Καλησπέρα!
Γράφω γιατί νιώθω εντελώς χαμένη και θα ήθελα πολύ να ακούσω τη γνώμη σας. Με συγχωρείτε αν τα γράφω κάπως μπερδεμένα.
Είμαι 27 χρονών, τελείωσα πριν 2 χρόνια το μεταπτυχιακό μου και αποφάσισα ότι θέλω να συνεχίσω με διδακτορικό (Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό που έκανα στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού και ήθελα να συνεχίσω προς αυτή την κατεύθυνση).
Ένα χρόνο αφού τελείωσα το μεταπτυχιακό, με δεχτηκαν για διδακτορικό σε πολύ καλό πανεπιστήμιο του εξωτερικού (Μεσολαβησε γνωστός, ο οποίος εγγυηθηκε για μένα και έτσι με πήραν). Ήμουν ιδιαίτερα ενθουσιασμενη στην αρχή γι αυτή την ευκαιρία.
Μέχρι που τώρα 6 μήνες αργότερα θέλω να φύγω τρέχοντας. Δε μου αρέσει τίποτα. Οι ρυθμοί είναι ιδιαίτερα έντονοι, ο καθηγητής απαιτητικός, δουλεύω 14 ώρες την ημέρα και πάλι δεν καταφέρνω να εχω καποιο αποτέλεσμα. Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που νιώθω τόσο χαζή και ανίκανη. Έχω κουραστεί να βρίσκω δικαιολογίες κάθε φορά που με ρωτάει ο καθηγητής γιατί δεν έχω κάνει όλα όσα θα έπρεπε. Και ο ίδιος μου έχει πει επανειλημμένα ότι δεν είναι ευχαριστημένος με τη δουλειά μου. Θέλω να φύγω. Νιώθω όμως ότι θα είμαι πολύ αχάριστη αν αφήσω μια τέτοια ευκαιρία. Είναι μια “once in a lifetime” ευκαιρία που εγγυάται σιγουρα μια καλη καριέρα στο μέλλον και γνωρίζω ότι πολύς κόσμος θα κάνε τα παντα για μια τέτοια θέση. Κι εμένα αυτή η ευκαιρία απλά μου δόθηκε. Και τελικά δεν την θέλω. Δεν έχω του κουράγιο να την κυνηγήσω.
Ούτε να διαβάσω έχω το κουράγιο, που ήταν πάντα από τα πράγματα που έκανα εύκολα. Σε μια εβδομάδα έχω εξεταστική κι εγώ, ενώ ζήτησα άδεια για να διαβάσω, κοιμάμαι όλη μερα. Γενικά, δεν θέλω να κάνω τίποτα άλλο πέρα από το να κοιμάμαι.
Δε θέλω να απογοητεύσω το άτομο που με σύστησε, δεν θέλω να απογοητεύσω τους γονείς μου που με στήριξαν με το παραπάνω σε αυτή την απόφαση, δεν θέλω να απογοητεύσω τον καθηγητή.
Φοβάμαι ότι δεν θα κάνω ποτέ τίποτα στη ζωή μου. Φοβάμαι ότι οποιαδήποτε δουλειά και να βρω στο μέλλον θα έχει την ίδια κατάληξη ( να μην μπορώ να ανταπεξέλθω και να θέλω να τα παρατήσω). Και παράλληλα νιώθω ανίκανη να συνεχίσω. Και μόνο στη σκέψη ότι έτσι θα είναι η ζωή μου τα επόμενα χρόνια με πιάνει πανικός. Παρολ αυτά μπορεί απλά να είμαι κακομαθημένη και τεμπέλα.
Ειλικρινα δεν ξέρω τι περιμένω να διαβάσω ως απάντηση, ούτε καν τι θα ήθελα να πάρω ως απάντηση. Ήθελα απλά να τα γράψω κάπου.
Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας.
ΑΠΟ ΤHΝ – Χαμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Υποθέτω ότι στο διδακτορικό σου κανείς εγκεφαλική δουλειά. Να με συγχωρέσει ο καθηγητής σου αλλά κανένας εγκέφαλος δεν μπορεί να αποδόσει 14 ώρες ημερησίως. Έχεις απλά πάθει burn out. Αυτό σημαίνει ότι ούτε άχρηστη είσαι, ούτε ανίκανη. Διεκδίκησε την ψυχική σου ηρεμία, απαίτησε την από τον καθηγητή σου, κάνε τον να σε καταλάβει, αν όχι τότε είναι κακός συνεργάτης και καθοδηγητής. Τόνισε του ότι ως “καλός καθοδηγητής” θα πρέπει να σε καταλάβει, ότι πρέπει να λειτουργεί ως ενισχυτής ανθρώπου και όχι μηχανής και ότι κάθε άνθρωπος έχει άλλους ρυθμούς. Η δουλειά θέλει σωστό ρυθμό και όχι πίεση. Θα δεις ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Ανάλογα τον τομέα. Αν είναι εργαστηριακό ή έχει πεδίο (π.χ. ανασκαφές) πολλή από την δουλειά είναι αρκετα μηχανική. 😊
Πρακτικά μιλώντας, πως θα διεκδικήσει την ψυχική ηρεμία από τον καθηγητή ; Έχει πχ να παραδώσει το τάδε πράγμα στις τάδε του μηνός. Τι θα διεκδικήσει? Να μην παραδωσει; Να παραδώσει σε μεταγενεστερη ημερομηνία;
Όποι@ έχει πιάσει στα χέρια report από ερευνητικό πρότζεκτ ξέρει ότι το μισό τουλάχιστον κείμενο είναι μια παράθεση δικαιολογιών, για ποιό λόγο το πρότζεκτ δεν έφτασε τους στόχους που είχε υποσχεθεί στο proposal (όταν ήταν δηλαδή να πέσει το χρήμα). Έρευνα είναι. Δεν γίνεται να μην αποτύχει. Το σωστό είναι να υπάρχουν τακτικά αξιολογήσεις και αναθεωρήσεις στα παραδοτέα. Κι εκεί ναι, πρέπει να μιλήσει και να πει τι απ’ όλα αυτά είναι εφικτό.
Στο δικό μου πεδίο εχει εργαστήριο
Αν πχ δε δουλεύουν συνεχώς τα δοκιμασμένα πρωτόκολλα τότε είναι θέμα του ερευνητή. Άλλο αν δε βγει αποτέλεσμα/ effect που πιστέψαμε ότι υπάρχει και είναι ουσιαστικά αρνητικό αποτέλεσμα
Μα ναι, αλλά όταν ο καθηγητής της λέει ότι δεν είναι ευχαριστημένος από τη δουλειά της, φαίνεται σαν να αναφέρεται στη δουλειά που μπορεί/πρέπει να γίνει, στο πλαίσιο δηλαδή του εφικτου.
Κανένας δεν σχολιάζει το “θέλω μόνο να κοιμάμαι όλη μέρα”.
Κατάθλιψη μου βγάζεις, σε πάνω από ένα σημείο στο κείμενό σου.
Πήγαινε σε ψυχίατρο, και δες αν όντως έχεις, αν δικαιούσαι κάτι, κάποιο κενό;
Δεν έχω ιδέα, μπορεί να λέω βλακείες.
Γίνομαι 26, και δεν έχω κάνει απολύτως τίποτα στη ζωή μου. Τουλάχιστον πήρες πτυχίο, έκανες το μεταπτυχιακό, έχεις κάποια προσόντα. Δεν είναι ανάγκη να δουλέψεις στον τομέα σου, αλλά πάντα το ότι έχεις πτυχίο είναι προτέρημα παντού.
Αν είσαι ανίκανος, όχι μεταπτυχιακό δεν κάνεις. Ούτε πτυχίο δεν παίρνεις, ούτε στξς πανελλήνιες περνάς.
Πραγματικά όμως, τι διαβάζω ώρες ώρες εδώ μέσα. Είναι λέει κακομαθημένη και τεμπέλα επειδή συνειδητοποίησε ότι δεν μπορεί να ζει σαν ρομπότ. Τέτοια να φτάσουν στα αυτιά των κυβερνώντων και θα θεωρείται ημιαπασχόληση το 8ωρο, λοοολ
Αγαπητή θυμάμαι ότι τρία χρόνια στο διδακτορικό διάβαζα 9-23.00 το βράδυ με κενό για μεσημεριανό και απογευματινό καφέ με φίλους και κανένα σινεμά ποτό το ΣΚ. Είχα βέβαια και τις διακοπές μου Χριστουγεννα, Πάσχα, Καλοκαίρι που ήταν αδιαπραγματευτες. Σε καταλαβαίνω απόλυτα, το μόνο που με παρεξενευει είναι “Και ο ίδιος μου έχει πει επανειλημμένα ότι δεν είναι ευχαριστημένος με τη δουλειά μου.” Έχοντας κάνει το διδακτορικό στο εξωτερικό ξέρω ότι σε καθοδηγούν και βρίσκουν/προτείνουν λύσεις για το αδιέξοδο. Θυμάμαι 2 φορές είχα έρθει σε ερευνητικό αδιέξοδο και προσπάθησαν να μου προτείνουν λύσεις οι καθηγητές μου.Τέλος να σου πω ότι υπάρχουν… Διαβάστε περισσότερα »
Βρε παιδί μου. Το ότι είναι “once in a lifetime” ευκαιρία δεν σημαίνει ότι σώνει και ντε πρέπει να το κάνεις. Αν δεν γουστάρεις την ακαδημαική καριέρα (στην οποία οι ρυθμοί είναι ακριβώς αυτοί που περιγράφεις) δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να ταλαιπωρείσαι κ να χάνεις τον χρόνο σου. Ένας εργοδότης (εκτός ακαδημαικού ή ανάλογου πλαισίου που απ’ότι καταλαβαίνω δεν γουστάρεις), πολύ περισσότερο θα εκτιμήσει την εργασιακή εμπειρία που τώρα θυσιάζεις παρά το διδακτορικό. Κάτσε σκέψου γιατί κάνεις διδακτορικό. Σου άρεσε η έρευνα που έκανες στο μεταπτυχιακό κ θέλεις αυτή να είναι η καριέρα σου; Αν ναι, δυστυχώς η πίεση… Διαβάστε περισσότερα »
Θα σταθώ στην “once in a lifetime” ευκαιρία. Όχι, δεν είναι έτσι. Έχοντας ολοκληρώσει το διδακτορικό μου (με μεγάλη καθυστέρηση μάλιστα), το έχω απομυθοποιήσει. Σαφώς, θέλει δουλειά και αφοσίωση αλλά και με 14 ώρες την ημέρα δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να αποδώσει κανείς. Ίσως δεν ταίριαξαν τα χνώτα σου με του καθηγητή. Υπάρχουν άνθρωποι που το σταμάτησαν και ξεκίνησαν αλλού. Και ταίριαξαν και πήγαν πολύ καλά. Έχε υπόψη σου, επίσης, ότι αυτό μπορεί να συμβεί και στη δουλειά. Έχω εργαστεί σε αντικείμενο που μου άρεσε πάρα πολύ αλλά ο τότε εργοδότης μου, λόγω του ότι ήταν ανοργάνωτος και ασυνεπής… Διαβάστε περισσότερα »
Το έχω πει πολλές φορές θα το πω κι εδώ. Διδακτορικ@ φοιτητ@ ίσον κακοπληρωμένο ακαδημαϊκό προσωπικό σε επισφαλείς συνθήκες εργασίας (στην καλύτερη περίπτωση γιατί βέβαια υπάρχει και το απλήρωτο προσωπικό και ακόμα και αυτ@ που πληρώνουν για το προνόμιο). Για να μπεις σε αυτή τη διαδικασία πρέπει να ξέρεις τι κάνεις και για ποιό λόγο. Το ότι οι γονείς είναι περήφανοι ή ότι ο καθηγητής σε σύστησε δεν είναι ικανός λόγος. Το θετικό της υπόθεσης είναι ότι αμα θες σωνει και ντε να κάνεις διδακτορικό και είσαι ευέλικτη ως προς το πανεπιστήμιο/μέρος/κόστος είναι πολύ εύκολο να βρεις. Δεν χρειάζεται να… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαι ακαδημαϊκός και επιβλέπω διδακτορικά στο εξωτερικό στον τομέα των βιοιατρικων επιστημών. Καταρχήν ένα διδακτορικό δεν υπόσχεται τη φοβερή στρωμένη καριέρα. Θέλει περισσότερο κόπο μετά για ακαδημαϊκή καριέρα. Αν βγεις έκτος πανεπιστημίου τα ίδια. Δεύτερον ο ρόλος του supervisor είναι να σε καθοδηγεί, να σε βοηθάει, να σε στηρίζει και να συζητάει μαζί σου αν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Αν δουλεύεις τόσες ώρες και δεν είναι ευχαριστημένος σίγουρα δεν πάει καλά το θέμα. Πρέπει να καθίσετε μαζί και να δουλέψετε. Είσαι σε αρχικα στάδια και ίσως υπάρχει πρόβλημα επικοινωνίας. Υπάρχουν βέβαια και όχι καλοί επιβλέποντες που δεν ειναι γι… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι στη φάση που είσαι το τι θα πουν/σκεφτούν οι άλλοι έχει μπει πολύ πιο πάνω από το αντικείμενο του διδακτορικού σου και είναι λογικό που δυσκολεύεσαι καθώς θα έπρεπε να είναι με ανάποδη προτεραιότητα. Επιπλέον δε γνωρίζω αν έχεις πιάσει δουλειά μεταξύ των σπουδών σου ή αν ανέκαθεν σπουδαζες αλλά είναι λογικό να μοιραστείς να μελετάς μετά από τόσα χρόνια. Δεν εννοώ ότι πάει τελείωσε αλλά καμιά φορά ο οργανισμός χρειαζεται διάλειμμα να κάνει άλλα πράγματα για να επιστρέψει με καινούριο ενδιαφέρον στα διαβάσματα. Επίσης θεωρώ ότι κακό σου κάνει και η ισοπεδωτικη σκέψη ότι δεν θα καταφέρεις… Διαβάστε περισσότερα »
Οκ. Ας πούμε είναι once in a life chance ευκαιρία. Ότι πράγματι δεν θα έχεις άλλη ευκαιρία για διδακτορικό. Που δεν ισχύει ακριβώς, αλλά ας το δεχτούμε. Γιατί είναι για σενα τοσο σημαντικό να το αποκτήσεις. Και γιατί είναι τόσο σημαντικό να μην το αποκτήσεις.
Με το διδακτορικό ξέχνα όσα ήξερες μέχρι τώρα για τις σπουδές και την έρευνα. Το μεταπτυχιακό είναι ΠΟΛΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ κάτω. Δεν ξέρω γιατί έχεις εξεταστική σε επίπεδο διδακτορικού, ίσως χρειάστηκε να πάρεις ορισμένα μαθήματα, αλλά η βασική σου ενασχόληση είναι και πρέπει να είναι η έρευνά σου. Αν τα μαθήματα δεν είναι υποχρεωτικά (συνήθως στο διδακτορικό δεν είναι) περιόρισέ τα στο ελάχιστο. Μην εργάζεσαι 14 ώρες την ημέρα σύντομα δεν θα μπορείς να αποδώσεις. Βάλε στόχο να δουλεύεις κανονικό 8ωρο και όταν ο εγκέφαλος υπολειτουργεί (κάτι που συμβαίνει συχνά στο διδακτορικό) να παίρνεις τον χρόνο σου. Για τον καθηγητή δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Ανάλογα τι ταιριάζει στον καθένα. Εγώ στο διδακτορικό μου (και ακόμα και τώρα που δουλεύω ως ακαδημαϊκή έρευνητρια) δούλευα δυο-τρεις μέρες την εβδομάδα 15ωρα μέχρι να βρει ο στόχος της εβδομάδας και τις υπόλοιπες ημέρες ξεκουραζομουνα. Ο εγκέφαλος μου λειτουργεί με πολύ αργους ρυθμούς στην αρχή (αδυναμια συγκεντρωσης λόγο ΔΕΠΥ) αλλά όσο περνάει η ώρα τόσο πιο αποδοτική γίνομαι. Οπότε το καθημερινό 8ωρο για μένα θα ήταν out of question, γιατί δεν θα προλάβαινα να βγάλω τίποτα. Το βασικό είναι ότι αυτό το επικοινωνώ πάντα με τους PI από την αρχή, ώστε να μην περιμένουν να με βλέπουν να δουλεύω… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ εν γένει, αλλά μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι τα 14ωρα είναι σε καθημερινή βάση. Αυτό δεν είναι βιώσιμο. Από την άλλη εννοείται ότι πρέπει να κατανέμεις τον χρόνο σου όπως σε εξυπηρετεί. Κι εγώ υπήρχαν περίοδοι που δεν έκανα τίποτα, και μετά καθόμουν 4-5 μέρες δούλευα πολλές ώρες και έβγαζα δουλειά που δεν είχα βγάλει μήνες. Τα 8ωρα βολεύει να τα έχεις ως στόχο ειδικά όταν κάνεις μία πιο μηχανική δουλειά και δεν θέλει πολλή έμπνευση, πχ όταν φτιάχνεις τη βιβλιογραφία. Η όταν έχεις συγκεκριμένα deadlines, γιατί καλλά τα sprints (και όπως είπα τα έκανα και εγώ) αλλά αν… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα θα μπορούσα να υποθέσω θεωρητικα ότι κάποιοι μπορεί να λειτουργούν καλύτερα δουλεύοντας 15 ώρα κάθε μέρα για 6 μήνες πχ βγάζοντας την δουλειά όλου του χρόνου και μετά να κάθονται για τον υπόλοιπο χρόνο. Αλλά ναι 15ωρα σε μόνιμη βάση δεν είναι βιώσιμο για την υγεία κανενός. Εγώ στα χρόνια που δουλεύω έχει τύχει να κάτσω και 3 και 4 μήνες χώρις να κάνω τίποτα (έκτος από έκτακτα) αλλά έχω παρατηρήσει ότι επειδή ακολουθώ πιστα τους δικούς μου ρυθμούς είναι εξαιρετικά αποδοτική σε πολύ μικρό χρόνο. Φέτος πχ έβγαλα δουλειά 2 μηνων σε 2 εβδομάδες (δουλευοντας 15ώρα καθημερινά). Κάνω… Διαβάστε περισσότερα »