Καλησπέρα.
Με αφορμή κάποιων ιστοριών που διάβασα εδώ θέλω να πω και την δική μου.
Η μητέρα μου τώρα τελευταία έχει αρχίσει συνέχεια να λέει “πόσο λεπτή είσαι ” και ” κοίτα τι μικρά ποδαράκια” και ” έχεις λεπτινει πολύ” και τέτοια γενικά. Αυτό στην αρχή δεν με πείραζε τώρα όμως είχε έρθει τις προάλλες ένας επισκέπτης στο σπίτι και άρχισε να λέει η μάνα μου “μα δεν έχει λεπτινει πολύ?”
Και απαντάει ο επισκέπτης ” ναι ” και γυρνάει ο επισκέπτης προς εμένα και αρχίζει να λέει ” έχεις φάει μεσημεριανό ένα κανονικό πιάτο?”
Δηλαδή τι σκατα σε νοιάζει εσένα θα χάσω και θα πάρω ( κυρίως θα χάσω ) όσα κιλά θέλω τι σε κοφτει εσένα;
ΑΠΟ ΤHΝ – Κατερίνα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Νομίζω το παίρνεις πολύ αμυντικά και επιθετικά/εγωιστικά. Η μητέρα σου προφανώς ανησυχεί για εσένα. Δεν μας λες, όμως, αν τρως, αν έχεις κάποια διατροφική διαταραχή, δεν μας λες τον λόγο που χάνεις, παρά μόνο την αντίδραση της μητέρας σου, η οποία είναι πολύ αναμενόμενη. Γιατί μας λες την αντίδραση και όχι το εξ αρχής πρόβλημα που προκαλεί την αντίδραση; Είμαι υπέρ της μαμάς και μπράβο της που δείχνει ενδιαφέρον και που έχει προσέξει πως χάνεις βάρος. Δε χρειαζόταν να το πει σε τρίτο, αλλά μάλλον ήθελε να σου δείξει ότι ΚΑΤΙ δεν πάει καλά. Η ξαδέρφη μου είναι υπερβολικά αδύνατη… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ μαζί σου, και εγώ πιστεύω πως είναι ενδιαφέρον, αγωνία, νοιάξιμο και όχι σχολιασμός από την πλευρά της μητέρας.
Νοιάξιμο είναι να το πει μια φορά και να ζητήσει να το συζητήσουν. Από κει και πέρα είναι κλασική ενοχλητική μάνα που δεν σέβεται όρια
Υπαρχει η τοξικοτητα, το bodyshaming, υπάρχει η προσπαθεια ελέγχου πανω στον αλλον, υπάρχει ομως και το ειλικρινες ενδιαφέρον. Μην τα μπερδευεις. Η μητέρα σου πιθανον φοβαται οτι πασχεις απο καποια διατροφικη διαταραχη (που μπορει να αποδειχθει πολυ επικινδυνη ) κι απλα το εκφράζει με λαθος τροπο. Κι η αμυντικη, θυμωμενη σου σταση το ενισχυει αυτο. Κανε εναν ειλικρινή διαλογο με τον εαυτο σου και δες ποια ειναι η σχέση σου με το σωμα σου και με το φαγητο. Υπάρχει κατι αλλο που μπορει να σου ειναι βαρος; Μια ασχημη εμπειρία, αρνητικα συναισθήματα για τον εαυτο σου; Μιλα και με εναν… Διαβάστε περισσότερα »
Λέιπουν πληροφορίες για να μπορέσουμε να βγάλουμε ασφαλές συμπέρασμα. Υπάρχει το ενδεχόμενο διατροφικής διαταρασής και η αντίδραση της μαμάς να είναι μια άκομψη αλλα δικαιολογημ’ενη έκφραση ανησυχίας. Υπάρχει και η περίπτωση να είναι από τις ελληνίδες μάνες που έχουν μάθει να εκφράζουν ενδιαφέρον και αγάπη μόνο μέσω του φαγητού. Στην περίπτωση αυτή τα σχόλια είναι ενοχλητικά, μπορούμε να το επισημάνουμε, αλλά η πιθανότητες βελτίωσης είναι μικρές. Στην οικογένειά μου τα σχόλια τύπου είσαι πολύ αδύνατη/φάε κάτι ήταν κάτι σαν η κουβέντα για το καιρό – πωπω τι ζέστη είναι αυτή, ή χάλασε ο καιρός σήμερα. Κάτι για να γεμίσει ο… Διαβάστε περισσότερα »
Αν αντιθέσει με τις υπάρχουσες απαντήσεις (οι οποίες πιστεύω θα είχαν ακριβώς ανάποδο τόνο αν έβαζες παχυνες αντί για λεπτεινες) πιστεύω πως μόνο αν γίνεις αρκετά δυσάρεστη θα κοπεί αυτό. Κι ο αγιος φοβέρα θέλει.
Προσωπικα το ιδιο θα ελεγα και για υπερβολικα επιπλεον κιλα. Οι διατροφικες διαταραχές υπαρχουν κι απο τις δυο μεριες κι ειναι εξισου επικινδυνες, απλα ενας παχυσαρκος ανθρωπος θα δει ισως αργοτερα τα αρνητικα κι επικινδυνα αποτελεσματα (υψηλη πιεση, διαβητης κτλ). Ενω στην ανορεξια , ακριβως επειδη απο ενα σημειο και μετα το σωμα στερειται τα απαραιτητα μου φαίνεται λιγο πιο επικινδυνο πιο γρηγορα
Προφανής μητρική αγωνία, λάθος τρόπος έκφρασης.
Το body shaming δεν κάνει διακρίσεις για τις αδύνατες. Μια ζωή αυτό άκουγα, πόσο αδύνατη είμαι και να φάω τίποτα (εντωμεταξύ δεν θα πιστέψεις πόσο τρώω). Με κάποιες μικρές διακυμάνσεις το BMI μου είναι εντός φυσιολογικού πλαισίου. Αλλά οοοοχι έπρεπε να ακούω την άποψη του καθένα για το σώμα μου. Να της ζητήσεις να σταματήσει.
Αχ απεχθανομαι την συγκεκριμενη ειρωνεία διοτι ειναι απρόκλητη και επιθετικη ειρωνεια. Θα μπορουσες ομως χαρη στη μαμα σου ν’ακονισεια τις δεξιοτητες αου να ειρωνευεσαι κι εσυ εκεινη οταν σε προκαλει. Δες το ααν ευκαιρια να μαθεις να σφαζεις με το γαντι.
Για ποια ειρωνεία μιλάς;
Για την ειρωνεια της μάνας της.
Και η δική μου μητέρα έκανε τέτοια σχόλια όταν είχα διατροφική διαταραχή και είχα χάσει κάποια κιλά και αντιδρούσα πολύ αμυντικά και εχθρικά απέναντι της. Το θέμα είναι ότι οι παλιές γενιές δεν ξέρουν να εκφράσουν την ανησυχία τους με τον σωστό τρόπο ούτε να σε κατευθύνουν σε έναν ειδικό ήνα προτείνουν κάποια σοβαρή λύση,διότι δεν γνωρίζουν για διατροφικές διαταραχές. Για την ακρίβεια οι ακραίες δίαιτες και το αδύνατο σώμα ήταν η νόρμα στην εποχή των 90s. Οπότε αντίστοιχα σχόλια του τύπου πως έγιναν έτσι τα χέρια σου δεν βοηθάνε ούτε στο ελάχιστο