Update ιστορίας: Φιλία vs Σχέση

Καλησπέρα πολυαγαπημένο μου αμπα,

αυτή η ιστορία είναι update της ιστορίας με τίτλο Φιλία vs Σχέση, που αναρτήθηκε πριν 2 μήνες.

Παρακολουθώ τη σελίδα από τότε, και βλέπω συνεχώς ιστορίες με αρνητικά συναισθήματα, όπως άλλωστε ήταν και η δική μου τότε και ήθελα να χαρίσω αυτό το θετικό update, για να μεταδώσω όσο μπορώ την δύναμη που νιώθω από τα πολλαπλά “τέλος” που έδωσα στις σχέσεις μου πρόσφατα.

Η ιστορία μου, σχετιζόταν με μία δύσκολη σχέση και μία “δύσκολη” φίλη.

Εν τέλει, τους έκοψα και τους δύο και νιώθω, απλά ανακούφιση.

Με τον καιρό, κατάλαβα, πως ούτε η σχέση μου ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για εμένα, μου έκανε ψυχολογικό κακό, με χειραγωγούσε και προσπαθούσε να μειώσει τις ανάγκες μου κάνοντας με να νιώθω υπερβολική, προβληματική ή εγωίστρια.

Από την άλλη η φίλη μου, δεν μου στεκόταν στην δύσκολη αυτή φάση κι ούτε μου στάθηκε και στον χωρισμό που ακολούθησε. Ήταν μία κοπέλα, που ήθελε απλά να πάρει από εσένα. Ήταν μία κοπέλα που ποτέ δεν ξεπέρασε τον δικό της χωρισμό, κουβαλάει ένα σωρό άλυτα θέματα τα οποία για χρόνια έβγαζε πάνω μου και εγώ χαμένη στην δική μου ζωή και δυστυχώς, το παραδέχομαι, χαμένη στη δουλειά για πολλά χρόνια, δεν κάθησα να πω στον εαυτό μου ξύπνα ρε. Όπα.

Όπως, πολύ σωστά είπε κάποιος στα σχόλια, δεν έβαζα όρια. Κι ο καθένας έβγαζε πάνω μου δικά του θέματα και ‘γω ήμουν το καλόβολο και πονόψυχο πλάσμα που θα είμαι πάντα εκεί για εκείνους, να ακούω και να βοηθάω.

Έλα όμως, που ο καιρός, έχει γυρίσματα.

Μετά από πολλούς μήνες προσωπικής δουλειάς με τον εαυτό μου, κατάλαβα, πως έκανα τρελές υποχωρήσεις και με τους δύο αυτούς ανθρώπους. Δεχόμουν κακές συμπεριφορές και προφανώς, αυτό δίνει την αίσθηση στον άλλον πως δεν έχεις αυτοεκτίμηση και πως ότι κι να μου κάνεις, είναι οκ. Ε δεν είναι οκ όμως. Όταν σου δείχνω αγάπη δίχως εγωισμό, δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη. Και λυπάμαι όλα τα άτομα που δεν εκτιμούν κάτι τέτοιο, γιατί είναι σπάνιο.

Είμαι ευγνώμων που πέρασα μέσα από αυτές τις σχέσεις, τώρα αρχίζω σιγά σιγά και αντιλαμβάνομαι τα λάθη που έκανα, κι επιτέλους νιώθω πιο δυνατή από ποτέ να τα λύσω και με τον ψυχολόγο που πρόσφατα ξεκίνησα αλλά και να κάτσω με τον εαυτό μου. Να απολαύσω την χαμένη μου ηρεμία.

Θα ήθελα να πω, σε όλες όσες αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις να ακούνε το προαίσθημα τους. Σχεδόν ποτέ, το προαίσθημα δεν πέφτει έξω. Όταν ο ίδιος ο οργανισμός, αντιδράει, να το ακούτε το σώμα σας. Μην βάζετε σε σίγαση, τα ψυχοσωματικά σας όπως έκανα εγώ. Κάτι σας λένε.

Και κάποιος θα πει, ε υπάρχει ο φόβος της μοναξιάς, που να βρεις τώρα εύκολα σύντροφο, που να φτιάξεις τώρα φιλίες στην ηλικία των 30 κλπ κλπ. To καταλαβαίνω. ΑΛΛΑ γιατί να σκεφτόμαστε ακόμα να κρατήσουμε το χειρότερο και να μην πιστέψουμε ότι εκεί έξω φίλε, υπάρχει το καλύτερο. Και θα το βρω. Γιατί αυτό μου αξίζει. Και αν δεν το βρω, θα μείνω μόνη μου μέχρι να το βρω. Είτε αυτό είναι σχέση είτε φιλία. Δεν θα σκορπήσω τον εαυτό μου, για να γίνω αποδεκτή. Ελπίδα για το καλύτερο. Αυτή μας λείπει.

Σας ευχαριστώ για όση βοήθεια μου δώσατε και εσείς, μέσα από τα τότε σχόλια σας, όσο μπορούσατε κι εσείς να έχετε μία σφαιρική εικόνα επί του θέματος. Μπορεί να ήταν μικρή βοήθεια, αλλά πολύτιμη.

Ευχαριστώ σιωπηλά τον κολλητό μου, έναν ακόμα φίλο από μέρη μακρινά και τον αγαπημένο μου αδερφό, που δεν έχουν ιδέα γι΄αυτό το άρθρο και είναι άτομα, τα οποία πραγματικά αξίζουν.

Συμβουλευτικό note σε όλο το κοινό: αν η ζωή σας δεν είναι αυτό που φαντάζεστε για εσάς, είτε αυτό είναι σχέσεις, είτε είναι δουλειά, είτε είναι σπίτι, είτε είναι η εικόνα για τον ίδιο σας τον εαυτό, διαλύστε τα όλα και ξαναφτιάξτε τα από την αρχή. Αξίζει.

Φιλικά.
– Η πιο δυνατή από ποτέ.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Απελευθερωμένη

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News