Update ιστορίας: Ενώ σχεδιάζαμε το πάρτι μας οι κολλητές μου τα έσπασαν για τον αδερφό μου

Καλημέρες και χρόνια πολλά σε όλη τη παρέα. Σας ευχαριστώ όλους/ες για τις απαντήσεις σας. Μιας και ζητήθηκε και update, και επειδή εγώ η ίδια δεν έχω χειρότερο από το να με αφήνουν με το cliffhanger σε διάφορες ιστορίες που δημοσιεύονται, επανέρχομαι με update για την ιστορία με τον αδερφό και τις φίλες.

Πριν όμως μοιραστώ το update, θα ήθελα να δώσω κάποιες διευκρινίσεις. Μιλώντας περί στάχτης και μπούρμπερης και μαλλιοτραβηγμάτων, μην φανταστείτε στη κυριολεξία το κακό χαμό ή σκηνικά τύπου τουρτοπόλεμος σε Θου-Βου. Απλώς χρησιμοποίησα λίγο δημιουργική φαντασία και στη πραγματικότητα, αυτό που συνέβη ήταν οι τόνοι να ανέβουν, τόσο ώστε να ακουγόμαστε αρκετά σε ένα μισοκοιμισμένο καφέ και να νιώθω μπόλικα βλέμματα από τα γύρω τραπέζια πάνω μας, καθώς και μια γρήγορη και θορυβώδη αποχώρηση που πάλι προκάλεσε χαμόγελα και κανά δυο ξινισμένες φάτσες σε διπλανά τραπέζια.

Μερικές ώρες αφότου έστειλα το πρώτο γράμμα στο σάιτ, έστειλα και στην ομαδική με τις φίλες ένα μακροσκελές μήνυμα, στο οποίο τίς μάλωσα, ζητώντας τες να σοβαρευτούν, ότι τίς περιμένω στο πάρτι να είναι τύπος και υπογραμμός, και αν δεν μπορούν να συνεννοηθούν να μην κάνει καμιά τους κίνηση πριν το τέλος του πάρτι. Η Πιλάρ λοιπόν (τέλεια τα ονόματα, τα κρατάω) έκανε το πρώτο βήμα και πήγε στη Σίλβια. Από τη συνομιλία τους λοιπόν φάνηκε ότι η Σίλβια ήταν πολύ τσιμπημένη με τον μπρο, ενώ η Πιλάρ, έχοντας φάει τα καλύτερα χρόνια της ζωής της με δύο ηλίθιους (με τον τελευταίο έληξε μόλις 4 μήνες πριν) ούτε που θέλει να ακούει για σχέση και απλά έβρισκε τον μπρο σαν μια καλή ευκαιρία να περάσει καλά μερικές φορές. Οπότε έκανε πίσω και άφησε τη Σίλβια (κανονικά αρκουδίτσα της αγάπης) να κάνει κίνηση.

Πλέον, μαζί με το σχεδιασμό του πάρτι, στην κουβέντα μπήκαν πειράγματα και για το πώς πρέπει να κινηθεί η Σίλβια. Τελικά, έχοντας συνέλθει και ο αδερφός από το δικό του δράμα, τα πράγματα εκτυλίχθηκαν πολύ γρηγορότερα. Μερικές μέρες μετά τον τσακωμό στο καφέ, έρχονται οι κοπέλες να πάμε για ποτά στο στέκι, εγώ με τη Πιλάρ μιλούσαμε με κάτι παιδιά, η Σίλβια είχε πιάσει αγκαζέ τον μπρο και δεν ασχολιόταν με τίποτα άλλο. Την επόμενη μέρα, Σάββατο, βγήκαν μόνοι τους για ταινία και ποτό, στο τέλος έπεσαν και φιλιά. Κυριακή, τόν κάλεσε για φαγητό σπίτι της, δεν τον ξαναείδα για δυο μέρες. Καταλάβαμε ότι πήγε καλά από τα δεκάδες εμότικον στα μηνύματα της Σίλβια. Κοίτα να δεις η Σίλβια!

Ένα τιραμισού (φαινόταν λαχταριστό στις φωτο), τό έφαγαν όλο μόνοι τους. Εγώ δεν είδα ούτε ψίχουλο (αίσχος που τόσο καιρό που την ξέρω, μάς ξεπετάει με καμιά μακαρονάδα και για τον αδερφό είχε ετοιμάσει το μενού του Μποτρίνι).

Οπότε η φάση δεν μπορούσε να είναι πιο win-win. Τις επόμενες μέρες, η Σίλβια και ο αδερφός μαζί, όλο χαμόγελα και αγκαλιές. Εγώ με τη Πιλάρ, να ανταλλάσσουμε ένα ολόκληρο τιραμισού (αίσχος nr02: δύο όλα και όλα τιραμισού είχαμε δει σε 2.5 χρόνια στενής φιλίας) που βρήκαμε στο ψυγείο της Σίλβια με ένα μπεν εν τζερις (μεγάλο). Ο μπρο να μού μιλάει για το ριζορτζιμέντο και να με μαλώνει που δεν ήξερα τίποτα για την ίδρυση του ιταλικού κράτους με κολλητή ιταλίδα.

Α, το πάρτι ήταν μια χαρά. Το καταευχαριστηθήκαμε, ο αδερφός καθάρισε και το σπίτι σχεδόν μόνος του και δεν γκρίνιαξε καθόλου (η Σίλβια δίνει φτεραααα …). Πίσω στην Ελλάδα, ψάχνω δώρα για την οικογένεια. Στον αδερφό πήρα μια ιταλική γραμματική, για την Σίλβια πήρα κάτι για 1821 και Ιωάννη Καποδίστρια. Για τους υπόλοιπους δεν έχω αποφασίσει.

Buon Natale παιδιά 🙂 !

ΑΠΟ ΤΗΝ – Party crasher