Ειχα γραψει πριν 7 μηνες σχετικα με το χωρισμο μου απο εναν ναρκισσο. Ποτέ δεν μετανιωσα για αυτη μου την αποφαση και ευτυχως ειχα κοντα δικους μου ανθρωπους και ηρθε βοηθεια απο εκει που δεν το περιμενα.
Ολο αυτο το διαστημα που προσπαθουσα να κερδισω την ανεξαρτησια μου, αυτος λοιπον με τις τακτικες του βραδυποδα (αναφορα απο την ταινια Zootropolis) νομιζε οτι ειχε παντου το πανω χερι με παιχνιδια εξουσιας. Εν τελει, τον εσβησα απο ολα τα social media, ‘αθετισα’ την υποσχεση που ηξερα οτι θα αθετησω αφου τελειωναν οι υποχρεωσεις μου μαζι του (ειχε ρωτησει τι σχεση θελω να εχουμε και ειχα πει τυπικη) – και γενικα δεν του ειχα τσακισει τις ελπιδες οτι δεν θα ξαναειμαστε μαζι, καθαρα για λογους επιβιωσης, για να τελειωσει ολη η ιστορια και να καταφερω να προχωρησω).
Μεχρι τα τελη Μαιου λύθηκαν ολες οι οικονομικες και νομικες (συμφωνο συμβιωσης) εκκρεμοτητες με σχετικα αισιο τελος, αποκτησα την ανεξαρτησια μου και καταφερα να προχωρησω πιο ευκολα αφου περασε και αυτο. Πλεον εχω εναν υπεροχο ανθρωπο διπλα μου, στο ιδιο μηκος κυματος, με αγαπη, σεβασμο και φωτεινη ψυχη – που εχει δειξει απιστευτη κατανοηση σε ολη αυτη την κατασταση, καθως δεν του εχω κρυψει τιποτα, απο τον πρωτο κιολας καιρο.
Μερικες φορες πιανω τον εαυτο μου να θυμωνει για ολο αυτο. Με αφησα να βουλιαξω σε αυτη την τοξικη κατασταση και δεν εφυγα νωριτερα, αλλα θυσιασα ενα μεγαλο κομματι του ειναι μου. Οσο και με οποιον να κουβεντιασω περι του θεματος, παλι δε θα νιωθω ενταξει – θα θυμωνω. Εχω κανει καποια δουλεια με την ψυχολογο μου, εχοντας τα ups & downs και συνεχιζω.
Ακομα δεν εχω βρει τον τροπο για να συγχωρισω τον εαυτο μου για ο,τι εγινε. Θυμωνω και με αυτον που εκρυβε την ανασφαλεια του πισω απο -και καλα- αγνες προθεσεις για την σχεση μας (ζηλεια, πιεση, χειριστικοτητα, κοινωνικη απομονωση, gaslighting και γενικα mindfuck σε ολο του το μεγαλειο). Δεν υπαρχει ναρκισσος ομως που αναγνωριζει οτι ειναι ναρκισσος.
Ταυτοχρονα ομως χαμογελαω, γιατι βρηκα μεσα μου τοσα πολλα περισσοτερα και δυναμεις που δεν ηξερα οτι ειχα, και ακομα και ο θυμος που νιωθω ειναι δικος μου και ξερω γιατι ακριβως τον νιωθω και κανεις δεν μπορει να μου πει τιποτα γι’αυτο. Μπολικες φορες εχω σκεφτει να σταματησω την ψυχοθεραπεια αλλα συνεχιζω. Ποτε κανεις δε θα σου περιγραψει πως ειναι η διαδικασια της αυτοβελτιωσης οσο γινεται η ψυχοθεραπεια και ποσο πολυ μπορει να πονεσει.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Emma
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μπράβο σου! Χαίρομαι πάρα πολύ για σένα που όχι μόνο πήρες την απόφαση να φύγεις από μια κακοποιητική σχέση αλλά το έκανες λαμβάνοντας όλα τα μέτρα προστασίας,μεθοδικά και ζητώντας βοήθεια από οικογένεια αλλά και από ειδικό ψυχικής υγείας. Με σταθερά βήματα ξέφυγες.
Συνέχισε τη ψυχοθερεπεία, να φτάσεις σε σημείο να συγχωρήσεις τον εαυτό σου, να μη νιώθεις ούτε θυμό για αυτόν. Συμφωνώ οτι η ψυχοθεραπεία πονάει, μόνο όποιος έχει μπει σε αυτή τη διαδικασία και το δουλεύει μπορεί να το καταλάβει. Αξίζει όμως, είναι δώρο για τον εαυτό σου.
Τα καλύτερα σου εύχομαι από και πέρα!
Βρε μπας και είχαμε τον ίδιο πρώην; Ή παρά έχει γίνει το κακό με δαύτους εκεί έξω; Όπως και να’χει μπράβο σου που κατάφερες να απελευθερωθείς από αυτό το άτομο. Σε καμία περίπτωση δεν είναι εύκολο, τέτοια άτομο είναι τόσο ύπουλα, είναι ικανά να σε κάνουν να αμφισβητείς την ίδια σου την λογική. Συνήθως είναι καλά “δασκαλεμένοι”, έχουν μελετήσει όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ψυχολογίας και πάντα έχουν μια απάντηση για όλα. Άρρωστα μυαλά πολύ…ΜΑΚΡΙΑ από νάρκισσους!
Είναι ανατριχιαστικό το πόσα σκηνικά ακούς πλέον και έχεις ανθρώπους να λένε: ” μα γιατί δεν έφυγες νωρίτερα; ”
Ο καθένας μας μπορεί να βρεθεί εκει, ο στόχος του ναρκισσου είναι η σταδιακή αποδυνάμωση μέχρι που να μην το καταλάβεις πως εγινε
Μιλάς για χειριστικότητα, gaslighting, mindfuck λες και είναι κάτι απλό και τα βάζεις με τον εαυτό σου που δεν έφυγες νωρίτερα. Είναι τόσο ύπουλες τακτικές και ο σκοπός τους είναι αυτός ακριβώς. Να αμφισβητείς την κρίση σου. Τώρα από απόσταση αναγνωρίζεις τι ακριβώς πέρασες. Μην σου κάνεις victim blaming, σε αδικείς. Δεν επέτρεψες να σου συμβεί, σου το επέβαλαν. Έκανες ό,τι μπορούσες σε αυτές τις συνθήκες.
Το μεγαλείο σου βρίσκεται στην τελευταία παράγραφο. Αυτό που έγραψες να έχεις πάντα στο μυαλό σου, όποτε νιώθεις άσχημα για τον εαυτό σου. *αγκαλιά*
Anger Management: 12 Step Guide to Recognize and Control Anger, Develop Emotional Intelligence, and Self Discipline (Freedom from Stress & Anxiety) του Ray Vaden και Love Yourself Like Your Life Depends on It: The positive self-help phenomenon του Kamal Ravikant
Ο θυμός σου είναι τελείως δικαιολογημένος μετά από την κακοποίηση που δέχτηκες. Βάλτον όλο έξω και ζήστον. Μην του πας κόντρα. Άστο να σου συμβεί. Θα δεις μετά από λίγο καιρό ότι απαλύνει. Στρέψε τον εκεί που πρέπει και όχι στον εαυτό σου. Η αυτομαστίγωση δεν θα σε οδηγήσει πουθενά. Ακόμα και το πιο έξυπνο άτομο μπορεί να πέσει θύμα κακοποίησης. Είναι δική σου επιλογή αν θα δεις τον εαυτό σου σαν θύμα ή σαν μαχητής.