Είμαι η κοπέλα που έστειλε την παρακάτω ιστορία:
Προσωπική ιστορία: Με συμβούλευσαν να φοράω ψεύτικη βέρα για την ασφάλειά μου
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τις απαντήσεις σας που με έκαναν να συνειδητοποιήσω ότι τα αίτια του προβληματισμού μου είναι βαθύτερα. Οπότε θα ήθελα την άποψή σας και στο ουσιαστικότερο δίλλημα, το οποίο ήταν κρυμμένο κάτω από το χαλάκι.
Πρώτα από όλα να επισυμμάνω ότι κάποια από τα σχόλια ήταν ακριβώς to the point. Στο αρχικό post δεν ανέφερα τις χώρες ως προς την επίσκεψη των οποίων δίνονται οι εν λόγο συμβουλές σχετικά με την ψέυτικη βέρα κλπ γιατί δεν ήθελα να εστιάσω εκεί, όμως στην προκειμένη νομίζω είναι απαραίτητο για το context. Η χώρες ως προς την επίσκεψη των οποίων συνιστώνται τα “extra” μέτρα ασφαλείας είναι κυρίως χώρες της Νότιας Ασίας και σε λιγότερη συχνότητα χώρες της Μέσης Ανατολής και την Βορείου Αφρικής. Είναι όλες τους χώρες όπου η γυναίκες, κανονικά και με το νόμο, δεν έχουν ίσα δικαιώματα με τους άντρες και θεωρούνται ιδιοκτησία τους.
Εξού και η “προστασία” της βέρας. Μια παντρεμένη γυναίκα έχει ιδιοκτήτη και άρα κάποιος άγνωστος δεν έχει το δικαίωμα να την πειράξει (σύμφωνα με την τοπική κουλτούρα).
Στα σχόλια είχατε δίκιο, ότι η προσωπική ασφάλεια προέχει και αυτό με έκανε να σκεφτώ. Προσωπικά δεν έχω ταξιδεψει σε καμία από αυτές τις χώρες γιατί δεν έτυχε. Επίσης, επειδή και για εμένα προέχει η ασφάλειά μου, φροντίζω να την διαφυλάσσω. Όμως συνηδητοποιώ ότι μου χτυπάει άσχημα η ιδέα του να επισκεφτώ μια χώρα, όπου θα χρειαζότανε να φοράω ψέυτικη βέρα για την ασφάλειά μου== ο μισογυνισμός είναι κανονικοποιημένος== οι γυναίκες θεωρούνται ιδιοκτησία των αντρών. Νοιώθω ότι αυτές οι μισογυνιστικές ιδεολογίες εμμέσος επικροτούνται με την συμμόρφωση της “ψέυτικης βέρας”. Νομίζω ότι τελικά αυτό είναι που μου έκανε τζιζ στις συμβουλές για την ψέυτικη βέρα. Γιατί μια γυναίκα να επιλέξει να επισκεφτεί μια τέτοια χώρα επικροτόντας (με την ψέυτικη βέρα και για την ασφάλειά της) τον μισογυνισμό που διέπει την κουλτούρα και τους νόμους της;
Από την άλλη, είμαι ένθερμη υποστηρίκτρια του σεβασμού των διαφορετικών κουλτούρων και θεωρώ ότι μόνο καλό μπορεί να μας κάνει η γνώση και η κατανόησή τους. Όμως γιατί παθαίνω τέτοιο τρίγγερ με χώρες που κανονικοποιούν τον μισογυνισμό; Και τέλος πάντων ποιο είναι το όριο μεταξύ ρατσισμού και φεμινισμού; Είναι πρέπων να σεβόμαστε και να αποδεχόμαστε μια κουλτούρα ακόμα και όταν είναι κανονικοποιημένα μισογυνιστική; Πολύ θα ήθελα να ακούσω τις απόψεις σας.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Προβληματισμένη ακόμα περισσότερο
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η αναγνώριση της ύπαρξης μιας διαφορετικής κουλτούρας, η προσαρμογή στους κανόνες του ξένου πολιτισμού αν τύχει ή αποφασίσεις να ταξιδέψεις σε τέτοια μέρη είναι μια λογική και αναγκαία κατάσταση. Αλλά η ένθερμη υποστήριξη και ο χωρίς όρους σεβασμός της όποιας άλλης κουλτούρας γιατί; Τι καλό έχει να σου προσφέρει η κατανόηση αυτών των προτύπων; Είναι απερίσκεπτη η ενθάρρυνση της γυναικείας καταπίεσης και υποτέλειας με επιχείρημα την πολιτιστική ποικιλομορφία.
Προβληματισμένη η ασφάλεια προέχει, δεν επικροτούν τον μισογυνισμό όσοι σου λένε αυτά απλά τα πράγματα έτσι έχουν σε αυτές τις χώρες. Δεν μπορείς να πας εσύ και με λάβαρο τον φεμινισμό να αλλάξεις την νοοτροπία τους. Οσο για τον ρατσισμό και τον φεμινισμό να σου πω οτι δεν είναι καθόλου ρατσιστικό να μην δέχεσαι τον μισογυνισμό. Στην Ινδία πχ η γυναίκα υποβιβάζεται συνεχώς, στην Σαουδική Αραβία το ίδιο. Δεν θα πω οτι είναι μέρος της κουλτούρας τους για να μην θεωρηθώ ρατσιστρια.Η αραβική νομοθεσία είναι μισογυνιστική όταν απαγορεύει στην γυναίκα να ταξιδέψει μόνη της πχ ή μέχρι πρότινος να οδηγήσει.… Διαβάστε περισσότερα »
ΕΙΝΑΙ στην κουλτούρα πολλών χωρών ο ρατσισμός. Πως αλλιώς χαρακτηρίζεις τη νοοτροπία του να θεωρείται μια ομάδα ανθρώπων κατώτερη/χωρίς δικαιώματα/χωρίς πρόσωπο; Και δεν τους ενδιαφέρει να αλλάξουν στο ελάχιστο. Δεν τους ενδιαφέρει ούτε όταν ζουν σε δυτικές χώρες, πόσο μάλλον στις δικές τους.
Όπου και να πάμε είτε για διακοπές είτε για δουλειές, τραβάμε όλα τα καλά που έχει να προσφέρει ο τόπος και ταυτόχρονα φροντίζουμε και για την ασφάλειά μας. Όπως ακριβώς όταν περπατάς στην Αλεξάνδρας και φυλάς τα πράγματά σου και προσέχεις που πατάς μη σπάσεις καναν αστράγαλο με τα κωλοπεζοδρόμια και χαζεύεις το τοπίο.
Μα δεν είπα το αντίθετο. Εγώ όμως αναφέρομαι σε αυτό που ρωτάει η θεματοθέτρια, αν θεωρείται ρατσιστικό το να είμαι κατά της μισογυνιστικής κουλτούρας μιας χώρας. Και εγώ θεωρώ πως δεν είναι. Αν δηλαδή εγώ πω πως η νοοτροπία ή η κουλτούρα της Σ. Αραβίας είναι μισογυνιστική δεν με θεωρώ ρατσίστρια γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν λέω όλοι οι Σαουδάραβες είναι μισογύνηδες γιατί ίσως υπάρχουν και κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις. Αλλά η πλειονότητα είναι γιατί έτσι μεγάλωσαν κι έτσι είναι φτιαγμένοι οι νόμοι τους. Και αν αυτός ο Σαουδάραβας έρθει στην Ελλάδα και χτυπήσει την γυναίκα του γιατί στην χώρα… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω μια φίλη που ζει σε χώρα της Ασίας. Η θέση της γυναίκας είναι τραγική-και μιλάμε για πολύ εύπορες γυναίκες που όμως ζουν σε ένα χρυσό κλουβί. Αν θα πήγαινα σε μια τέτοια χώρα; Θα πήγαινα, για να γνωρίσω τον πολιτισμό της χώρας, αλλά μέχρι εκεί. Η επίσκεψη δε σημαίνει ότι συμμερίζομαι το ποια θέση έχουν οι γυναίκες σε αυτή τη χώρα. Άλλο να πας μερικές μέρες ως τουρίστας όμως και άλλο να ζεις εκεί μόνιμα και να ανέχεσαι αυτές τις συνθήκες ζωής. Σίγουρα υπάρχουν χώρες που με τίποτα δεν θα ήθελα να επισκεφτώ. Όμως αυτό που προέχει, όπως ξαναέγραψα,… Διαβάστε περισσότερα »
Οι βουδιστικές χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας (Ταϊλάνδη, Βιετνάμ, Καμπότζη…) είναι απόλυτα ασφαλείς γενικά και -για τις γυναίκες ειδικά-.
Το ίδιο ισχύει και για των άκρως αστυνομοκρατούμενη Σιγκαπούρη
Επειδή η στέρηση δικαιωμάτων και η υποτίμηση της γυναίκας δεν είναι κουλτούρα κάποιας χώρας. Είναι η πατριαρχία ,η καταστολή, η οποία υπήρξε σε όλες τις χώρες κάποτε και όταν αναπτύχθηκαν και μορφώθηκαν άρχισε σιγά-σιγα να εξαλείφετε. Εσυ τα έχεις δεδομένα αυτά τα δικαιώματα, όμως και στη δική μας κουλτούρα υπήρχε καταστολή της γυναικείας φύσης και το ξεπεράσαμε, οπότε γιατι σεβασμό να δώσεις σε αυτό?
Τι να πω, δες και το δημοψήφισμα μιας δυτικής χώρας Ιρλανδία που διατηρεί στοιχεία συντηρητισμού στη νομοθεσία της. Είναι κουλτούρα, πολιτισμός τους ή ακόμα βολεύουν την πλειοψηφία?…
όσον αφορά την Ιρλανδία, το προχθεσινό δημοψήφισμα έχει μερικές ιδιαιτερότητες. Αν και -με πολύ μεγάλη καθυστέρηση- έχει καθιερωθεί μέσω δημοψηφισμάτων η άμβλωση και ο γάμος ομόφυλων ζευγαριών (γεγονός που αποδεικνύει ότι η πλειοψηφία είναι πολύ πιο προοδευτική από την υπερσυντηρητική, αντιδραστική θρησκόληπτη μειοψηφία του πληθυσμού)-, το δημοψήφισμα είχε πολύ ασαφή ερωτήματα. Η κεντροδεξιά κυβέρνηση (με ηγέτη πολιτικό ινδικής καταγωγής, σημαντικό δείγμα προόδου μιας κοινωνίας) προσπάθησε να “στρογγυλέψει τις γωνίες” στις προτάσεις που είχε διατυπώσει η Συνέλευση Πολιτών (ναι, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες κληρώνονται με αδιάβλητο τρόπο πολίτες που αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα φύλου-ηλικιών-τάξεων, ενημερώνονται για το ζήτημα, συνομιλούν με ειδικούς, συνεδριάζουν,… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχει ένας απλός κανόνας που καλό είναι να τηρείται, κατά την γνώμη μου: όταν εμείς ζητάμε να ενταχθούμε σε μια ομάδα, οφείλουμε να σεβαστούμε τους κανόνες της. Αν πας σε τέμενος πρέπει να “καλυφθείς” ανάλογα, το ίδιο και σε μοναστήρι, όπως περιγράφει πολύ ωραία η Lioness. Πρέπει να υπάρχει μακροχρόνια και συνεχής τριβή για να (έχεις δικαίωμα να) τους δείξεις την δική σου οπτική και να γίνει αποδεκτή κι εκεί ενδεχομένως να καταλάβεις, πως κι εσύ έχεις να μάθεις κάτι από άλλες κουλτούρες, όσο ξένες κι αναχρονιστικές κι αν σου είναι, αλλά και κάτι άλλο, για εμένα προσωπικά πολύ σημαντικό:… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι μισογυνισμός μια ψεύτικη βέρα. Τώρα που θυμήθηκα, είχα φορέσει κάποτε μονόπετρο για να αποφύγω ξάδελφο φίλης που ήταν βδέλλα. Δεν μου το πρότεινε κανείς, βέβαια, αλλά έκανε τη δουλειά του.
Σε χώρες που έχουν αυτή τη διαφορετική κουλτούρα σχετικά με τη γυναίκα, δεν έχω πάει και δεν ξερω τι να πω. Εξαρτάται από την περίπτωση θεωρώ για να θεωρηθεί αυτή η προτροπή μισογυνιστική.