Σας είχα ξαναγράψει..μετά από 30 χρόνια σχέσης εκ των οποίων 21 γάμου και με δύο παιδιά 19 & 17 ετών, κατάφερα να χωρίσω.
Και νιώθω πολύ καλά, πάρα πολύ καλά….! Παρόλο την οικονομική διαμάχη με τον πρώην ότι θέλω να του φάω τα λεφτά με τα 300€ που μου δίνει για τη διατροφή. Και παρόλο που οι γονείς μου με λένε… ζωντοχήρα! Προχωράω μια χαρά
Το θέμα είναι τώρα τα παιδιά…μονίμως νευριασμενα, μονίμως μια κλειστή πόρτα παρόλο που τα κάνω ΟΛΑ εγώ μεσα στο σπίτι και κάνω ο,τι μπορω για να τα ικανοποιήσω. Νιώθω ότι με τιμωρούν..
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ζωντοχήρα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τα παιδιά συνήθως σε έναν χωρισμό σκεφτονται εγωιστικα και δεν θέλουν να καταλάβουν πως οι γονείς είναι άνθρωποι με ανάγκες που έχουν δικαίωμα στη ζωή. Επίσης δεν διαθέτουν και την εμπειρία για να καταλάβουν πως κάποιες σχέσεις τελειώνουν και είναι για καλό που τελειώνουν. Δεν θέλουν να αλλάξει σε τίποτα η ζωή τους και η ρουτίνα τους ακόμα κι αν οι γονείς τους είναι δυστυχισμενοι. Ανάλογα με την ηλικία τους, θα πρέπει να τους εξηγήσεις πως δε γίνεται αλλιώς και πως είναι για το καλό ολων σας. Χρειάζεται μάλλον χρόνος.
Συμφωνώ σε όλα. Να προσθέσω ότι θα τους περάσει. Προσπάθησε να επικοινωνείς μαζί τους. Τα παιδια εχουν ήδη τη ζωη τους και θα απορροφουνται εκεί όλο και περισσότερο
Στο προηγούμενο μήνυμά σας δε γράφατε τις ηλικίες των παιδιών σας. Διαβάζοντας το αρχικό μήνυμα θα περίμενα ότι είναι πάνω από 20. Το 17χρονο, ιδίως αν έχει να δώσει πανελλήνιες, λογικά πρέπει να περνάει δύσκολο λούκι συναισθηματικά. Τα παιδιά σας είναι σε εφηβική και μετεφηβική ηλικία οπότε προσωπικά δε μου φαντάζει περίεργο να είναι νευριασμένα σε αυτή τη φάση. Κατά πάσα πιθανότητα δεν έχουν ωριμάσει αρκετά και δυσκολεύονται να κατανοήσουν την απόφαση σας. Θα χρειαστούν χρόνο πιθανώς. Αν νιώθετε ότι τα κάνετε ΟΛΑ εσείς μέσα στο σπίτι, μπορείτε να δοκιμάσετε να τους αναθέσετε κάποιες από τις εργασίες. Επίσης, αν υπάρχει… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς είναι δύσκολο για τα παιδιά,θέλει χρόνο.
Άλλα τα προβλήματα όταν είναι μικρά, άλλα όταν είναι μεγάλα.
Τώρα νιώθουν πικρία ,ματαίωση ,ίσως κι ενοχές. Θα πάρει χρόνο ,ευτυχώς που είσαι καλύτερα.
Κάθε απόφαση έχει τις συνέπειές της, η φαινομενική τιμωρία είναι μια αυθόρμητη αντίδραση.
Θα επέλθει ισορροπία με τον καιρό…
(Λάβε υπόψη ότι τα παιδιά βρίσκονται στην εφηβεία και ούτως ή άλλως υπάρχει μια μεγέθυνση των γεγονότων και μια διόγκωση λόγω και προσωπικών αλλαγών)
Γιατι τα κάνεις όλα εσύ μες το σπίτι? Τα παιδιά είναι μεγάλα. Το ένα μάλιστα είναι ενήλικο..
Γιατί το νοικοκυριό είναι αλλουνού,στην προκειμένη της μαμάς τους (ή τέλος πάντων των γονιών τους,αν μένουν στο αρχικό σπίτι και μετακόμισε ο πατέρας). Είναι σπαστικό να είσαι ενήλικας και να θεωρείσαι ως υπόχρεος οικιακών εργασιών σε μια κατάσταση όμως όπου “λογοδοτείς” στον πραγματικό νοικοκύρη (εδώ η μητέρα).Γιατί τα κάνεις κάτω από τις οδηγίες και απαιτήσεις τις δικές του,τα προϊόντα που διαλέγει,κατσαρολικά απορρυπαντικά,με τον τρόπο και τη συχνότητα που θέλει κτλ.Δεν είναι καμιά κατάσταση ισότιμη όπως θεωρητικά είναι ανάμεσα πχ σ ένα αντρόγυνο.
Τα παιδιά είναι μεγάλοι άνθρωποι πλέον, έχουν διαμορφώσει τις προσωπικότητες τους και έχουν τις δικές τους απόψεις.Εχουν το δικαίωμα να είναι στεναχωρημένα και νευριασμένα, αν ή απόφαση σας να χωρίσετε τους τάραξε τις ζωές, ή αν, διαφωνούσαν με αυτή, όπως θα νευριαζαν με οποιοδήποτε θέμα τα αναστατωνε. Δεν έχει σημασία ότι τα κάνετε όλα στο σπιτι, ούτε ακομα και με το αν η απόφαση σας είναι ή σωστή για σας . Η αναστάτωση στη ζωή τους και οι τυχόν αντιρρήσεις τους δεν σχετίζονται μ αυτό. Ας ελπίσουμε ότι τα πράγματα μεταξύ σας θα ομαλοποιηθούν.
Να μην τα κάνεις όλα εσύ μέσα στο σπίτι. Τα παιδιά είναι μεγάλα, και πιο μικρά να ήταν δηλαδή και πάλι θα έπρεπε να κάνουν δουλειές και να συμβάλλουν στο σπίτι. Το ότι είναι νευριασμένα, ξυδάκι θα τους περάσει, κουμάντο να κάνουν στις δικές τους σχέσεις και στη δική τους οικογένεια αν αποκτήσουν. Σταμάτα να τους πλένεις τα βρακιά για αρχή. Αγόρια να υποθέσω; Μπορείς να στείλεις τον 19χρονο να μείνει με τον πατέρα του να δούμε αν θα έχει νεύρα και σε αυτόν.
Τα παιδιά κάποια στιγμή θα καταλάβουν τους λόγους που οδήγησαν στον χωρισμό σας,αλλά χρειάζονται χρόνο και ενδεχομένως ειδικό για να τους βοηθήσει/να σας βοηθήσει πώς να τα προσεγγίσετε. Δεν καταλαβαίνω γιατί τα κάνετε ΟΛΑ εσείς !Προσπαθείτε να τα καλοπιάσετε ;;Γιατί να τα ικανοποιήσετε πάντα;; Έτσι κακομαθαίνονται τα παιδιά που το ένα είναι ήδη ενήλικας πλεον….
Δίνεις πολύ λίγες πληροφορίες.