Γεια και παλι! Ειμαι η κοπελα που ειχε δημοσιευσει τη συγκεκριμενη ιστορια :
Ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις σας, πολλες υπηρξαν διαφωτιστικες. Να δωσω λοιπον κι εγω καποια παραπανω στοιχεια που ρωτησατε, ο ιδιος δε μου εχει μεταφερει ποτε τιποτα, οποτε στην ουσια δεν ξερω αν και κατα ποσο τον φλερταρουν εν αγνοια μου, και η αληθεια ειναι οτι δε με απασχολει. Δε θα μου εκανε εντυπωση να συμβαινει αλλα δε θα κατσω να ψαχνομαι και να δημιουργω επιπλεον ιστοριες. Ετσι κι αλλιως αυτος θα πρεπει να το χειριστει, να δουλεψει μετα μαζι τους η να αρνηθει συνεργασια, και ξερω οτι ακομα και η δικη του θεση ειναι λεπτη και δε θελω να τον επιβαρυνω με επιπλεον πιεσεις. Στην τελικη του εχω εμπιστοσυνη.
Επισης η ερωτηση μου δεν αφορα στιγμιαιο φλερτ απο θαυμαστρια η μια ασχετη στο δρομο, ακομα κι αν ειμαι εκει και το βλεπω. Αυτο το θεωρω ακομα και κολακευτικο οπως ειπαν καποιοι, συνηθως τον αφηνω να το χαρει και ουτε επεμβαινω ουτε με προβληματιζει. Η συμπεριφορα του ειναι πολυ σωστη και δε με εχει κανει ποτε να νιωσω αβολα η να αμφιβαλω. Εγω αναφερομαι σε καταστασεις που εχουν συμβει μπροστα μου, απο γυναικες που ειναι στον ευρυτερο επαγγελματικο του κυκλο. Εχω τυχει σε σκηνικα οπως για παραδειγμα να ειμαστε με παρεα και να ερχεται η αλλη να στριμωχνει καρεκλα αναμεσα μας για να κατσει διπλα του, κοπελα που σε συζητηση με εχει αποκλεισει εντελως, κοιταει τον δικο μου λες και δεν υπαρχω, να μονοπωλει την προσοχη του και μαλιστα κατ’εξακολουθηση. Οποτε οντας μπροστα στο περιστατικο, και δεν ξερω πως να φερθω τη στιγμη που συμβαινει, και μου μπαινει ο διαολος γιατι δε φανταζομαι κατι, το ειδα. Once seen, never unseen. Μετα απο κατι τετοια σκηνικα ομολογω οτι δε νιωθω ιδιαιτερα ανετα να ξερω οτι η συγκεκριμενη κοπελα θα ειναι στο ιδιο μουσικο project με τον δικο μου, θα βρεθουν σε προβες, σε συναυλιες και θα επικοινωνουν για τα διαδικαστικα. Δεν ειναι οτι θα πω κατι αλλα κατα διαστηματα με τρωει, και ο αλλος το καταλαβαινει.
Προσωπικα δεν εχω τοση ανωτεροτητα, ειμαι και εκφραστικη αναθεμα με και φαινεται στη φατσα μου, εστω και στιγμιαια. Γενικα θα αποφυγω την κατασταση, αλλα εδω ας πουμε δε μπορω και καλουμαι να το αντιμετωπισω. Δε θα σηκωθω να φυγω απο την παρεα μου, δε θα πω δε θα παω να τον δω σε συναυλια γιατι ειναι η ταδε η μη συνεργαστειτε αλλα ουτε και θα παω να πιασω τον αλλο να τον φιλαω για να αποδειξω κατι. Πολυ θα προτιμουσα να του την επεφταν χυμα γιατι θα ετρωγαν τη χυλοπιτα τους και σε καλη μερια. Αλλα οταν γινεται με τετοιο τροπο που ο αλλος δεν εχει κατι κραυγαλεο και χειροπιαστο για να αντιδρασει χωρις να τον βγαλουν τρελο με συνοπτικες διαδικασιες, διατηρειται μια κατασταση αβολη που ναι μεν νιωθεις οτι κατι δεν παει καλα γιατι χαζος δεν εισαι, αλλα δε μπορεις να κανεις και πολλα.
Ξερουμε οτι υπαρχουν πολλες τετοιες περιπτωσεις, ακομα κι εδω εχουν ερθει κατα καιρους ιστοριες απο κοπελες που καιγονται και σιγολιωνουν για τον δεσμευμενο συναδελφο, φιλο, καθηγητη, που επιμενουν διακριτικα ενω ξερουν οτι ειναι αλλου, που πιανονται απο το παραμικρο δειγμα συμπαθειας ως ενδειξη ενδιαφεροντος και αναρωτιουνται ποτε και πως να τον ξεμοναχιασουν και να του την πεσουν αδιαφορωντας για την εκαστοτε συντροφο. Εδω η αλλη ο καθηγητης της ειχε μικρο παιδι στο σπιτι και αυτη το χαβα της. Μια περιοδο που ειναι αρκετα ευαισθητη για τη ζωη ενος ζευγαριου και ιδιαιτερα για τη γυναικα, καμια ενσυναισθηση, παμε κι οτι γινει! Παιχνιδι με τις ισορροπιες και την ευαλωτότητα των αλλων.
Και επανερχομαι στο θεμα μου. Θα παραθεσω μια παλια ιστορια ως παραδειγμα. Στην αρχη της σχεσης μας, μια απο τις τοτε συγκατοικους του εμφανιζοταν στο δωματιο του με το βρακι. Τον επαιρνε τηλεφωνο καθε τρεις και λιγο με χαζες προφασεις και παντα εβρισκε δικαιολογιες να περνανε χρονο μαζι. Και καλα να τον βοηθησει να βαψουν τον τοιχο, μηπως μπορει να της επιδιορθωσει το ταδε επιπλο γιατι αυτη δεν τα καταφερνει, τετοια. Ειχε απεναντι μου ξινη συμπεριφορα ενω μαζι του γελουσαν μεχρι και τα μουστακια της. Καθομασταν να φαμε και με υπολογιζε ελαχιστα στη συζητηση. Σηκωνοταν να φερει νερο και ρωταγε τον δικο μου αν θελει ενω εμενα τιποτα. E απο ενα σημειο κι επειτα η παρουσια της στο χωρο με εκνευριζε. Εβλεπα το ονομα της στην οθονη του κινητου του και ακομα κι αν ο δικος μου δεν απανταγε μου ανεβαινε το αιμα στο κεφαλι. Πηγα να το χειριστω διακριτικα, και καλα δεν πειναω, ειμαι κουρασμενη και θα παω να ξαπλωσω, δε βολευει το σπιτι σου για τη δουλεια… Ο αλλος φυσικα καποια στιγμη καταλαβε οτι κατι δεν του λεω και με ρωτησε ευθεως. Βγηκα υπερβολικη. Και τον πιστευω οτι δεν ειχε παρει χαμπαρι, η τουλαχιστον οτι δεν εδινε σημασια γιατι πολυ απλα ο ιδιος δεν εδινε καποιο πατημα για κατι παραπανω (“ασημαντος συναισθηματικος θορυβος” οπως ειπε και η Μαρια) , κι αφου με εκεινον ηταν μια χαρα το εξηγησε οτι δε γνωριζομαστε αρκετα, ειναι κλειστη η αλλη, νιωθει λιγοτερο οικειοτητα μαζι μου, μεχρι οτι εχει δει οτι δεν την παω και αντιδραει αντιστοιχα. Αλλα κι αυτος τι να της πει δηλαδη, μη με βοηθας με τα πιατα και φυγε να μη σε βλεπω ? Γιατι δε γελας με τα αστεια της κοπελας μου ? Γιατι με παιρνεις τηλεφωνο για τη βρυση που σταζει ? Eιναι γελοιο. Στο τελος μου ειπε, “εμενα μου εχεις εμπιστοσυνη? Ωραια, τοτε μην βασανιζεσαι με το τι μπορει να κανει και να θελει η αλλη”. Δεν εχει και αδικο αλλα απο τη θεωρια στην πραξη ο δρομος ειναι μακρυς και δυσβατος.
Αυτο που περιγραφω εχει συμβει με δυο τρια ατομα σε ολη τη διαρκεια της σχεσης μας, δεν ειναι κανενα γενικο φαινομενο. Αλλα παντα το προφιλ της κοπελας ειναι πανω κατω το ιδιο, νεοφεμινισμος κι απελευθερωση, φλερταρω τα παντα στο διαβα μου, κοντρα σε κανονες και συμβασεις, ψεμα η μονογαμια, το μοντελο της σχεσης με προβληματιζει, κανεις δεν ειναι κανενος κι αλλα τετοια. Οπως πολυ ευστοχα το περιεγραψε η pretty mess, το πλεοναστικο « θελω » που ξεπερναει ξενες συμφωνιες. Ενταξει ολα αυτα ως ενα βαθμο, δε λεω, αλλα οχι και να τα ισοπεδωνουμε ολα και να αδιαφορουμε παντελως για τα αισθηματα των αλλων. Εχουμε φτασει τωρα στο αλλο ακρο να μη θελουμε συνειδητα να χαλιναγωγησουμε την σεξουαλικοτητα μας και να τα ριχνουμε στην « νομιμη συζηγο » οτι ειναι κτητικη και εχει προβλημα αυτοπεποιθησης και καλα θα κανει να παει σε ψυχολογο να δει αν κανει σχεση επειδη γουσταρει η επειδη της εμαθαν οτι ετσι πρεπει, και ποσο ψηλα εχει τοποθετησει το εγω της. Για εμενα θεωρω οτι δε με σεβεται, εμενα, οτι δεν τη νοιαζει πως θα νιωσω, αν θα στεναχωρηθω, αν θα αμφιβαλω για τον εαυτο μου. Με προσβαλει. Ερχεται με τη λογικη οτι επειδη δεν ειναι ιδιοκτησια μου ο συντροφος μου, μπορει να κανει οτι θελει γιατι ειναι δικαιωμα της, κι εγω δε θα επρεπε ουτε να ζηλευω ουτε να θυμωνω γιατι γινομαι μικροπρεπης. Κι ακομα χειροτερα, αφου τολμαω να ενοχλουμαι, μηπως να ψαχτω αν η σχεση μου δεν ειναι τοσο καλη οσο λεω ? Μηπως εχω κρυφο μισογυνισμο επειδη πατριαρχια ?
Να, αυτο το θρασος μου τη δινει, αυτη η υπεροψια και η αλαζονια. Οτι η σχεση ειναι μια κοινωνικη συμβαση, η « επισημη » μια βαρετη γυναικουλα που πλενει πιατα και το τριτο προσωπο η απελευθερωμενη τυπισσα που χαιρεται τη σεξουαλικοτητα της μακρια απο κανονες και πρεπει και δεν εχει να δωσει λογαριασμο σε κανενα. Η σχεση σου ειναι ο κανονας κι εγω ειμαι εκ φυσεως δελεαστικοτερη, μια δοκιμη θα σε πεισει. Κατα τη γνωμη μου, εγωπαθεια και δικαιωματισμος.
Και για να εξηγουμαι, δε θεωρω την αλλη ανηθικη επειδη προτιμα μη αποκλειστικες σχεσεις και ειναι ανοιχτη στις ερωτικες προκλησεις, ουτε επειδη ξερει τι θελει και το διεκδικει. Ανηθικη θα θεωρησω καποια που αδιαφορει για το πως νιωθω και ακομα και εμεσως μου τη λεει για τις απαρχαιωμενες επιλογες μου. Επειδη αν την κοιταξω στραβα δε θα το παρει το μηνυμα, θα με γραψει εκει που δεν πιανει μελανι γιατι δεν καταλαβαινει οτι εχει ξεπερασει τα ορια και βασικα δεν τη νοιαζει, σε φαση « it’s your f@king problem, deal with it ». Επειδη δεν αποθαρυνεται με το οχι του αλλου αλλα περιμενει τη στιγμη που η σχεση περναει μια δυσκολη φαση για να τρυπωσει και αν καταφερει το παραμικρο να πει μετα « ας προσεχες ».
Κατι τετοια με βγαζουν εκτος εαυτου κι επειδη καμια εν βρασμω αντιδραση δεν ειναι politically correct αναγκαζομαι να καταφυγω στο διαλογισμο για να καταφερω να βλεπω ενα τετοιο ατομο και να μου ειναι αυτοματως αορατο.
ΑΠΟ ΤHΝ – Ζεν
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Έτσι όπως τα λες καταλαβαίνω το θυμό σου και θα αντιδρούσα μακράν χειρότερα. Που το έχουν δει αυτό, να κάθονται δύο άνθρωποι κοντά και να παίρνουν καρέκλα για να καθίσουν ανάμεσα; Ξινισμένα μούτρα μέχρι το πάτωμα λες και τους έκανες κάτι; Να κάνουν πως δεν είσαι εκεί; Τρόπους δεν έμαθαν από τους γονείς τους;
Νομίζω δεν είναι απλά θέμα εμπιστοσύνης, τα άτομα αυτά ήταν αγενέστατα μέχρι αηδίας.
Ακριβώς είναι αγένεια αυτών των ανθρώπων, το έχω ζήσει κι από τις δύο μεριες. Βασικό ήταν πως έκοψα τη φορά όταν έγινε προσβλητικό για το σύντροφό μου (που ήταν και φίλος του), κι ο σύντροφος αναγκάστηκε στο τέλος να γίνει κι ο ίδιος αγενής ,όταν η κοπέλα ξεπέρασε τα όρια. Έμενα σε αυτό που λέει η γραφουσα μου φαίνεται και.μια ανασφάλεια (ίσως λόγω κι ιδιότητας του μουσικου που τραβάει τέτοιες καταστάσεις) αλλά πιθανότατα κι επειδή ο τύπος το απολαμβάνει η έστω δεν τον ενδιαφέρει και δεν την καταλαβαίνει.
Εγώ διαπιστώνω κιλά εσωτερικευμένου μισογυνισμού και αναπαραγωγή πατριαρχικών στερεοτύπων στην επιστολή σου, Ζεν, ίσως μου θυμίζεις και κάπως τον μισογυνισμό που έτρεφα κι εγώ μέσα μου πριν δω το φως το αληθινό, αφού κάπως έτσι μας μεγαλώνουν: για εμάς τα κοριτσάκια τα άλλα θηλυκά αποτελούν απειλή και μπορούν ανεξαρτήτως σωματότυπου, χαρακτήρα ή ιδιοσυγκρασίας να μας φάνε τον χρυσό τον Γιακουμή. Ενώ τα αγοράκια είναι τα ανέμελα μοσχαρακια που δεν παίρνουν και πολύ χαμπάρι, αν γουστάρουν επιλέγουν κάποιο από τα θηλυκά που χοροπηδούν ανέμελα γύρω γύρω φορώντας μόνο το βρακάκι τους κι ο,τιδηποτε άλλο είναι απλά υπερβολικό. Νομίζω ότι η πατριαρχία… Διαβάστε περισσότερα »
Πες τα χρυσόστομη!
Soulara PREACH.
Ενώ τα θεωρώ πολύ βαλιντ τα συναισθήματα της Ζεν, είναι δύο σημεία που μου κλωτσάνε πολύ. Το ένα είναι το πόσο ευκολα βγάζει τον σύντροφό της αρνάκι του θεού που δεν έχει κανένα ώφελος από την όλη κατάσταση. Και το δεύτερο είναι το “φταίξιμο” του νεοφεμινισμού, καθώς και η χρήση της λέξης “νεοφεμινισμός”. Λάθος στροφή!
Είναι κρίμα να φτάνουμε στο άλλο άκρο και να ονομάζουμε τα πάντα πατριαρχία. Απο που βγήκε το συμπέρασμα οτι ο άντρας μου δεν ασχολείται και πολύ μαζί μου και αδιαφορεί για τις ανησυχίες μου? Καλό θα είναι να προσέχουμε τι λέμε που και που όταν απαντάμε σε ιστορίες ανθρώπων που μπορεί να είναι ανασφαλείς ή ευάλλωτοι και να παίρνουν την κάθε λέξη τοις μετρητοίς. Εχω βρεθεί και απο την απέναντι όχθη, να τ’ακούω γιατί ο τάδε έκανε αυτό και δεν αντέδρασα όπως θα θέλανε και να κατηγορούμαι για όλα όσα κι εσύ κατηγόρησες τον δικό μου. Και ναι πολλές φορές… Διαβάστε περισσότερα »
Η πατριαρχία δεν είναι το άλλο άκρο αλλά ο μέσος όρος, η καθημερινότητά μας και ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε την εαυτή μας, τους πεοφορους και τον ρόλο μας μέσα στην κοινωνία αλλά πατριαρχία είναι και οι πολλαπλές ανισότητες που ως θηλυκά αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Το συμπέρασμα το έβγαλα από τις επιστολές σου και κυρίως από τον εσωτερικευμενο μισογυνισμό που διαθέτεις κατά την αποψαρα μου, κυρίως το σημείο όπου αναφέρεις ότι θα επιθυμούσες τον εξευτελισμό των θηλυκών που την πέφτουν στον Γιακουμή σου με ξένισε. Οι κατηγορίες που άκουσες εσύ ως θηλυκό είναι άλλου είδους, φύσεως κι έντασης, έχω πάει κι έχω… Διαβάστε περισσότερα »
Αστο Σουλαρα μου, δεν έχει ερώτημα, ήθελε απλά να τα πει. Μπαίνει τώρα και απαντάει σε όλους έναν έναν και διαφωνεί με όλους, το πιο μπαγιάτικο και κουραστικό είδος γραφουσας. Κι εσύ το χρόνο σου χάνεις.
σου έχει δώσει δικαιαωμα στο παρελθόν με την συγκάτοικο και το ανακυκλώνεις..
και μόνο που σε έβγαλε υπερβολική αρκεί…
επίσης ο δικός σου μια χαρά όρια μπορεί να βάλει και ας μην είναι το πέσιμο χοντρό..μία χαρά τρέφεται από αυτό..
Δηλαδή τί όρια να βάλει στη συγκεκριμένη περίπτωση? Να μην τον κοιτάνε, να μην του μιλάνε, να μην κάθονται δίπλα του, δεν καταλαβαίνω. Ωραίες οι γενικότητες και οι θεωρίες αλλά προσωπικά δε βλέπω κάτι που θα μπορούσε να κάνει και δεν κάνει. Τέλος πάντων δεν είναι το θέμα μου να υπερασπιστώ τον άντρα μου, επιτρέψτε μου να έχω μια καλύτερη εικόνα για το πως συμπεριφέρεται, άλλο πράγμα ρώτησα και δυστυχώς σε αυτό ελάχιστοι απάντησαν
δεν έχω να προτείνω τρόπους για να τις ξεφτιλίσεις..σορρυ κιόλας. υγ.οχι και να τον κοιτάνε μπορούνε και να του μιλάνε..ΟΜΩΣ μπορεί με την γλώσσα του σώματός του να κρατήσει απόσταση. Όταν η άλλη σπρώχνει την καρέκλα σου για να κάτσει δίπλα του,μπορει να σε τραβήξει εσένα. Μπορούσε να ζητήσει από την συγκάτοικο να μην κυκλοφορεί με το εσώρουχο,να μην σε αναγκάζει να τρώτε όλοι μαζί στο ίδιο τραπέζι σαν να είσαι αόρατη.Αντι για αυτά άκουσες πως είσαι υπερβολική και πως δεν πήρε τίποτα χαμπάρι. Το πίστεψες..και τώρα λες πως του έχεις εμπιστοσύνη και δεν θες να κανείς ιστορίες με το… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητη Phaedra ξαναδιάβασε σε παρακαλώ το κείμενο μου, δε ζήτησα ποτέ τρόπο να ξεφτιλίσω κανέναν, παρά τρόπο να μην ενοχλούμαι. Οπως επίσης δεν ανέφερα ποτέ οτι ο άντρας μου δεν έκανε τίποτα (είπα οτι ότι ηταν να κάνει το έκανε), πόσο μάλλον οτι με ανάγκασε να τρώω με τη συγκάτοικο κι οτι με τη γλώσσα του σώματος του πήγε προς την άλλη. Δε θες να γράψω κατεβατό και να δώσω κάποιες εξηγήσεις αν θεωρώ οτι έχει γίνει λάθος κατανόηση του κειμένου μου και focus σε λάθος θέμα, θες να πω ναι έχεις δίκιο όπως τα λες είναι, για δες όμως… Διαβάστε περισσότερα »
Αντιγράφω από την πρώτη σου επιστολή « Θα ήθελα με ένα μαγικό τρόπο να ξεφτιλιστουν» κ μετά «περιμένω τις συμβουλές σας»
Ζεν,ούτε δίκιο θελω(ουμε) να δωθει,ούτε θα κερδίσουμε κάτι αν σου κάψουμε τον δικό σου
Επιμένεις κ υποβαθμίζεις κάτι που συμβαίνει μέσα στην σχέση σου ..το gashlight που σου έκανε το κανεις πλέον μόνη στον εαυτο σου .καμία να δεν είναι απέναντι σου αλλά δίπλα σου.
Κρατα οποια συμβουλή σου ταιριάζει
Πραγματι είπα και τις δυο φράσεις που ανέφερες, είπα ομως κι ενα σωρό πράγματα ανάμεσα τα οποία θα έπρεπε να αλλάζουν το νόημα σε αυτόν που το διαβάζει. Εκτός κι αν δε διάβασες την επιστολή μου ή απλά κόλλησες στις δύο λέξεις που σου χτύπησαν στο μάτι για κάποιο λόγο. Μπορεί κάποιος πάνω στα νεύρα του να πει “αυτος που με εκνευριζει θέλω να τον σκοτώσω”. Αναγνωρίζει οτι η σκέψη αυτή και μόνο ειναι hardcore και ζητάει συμβουλή για να μην εκνευρίζεται τόσο και οχι για το πώς θα υλοποιήσει τη σκεψη του. Oπως είπες στην τελική κρατάω ότι μου… Διαβάστε περισσότερα »
Η πατριαρχία όπως κι όλα τα λοιπά ρατσιστικά και μισαλλόδοξα αφηγήματα όχι μόνο παραμυθιάζουν αλλά ενίοτε και σκοτώνουν. Νομίζω αντιμετωπίζεις την πατριαρχία ελαφρά τη καρδία λες και δεν τρώει πχια καμία γυναίκα ξύλο, λες και παίρνουμε τα ίδια φράγκα με τα αρσενικά για την ίδια δουλίτσα, λες και δεν μας σκοτώνουν σχεδόν μια κάθε μήνα επειδή φύγαμε ή επειδή δεν φύγαμε, μας σφάζουν ακόμα και μπροστά από το αστυνομικό τμήμα που έχουμε προσφύγει για προστασία, remember, λες και η ασφάλεια που νιώθουμε στους δρόμους είναι διασφαλισμένη και δεδομένη όπως αυτή των ελληνικών σιδηροδρόμων και γενικότερα λες και ζούμε σε έναν… Διαβάστε περισσότερα »
” ρε φιλενάδα…μας διακόπτεις. Πάνω που παίζει με το remote control του sex toy που φοράω , έβαλες τη καρέκλα σου ανάμεσα και κάνει παρεμβολές “. Εκεί θα δεις αν είναι νεοφενινιστρια. Καμμιά τέτοια δε διακόπτει τον οργασμό άλλης σε κοινή θέα. Αν παρεξηγηθεί είναι γιαλατζι. Για να δικαιολογήσεις και το παρατσούκλι της ζεν.
ΧΑΧΑΧΑ.ΘΕΑΡΑ
😉
Κορίτσι μου είσαι σε ταραχή. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι γράφεις πάρα πολλά, σα να θέλεις να μας πείσεις ότι δεν είσαι παράλογη και ότι προσπαθείς να “αντέξεις” κάτι που δεν αντέχεις…. Μπορεί να μην έχει ευθύνη ο άντρας για τα πεσίματα των αλλονόνε… όμως το να μην υπολογίζει τα συναισθήματα σου είναι κόκκινη σημαιούλα. Για μένα είναι σα να σου λέει “είμαι ωραιός παρ το απόφαση. Τι να κάνω ο ωραίος; “. Οι ωραίοι δεν επιτρέπουν σε παρτσακλά και παρτσακλούς να “σκάνε” τη σχέση τους. Όντως δεν μπορείς να πεις και πολλά στην πέφτουσα, όμως μεταξύ σας θα… Διαβάστε περισσότερα »
Στην προηγούμενη ανάρτησή σου είχα γράψει πολύ λιτά και απέριττα ότι αν εκείνος τους έκοβε τη φόρα, δεν θα σε ενοχλούσε τόσο. Λοιπόν, επειδή το update μου επιβεβαίωσε την υποψία που είχα ότι αυτός το απολαμβάνει και με τον τρόπο του ενθαρρύνει το φλερτ, το πρόβλημά σου δεν είναι οι άλλες γυναίκες αλλά ο άντρας σου. Μάλλον πρέπει να το δεις αλλιώς.
Αχ και βαχ.. πουθενά η ευθύνη του άντρα και πάλι πουθενά. Γυναίκες σφάζονται στην ποδιά του και τρυγυρνάνε με τα βρακιά τριγύρω του και αυτός δεν παίρνει χαμπάρι. Χιλλιοειπωμένο εως και βαρετό. Γράφεις “Ανηθικη θα θεωρησω καποια που αδιαφορει για το πως νιωθω” αλλα δεν βλέπω να σε απασχολεί το ότι ο σύντροφος δεν βάζει όρια στις θαυμάστριες του. Για ανεστρεψε την ιστορία με την παρεμβολή της καρέκλας και πες μου εσύ τι θα έκανες για να νιώσει καλα ο συντροφός σου; και φυσικά σου φταίει η πατριαρχεια!
ή πόσο ανήθικο είναι ο σύντροφος μας να μην υπολογίζει πως νιώθουμε.
Μα πραγματικά ομως. Ο σύντροφος τί ειπε, τί έκανε για την παρεμβολή της καρέκλας; Δεν φαίνεται απο το κειμενο καποια συγκεκριμένη αντίδραση. Και οκ πες κώλωσε, καμία φορα τα χάνουμε μπροστά στο θράσος. Όμως θα μπορούσε να πει στη φίλη μας ιδιωτικά τη γνώμη του για το συμβάν. Ιδανικά κατι του τύπου εντελώς μ@λ@κω η τάδε, πώς της ηρθε να το κάνει αυτο; Κάτι τέλος πάντων να δείξει στη συντροφο του οτι η ομάδα ειναι αυτοι οι δυο. Οχι αυτος και οι θαυμάστριές του.
Το πρόβλημα είναι τι ΔΕΝ είπε.. κατα τα άλλα με κάλυψε σε ολα η Soulara
Μα δεν ανέφερα πουθενά οτι ο σύντροφος μου δεν έκανε τίποτα για να νιώσω καλά, οτι δεν αντιδρά καθόλου ή οτι δεν υπολογίζει πως νιώθω. θεώρησα οτι το “δε με έκανε ποτέ να νιώσω άσχημα με τη συμπεριφορά του” αρκεί αλλά μάλλον όχι. Εχω νιώσει σε προηγούμενη σχέση μου οτι ο άλλος μπορεί και να τροφοδοτούσε το φλερτ απο τρίτο πρόσωπο, ε αυτή τη φορά δεν νιώθω κάτι τέτοιο, πειράζει που δεν αμφιβάλω για τον άνθρωπο που έχω δίπλα μου?
Θεωρώ οτι δεν είναι τυχαίο οτι πολλές εδω μέσα σου λέμε τα ίδια πράγματα και στατιστικά να το δείς εμένα θα με προβλημάτιζε.. επίσης αν είναι μόνο τρεις οι περιπτώσεις με τόσο κόσμο που έρχεται σε επαφή ο συντροφός σου τοτε στατιστικά είναι ασήμαντο και πάλι, ανάξιο λόγου.. αλλα εσένα σε ενοχλεί και είναι αποδεκτό και για να απαντήσω στα ερωτηματά σου αφού δεν βρήκες απάντηση καθως δεν υπαρχει μαγικό κουμπί να περνάει η ζήλια όπως αναρωτιέσαι “Αλλά πώς μπορώ να μην με απασχολεί καθόλου? Να συμβαίνει και να μου περνάει εντελώς αδιάφορο? Να μη νιώθω δυσφορία με τέτοιες συμπεριφορές?”… Διαβάστε περισσότερα »
Τρως πολύ gaslighting, από αυτό που είναι σιγουρο οτι τρώνε και οι άλλες νομιμες, πρωην νυν και επομενες φιλες του τυπου.
Ακολουθεί σύντομη-διδακτική ιστορία αγαπητή γράφουσα. Είχα-Έχω μια φίλη που με τα αγόρια μου ήταν φουλ διαχυτική σε φάση αγκαλιές, φιλιά, όλη μέρα μαζί (ενώ τους γνώριζε μέσω εμού) κλπ… Δεν έλεγα ποτέ τίποτα γιατί πραγματικά ΔΕΝ πίστευα ότι το κάνει επειδή τους γουστάρει. Κάποια στιγμή το αγόρι της μας πετυχαίνει έξω (ήμασταν διαφορετικές παρέες) και έρχεται να χαιρετήσει και με αγκαλιάζει και με φιλάει (φιλεναδίστικα σχεδόν). Ε λοιπόν η φίλη μου έκανε την παρατήρηση! ??? Κόκαλο εγώ! Μετά από κάμποσα τέτοια περιστατικά όπου εμένα δεν μπορούσε ούτε να με χαιρετήσει με φιλί το αγόρι της, αλλά εκείνη μπορούσε να αγκαλιάζει… Διαβάστε περισσότερα »
Φίλη θα σε στεναχωρήσω αλλα το update σου δεν μου αφηνει καμια αμφιβολία οτι ο σύντροφός σου δεν κάνει αυτα που πρέπει για να προστατεύσει τα αισθήματα σου. Δεν μπαίνω στη διαδικασία να πω αν έχεις δίκιο ή αδικο. Ειναι φανερό ότι σε ενοχλούν τα πεσίματα, οι καρέκλες στη μεση, να σκάει η αλλη στην πόρτα με το βρακί. Δεν το κρίνω. Άλλες δεν θα τις πειραζε, εσένα ομως σε πειράζει. Αν ήθελε ο άνθρωπός σου θα είχε ως τωρα βρει ενα τρόπο να διαλύσει τα σύννεφα της αμφιβολίας απο πάνω σου. Δεν το κανει ομως. Ή δεν το έκανε… Διαβάστε περισσότερα »