συσκευών και ανθρώπινων σχέσεων.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
