Θελω από καρδιάς να σας ευχαριστήσω για την υποστήριξη σας, τα ζεστά σας λόγια και τα μηνύματα που με ενθάρρυναν σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση. Για μένα η θέση μου ήταν και παραμένει η ίδια απέναντι στο παιδί μου και τις επιλογές του.
Συναισθήματικα παραμένω φορτισμένη γιατί πέρα από την ανάγκη να υπερασπιστω το παιδί μου, αναβίωσαν μέσα μου και τραυματικές αναμνησεις απο τα δικά μου ανήλικα χρόνια. Θεωρώ ότι σε τραυματικα βιώματα η ψυχοθεραπεία θα θεραπεύσει σκέψεις και συνειρμούς ,αλλά πάντα θα υπάρχουν ουλές, ίσως και πληγές ανοιχτές.
Το παιδί μου συνεχίζει την ανακάλυψη της ταυτότητας του και χαίρομαι πολύ γι’αυτό, θεωρώ ότι είναι η στιγμή να ζήσει και να πειραματιστεί με ασφάλεια. Τη μητέρα μου τη μπλόκαρα προσωρινά και δεν έχω ξανά επικοινωνία. Η ίδια επιδίωξε να μιλήσει στο σύζυγό μου για ένα τυπικό θέμα, υποθέτω σε μια προσπάθεια επαναπροσέγγισης.
Με τον θεραπευτή μου συζητάμε τι θα ειπωθεί αν ξαναμιλήσουμε και το κομμάτι των ορίων επανέρχεται. Γιατί ξέρω ότι και να ξαναμιλήσουμε η θέση μου δεν θα αλλάξει. Και θα υπογραμμίσω για μια ακόμα φορά τα ίδια. Τα πολυσυζητημενα όρια ….που τα βάζουμε με την ελπίδα να σεβαστούν.
Εδώ δεν το βλέπω πιθανο. Το όριο φτανει αυτή τη στιγμή στην πιθανότητα no contact : Ξέρω πως η μητέρα μου δεν θα χαμπαριασει και αν πει προσωρινά ότι καταλαβαίνει το όριο που θα της τεθεί στην επόμενη στάση θα κάνει τα ίδια. Και η επόμενη στάση θα είναι το παιδι μου ξανά ,με την επόμενη συμπεριφορα του, που εγώ θα ενθάρρυνω, την ίδια όμως θα τη σοκάρει και δεν θα κρατηθεί.
Οπότε τα όρια δεν θα σεβαστούν. Σκέφτομαι το ενδεχόμενο no contact. Τι γνώμη έχετε;
ΑΠΟ ΤηΝ – Κατερινα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το όριο είναι δικό σου, εσύ το βάζεις, εσύ οφείλεις να το υπερασπιστείς. Τον άλλον όχι μόνο δεν τον νοιάζει για το όριο, αλλά πολλές φορές μπορεί να το βλέπει σαν πρόκλιση να το παραβιάσει. Οπότε, δεν σε νοιάζει (και δεν μπορείς να ελέγξεις στο κάτω κάτω) τι θα κάνει η μητέρα σου. Το θέμα σου είναι τι θα κάνεις εσύ την επομένη φορά που θα παραβιαστούν τα όριά σου. Προτείνω να σταματήσεις ότι κάνεις και να φύγεις. Αλλά να προετοιμαστείς να φύγεις από οπουδήποτε, είτε είναι Κυριακάτικο τραπέζι, είτε ο γάμος του ξαδέρφου και είναι όλο το σόι μπροστά,… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις απόλυτο δίκιο. Κάποιοι άνθρωποι, μαζεύονται μόνον αν τους κάνεις ρεζίλι. Στην προκειμένη, επειδή η γράφουσα μιλάει για τραύματα, ίσως το καμία επαφή να είναι όντως η λύση στο θέμα της. Θα πρέπει να την μπλοκάρει κι ο σύζυγός της την μάνα της, προκειμένου να μην υπάρχουν παραθυράκια
Η συμβουλή μου είναι να διακόψεις κάθε επαφή με τη μητέρα σου. Είναι αποτέλεσμα της πατριαρχίας και της ελληνικής Εκκλησίας κτλ. Κάτω από τον ρατσισμό αυτού του ατόμου, μερικές φορές μπορεί να εμφανιστούν άλλες διαστάσεις απέναντί σου ως παιδί! Τρέξε μακριά, τρέξε μακριά!!
Κρατείστε αποστάσεις ασφαλείας,πιο εύκολα τηρούνται τα όρια με φίλους παρά με συγγενείς.
είναι καθαρά δικό σου και πως μπορείς να το διαχειριστείς.
δεν υπάρχει σωστό λάθος..αν νιώθεις πως μόνο αυτό μπορείς να κανεις,καντο.
Κατερίνα, χαίρομαι τόσο πολύ που μας έγραψες ξανα!!! Τα ορια τα έχεις θέσει, τα έχεις τονίσει, τα έχεις επιβάλει….κ απο την δική σου πλευρά έχεις κανει ο,τι μπορούσες. Η άλλη πλευρά η μαμα θα κανει ο,τι καταλαβαινει θα τα σεβαστεί? Δεν νομίζω. Θα τα παραβιάσει? Ναι, αυτο κανει επι χρόνια κ δεν μπορεί κανείς να την πείσει να αλλάξει. Εσυ μπορεις να ελέγξεις εσενα κ μονον εσενα. Μια χαρα τα πας χερι-χερι με το παιδί σου!!! Διάβασα τωρα τελευταία οτι “when trauma gets triggered, you don’t act your age, you act the age the wound was created” Gabor Mate. Αντιδράμε… Διαβάστε περισσότερα »
Βλέποντας και κάνοντας.
Ίσως είναι κι ένα ασφαλές περιβάλλον, το οικογενειακό, για να δοκιμαστεί και να ενδυναμωθεί ο γιος σου.
Όλα καλά θα πάνε.