Πως μπορώ να περιορίσω την ευκολία μου να δακρύζω;

Ερωτήσεις απαντημένες από την ψυχολόγο Φαίνια Ξανθοπουλίδου

Photo by Luis Galvez on Unsplash

Είμαι υπερευαίσθητη. Βουρκώνω ή δακρύζω με το παραμικρό: σε τσακωμούς, σε γάμους, παιδικές γιορτές, όταν κάποιος μου κάνει παρατήρηση ή μου λέει καλά λόγια, σε αποχαιρετισμούς… Έχω φτάσει σε σημείο να μην μπορώ πια να πάω ούτε σε αποχαιρετιστήρια συναδέλφων, τα μπήγω ακόμα και όταν τον άλλον δεν τον ξέρω καλά, μόνο και μόνο επειδή ακούω συγκινητικά λόγια. Επίσης δεν μπορώ να κρατηθώ όταν βλέπω άλλους να κλαίνε, πχ αν μια φίλη έχει πρόβλημα και μου το λέει κλαίγοντας θα κλάψω κι εγώ. Αν πάω σε κηδεία ψιλοαγνώστου για τυπικούς λόγους, κάθομαι και κλαίω σαν τη χήρα επειδή βλέπω τον πόνο των άλλων. Μεγαλώνω και δεν είναι πια χαριτωμένο (αν ήταν ποτέ), και μάλλον μου δημιουργεί κοινωνικό πρόβλημα, δεν ξέρω πώς να το διαχειριστώ! Έχεις ξανακούσει κάτι παρόμοιο; ευχαριστώ…    

Η αλήθεια είναι πως δεν το είχα ξανακούσει, αλλά ψάχνοντας ανακάλυψα πως όντως μία μερίδα ανθρώπων χαρακτηρίζονται, όπως πολύ σωστά το έθεσες, από υπερευαισθησία. 

Αυτή η υπερευαισθησία σε μερικούς ανθρώπους αποδίδεται σε διάφορους παράγοντες. Η μία θεωρία είναι πως ο εγκέφαλος ενός υπερευαίσθητου ανθρώπου λειτουργεί διαφορετικά: Ανταποκρίνεται διαφορετικά στην ντοπαμίνη (που όσον αφορά το συναίσθημα είναι ο νευροδιαβιβαστής της ευφορίας), οι κατοπτρικοί του νευρώνες (που σχετίζονται μεταξύ άλλων με την ενσυναίσθηση) είναι πιο ενεργοί και  εξαιτίας κάποιου γονιδίου ο κοιλιακός προμετωπιαίος φλοιός (που σχετίζεται με τη ρύθμιση του συναισθήματος) τον κάνει να βιώνει τα συναισθήματα πολύ πιο έντονα. Εξαιτίας αυτών των εγκεφαλικών διαφορών, ένας υπερευαίσθητος άνθρωπος διαχειρίζεται τις καταστάσεις διαφορετικά: Είναι πιο επιρρεπής στο άγχος και την κατάθλιψη, μπορεί να νιώσει μεγαλύτερη ενσυναίσθηση για τους ανθρώπους γύρω του και το περιβάλλον του μπορεί να είναι πηγή μεγαλύτερων συγκινήσεων από τον μέσο άνθρωπο. Βρήκα όλες αυτές τις πληροφορίες εδώ,  γραμμένες από δύο ανθρώπους που έχουν κάνει αρκετή έρευνα με το θέμα. Η ιστοσελίδα που έχουν δημιουργήσει μπορεί να σε κάνει να νιώσεις λιγότερο μόνη. 

Όσον αφορά το πρακτικό κομμάτι, πως διαχειρίζεται κάποιος την ευσυγκινησία του, παρέχονται κάποιες ίσως χρήσιμες πληροφορίες εδώ, μέσα στις οποίες προσωπικά βρήκα ως πιο ενδιαφέρουσα το να προσπαθήσεις να αναστρέψεις την προσοχή σου σε κάτι άλλο και να ελέγξεις την αναπνοή σου, όπως ακριβώς κάνει κάποιος ώστε να διαχειριστεί μία κρίση πανικού.

Σε ευχαριστώ που μου έμαθες κάτι σήμερα. Εύχομαι να καταφέρεις να ελέγχεις την ευαισθησία σου όποτε το θέλεις και αν είναι κάτι που δεν καταφέρεις, να μπεις στη διαδικασία της ψυχοθεραπείας.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

54 points
Upvote Downvote

57
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
32 Θέματα σχολίων
25 Απαντήσεις θεμάτων
6 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
40 Συντάκτες σχολίων
agriomolochaJJMumu PipiΝτίνα Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
the_duck
Μέλος
Συμμετέχων

Έχω μια φιλη από το δημοτικό που ειναι σαν εσένα. Είχαμε πάει στο Lion King μαζί και είχα σοκαριστεί σαν παιδί που την έβλεπα να κλαίει με μαύρο δάκρυ. Στον Τιτανικο, δε , εκλαιγε με λίγμους. Όταν τελειώσαμε το σχολειο, ήταν απαρηγόρητη. Εκλαιγε παντα στις σχολικές γιορτές από συγκίνηση στα ποιήματα, στα τραγούδια της χορωδίας. Προσφατα βλέπαμε μια χαζοεμπομπη και αρχισε να κλαιει οταν έβαλαν ένα τραγούδι που της θύμισε κατι που το σχολειο. Δεν είσαι μονη. Εγω δεν την εχω κοιτάξει ποτε περίεργα ούτε μου εχει πει κάτι άλλο. Το ξερει οτι κλαιει εύκολα αλλα αυτο ειναι που την… Διαβάστε περισσότερα »

stray_kit
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Εχω ορκιστει να μην ξαναδω ποτε στη ζωη μου το lion king.Προσωπικα τη θεωρω την πιο σαδιστικη ταινια ολων των εποχων!Μιλαμε εκλαιγα για ΩΡΕΣ, ειχα πλανταξει!
Εχω κι εγω ανεπτυγμενη ενσυναισθηση τρομαρα μου, τρομερη ευαισθησιαστα με τα ζωα, καταστροφικη ενοχικοτητα, πολυ θελει ο ανθρωπος…..

the_duck
Μέλος
Συμμετέχων

Καλα, πολλές από τις ταινίες της Disney ειναι σαδιστικές. Εγω δεν ξαναβλέπω ποτε Dumbo, Bambi, Ποκαχοντας, Lion King και Frozen. Στις 3 από αυτές οι γονεις πεθαίνουν στο πρώτο τέταρτο και στον Dambo δεν εχω χειρότερο που βγάζουν την μαμά τρελή επειδη παει να προστατέψει το παιδι. Δηλαδή και εμένα που η ευαισθησία μου δεν ειναι τοσο ανεπτυγμένη και δεν κλαίω εύκολα σε ταινίες, αυτές οι ταινίες με έχουν στοιχιωσει

Αιλουροειδέστατο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Μην της βάλεις ποτέ της φίλης σου να δει το Million dollar baby, εγώ έκλαιγα ένα τριήμερο και δεν έχω υπερευαισθησία.

aphroditimaria
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Στον Τιτανικό έκλαιγα από 3 μέρες τις 3 πρώτες φορές που τον είδα. Τις υπόλοιπες μόνο βούρκωνα. ΥΓ1 Ήμουν 13. ΥΓ2 Τον Leo ακόμα δεν τον έχω ξεπεράσει. Πολύ μου αρέσει όπως μιλάς για τη φίλη σου. Πολλές φορές, κυρίως όσο ήμουν στο σχολείο, με έχουν κάνει να αισθάνομαι άσχημα, το εκλάμβαναν ως αδυναμία και φαίνονταν να τους κουράζω όταν αντιδρώ έτσι. Και όσο πιο σκληρά με αντιμετώπιζαν, τόσο έκλαιγα, αχ. Μεγαλώνοντας αποδέχτηκα ότι έτσι είμαι, μου αρέσει η ευαισθησία μου και η ευσυγκινησία μου και δεν θέλω να αλλάξω. Έμαθα και λίγο να το ελέγχω σε ένα βαθμό, γιατι… Διαβάστε περισσότερα »

Betty Boop
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ειχα αναφέρει για τους Hsp σε ένα σχόλιο σχετικά πρόσφατα, όταν είχε αναφερθεί η Λένα στο ότι όλοι μας είμαστε ευαίσθητοι σε κάποια θέματα. Εμένα μου κάνει ένα κλικ παραπάνω trigger όταν κάποιος λέει μην είσαι υπερευαίσθητη. Είναι σαν να σου λέει κάποιος μην αναπνέεις τόσο. Είναι κατασκευαστικό, δεν είναι επιλογή

Bourbourita
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Καλώς την! Κι εγώ μια από τα ίδια. Μην νιώθεις άσχημα, ελέγχεται. Εγώ πάντως τώρα πια στα 47 μου αδιαφορώ για το δάκρυ που κυλάει και προκαλεί απορία. Ειμαι περισσότερο σε επιφυλακή για το θέμα της κατάθλιψης γιατί το βρίσκω σαφώς πιο ενοχλητικό από τα περίεργα βλέμματα.

phychodelico
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Πως ελέγχεται;;

Bourbourita
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Συμφωνώ με την Betty Boop πως θελει φροντίδα και αναγνώριση. – Έχω δεχτεί πως δεν μπορώ να γίνω κάποια άλλη που δεν της συμβαίνει αυτή η σαχλαμάρα. Ξέρω πως θα με επηρεάσει το συναίσθημα των γύρω μου και θα νιώσω έντονα αυτό που εκδηλώνουν. Εκεί βοηθάνε πάρα πολύ οι μέθοδοι ελέγχου κρίσης πανικού, ακριβώς όπως γράφει η Φαίνια. Μου πήρε δεκαετίες να το ανακαλύψω, μέχρι που μια καλή φίλη μου μιλούσε για τις κρίσεις πανικού που είχε η ίδια και τον τρόπο να καλμάρει. Το δοκίμασα κι εγώ και βρήκα ανακούφιση για το (προσωρινά) χαμένο αίσθημα ελέγχου πάνω στο συναίσθημα… Διαβάστε περισσότερα »

Betty Boop
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Καλή ιδέα για το forum. Συμφωνώ Bourbourita με όσα λες. Κι εγώ τυχαία το ανακάλυψα, κι όχι από την ψυχοθεραπεία που ήδη έκανα. Θεωρώ ότι είναι κατι με το οποίο δεν έχουμε ασχοληθει στην Ελλάδα. Σε άλλη χώρα που έχω κάνει συνεδρία, είναι κάτι γνωστό
Η θεραπεία κάνει δουλειά. Μaθαίνεις τρόπους να διαχειρίζεσαι ζητήματα. Είσαι , δεν είσαι HSP

JJ
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

<3 <3 <3

Betty Boop
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Θέλει μια παραπάνω φροντίδα είναι η αλήθεια.Αποδοχή πως σε πειράζουν πράγματα που για τους άλλους είνια αδιάφορα, αναγνώριση του πότε υπεροφορτώνεις και τρόπους εκτόνωσης.Να μην υπερεκτιμάς τις δυνάμεις σου. Και καλό είνια να χεις γύρω σου κανα 2 ίδιους, διαφορετικά ανά καιρούς οι άνθρωποι φαίνονται άνιωθοι. Δεν είναι υποχρεωμένοι βέβαια να ναι αλλιως

phychodelico
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Αχ και εγώ παρόμοια περίπτωση είμαι.

Lou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Άστα! Έχω κλάψει με ταινία του Θανάση Βέγγου!

Sally Spectra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Lou κι εγώ! Σε αυτήν που επικοινωνεί με την γυναίκα του με σημειώματα στο ψυγείο, επειδή δουλεύουν διαφορετικές βάρδιες. Δεν θυμάμαι τίτλο

Περήφανη Τσουκνίδα
Μέλος
Συμμετέχων

Αγαπητή φίλη, τα άτομα με hypersensitivity (στα ελληνικά η υπερευαισθησία ακούγεται κάπως) όπως βλέπεις κι από εδώ υπάρχουν ανάμεσα μας και είναι πολυ περισσότερα από όσο νομίζεις. Συνήθως είναι άτομα που έχουν υψηλή συναισθηματική ευφυία, μεγάλη ενσυναίσθηση προς τους άλλους κι έντονο το αίσθημα της κοινωνικής δικαιοσύνης. Πολλοί από αυτούς επιλέγουν επαγγέλματα που βοηθούν κόσμο, όπως θεραπευτές, ψυχολόγοι ή έχουν έντονη ακτιβιστική δράση . Δες το κλάμα σαν μια μικρή κάθαρση μέσα στη μέρα που τη χρειάζεσαι και προχωράς παρακάτω. Εγώ κλαίω πάντα όταν κάποιος δακρύζει ακόμα διαφήμιση να δω, ακόμα και μια σκηνή κομμένη και σκέψου ότι είμαι ψυχολόγος… Διαβάστε περισσότερα »

Κοσμική Νεράιδα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

👏👏👏

Zitsa_i_alithori
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Και γω μια από τα ίδια. Πιο πολύ δεν με εκνευρίζει ότι γίνεται αλλά ότι κάποιοι το παίρνουν σαν αδυναμία.

phychodelico
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Και εμένα το ίδιο. ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΑΔΥΝΑΜΊΑ.

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

να με δειτε να διδασκω το Πίστομα του Θεοτόκη. Ρεζίλι.

TNR
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τα χίλια δικιά έχεις. Αν δεν κλάψεις στο Πιστομα δεν ξέρω που αλλού

Betty Boop
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Πωπω, φρικτή ιστορία. Απορώ πως το διδάσκουν στα παιδιά

Μέλος
Συμμετέχων

Ένα εκπληκτικό στη απόλυτη λιτότητα του νατουραλιστικό διήγημα. Δεν το διδάσκουν και σε τίποτα μωρά! Στην Τρίτη λυκείου νομίζω. Δεν είναι για κλάμματα ( αυτό είναι υποκειμενικό βέβαια), είναι για να παγωνεις, κυρίως από το ότι μετά τη λέξη «πίστομα» το διήγημα τελειώνει απότομα, σαν ξαφνικό χτύπημα.

Σοκοφρέτα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Τι εννοείς; Ότι αυτό το τραγικό διήγημα διδάσκεται στο σχολείο; Γιατί; Το βρίσκω φρικτό, όπως λέει και η Betty Boop. Όπως και την Αστραδενη, που νομίζω απόσπασμα της διδάσκεται επίσης.

Μέλος
Συμμετέχων

Είναι μια φριχτή ιστορία. Το διήγημα ( 670 λέξεις περίπου, όλο όλο, ) υπέροχο.

Σοκοφρέτα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Μαζί σου. Συγκλονιστικό είναι. Με τόσο μικρή έκταση δημιουργεί τοσα και τέτοια συναισθήματα. Αλλά παραειναι σκληρό.

matilda
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Mια απο τα ίδια και εγώ. Χθες δάκρυσα γιατί ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας έκανε ανακοίνωση για τα παιδάκια ότι ο Αη Βασίλης θα είναι exempt από τα travel restrictions και θα μπορεί να παραδώσει δώρα. Εμένα με ενοχλεί κάποιες φορές διότι οι άλλοι μπορεί να το δούνε ως αδυναμία, για εμένα είναι κάτι σαν ξέσπασμα. Κλαίω και νιώθω καλύτερα μετά (όχι πάντα) αλλά τι να κάνω. Έχω προσπαθήσει να το περιορίσω αλλά όχι με επιτυχία.

Γειά σας!
Μέλος
Συμμετέχων

Και εγώ!

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Εγώ ρε παιδιά παλιά δεν έκλαιγα ποτέ. Δηλαδή πολύ σπάνια, έπρεπε να είχε γίνει κάτι πολύ σοβαρό. Ακόμα θυμάμαι μια φίλη να μου λέει ρε Μιτση ήρθες να μου πεις ότι χώρισες από σχέση δύο χρόνων και έριξες ένα δάκρυ. Άσε τον εαυτό σου να στεναχωρεθεις και να κλάψει, μην καταπιέζεις τα συναισθήματα σου. Νόμιζε ότι κάτι είχε ανακαλύψει εκεί, ότι για κάποιο λόγο θεωρούσα το κλάμα και μάλιστα μπροστά σε άλλους ένδειξη αδυναμίας, δεν ξέρω γιατί. Το θέμα είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχω πάει στο άλλο άκρο, κλαίω με το παραμικρό. Και δε .ξλαμε για σοβαρά πράγματα, με… Διαβάστε περισσότερα »

Betty Boop
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Η συγκίνηση είναι ωραίο πράγμα, φυσικό, ανθρώπινο. Θεωρώ όμως πως υπάρχουν ταινίες κλπ που το να κλάψεις είναι αυτοσκοπός, κάτι που θεωρώ κακό άξονα. Το σκέφτηκα αφότου παρακολούθησα το Coco (2017) animation. Kαι ψάχνοντας το λίγο, βρήκα ότι υπάρχει κάτι που λέγεται jerking tear techique. Πράγματι, αισθανόμουν οτι το είχαν ξεχειλώσει

πάπια
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Τα ίδια κι εγώ κάποιες φορές. Αυτό που είχα διαβάσει είναι να μετράς απο το 100 ανάποδα με μεγάλα διαστήματα, με το σκεπτικό οτι οι πράξεις αποσπούν την προσοχή. Δεν ξέρω αν πιάνει, εμένα για λίγο με βοήθησε, μετά βαρέθηκα.