Καλησπέρα σας.
Θέλω να εκφράσω ανώνυμα τις σκέψεις μου, γιατί νιώθω ότι σε όποιον και να μιλήσω θα με κρίνει άσχημα και ίσως να έχει δίκιο.
Στα 17 μου γνώρισα και έκανα σχέση με έναν άνθρωπο αρκετά χρόνια μεγαλύτερό μου, ο οποίος εξαρχής είχε “σοβαρό” σκοπό για μένα και ήδη στους 3 μήνες μου είχε κάνει πρόταση για αρραβώνα, για να μην ανησυχούν οι γονείς μου και να μου επιτρέπουν να μένω μαζί του.
Παράλληλα τελείωσα το σχολείο και πέρασα σε μία σχολή σε άλλη πόλη, στην οποία φυσικά δεν πήγα, γιατί το αγόρι μου είχε στρωμένη ζωή εδώ και δε θα μπορούσε να αφήσει τη δουλειά του για να έρθει μαζί μου.
Στο μεταξύ μετακόμισα σπίτι του και παράλληλα ξεκίνησα δουλειά σε ένα μαγαζί με ρούχα στη γειτονιά. Λίγο καιρό μετά ήρθε η πρώτη εγκυμοσύνη, όπου σταμάτησα τη δουλειά λόγω ορθοστασίας και όλοι ήταν ενθουσιασμένοι. Όλοι εκτός από μένα.
Έγιναν όλα τόσο γρήγορα, από εκεί που ανοιγόταν μπροστά μου η ενήλικη ζωή, έπρεπε στα 18 μου να γίνω υπεύθυνη σύζυγος και μάνα, έτρεχα με την κοιλιά στο στόμα για νυφικά και τις ετοιμασίες του γάμου, οι γονείς και τα πεθερικά ήταν συνέχεια από πάνω μου καταιγίζοντάς με με συμβουλές και ο σύζυγος πετούσε από τη χαρά του που επιτέλους έγινε πατέρας.
Όλα έγιναν τρομακτικά γρήγορα και ούτε κατάλαβα πώς πέρασαν οι 9 μήνες. Οι πρώτες εβδομάδες ήταν εφιάλτης, το μωρό έκλαιγε ασταμάτητα και όλη μέρα ήταν μαζί μου σε βάρδιες η μάνα μου και η πεθερά μου, οι οποίες με βοηθούσαν όχι πρακτικά, αλλά υποδεικνύοντάς μου πόσα λάθη κάνω και γι’ αυτό το μωρό κλαίει. Μαζί έκλαιγα κι εγώ από την πίεση και επειδή δε μου άρεσε η κατάσταση στην οποία βρισκόμουν. Ο σύζυγος δούλευε όλη μέρα (ανέκαθεν ήταν έτσι) και το βράδυ έπαιζε λίγο με το μωρό, έκανε μπάνιο και ξεραινόταν στον ύπνο.
Στους 7 μήνες μένω ξανά έγκυος και πέτυχα το τζακ ποτ της δίδυμης κύησης και πάλι από την αρχή τα ίδια…
Για να μην πολυλογώ άλλο, είμαι 20 χρονών πια και αυτό το καλοκαίρι με έπιασε τεράστια απελπισία γιατί βλέπω παλιές μου συμμαθήτριες να κάνουν ανέμελες φοιτητικές διακοπές με τις παρέες τους και εγώ τρέχω όλη μέρα πίσω από τα μωρά.
Στις διακοπές κουράζομαι ακόμα περισσότερο, γιατί όλη μέρα κάνω δουλειές και δεν μπορώ ούτε μία βουτιά στη θάλασσα να απολαύσω. Αισθάνομαι φρικτά και αγαπώ την οικογένεια που φτιάξαμε, αλλά είμαι 20 χρονών και έχω την ψυχολογία (και την εμφάνιση πια) μεγάλης γυναίκας.
Ευχαριστώ που με διαβάσατε.
ΑΠΟ ΤHΝ – 18 going on 50
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ναι καλή μου, όντως έχεις κάνει πολλά λάθη, αλλά όλοι έχουμε κάνει βλακείες λόγω ανωριμότητας, δεν θα κατακρίνω έναν απελπισμένο άνθρωπο, συμβουλευτικά θα στα πω. Εννοείται μεγα λάθος να τα κάνεις όλα αυτά σε τόσο νεαρή ηλικία, να παρατήσεις και τις σπουδές σου, τη δουλειά σου και να αφεθείς έτσι. Και στο καπάκι δεύτερο παιδί. Έπρεπε τουλάχιστον να είχες πατήσει πόδι και να έπαιρνες προφυλάξεις, να μην αφηνες τον άλλον να το παίζει πάτερ φαμίλιας εις βάρος σου. Παντρεύτηκες ακριβώς στο ηλικιακό όριο που επιτρέπεται από το κράτος, και να μη μιλήσω για το ότι ο τύπος είχε “σοβαρό σκοπό”… Διαβάστε περισσότερα »
Αν και η νόμιμη ηλικία γάμου είναι τα 18, μπορει να γίνει γαμος και σε μικρότερη ηλικία [Δεν ξέρω να εξηγήσω ακριβώς νομικά τον τροπο] Όλοι αυτοί οι γάμοι με ανήλικα 14 και 15 ετών που συνήθως συναντάς σε μειονοτικες κοινότητες Ρομα [όχι ότι οι Ρομα παντρεύονται όλοι στα 14 αλλά συνήθως τέτοιες περιπτώσεις αφορούν κορίτσια Ρομα] δεν είναι παράνομοι αλλά νόμιμοι.
Στα 15 επιτρέπεται με συναίνεση κηδεμόνων. Στους ρομα που τυχαίνει να γνωρίζω είναι συνήθως και το αγόρι και το κορίτσι κοντά ηλικιακά καθώς τα “προξενια” και τα λογοδοσιματα γίνονται οταν είναι νεογέννητα ακόμα. Αντιθετα σε μας τους “πολιτισμενους” το κορίτσι είναι συνήθως το ανήλικο και ο αντρας με το “σοβαρό σκοπό” είναι τουλάχιστον μια 10ετια μεγαλύτερος. θυμάμαι συμμαθήτριές μου που παντρεύτηκαν στην εφηβεία άντρες κοντά στα 30, και παράτησαν το σχολείο. Και δυστυχώς το βλέπω και σήμερα να συμβαίνει, οχι πολύ συχνά βέβαια
Ναι έχει συμβεί και σε δικές μου συμμαθήτριες αυτές, Κύπρο. Μην νομίζετε ότι αλλού είναι διαφορετικά. Με έπιανε ένα πνιξιμο όταν μας καλούσαν στους γάμους τους. Έλεγαν οι γονείς τους εσείς πότε θα την παντρεψετε, να μαζευτεί γιατί άμα ανοίξουν τα μάτια της γυναίκας όλα μπορούν να συμβούν. Ευτυχώς οι γονείς μου δεν συμφωνούσαν με αυτά επειδή ο πατέρας μου είχε παντρευτεί στα 19 του και λίγα χρόνια αργότερα χώρισε. Την μητέρα μου την πήρε στα 30+. Πάντως, όταν άκουγα τι έλεγαν οι γονείς των συμμαθητριών μου με έπιανε αναγουλα. Έλεος. Μη βιαζεστε ρε κορίτσια λες και θα χάσετε το… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έκανα κανένα διαχωρισμό μεταξύ πολιτισμενων και όχι, αν αυτό υπονοείς. Με την επιφύλαξη να έχει αλλάξει, επιτρεπόταν ο γάμος και για άτομα μικρότερα των 15, εφόσον “συνετρεχε σοβαρός λόγος ” . Που μπορεί να ήταν η εγκυμοσύνη της 14χρονης νύφης.
Η διάκριση γίνεται από την κοινωνία γι αυτο το τόνισα. Η διαφορά είναι ότι οι δικοί τους γάμοι λόγω κουλτουρας είναι σε ηλικίες πολύ κοντινές πχ 14 κ 16 ενώ σε περιπτώσεις όπως της γράφουσας έχουμε ανήλικα κορίτσια και άντρες με τα διπλά τους χρόνια
Δεν θα (τολμουσα καν να ) σε κρινω. Κρινω τους γονεις σου, τον τωρα πια αντρα σου κ τα πεθερικα και ολους εμας, την κοινωνια δλδ, που δν μπορεσαμε να σε πραστατεψουμε- γιατι ακομα ησουν παιδι οταν γιναν ολα. Στο προκειμενο: δωσε στον εαυτο σου χωρο να εκφρασει τη λυπη/απογοητευση/θυμο οποιο κ αν ειναι δλδ το συναισθημα σου, ειναι λογικο να νιωθεις ετσι. Θα ερθουν καλυτερες μερες, το πιστευω. Θα σου ελεγα να σκεφτεις να συνεχισεις τις σπουδες σου κ να τις ολοκληρωσεις ειτε απο αποσταση με ονλαιν μαθηματα ειτε σε καποια τοπικη σχολη; Ειτε ακομα πηγαινοντας ολοι μαζι συην… Διαβάστε περισσότερα »
Ε όχι ρε παιδιά, συγγνώμη, κρίνω τους γονείς της, που το σιγονταραν και τα πεθερικα,οκ, κρίνω τον άντρα της, οκ, δεν κρίνω την γράφουσα που ήταν μικρή και άμυαλη, αλλά δεν θα επωμιστω και την ευθύνη της προστασίας της , δηλαδή τι θα κάναμε? Διαμαρτυρία στο Σύνταγμα? Στο κάτω κάτω δεν έκανε κάτι παράνομο, τι ακριβώς θα κάναμε ως κοινωνία? Θα τη στηναμε έξω από το σπίτι να μην αρραβωνιαστει? Θα της κάναμε πλύση εγκεφάλου να αλλάξει μυαλό? Ή θα κάναμε αγώνα να περάσει νόμος να μην επιτρέπεται η εγκυμοσύνη σε νεαρές ενηλικες?
Στα 17 ηταν ανηλικη κ εκεινος πολυ μεγαλυτερος. Στο σχολειο δεν βρεθηκε κανεις παιδαγωγος να φωναξει τουλαχιστον τους γονεις για μια κουβεντα; Η κοινωνια , ολοι εμεις ναι θα μπορουσαμε να ξεκολλησουμε πια απο την πατριαρχια κ ολο το ανατολιτικο παρελθον που κουβαλαμε με τον αντρα αφεντη κ τη γυναικα που κανοντας παιδια εχει ολοκληρωθει σαν ατομο. Πορειες, ομιλιες, εκπομπες, κοινωνικο ενδιαφερον οχι συγκεκριμενα για τη γραφουσα αλλα για το τι ειναι προς οφελος των ανθρωπων κ κυριως γυναικων. Οταν στα σχολεια ακομα διδασκκουν θρησκευτικα ενω θα μπορουσαν να διδασκουν ποσο σημαντικη ειναι η διαφορετικουητα πχ τοτε τι να πρριμενουμε;
Έχω αλλεργια στο αόριστο συλλογικό εμείς, αλλά ας υποθέσουμε ότι είμαστε όλοι μια μάζα και θα έπρεπε να δράσουμε. Λοιπόν, 17 χρονων, σε ηλικία συναίνεσης η γράφουσα μας λέει αρραβωνιαστηκε. Τι θα έκανε ο παιδαγωγός στο σχολείο? Θα καλούσε τους γονείς που την αρραβωνιάσαν να τους νουθετησει ” η κορη σας να μην πάρει τον τυπο” ? Εσείς ενστερνιζεστε αυτά που λέτε περί ανατολίτικου παρελθοντος? Τα ενστερνιζεται κάνεις που γράφει εδώ? Επομένως γιατί όλοι να ανήκουμε σε ένα “εμεις” μια αόριστη κοινωνία ? Και μιας και είπατε για πορείες, γιατί δεν οργανώνετε μια? Όλοι περιμένουν από την κοινωνία να φτιάξει… Διαβάστε περισσότερα »
Αλλεργια στο συλλογικο Εμεις? Α? Και πως εχουν γινει τοσοι αγωνες στην ιστορια? Πως αποκτηθηκαν οσα αποκτηθηκαν?
Εγω παντως μια χαρα ενστερνιζομαι τα περι ανατολιτικου παρελθοντος~Και οχι, συλλογικοτητα και συλλογικη δραση δεν σημαινει μονο πορειες!
Συμφωνω ΑΠΟΛΥΤΑ σε ολα, θα μπορουσα να τα ειχα γραψει εγω!
Με 3 μωρά παιδιά είναι δύσκολο να κανείς κάτι να αλλαξει η κατάσταση και να είσαι ανέμελη. Καλώς η κακώς μπήκες στο χορό και πρέπει να χορέψεις. Στην ηλικία που ήσουν οι γονείς σου δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να σε αφήσουν να προχωρήσεις έτσι. Τουλάχιστον αν μπορείς να χαρείς τα παιδιά σου, να μεγαλώνεις κι εσυ μαζί τους αφού κι εσυ παιδί είσαι ακόμα. Το θετικό είναι ότι θα έχεις μεγάλα παιδιά μικρή και ενδεχομένως μια δεύτερη ευκαιρία να ζήσεις ανέμελα αργότερα. Προσπάθησε να μην παρατήσεις τελείως τη δουλειά για να έχεις και δικά σου χρήματα και αν έχεις… Διαβάστε περισσότερα »
Μια καλή διέξοδος είναι οι εκδρομές με την οικογένεια που δημιούργησες ή και ταξίδια στο εξωτερικό
Με τρία μωρά, ταξίδια στο εξωτερικό; Αυτά ούτε οι ινφλουενσερς τα κάνουν. Τα τσιμπράγκαλα που χρειάζονται τρία μωρά θέλουν ένα φορτηγάκι…
Σημαντικό να απλοποιείς τη ζωη σου όταν είσαι σε αυτή τη κατάσταση. Ναι χρειάζονται πράγματα και είναι πολύ πολύ μικρά για ταξίδια η αλήθεια είναι. Ουσιαστικά θέλει 2-3 χρόνια να ξεπεταχτούν. Είναι όμως σημαντικό να μην μπει σε mood να δυσκολεύει τη ζωη της με 100 τσιμπραγκαλα κλπ. Πιστεύω ότι αν την δει λίγο αλλιώς και δεν είναι κλειδαμπαρωμενη στο σπίτι επειδή έτσι θέλει ο σύζυγος και φροντίσει κάπως και τον εαυτό της μπορεί να είναι μια χαρά. Στην τελική ας αφήνει τα μικρά που και που σε γονείς κλπ να φεύγει σύζυγο ταξίδια. Γενικά λύσεις υπάρχουν για όλα. Δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Σου έγραψαν ήδη καλές συμβουλές οι προηγούμενες σχολιάστριες. Εγώ το μόνο που θέλω να προσθέσω είναι να μην επιτρέψεις ποτέ στον άνδρα σου να σε κάνει να νιώσεις ενοχές για τα προσωπικά σου θέλω, αν επιχειρήσει ποτέ να το κάνει. Το ότι ουσιαστικά παγίδευσε ένα 17χρονο (μια ανήλικη) στη ζωή μιας 30αρας ανακόπτοντας την εξέλιξη της προς την ανεξαρτητοποίηση μου φαντάζει εξαιρετικά εγωιστικό και άλλα χειρότερα που σε αυτή τη φάση δεν θα ήταν εποικοδομητικό να τ’ αναλύσω. Να θυμάσαι πάντα ότι έχεις κάθε δικαίωμα να διεκδικήσεις την προσωπική σου εξέλιξη και ότι είναι σημαντικό να συγκεντρώσεις εφόδια που θα… Διαβάστε περισσότερα »
Του 5ου αιώνα π. Χ.
Σκόπευα αρχικά να σου μιλήσω πολύ πιο ωμά και απότομα, αλλά μετά αναλογίστηκα ότι είσαι μόνο 20 χρόνων, οπότε θα σου τα πω όπως θα τα έλεγα στη μικρή μου αδερφή. Πρώτον, δεν είσαι άμοιρη ευθυνών. Όσο γρήγορα κι αν έγιναν τα πράγματα, ήσουν ενήλικη σχεδόν και μετά ενήλικη με τη βούλα, και έπρεπε να πατήσεις πόδι. Άφησες σε γονείς, πεθερικά και άντρα να σε άγουν και να σε φέρουν, κι εσύ έβλεπες τη ζωή σου σαν θεατής. Από απειρία; Άγνοια; Βόλεμα; Επειδή δεν έμαθες ποτέ, μεγαλώνοντας με τέτοιους γονείς να πατάς στα πόδια σου; Πάντως, φταις κι εσύ. Τελοσπαντων,… Διαβάστε περισσότερα »
17 χρονών κορίτσι, εγκλωβισμένο σε μία σχέση με έναν πολύ μεγαλύτερο της άντρα (έχεις ακούσει ποτέ την λέξη grooming; ) και ψάχνεις να του αποδώσεις ευθύνες; Έλεος!
Τη λέξη grooming κάποιοι την έχουν κάνει σούπα, από τότε που άρχισε να κυκλοφορεί στα pop psychology site.
Το point σου ποιο είναι ακριβώς;
Το point μου είναι ότι το grooming αναφέρεται σε άτομα κάτω της ηλικίας συναίνεσης. Βγαίνει κάθε τόσο μια λέξη και γίνεται της μοδος και χάνει το νόημα της.
Χαλάρωσε λίγο. Ήταν 17 χρονών κορίτσι, ο άντρας της δε μας λέει πόσα χρόνια την περνούσε, εκτιμώ ότι αφού είχε στρωμένη ζωή πρέπει να ήταν γύρω στα 30, και τη χειρίστηκε ωραιότατα. Στους τρεις μήνες σχέσης πήγε και τη ζήτησε από τους γονείς της!!! Για όνομα δηλαδή! Η γράφουσα, όπως πολλά κορίτσια της ηλικίας της και μάλλον μεγαλωμένη σε άψογα πατριαρχικό περιβάλλον απ’ ο,τι διαφαίνεται από τις συμπεριφορές συζύγου, μαμάς και πεθεράς, είχε καταπιει το πατριαρχικό παραμύθι της σοβαρής σχέσης, της ευτυχισμένης νύφης, και του γάμου ως μοναδικό σκοπό της γυναίκας. Το να της κουνάμε το δάχτυλο δε βοηθάει καθόλου.
Πες τα…
Συμφωνώ. Τέρμα πατριαρχία. Ε όχι να κουνήσουμε δάχτυλο. Συμβουλές μόνο. Ήταν πολύ μικρή.
Νομίζω γίνεσαι αρκετά σκληρή. Κι εγω παντρευτηκα σχετικά μικρή -στα 23 κ ο αντρας μου 28- κι επειδή οι δικοί μου γονείς από τα 18 κ μετα δεν ανακατευονταν στη ζωή μου θεωρούσα ότι το ίδιο θα συμβαίνει και με το σύζυγο και δεν είχα προετοιμαστει κατάλληλα για να πατήσω πόδι, δεν ήξερα πως να τους βάλω όρια γιατί οι σχέσεις με πεθερικά είναι λεπτές και εύκολα γίνονται παρεξηγήσεις. Εσύ το βλέπεις ως βόλεμα γιατί κρίνεις έχοντας πια την ωριμότητα να διαχειριστείς μια τεροια κατάσταση, σε μικρές ηλικίες δεν είναι τόσο απλό. Στους δικους μας συγγενείς ειναι εύκολο να βάλουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Οι απαντήσεις σας με έβαλαν σε σκέψεις για το αν είμαι όντως σκληρή. Γιατί αυτός ο χώρος υπάρχει για να εκφραζόμαστε, να ακούμε ή μια την άλλη, να βοηθάμε όπου μπορούμε και -γιατι όχι;- να αλλάζουμε και γνώμη όπου ενδείκνυται. Με βάση τις προσωπικές μου εμπειρίες πάντως, έκανα πολλές φορές αυτολογοκρισία για να μιλήσω πιο συγκαταβατικα. Οι γονείς μου με έκαναν στα 20, στο τρίτο έτος της σχολής, 4 χρόνια μετά την αδερφή μου, 9 χρόνια μετά τον αδερφό μου και μας μεγάλωσαν χωρίς βοήθεια από παππούδες και γιαγιάδες. Και τη σχολή τους τελείωσαν και δούλευαν και όλα. Προφανώς το… Διαβάστε περισσότερα »
Η γραφουσα φταίει λιγοτερο απο ολους. Αν μπορω να αποδωσω ευθυνες στην ιδια δηλαδη. Στα 17 γνωρισε ενα μεγαλυτερο με στρωμενη ζωη (ποσο μεγαλυτερο; εικαζω 30+ ) που τη “ζητησε” αμεσα κι οι γονεις με χαρα συμφωνησαν. Ολοι την χειριστηκαν, στα 17 σου, ειδικα αν μεγαλωνεις σε αυστηρή και πατριαρχικη οικογένεια δεν εχεις γνωμη, δε μετραει. Σε εχουν μεγαλωσει με συγκεκριμένο προτυπο (η γυναίκα θα παντρευτει και θα κανει παιδια, αυτος ειναι ο ρολος και προορισμος).
Ακριβώς αυτό το μοντέλο έχουν τέτοιες οικογένειες
Με αυτή τη λογική βέβαια, ούτε οι γονείς φταίνε, με αυτά τα μυαλά μεγάλωσαν, ούτε ο λεγόμενος που ήθελε να την αποκαταστησει, ούτε τα πεθερικα …
Όλοι λέτε για τον άντρας της,κάνεις σας όμως δεν μιλάει ξεκάθαρα για το γεγονός ότι οι γονείς της,την ” πουλησαν” σε γαμπρό για να την ξεφορτωθούν. Αυτή η κοπέλα είναι θυμα trafficking. Ήταν ανήλικο όταν αρραβωνιάστηκε. Θυμα trafficking και grooming. Κορίτσι μου τι να σου πω? Ότι η ζωή σου από δω και πέρα θα είναι εύκολη και θα κυλήσει ομαλά? Θα είναι μεγάλο ψεμα αν στο πω. Κοίτα τουλάχιστον να τελειώσεις σπουδές και να πιάσεις δουλειά, μην βρεθείς στο δρόμο καμμια μέρα με 3 παιδιά. Α,και στείλε τα το συντομότερο βρεφονηπιακό-παιδικό. Κοίτα τον εαυτό σου να φροντίσεις και όχι… Διαβάστε περισσότερα »
Φίλη, στεναχωρήθηκα τόσο πολύ με το γράμμα σου… Σου στέλνω μία μεγάλη αγκαλιά! Έχεις να διαχειριστείς μία πολύ δύσκολη κατάσταση αλλά αν το θες, θα τα καταφέρεις. Η ανεμελιά και η ξεγνοιασιά, δυστυχώς, πέρασαν. Όχι ανεπιστρεπτί, αλλά για κάποια χρόνια δεν νομίζω ότι θα μπορείς να είσαι πλήρως ανέμελη. Το θετικό είναι ότι έγινες μαμά μικρή, οπότε όταν τα παιδιά μεγαλώσουν θα είσαι ακόμα πολύ νέα και θα μπορέσεις τότε να χαρείς την ζωή σου. Καταλαβαίνω ότι το σενάριο να περιμένεις να φτάσεις 40 για να ζήσεις την ζωή σου είναι απελπιστικό αλλά τουλάχιστον έχεις κάτι για να ελπίζεις. Επίσης… Διαβάστε περισσότερα »
Θα σου στείλω μια μεγάλη αγκαλιά!!!!!! Δεν υπάρχει λόγος για εμένα να κρίθεις άσχημα όπως αναφερεις, ούτε να σου υποδείξει κάνεις αν έκανες κάποια λάθη στη ζωή σου , εγώ διαβάζοντας το κείμενο σου έχω βγάλει κάποια συμπεράσματα αλλά αυτό δεν θα αλλάξει κάτι τα αναφέρω δεν τ αναφέρω , πόσο μάλλον που καταλαβαίνω πόσο πολύ πιεσμένη νιωθεις!!! Αγαπημένη οι συμμαθήτριες σου έχουν επιλέξει έναν άλλο τρόπο ζωής και εσύ με τη σειρά σου έναν άλλον!!! Επειδή ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω θα έλεγα να κάνεις κάτι για εσένα που θα σε κάνει να νιώθεις ευτυχισμένη και χαρούμενη!!!!! Ξέρω ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Σε οποια ηλικια κ αν εκανες παιδια θα ζοριζόσουν κ θα σε επιανε απελπισια γιατι το να γίνεις μαμα ειναι πολυ δύσκολο. Όσο κ αν λατρευω το παιδι μου, η μητροτητα ειναι ότι πιο δύσκολο έχω κανει στη ζωή μου – κ πιστεψε με, έχω περασει αρκετες δυσκολίες. Εγώ εγινα μαμα στα 35 μου κ παροτι την ‘ειχα ζήσει τη ζωή μου’ οπως θέλει να μου υπενθυμιζει ο σύζυγος μου, κ παλι ζοριζομαι. Κ δεν ξέρω αν αντεχω να κανω κ δεύτερο, όχι να εκανα στο καπακι διδυμα – αυτος ειναι ο μεγαλυτερος μου εφιαλτης αυτη τη στιγμή. Ολα οσα… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστή απάντηση. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο!
Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές διαβάζουμε ότι τα παιδιά μας καλούνται να πάρουν αποφάσεις που θα σημαδεψουν τη ζωή τους σε πολύ νεαρή και άπειρη ηλικία. Οπως επιλογή σχολής η γάμος. Αυτό ακριβώς έπαθε η γράφουσα και απορώ πως η οικογένεια δεν αντέδρασε…..Δεν έζησε την εφηβική ηλικία και μπήκε αμαθη σ ένα “χορό ” που πρέπει ναχεις γερά κότσια για ν αντέξεις. Δεν διάβασα πουθενά συναισθηματική αναφορά για το σύζυγό και αυτό με προβλημάτισε….. Όσοι παντρεύονται τόσο νωρίς συνήθως το κάνουν από σφοδρό αμετακινητο έρωτα, εννοείται σε φυσιολογικές περιπτώσεις, γιατί υπάρχουν και γάμοι τετοιοι για άλλους λόγους….. Η μεγάλη… Διαβάστε περισσότερα »