Καλησπέρα σας και από μένα.
Θα ήθελα την ειλικρινή σας άποψη για ένα θέμα που με απασχολεί.Αρχικά λίγα πράγματα για μένα. Είμαι 38 ετών και έχω τρία παιδιά στην εφηβεία. Παντρεμένη, εργάζομαι παράλληλα μαζί με τον σύζυγό μου στην οικογενειακή μας επιχείρηση. Παντρεύτηκα μικρή, δεν σπούδασα και μόλις μεγάλωσαν τα παιδιά άρχισα να βοηθώ τον σύζυγο.
Έχω μια καλή παιδική μου φίλη η οποία όλα αυτά τα χρόνια είναι δίπλα μου και είμαι δίπλα της. Η φίλη μου από παιδί ήταν το αστέρι της τάξης, η άριστη, η κούκλα, τα λέω με την καλή έννοια. Ποτέ μου μα ποτέ μου δεν την ζήλεψα. Το εννοώ. Εκείνη σπούδασε. Πήρε υποτροφίες συνέχισε τις σπουδές της. Είχε την σχέση της ( τον μετέπειτα σύζυγο) και εκείνη από μικρή αλλά για γάμο και παιδιά ούτε λόγος. Δεν την ενδιαφέρει. Με προτροπή δική της κάπου στα 20+ έβγαλα δίπλωμα οδήγησης. Φοβόμουν να βγάλω αλλά επέμενε πως το τιμόνι θα μου δώσει ανεξαρτησία μεγάλη ( και είχε δίκιο καθώς μένουμε σε μικρή και ορεινή περιοχή).
Δεν ξέρω ειλικρινά τι μου συμβαίνει. Αλλά τον τελευταίο χρόνο έχω αρχίσει να νιώθω μια ζήλια, ένα κάτι δεν ξέρω. Δουλεύει πολλές ώρες ναι. Αλλά γιατί ζηλεύω όταν έρχεται η Παρασκευή και ξέρω πως θα βγει ραντεβού με τον άνδρα της; πήγαν πρόσφατα Παρίσι λίγες μέρες εκδρομή. Χωρίς υποχρεώσεις, χωρίς να το κανονίσουν από πριν, χωρίς να χρειαστεί να σκεφτούν τα έξοδα. Έχω να πάω εκδρομή χωρίς παιδιά πέντε χρόνια. Ζήλεψα ναι. Και δεν καταλαβαίνω γιατί μου βγαίνει τώρα; και δεν θέλω να μου βγαίνει. Είναι φίλη που μου στέκεται σε όλα. Είναι υπέροχη.
Και εγώ μέσα μου νιώθω ζήλια. Και το χειρότερο νομίζω το έχει καταλάβει. Ασυναίσθητα σε κουβέντες πχ για το ταξίδι που θα πήγαινε ή για ένα ταξίδι που ετοιμάζει για την επέτειο τους στο εξωτερικό είπα αρκετές φορές την λέξη έλα ρε τυχερή. Δεν είναι τύχη το ξέρω. Είναι η ζωή που επέλεξε να κάνει. Και παλεύει για αυτήν.
Εγώ γιατί ζηλεύω όμως; μου κάνει δώρα συχνά ( δεν είναι τα δώρα) είναι το γεγονός πως είναι η μόνη που με σκέφτεται. Ούτε ο άνδρας μου, ούτε τα παιδιά μου. Θα δει κάτι ακόμα και απλό και θα με σκεφτεί και όχι απλά θα με σκεφτεί, θα με σκεφτεί με βάση τις ανάγκες μου .πχ Έχω πρόβλημα με την μέση μου και το χέρι μου χρόνια τώρα και είναι σε έξαρση ανά διαστήματα. Μου πήρε σκουπα στικ για να μην σκύβω. Πήρε ένα καθαριστικό από το σούπερ για το μπάνιο. Και επειδή ήταν καλό πήρε και σε μένα να το δοκιμάσω. Μιλάμε για τέτοιο άνθρωπο. Φοβερό. Υπέροχο. Και εγώ βγάζω ζήλια. Και νιώθω άθλια με μένα. Το χειρότερο είναι πως όταν μου είπε ένα πρόβλημα της ( έβαλε μερικά κιλά και δεν λπορει να τα χάσει) η πρώτη μου σκέψη ήταν δες την γλυκα σκέφτηκα εμένα και τα 30+ κιλά που κουβαλάω εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Αμέσως ντράπηκα με την σκέψη.
Δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος! Δεν θέλω να είμαι. Ξέρω πως θα με περνάτε για σαύρα και ίσως έχετε δίκιο. Αλλά την αγαπώ την φίλη μου. Και δεν θέλω να την ζηλεύω και να κάνω τέτοιες σκέψεις.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ζηλιάρα (;)
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η ζήλεια σου δεν έχει να κάνει με τη φίλη σου. Έχει να κάνει με τη ματαίωση που ζεις. Λες ότι δε σε σκέφτονται έτσι ούτε ο σύζυγος ούτε τα παιδιά. Εκεί βρίσκεται το πρόβλημα. Και ναι είναι πολύ λογικό να σου αρέσουν όσα σου λείπουν. Κάνε βήματα προς την κατεύθυνση που θέλεις να πας. Και με στήριγμα τέτοια φίλη σίγουρα μπορείς να καταφέρεις πολλά.
Είσαι φοβερή φίλη, να το ξέρεις. Και είστε πολύ τυχερές που έχετε η μία την άλλη. Πολλές στη θέση σου δεν θα προβληματίζονταν καν για τις σκέψεις που κάνουν, απλώς θα ξέρναγαν χολή σε κάθε επιτυχία και όμορφη στιγμή της φίλης τους, μόνο και μόνο για να νιώσουν καλύτερα με τον εαυτό τους. Είσαι πολύ εντάξει άτομο και θα ήθελα πολύ να είσαι και δική μου φίλη.
ΥΓ Τρία παιδια, σπίτι, δουλειά στην οικογενειακή επιχείρηση, με πόνους σε χερι και μέση.. Κάπου ώπα ρε φίλη, κάνε μια παύση μια στιγμή να πεις κι ένα μπράβο στον εαυτό σου!
Το μόνο που έχω να σου πω είναι ότι όλα αυτά είναι ανθρώπινα. Πάντως κι εσύ όλο και κάτι το αξιοζήλευτο θα έχεις για να έχεις μια φίλη που σε αγαπάει και σε σκέφτεται παρότι έχει έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο ζωής. Επίσης έχεις κάνει μια οικογένεια, σίγουρα έχεις κοπιάσει και επενδύσει σε αυτήν, σίγουρα έχεις δώσει τις δικές σου μάχες. Συμβαίνει να υποτιμάμε τη δική μας πορεία και των άλλων να μας φαίνεται σούπερ αλλά για όλους το ίδιο είναι τελικά. Η καθεμια δίνει τον αγώνα της. Καλό είναι μια στο τόσο να κοιτάμε πίσω και να λέμε κι ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ δεν νομίζω ότι ζηλεύεις αυτή καθ’αυτή την φίλη σου. Ο λόγος πιστεύω που συγκρίνεις τον εαυτό σου και την ζωή σου με την δική της, είναι επειδή δεν είσαι ευχαριστημένη με την δική σου την ζωή. Επειδή ακριβώς έχετε εκ διαμέτρου διαφορετικές ζωές, κάνεις απολογισμό για το τι έχει εκείνη και εσύ όχι. Δεν ξέρω δεν μας λες ακριβώς την οικογενειακή σου κατάσταση, αν και υποψιάζομαι ότι αισθάνεσαι παραμελημένη και από τον άντρα σου και από τα παιδιά σου. Εγώ αυτό που θα πρότεινα είναι να κάνεις μία ενδοσκόπηση για το τι πραγματικά θέλεις να κάνεις στην ζωή σου… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ φυσιολογικά το κόβω όλα αυτά. The grass is always greener on the other side.
Μήπως γιατί έχει βαλτώσει ο γάμος σου και πρέπει να εστιασεις εκεί,λέω εγώ τώρα.
Μάλλον δεν περνάς εσύ καλά και αυτόματα νιώθεις αυτήν την ζηλεια για την φίλη σου.
Όλα τα συναισθήματα είναι ανθρώπινα και κατανοητά όταν συνειδητοποιουύμε την αιτία τους.
Έχεις πάθει “γρασίδι”. Νομίζεις πως είναι πρασινότερο στην άλλη πλευρά. Εϊναι ανθρώπινο όταν η ζωή σου σε κουράζει να ζηλεύεις αυτό που δεν έχεις αλλά το έχει ο άλλος και να θεωρείς πως αν το είχες θα ήταν η ζωή σου καλύτερη. Το γεγονός οτι αναγνωρίζεις την ζήλεια σου και σε προβληματίζει δεν σε κάνει σκατένια, ίσα ίσα το αντίθετο κα αυτό για μένα δείχνει οτι είσαι σε καλό δρόμο να αναγνωρίζεις τις αδυναμίες σου και να προσπαθείς να τις δουλέψεις. Όλα καλά λοιπόν. Με αφορμή αυτή την επιστολή θέλω να αναφέρω μια ιστορία που συνέβη πρόσφατα στο ευρύτερο περιβάλλον… Διαβάστε περισσότερα »
Μου θύμισες έναν πολύ καλό φίλο και άνθρωπο που έχω στο περιβάλλον μου. Κάποτε σε μια τέτοιου είδους συζήτηση μου είχε πει “μια χαρά τα κατάφερες τελικά” κι όταν του είπα σιγά και τι κατάφερα μου απάντησε “πρώτα πρώτα επιβίωσες”. Το θυμάμαι συχνά πυκνά και κρύβει μεγάλη αλήθεια.
Μην αυτομαστιγωνεσαι! Η ζήλεια (μέχρι ένα βαθμό ) είναι λογική κι ανθρώπινη και μέσα στη ζωή. Ζηλεύεις γιατί έχεις κουραστεί/βαρεθεί /μπουχτισει /ρουτινιασει ,φτάνεις και σε αυτήν την ηλικία που κάνουμε ένα μίνι απολογισμό και προφανώς αυτά πυροδοτούν αυτό το αρνητικό συναίσθημα. Για να το αντιμετωπίσεις όμως και να μη τρώει και το πράσινο τέρας της ζήλειας κι οι τύψεις , ψάξε να βρεις ποιοι είναι οι λόγοι που σε κάνουν να αισθάνεσαι έτσι σε σχέση με τη δικιά σου ζωή ,με τον εαυτό σου. Δηλαδή μιλάς για 30+ περιττά κιλά, προσπάθησε να το αντιμετωπίσεις αν σε ενοχλεί , ειδικά στα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ζηλεύεις τη φίλη σου,αλλά την ανέμελη ζωή και η φίλη σου είναι το πιο κοντινό σ εσένα πρόσωπο που τη ζει και στην “διαφημίζει”κάνοντας σε να σου λείπει περισσότερο. Συνήθως θέλουμε όσα δεν έχουμε. Ίσως κι εκείνη κάποια στιγμή “ζηλέψει ” ,όταν τα παιδιά σου θα έχουν μεγαλώσει και εσύ θα χαίρεσαι τις επιτυχίες τους. Εγώ πχ,αν και εργαζόμενη μητέρα,με καλή καριέρα,ζηλεύω τις γυναίκες που έχουν καταφέρει να φτάσουν πιο “ψηλά “. Ενώ εγώ ,έχω καταβάλλει (και συνεχίζω) τεράστιες προσπάθειες για να διατηρήσω τη θέση μου όλα αυτά τα χρόνια. Και κάπου νοιωθω ανίκανη. Στο φιλικό μου περιβάλλον,είμαστε λίγο… Διαβάστε περισσότερα »
Λοιπόν, έχω μια ιδέα. Γιατί δεν κανονίζεται να πάτε μονοήμερο κάπου εσύ και η φίλη σου; Ή ίσως να πάτε δύο ζευγάρια ταξίδι κάπου στο εξωτερικό;
Εάν περάσετε καλά μαζί θα καταλάβεις ότι δεν υπάρχει κάτι να ζηλεύεις, απλά πρέπει να διεκδικήσεις αυτά που επιθυμείς.