Update εγινα single mum από επιλογή
Καλησπέρα σας και σας ευχαριστώ πολύ για το Feedback. Ευχαριστώ τη διαχείριση που έπρεπε να δουλέψει υπερωρίες κατά το τριήμερο! 😉
Διάβασα όλα τα σχόλια με προσοχή και πολλές φορές. Τα έκτυπωσα εις διπλούν και τα φύλαξα για την κόρη μου. Όταν έρθει η ώρα ( και αν με ρωτήσει) θα της τα δώσω να τα διαβάσει. Ίσως αυτα να απαντήσουν κάποια από τα πιθανά ερωτήματά της.
Κάποια στιγμή με ρωτησε γιατί δεν έχω φίλες και γιατί είμαι συνέχεια μόνη μου. Τοτε έγραψα αυτήν την επιστολή. Έσπασα έναν όρκο σιωπής που πήρα εδώ και χρόνια για το κοινό μας όφελος.
Αυτή η επιστολή ήταν Outing. Δεν ζήτησα αποτίμηση του πρότζεκτ μου , ούτε το έθεσα ως παράδειγμα προς μίμηση. Ήταν ο λόγος της σιωπής μου. Είναι αυτά όλα που θα έλεγα σε όλους όσοι με ρωτούν τι γίνεται με τον μπαμπά και πρώην σου και με ρωτούν ( εμένα ή ακόμα πιο πονηρά το παιδί). Είναι η απάντηση μου. Η αλήθεια. Καθαρή και ξαστερη. Όσες φορές τόλμησα να την πω , τα σχόλια, τα κουτσομπολιά και η κακεντρέχεια με έκαναν να μετανιώσω.
Είδατε και μόνες σας. Πάνω από τριακοσια σχόλια και πολλά ξερνούν χολή. Νομίζω ότι το αίτιο της εμπαθους αντιπαράθεσης και ασυνεννοησίας εδράζεται στο πιο δημοφιλές σχόλιο το οποίο σε εισαγγελικό τονο και αυθαίρετη βεβαιότητα – ωσάν δικαστής χωρίς καν πτυχίο νομικής- εκστομίζει καταγγελτικά τρεις φορές τη λέξη δόλος. Εγινα ξαφνικά περίπτωση ποινικού δικαίου και ούτε καν με “ενδεχόμενο” δόλο. H βεβαιότητα του δολου και κατ’ επεκτασιν της ανηθικότητας υπερισχυσαν στην κοινή γνώμη. Ηθικες επικρίσεις και ακύρωση.
Ωστόσο , αυτά είναι εκτός θέματος. Υπάρχει κάποιος νομός που να απαγορεύει τη σύλληψη κατά τη διάρκεια απροστάτευτης συναινετικής σεξουαλικής επαφής; Ούτε καν ρωτήθηκα για την αντισύλληψη, το θέμα έγινε γάργάρα , γιατί είναι γλυκό το πιοτό της αμαρτίας. Πατριαρχικά πατροπαράδοτα, επικρατεί αυθαίρετα η βεβαιότητα ότι η γυναίκα ως ώριμη, οφειλει να προφυλάσσεται από εγκυμοσύνες, ενώ ο μπέμπης είναι πολύ ερεθισμένος μωλε, που μυαλό για τέτοια τώρα!
Επίσης έγραψα ότι διάλεξα άντρες χαμηλού ρίσκου, ( κάτι που δεν παρατηρησε κανείς) δηλαδή προϋποθέση ήταν να πληρούν το bare Minimum ασφαλείας.
Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω το ” πρότζεκτ παιδί” με μια αναλογία, για λόγους συννενόησης. Δυστυχως δεν μπορώ να σκεφτώ καλύτερη. Βασική αδυναμία της αναλογίας είναι ότι το “σπίτι” είναι άψυχο αντικείμενο.
Ο παραλληλισμός είναι ο εξής: Εστω οτι έχω ένα οικόπεδο άρτιο και οικοδομήσιμο και στην μέση εναν κουβά. Οι γείτονες από τα γειτονικά οικόπεδα πετάνε για διασκέδαση διαφορά αντικείμενα , και ανάμεσα σε αυτά κοσμήματα ,τιμαλφη και χρυσες λίρες μέσα. Ένας από αυτούς, επειδή θέλει να καθαρίσει το δικό του χωραφι, προτείνει ξεφορτωθεί δικά του οικοδομικά υλικά, άχρηστα για τον ίδιο , στο δικό μου χωράφι,πράγμα στο οποίο συμφωνώ.
Συνεχιζουν να πετάνε χρήσιμα και άχρηστα αντικείμενα, από αποφάγια μέχρι κοσμήματα και χρυσές λίρες, φάγωμενα φρούτα και κουκούτσια στο δικό μου οικόπεδο για την πρόσωπικη τους διασκέδαση. Εγώ λοιπόν μαζεύω τα τιμαλφή, τα ρευστοποιω και χτίζω νομιμοτατα ένα οίκημα το οποίο μοιραία κόβει τη θέα, τον ήλιο και τον αέρα του ενος γείτονα. Κατόπιν διάφοροι γειτονες παραπονιουνται για τον θόρυβο της οικοδομής και την αναστάτωση και με κατηγορούν ότι εξαπάτησα κλέβοντας το χρήμα και τα οικοδομικά υλικα των γειτόνων μου.
Παρομοια ενόχληση δείχνει όλη η τοπικη κοινωνία διότι κατά τη γνώμη της ήταν δική μου δουλειά να ενημερώσω τους όμορους γείτονες για την αξία των τιμαλφών, λες και είναι τριών ετών παιδάκια και δεν ηξέραν μόνοι τους. Μετά από λίγο καιρό φυτρώνουν επίσης πολλά καρποφόρα δέντρα.
Ταυτόχρονα οι συμπολίτες με κατηγορούν για απάτη, διότι δεν πληροφόρησα τον γείτονα οτι τα οικοδομικά υλικά που ξεφορτωνόταν στο δικό μου οικόπεδο τα μάζευα αποσκοπώντας να τα αξιοποιήσω χτίζοντας. Κατά τη γνώμη τους ήμουν έντιμη μόνον όσον διεθετα το οικόπεδο μου ως δωρεαν χωματερή.
Το συμπέρασμα για τη δική τους λογική είναι ότι είμαι ενοχη για εξαπάτηση , ότι σχεδίασα με δολο την ανεγερση του σπιτιού μου και ανήθικη που την ώρα που καλοπερναγαν παίζοντας, δεν τους ανέλυσα τα αρχιτεκτονικά μου σχέδια , την ώρα που ξεφορτωνονταν την δική τους σαβουρα στο δικό μου οικόπεδο.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, έρχονται και μερικοί να μου πούνε ότι το σπίτι ανήκει και στον γείτονα, γιατί δικά του ήταν αρχικα τα πράγματα που πεταγε ανέμελα στο δικό μου οικόπεδο.
Κατά την άποψη πολλών, ο σωστός και ενδεδειγμένος τρόπος ήταν να πάω να αγοράσω μόνη μου από εξειδικευμένο μαγαζί οικοδομικα υλικά (τα αγνά και ελεγμένα) που ήδη μου είχαν προσφέρθει έτοιμοπαράδοτα στον χώρο μου και δωρεάν.
Επίσης έρχονται σωρηδόν προειδοποίησεις ότι το σπίτι δεν είναι σωστα χτισμενο και ίσως μια μέρα πέσει να με πλακωσει , επειδή ο γείτονας δεν συμφωνησε. Οι απειλές ότι θα το γκρεμισει, οι φόβοι ότι θα το βεβηλώσει, θα το διαρρήξει ή θα το διεκδικήσει καταφθάνουν από παντού. Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζεται για τα οικοδομικά υλικά τα οποία είναι τα συνήθη με τα οποία έχουν χτιστει αναρίθμητα σπίτια, ωστόσο μονο στην περίπτωση μου κρίνονται επικίνδυνα. Κατά τη γνώμη τους το δικό μου οίκημα φαντάζει ετοιμόρροπο και προϊόν παράνομου πλουτισμού. Κι όλα αυτά επειδή απλούστατα έχω το θράσος να επιδωκω απλά μια ομαλή και τυπική πολιτισμένη γειτνίαση.
Πέραν τούτου, πολλοί βρηκαν άστοχη την επιλογή μου να ενημερώσω για την ανέγερση του σπιτιού, λες και ένα σπίτι χτιζεται αθόρυβα μέσα σε μια νύχτα και κατόπιν παραμενει αόρατο. Ξεχνούν ωστόσο ότι η ασφάλεια των οικοδομικών υλικών και το πόθεν έσχες είναι νόμικες υποχρεώσεις, οι οποίες αφορούν τη στατικότητα και τη νομιμότητα του οικήματος, προκειμένου να μην χαρακτηριστει ως επικίνδυνο, αυθαίρετο και ως απόκτημα παράνομων δραστηριοτήτων.
(Μου φάνηκε εξαιρετικά ενδιαφέρον οτι στην περίπτωση του συναδέλφου που κρυφά ευχόταν την εγκυμοσύνη χωρίς να με ενημερώσει δεν υπήρξε κανένας καταλογισμός. Αραγε υπολόγισε κάποι@ την πιθανότητα να με υποχρεώσει σε τεστ DNA μαθαίνοντας στη δουλειά για την εγκυμοσύνη μου? Συνεπώς το μετετεπειτα βημα θα ήταν να παραιτηθώ και από τη δουλειά μου;)
Οφείλω να παραδεχτώ ότι στα σχολια η απόλυτη λογική του παραλόγου έγκειται στο εξής: ο γείτονας στην πραγματικότητα ποτέ δεν με εγκαλεσε, δεν κινήθηκε νομικά, ίσα ίσα ανέλαβε την ελάχιστη ευθύνη, ήτοι αναγνώρισε νομικά ότι παραχώρησε οικειοθελώς οικοδομικά υλικά και τιμαλφή. Οπότε, προς τι το μένος;
Σαφέστατα, το ότι μέχρι στιγμής έχει αίσια έκβαση, δεν προδιαγραφει ότι στο μέλλον αυτό δεν θα αλλάξει ή ότι άλλη γυναίκα/παιδι θα είχε -στη θέση μου- την ίδια τύχη.
Το βαθύτερο αίτιο της ασυνεννοησίας μας όμως είναι κατά την γνώμη μου άλλο:
πιστεύω ότι ο τρόπος που αντιλαμβάνεται η γυναίκα την αυτοδιάθεση του αναπαραγωγικου της δικαιώματος διαφέρει. Η γυναίκα που εξαρτα την αναπαραγωγή από την αντρική βούληση, βλέπει με καχυποψία , οργή και αντιλαμβάνεται ως “προδοσία” ένα τέτοιο πρότζεκτ. Είναι κάτι σαν αθέμιτος ανταγωνισμος. Αντιθέτως, η γυναίκα που βιώνει το αναπαραγωγικό της δικαίωμα αυτόβουλα και είναι αυτοκαθοριζομενη έχει εντελώς διαφορετικη οπτική. Εγώ ανήκα για χρόνια στην πρώτη κατηγορία, μέχρι που αυτομόλησα συνειδητά στην δεύτερη. Πιστεύω δηλαδή, ότι η ασυνεννοησία έγκειται στην αυτόαντίληψη του γυναικειου αναπαραγωγικου δικαιώματος.
Σήμερα θρήνουμε μια ακόμα γυναίκα η οποία έπεσε μέσα σε μια ακόμα καθωσπρέπει οικογένεια. Τα ανδρείκελα που αυτοαποκαλούνται άντρες τείνουν να σκοτώνουν εκεί που επενδύουν, συνηθίζουν, βασίζονται και κατέχουν. Ένα σπίτι γκρεμίστηκε από έναν καθωσπρέπει (;) οικογενειάρχη. Κατά τη γνώμη μου όσο πιο τουρίστας είναι κάποιος τόσο πιο ακίνδυνος είναι για τις γυναίκες ( χωρίς να παίρνω όρκο). Φοβού εκείνους που κατουράνε τα χωράφια τους.
Κλεινοντας , εξηγώ τη θέση μου, γιατί έχω δεχθεί επίκριση, απόρριψη και αποκλεισμο. Εξαιτίας αυτού επιδίωξα ένα βολικό ψέμα όχι για το παιδί μου ,αλλά για όλην την υπόλοιπη κοινωνία. Η επίκριση δεν με ακουμπάει πλέον, έγινα αλεξίσφαιρη. Αγγίζει όμως και θίγει το παιδί. Και αυτή η επιστολή είναι η εκκωφαντικη αλήθεια. Με αυτην μου την επιστολή διεκδικω χώρο και ορατότητα για μένα και το παιδί μου.
Ευχαριστώ εκ βαθεων και από καρδιάς ολ@ οσ@ αγκαλιάσανε αυτό το παιδί και έμενα , ως ανορθόδοξη, αλλά δυνατή οικογένεια.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Πρότζεκτ παιδί
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μάλιστα, στείλατε update να κουνήσετε το δάχτυλο σε όσες και όσους τόλμησαν να κρίνουν μια τέτοια πράξη. Μια πράξη που βρίθει ατομικότητας και εγωισμού, παρομοιάζοντας την με… σκουπίδια απ’ τους γείτονες. Η συναίνεση, το consent σε κάτι τόσο σημαντικό όσο το να γίνει κάποιος γονιός δεν είναι κουρελοχαρτο να αγνοείτε τόσο επιδεικτικά. Η πράξη καθ’αυτή ήταν ο ορισμός του ανήθικου όσο και να το εκλογικευετε. Εύχομαι τουλάχιστον να είναι όλα καλά με το παιδάκι σας.
Θα τραβήξω την κοτσίδα μου, νιώθω πως όλη η προσπάθεια να πούμε κάποια πράγματα είναι εκείνη που πήγε στα σκουπίδια.
Αστοχο τελείως το σχόλιο. Δε πήρε το σπέρμα τους χωρίς συναίνεση και όλοι ξέρουμε πώς γενούνται τα παιδιά. Ας βάλουμε λοιπόν ένα ακόμα ωραίο πλυντήριο στους 60. Αυτό το “τουλάχιστον” στο τέλος είναι ενδεικτικό του πόσο δρόμο έχουμε ακόμα να δανυσουμε.
Οι πιθανότητες να μείνεις έγκυος δεν είναι ίδιες αν είναι τυχαία μέρα και αν είναι επιτηδευμένα συγκεκριμένες μέρες. Ας πούμε κάποιος έχει σμν και δεν το λέει στην κοπέλα, η κοπέλα δεν έχει ρωτήσει, και κάνουν ελεύθερα σεξ, όμως ο άντρας αυτός θέλει επίτηδες να κολλήσει, και φροντίζει πχ να πηγαίνει μαζί της ημέρες που έχει έξαρση κλπ. Δεν της το είπε, δεν ρώτησε, ενώ είναι πολύ κοινή γνώση πια. Θα κατηγορήσουμε την κοπέλα επειδή επέλεξε να κάνει ελεύθερα; Θα την κατηγορήσουμε επειδή δεν ρώτησε; Άλλο. Αν κάποιος προσπαθεί επίτηδες να αφήσει μία γυναίκα έγκυο, γιατί θέλει να αποκτήσει παιδί,… Διαβάστε περισσότερα »
Ποιο ειναι το ανήθικο ότι προέκυψε ένα παιδί (πιθανότητα 1/χιλιαδες) που το αγαπά και το αναθρεφει απο casual επαφή;
Δεν “προέκυψε”. Δεν είναι ανήθικο το γεγονός της γέννησης του παιδιού.
Θέμα προκύπτει από τις κεκρυμμένες απο τους πιθανούς πατέρες προθέσεις της.
Είναι εντυπωσιακό πόσο εύκολα η συναινετική σεξουαλική επαφή δύο ενηλίκων μετατρέπεται σε «ανήθικη πράξη» μόλις το αποτέλεσμα της δεν είναι αυτό που εσείς θα επιλέγατε. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι το consent φαίνεται να θεωρείται απαραίτητο για την εγκυμοσύνη, αλλά προαιρετικό για τη σεξουαλική πράξη από την οποία αυτή προέκυψε.
Και ναι, εύχομαι κι εγώ να είναι όλα καλά με το παιδί. Συνήθως τα παιδιά τα πηγαίνουν καλύτερα με την αγάπη και τη φροντίδα απ’ ό,τι με τις ηθικές γνωματεύσεις αγνώστων στο διαδίκτυο.
Αντε πάλι… ήμαρτον κάθε φορά με τα νόμιμα και τα παράνομα. Κανένας δεν μίλησε για παρανομία και εδώ δεν είμαστε δικαστήριο. Το ότι κατι ειναι νόμιμο, δεν σημαίνει ότι ειναι και ηθικό (με βαση την ηθική του καθενός μας), αποδεκτό κλπ. Για εμένα ο τρόπος που έδρασες δεν ειναι αποδεκτός. Ούτε θα ήθελα να κάνω παρέα με άτομα που σκέφτονται ετσι. Όλοι απορρίπτουμε ανθρώπους, ο καθένας για τους λόγους του. Βρες ανθρώπους που συμφωνούν με τις αξίες σου. Αν δεν μπορεις, τι να πω. Ή στραβός ειναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε.
Θα κάνω και εγώ μια αναλογία. Θα βάλω τον εαυτό μου σε αυτή τη θέση καθώς είχα fuck buddies στο παρελθόν. Πες οτι γίνεται η μαλακία πάνω στην κ@υλα, και δεχομαι να μην μπει προφυλακτικό και να μενω έγκυος. Ε είναι διαφορετικό να είναι μια κοινή μαλακία και διαφορετικό να μάθω ότι ο τύπος το κάνει αυτό με σκοπό να αφήσει τις παρτενέρ έγκυους για να διαδώσει τα γονίδια του. Αναγνωρίζω ότι εγώ την έχω εύκολη την απόφαση της έκτρωσης ενώ άλλες γυναίκες δεν μπορούν καν να το σκεφτούν. Φυσικά και έχω ευθύνη που συμμετείχα χωρίς αντισύλληψη αλλά θα τον… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς αυτό -και δε θα τον πεις μόνο παπάρα, θα τον πεις κι άλλα. Αλλά η αγιοποίηση της μητρότητας με κάθε τρόπο και πασει θυσία μας κάνει να δικαιολογούμε τις γυναίκες σε αντίθεση με τους άντρες.
Μα όμως δεν υφίσταται αυτή η αντιστροφή κάτω απο κανέναν ουρανό. Δεν είναι αντιστροφή, είναι άλλη περίπτωση. Εξαιρετικά εύστοχα το έθεσε ο ανανάς στο προηγουμενο ποστ: αν εσύ μπορούσες να καταστήσεις κάποιον έγκυο και εξασκούσες αυτή σου την ικανότητα, τί βαθμό ευθυνης θα ένοιωθες απο αποτέλεσμα εγκυμοσύνης; 50-50;
Η αντιστροφή δεν υφίσταται γιατι (τουλάχιστον σε μας) η γυναίκα έχει την επιλογή του να κρατήσει το παιδί. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η γυναίκα έχει την εξουσία, γιατί: γνωρίζει τις πιθανές ημερομηνίες να μείνει έγκυος. επιλέγει προσεκτικά δυο πιθανούς πατέρες έρχεται σε απροφύλακτη σεξουαλική επαφή ελπίζοντας βάσιμα ότι θα μείνει εγκυος. Γι’ αυτό επέλεξε και δύο. αποκρύπτει από αμφότερους ότι ο σκοπός ειναι το σπέρμα τους να τη γονιμοποιήσει η απόκρυψη λειτουργεί ως υφαρπαγή του γενετικού υλικού τους. Γνωρίζει ότι το σχέδιο της δε θα λειτουργούσε αν έντιμα και ειλικρινά τους ζητούσε να τη γονιμοποιήσουν. Ο τερματισμός της εγκυμοσύνης απο τη… Διαβάστε περισσότερα »
Βασικά στην προκειμένη η γραφούσα είχε και ένα ακόμη ατού στην φαρέτρα της. Έκανε ήδη θεραπεία για ανέγερση ωοθηκών (για την λήψη ωαρίων) οπότε είχε ακόμα περισσότερες πιθανότητες να συλλάβει. Όμως η τράπεζα δεν ήταν σημαδεμένη. Απλά έκανε μια μπλόφα. Ή σε καλύτερη αναλογία, στο σκάκι, ήταν μια στημένη στρατηγική.
Άρα λες ότι εκείνοι τελειώνοντας στο κόλπο της θεωρούσαν 50/ 50 μια εγκυμοσύνη? Και γιατί δεν αύξαναν τις πιθανότητες υπέρ τους εύκολα με το να τραβηχτούν? Ξέρεις γιατί ? Γιατί κατά το πατριαρχικό αφήγημα μια γυναίκα δε μπορεί/ δε θέλει για οικονομικούς και κοινωνικούς λόγους να το γεννήσει. Αυτο πιστεύουν και για αυτό είναι τόσο άνετοι με το ελεύθερο σεξ . Γιατί είναι σίγουροι ότι η γυναίκα θα πάρει τα μέτρα της να μην γίνει. Αν είχαν ενδοιασμούς θα τη ρωτούσαν για αντισύλληψη. Όμως δεν είχαν . Και δε χρειάστηκε να κάνουν εξελ για να πούμε ότι είχαν πρόθεση. Τη… Διαβάστε περισσότερα »
Μπράβο ρε lioness. Αυτή εισια ! Πολύ μάρεσει αυτό το σχόλιο σου. Σιγά που θα ζητήσουν και τα ρέστα από εμάς που ενήλικες άνδρες δεν ενδιαφέρθηκαν καν να ρωτήσουν.
Κάποια προβλήματα που πρόσεξα στην επιχειρηματολογία σου. Η αναλογία που χρησιμοποίησες είναι πολύ αδύναμη. Νομίζω κατά βάθος το αναγνωρίζεις. Το σπέρμα δεν είναι σκουπίδια ή λίρες που πετιούνται. Δημιουργεί παιδί, έναν άνθρωπο με δικαιώματα, ανάγκες και συνέπειες για όλη του τη ζωή. Ο “γείτονας” δεν πετάει απλά υλικά, συμμετέχει στη δημιουργία ενός νέου ανθρώπου. Το να κρύβεις ότι αυτός είναι ο σκοπός σου δεν είναι “αξιοποίηση” για κάτι που πετιέται. Είναι απόκρυψη πολύ σημαντικής πληροφορίας. Επίσης το να δίνεις την επιλογή στον άλλον άνθρωπο να έχει τη συναίνεση ΞΕΚΑΘΑΡΑ στον σκοπό, χωρίς την απόκρυψη πληροφοριών, για ένα θέμα που θα… Διαβάστε περισσότερα »
*Όπως γαργάρα κάνατε και εσείς τις προθέσεις σας να μείνετε έγκυος.
Τι ακριβώς ζητάτε δεν έχω καταλάβει πραγματικά,διαβάζω ενα ατελείωτο “κατηγορώ”.
Η επιλογή σας ήταν συνειδητή αλλά βλέπω ότι δυσκολεύεστε να αποδεχτείτε τον μονογονεικό ρόλο,ίσως η απουσία του πατέρα τελικά σας οδηγεί σε μια πραγματικότητα που δεν είσασταν έτοιμη να ζήσετε.
Διαβάζοντας το κείμενό σου, έχω την αίσθηση ότι η ένταση που προκάλεσε δεν οφείλεται τόσο στο γεγονός ότι απέκτησες παιδί εκτός ενός συμβατικού οικογενειακού πλαισίου. Νομίζω ότι η πραγματική ενόχληση βρίσκεται αλλού: στο ότι περιγράφεις τη μητρότητα και την αναπαραγωγή ως πεδία στα οποία η γυναίκα έχει τελικά τον καθοριστικό λόγο, επειδή η εγκυμοσύνη συμβαίνει στο δικό της σώμα. Και αυτή η θέση εξακολουθεί να προκαλεί αμηχανία σε μια κοινωνία που συχνά αποδέχεται τη γυναικεία ευθύνη, αλλά δυσκολεύεται να αποδεχθεί τη γυναικεία αυτονομία. Μου έκανε επίσης εντύπωση πόσο εύκολα η συζήτηση μετατοπίστηκε από το ζήτημα της αναπαραγωγικής επιλογής στο ζήτημα… Διαβάστε περισσότερα »
Εξαιρετικό σχόλιο, τα είπες όλα.
Αυτό όμως που περιγράφεις στην πρώτη παράγραφο με την αμηχανία είναι περίεργο. Γιατί η αυτονομία πλήττεται με δότη (όπως αναφέρθηκε στο αλλο ποστ) ή με συνεννόηση με κάποιον για συνεύρεση με σκοπό το παιδί (μέσω ίντερνετ υπάρχουν κι αυτά). Εμένα μου φαίνεται το αντίθετο, δηλαδή ότι ενισχύεται έτσι. Από την άλλη η πατρότητα (εκτός των συμφωνιών που αναφέρθηκαν παραπάνω) πώς συνδυάζεται με την αυτονομία; Να έχει ή να μην έχει ο βιολογικός πατέρας δικαίωμα στην πατρότητα και αντιστοίχως υποχρεώσεις; Πώς γίνεται να αποτυπωθεί νομικά κάτι τέτοιο; Ένας άνδρας θα είναι πατέρας αυστηρά μόνο αν το επιθυμεί η γυναίκα; Αλήθεια ρωτώ.… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι εδώ μπλέκονται δύο διαφορετικά ζητήματα, τα οποία συχνά συγχέονται στη συζήτηση: η ευθύνη για το ενδεχόμενο μιας σύλληψης και η απόφαση για την κύηση. Όταν δύο ενήλικες επιλέγουν συναινετικά να έχουν σεξουαλική επαφή χωρίς αποτελεσματική αντισύλληψη, αναλαμβάνουν και οι δύο το ενδεχόμενο μιας εγκυμοσύνης. Η πιθανότητα σύλληψης δεν είναι κάτι απρόβλεπτο ούτε κάτι που βαραίνει αποκλειστικά τη γυναίκα. Είναι μια γνωστή συνέπεια της συγκεκριμένης επιλογής και αφορά και τα δύο πρόσωπα. Από εκεί και πέρα όμως υπάρχει μια βιολογική πραγματικότητα που δεν είναι συμμετρική. Η εγκυμοσύνη δεν συμβαίνει και στα δύο σώματα, αλλά στο σώμα της γυναίκας. Γι’… Διαβάστε περισσότερα »
Πραγματικά δεν ήθελα να αλλάξω το θέμα-επειδή έγραψες ως πεδίο αυτονομίας (και) την μητρότητα ανέφερα και την πατρότητα μιας και στο θέμα της κύησης, ακριβώς επειδή είναι βιολογικά ασύμμετρη όπως εύστοχα γράφεις, νομικά κατοχυρώνεται πλήρως υπέρ της γυναίκας. Γενικά συμφωνώ με όσα γράφεις. Σχετικά με το αρχικό σχόλιο και όσα κάπως συμφώνησαν (στο αλλο ποστ) από συγκεκριμένους σχολιαστές, όχι όλους: Δεν πιστεύεις ότι εάν έγραφε ο πατέρας ακριβώς την ίδια ιστορία, οι ίδιοι σχολιαστές θα τον εκραζαν; Εννοώ πως είναι πολύ σαφής η στάση των περισσότερων εδώ μέσα απέναντι στην ανευθυνότητα των ανδρών νομίζω. Εκεί θα φαινόταν πως σχεδόν όλοι… Διαβάστε περισσότερα »
Κεντάς σήμερα 🤣🤣
Νομίζω ότι ακόμη κι αν την ίδια ακριβώς ιστορία την αφηγούνταν ένας άνδρας, η δική μου θέση στα συγκεκριμένα ζητήματα δεν θα άλλαζε. Θα εξακολουθούσα να θεωρώ ότι όταν δύο ενήλικες επιλέγουν συναινετικά να έχουν σεξουαλική επαφή χωρίς επαρκή αντισύλληψη, η ευθύνη για το ενδεχόμενο μιας εγκυμοσύνης βαραίνει και τους δύο. Δεν είναι ευθύνη αποκλειστικά της γυναίκας, ούτε όμως αποκλειστικά του άνδρα. Για τον ίδιο λόγο, δεν θα άλλαζε ούτε η θέση μου ως προς την κύηση. Η εγκυμοσύνη συμβαίνει στο σώμα της γυναίκας και γι’ αυτό η τελική απόφαση για τη συνέχισή της ανήκει σε εκείνη. Αυτό δεν είναι… Διαβάστε περισσότερα »
** Όσο για το αν θα δείξει κάποτε στην κόρη της τα σχόλια, δεν είμαι βέβαιη ότι αυτό γίνεται απαραίτητα για να ενισχύσει την εικόνα μιας κατατρεγμένης γυναίκας. Θα μπορούσε κάλλιστα να λειτουργήσει ως ένας καθρέφτης της κοινωνίας και του μωσαϊκού των απόψεων που υπάρχουν γύρω από τη μητρότητα, την οικογένεια, την ευθύνη και την αυτοδιάθεση. Οι αντιδράσεις, θετικές και αρνητικές, συχνά λένε τόσα για την κοινωνία που τις παράγει όσα λένε και για το ίδιο το γεγονός που σχολιάζουν.
Έχοντας περάσει χρόνο με 2-3 χοτ και καταπληκτικούς στο κρεβάτι βλάκες που προτιμούσαν επαφές χωρίς προφυλακτικό, στην οποία συναινούσα τότε για τους δικούς μου λόγους, δε μου πέρασε στιγμή από το μυαλό ότι, αν έμενα έγκυος, θα έπρεπε να συναποφασίσω μαζί τους τι θα κάνω ή ότι θα έπρεπε να τους ενημερώσω για την εγκυμοσύνη, γιατί δεν ήθελαν να γίνουν και πατέρες τότε, λες και δεν ήξεραν τι εξέλιξη θα μπορούσε να έχει η επιλογή τους. Μια χαρά σε βρίσκω με την κόρη σου, άσχετα με την αναλογία που μας φέρνεις με το σπίτι. Εγώ τη βρήκα πετυχημένη στο σημείο… Διαβάστε περισσότερα »
Από όσο κατάλαβες και από τα σχόλια , να παραδεχτούν όσοι είναι αντίθετοι με εσένα ότι έκαναν λάθος , δε θα το κάνουν, γιατί θα πρέπει να αναθεωρήσουν όλο το δικό τους προσωπικό κώδικα περί ηθικής. Οπότε μελάνι και σάλιο χαλάς. Και δε βρίσκω το νόημα να σου πω. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που μια χαρά αγκαλιάζουν οικογένειες διαφορετικές. Επικεντρωσου σε αυτούς. Κάνε τα προσωπικά σου κανσελ , απέκλεισε επικριτικους ανθρώπους από τη ζωή σου, δώσε βάση στη θωράκιση της κόρης σου και στην ενδυνάμωση της. Προσπάθησε μόνο να μη της περάσεις αρνητισμο. Τα παιδιά προσελκύονται από χαρούμενα παιδιά. Και… Διαβάστε περισσότερα »
Βεβαια, με το σχόλιο σου λες οτι οσες κριναμε τον τροπό (ξαναλέω τον τρόπο) που επέλεξε να γινει γονέας δεν αγκαλιάζουμε τις «διαφορετικές οικογένειες». Σε κανενα σχόλιο που ήταν αντίθετο δεν αναφέρθηκε κάτι τέτοιο και προσωπικά με θίγει και δεν νομίζω πως αυτό είναι και το αποτύπωμα που έχω αφήσει ως σχολιάστρια εδώ.
Σε αντίθεση με άλλες σχολιαστριες που αναφέρθηκαν σε εσένα και όσα σχολιασές στο προηγούμενο ποστ , εγώ δε το έκανα . Δε σε έχω αναφέρει πουθενά, Η φράση ” υπάρχουν άνθρωποι που αγκαλιάζουν τις διαφορετικές οικογένειες” πήγαινε στους ανθρώπους του περιβάλλοντός της και όχι μονο. Όχι σε εμάς εδώ. Εξού και της είπα να επικεντρωθεί σε αυτούς , γιατί υπάρχουν , δεν είναι σπάνιοι και να μη σπαταλάς ενέργεια να πείσει όσους διαφωνούν μαζί της. Εμείς εδώ δε τη ξέρουμε , ούτε τη συναντάμε στο δρόμο, ούτε τα παιδιά μας κάνουν παρέα με τα δικά της . Οπότε όχι δε… Διαβάστε περισσότερα »
Κοιτα, οπως το εγραψες εγω είδα σύνδεση. Λάθος μου τελικά.
Συμφώνω στο σημείο που της λες πως δεν υπάρχει λόγος να προσπαθεί να αλλάξει τη γνωμη των αλλων για πράξεις που έχουν ήδη γίνει.
Όταν σχολίασα τα μόνα σχόλια που υπήρχαν ήταν όσα μιλούσαν για την ηθική της. Κάτι που έγραψα και στην enon8. Ότι η προσωπική ηθική του καθενός είναι αυτό ακριβώς. Προσωπική. Οπότε το να κρίνουμε άλλους με βάση την προσωπική μας ηθική ,είναι κάτι που γίνεται μεν, όπως φαίνεται από τα σχόλια ( εκεί κολλούσε ο πρόλογος στο σχόλιο μου) , αλλά για μένα δεν υπάρχει λόγος να προσπαθούμε να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ανήθικες σε ανθρώπους που πιστεύουν το αντίθετο. Σε φάση συζήτησης οκ, αλλά όταν πρόκειται για προσωπικό βίωμα το θεωρώ εντελώς χάσιμο χρόνου. Δε πρόκειται να πετύχουμε τίποτα.… Διαβάστε περισσότερα »
Πρέπει να παραδεχτείς ότι είναι λίγο ακανθώδεις οι αγκαλίες που πλαισιώνονται απο τόση κριτική. Ακόμα και αν αυτή δεν αφορά την οικογένεια αλλά τον τρόπο με τον οποίο δημιουργήθηκε, όπως λες, τα δύο είναι στενά συνδεδεμένα. Δε λέω ότι δεν αγκαλιάζεις τις οικογένειες αυτές στη πραγματικότητα, δεν είμαι άλλωστε σε θέση να το κρίνω, λέω ότι εύλογα βλέπει κανείς σύννεφα πίσω απο τον εναγκαλισμό.
Συμπληρώνω:
..κ ας μην υπάρχουν σύννεφα στη πραγματικότητα.
Δεν θα το παραδεχτώ, γιατί δεν συμφωνώ. Η αγκαλιά δεν είναι λευκή επιταγή για όλες τις πραξεις μας (γενικά το λέω, δεν την ξερω τη γραφουσα, δυο επιστολές ξέρω). Η αγκαλιά είναι αποδοχή παρά τος πράξεις μας. Επισης, οικογένεια δεν ειναι αυτος που εκανε την πραξη που διαφωνω αλλα αυτος και το παιδί.
Παντως και σε αυτό που γράφεις εδώ περι “λευκής επιταγής” (πόσο αταίριαστος ο παραλληλισμός μιας αγκαλιάς με εμπορικό συνάλαγμα) και “αποδοχης *παρά* των πράξεών μας”, εμπεριέχονται ηθικές και αξιολογικές κρίσεις και βέβαια ένα δίπολο καλού και κακού -υπάρχει άραγε κάποια αυθεντία που αποφασίζει ποίο είναι το καλό και ποιό το κακό;
Απο τη μια βρίσκεται ο καλός – άραγε και άσπιλος/άμεμεμπτος; – που αποδέχεται *παρά* τις [κακές] πράξεις και απο την άλλη ο κακός που πρέπει να μεταμελήσει -δεν είναι λευκή η επιταγή η αγκαλία αφού. Ακανθώδες το τοπίο, επιμένω.
Καλά θα τρελαθούμε τελείως όμως έτσι. Η άλλη παραλήρησε τα μπάζα με το σπερμα (εγω ειμαι οκ με αυτό) και εσενα σε ενοχλεισε μια φραση που ειναι στη καθημερινη γλώσσα. Anyway.
Η συζήτηση τείνει να γίνει παράλογη. Έχεις καθε δικαίωμα να εχεις διαφορετική αποψη απο εμενα πανω στο ζητημα, να κρινεις την αποψη μου, δεν εχεις ομως δικαιωμα να την διαστρευλωνεις και να τις προσδίδεις αλλη διασταση επειδή δεν σε βρισκει συμφωνη.
Δε με ενοχλεί ντάρια, μπορείς να γράφεις ο,τι σου αρέσει. Οι λέξεις και οι εκφράσεις διαλέγονται όμως και η επιλοηή τους έχει έβα νόημα. Σου γράφω απλά πώς μπορεί να διαβαστεί αυτό που λες, και τί αφήνει να εννοηθεί, χωρίς να αγνοώ ότι μπορεί να μη το εννοείς ακριβώς έτσι. Μια οπτική σου δίνω, υπαρχεί ηθικολογικό περιεγχόμενο σε αυτά που γράφεις και αξιολογικές κρισεις ακόμα και αν εσύ δεν τα βάζεις επι τούτου, όπως επιμένεις τόσο να λες. Δεν έχω λόγο να μη σε πιστεψω, δες όμως και τι γράφεις. Κουβέντα κάνουμε, άσε τι δικαιούμαι και τί όχι.
Τι σε κάνει να πιστεύεις οτι δεν βλέπω τι γράφω; Εαν θεωρούσα οτι έχω κάνει αστοχία με τις λέξεις θα αναδιατυπωνα. Δεν εχω κανενα θεμα στο να παραδεχομαι οτι αστοχησα σε κατι, αρκεί να το πιστεύω. Τώρα δεν το πιστεύω. Και βρισκω και λιγο ενοχλητική την προσπάθεια να με εγκαλέσετε επειδή η αποψή μου με την οποια φυσικά μπορείτε να διαφωνήσετε δεν ειναι αρεστή. Ξέρω τι σημαίνουν οι λέξεις που χρησιμοποιώ, και σε αυτό το θέμα νομίζω εχω εξηγήσει επαρκώς και γιατί τις χρησιμοποιήσα. Τέλος, ηθικολογικό περιεχομενο εχουν ολες οι αποψεις, και αξιολογική κριση, καθως ειναι αποψη δεν ειναι επιστημονικό… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα ντάρια, γενικώς αποφεύγω να μπαινω σε “διάλογο” μαζί σου γιατί όταν δε σου αρέσει κάτι λοκάρεις και επαναλαμβάνεις ξανά κ ξανά το ίδιο. Αμφιβάλω ότι ξέρεις τί σημαίνουν οι λέξεις που χρησιμοποιείς κ ας μας παρέθεσες μια απάντηση ενος γλωσσικού μοντέλου, και ακριβώς για αυτό το λόγο κάθομαι και δυιλίζω τί γράφεις, μπας και το καταλάβεις. Στο προηγουμενο ποστ μας είπες ότι δε χρησιμοποιείς τη λέξη δόλος ούτε ηθικά ούτε νομικά. Άρα τί; λογοτεχνικά; και στη λογοτεχνία ο δόλος δεν έχει ηθικές συνυποδηλώσεις; δε βγαίνουν τα νούμερα. Σου επαναλαμβάνω δε τόση ώρα ότι θεωρώ ότι έχεις καλες προθέσεις. Αλλα,… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν καταλαβαίνω που αποσκοπούν τα σχόλια σου αλήθεια. Δεν σε καλύπτουν οι απαντήσεις μου οκ. Επανέρχεσαι για να μου πεις για νιοστή φορά οτι κάνω λάθος. Σου εξηγώ, ξανά και ξανά γιατί θεωρώ οτι δεν είμαι. Τι περιμενεις οτι θα αλλαξει ακριβώς αν το πεις μια ακομη φορά; Δεν θα συμφωνήσουμε. Εξού και η επανάληψη, it takes two. Και ναι με εγκαλείς οταν επειδη δεν συμφωνείς με αυτό που λέω, επιχειρείς σθεναρά να με πείσεις οτι εννοώ κάτι άλλο απο αυτό που λέω. Με εγκαλείς οταν μου λες οτι πρεπει να παραδεχτώ κάτι επειδη στο δικο σου το μυαλό είναι… Διαβάστε περισσότερα »
“Δεν καταλαβαίνω που αποσκοπούν τα σχόλια σου αλήθεια.” Γράφω την άποψη μου, όσο πιο δομημένα μπορώ, κυρίως όταν θεωρώ ότι έχω να προσφέρω μια οπτική που δεν έχει ειπωθεί. “Επανέρχεσαι για να μου πεις για νιοστή φορά οτι κάνω λάθος.” Ε όχι και νιοστή. Στη προηγούμενη επιστολή δε σχολίασα καν. “Τι περιμενεις οτι θα αλλαξει ακριβώς αν το πεις μια ακομη φορά;” Στο μεταξύ μας τίποτα. Προσπαθώ να κάνω όσο πιο ξεκάθαρο το σκεπτικό μου για τα άτομα που μας διαβάζουν και μπορεί να βρίσκονται σε μια θέση που κάποια σχόλια να τους κάνουν να νιώθουν άσχημα και αποκλεισμένους. Αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Φαντάζομαι (και ελπίζω) πως με το «ατομα που μπορεί να νιωσουν άσχημα και αποκλεισμένοι» δεν αναφέρεσαι σε άτομα που είτε επέλεξαν είτε έτυχε να δημιουργήσουν μονογονιακή οικογένεια.
Ναι αλλά κι εσύ ακριβώς το ίδιο δεν κάνεις τώρα στην Ντάρια με αυτό που λες; Θεωρείς πως η ίδια είναι, χονδροειδώς ειπωμένα, η “τάχα μου ηθικιά-υποκρίτρια (Τασό Καββαδία)” που κρίνει την κατατρεγμένη που θα δείξει τα σχόλια εμάς των κακών στην κόρη της (μετά από δεκαετίες-ελπιζω- wtf, κανείς δεν κριτζαρε με αυτό;). Η γράφουσα έγραψε αυτολεξεί πως είναι περήφανη για την ΠΡΆΞΗ της (όχι για την οικογένεια, αυτό είναι άλλο) και πως οι άνδρες βγαίνουν συστηματικά εκτός κάδρου οικογένειας. Αυτό δεν είναι πάλι και άδικο και αναληθές και πολωτικό και βάζει την ίδια στο κάδρο των καλών τύπου “δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Εξήγησα και στη Ντάρια παραπάνω. Όταν μπαίνουν τόσες προυποθέσεις οι αγκαλίες γίνονται ακανθώδεις, αυτό είναι όλο, δε ξέρω γιατί σας δυσκολεύει τόσο να το δείτε. Σε ο,τι αφορά το κομμάτι της κατάψυξης, του δότη, κλπ δε θέλω να σχολιάσω. Η καθεμία (πρέπει να) έχει απολυτη αυτοδιάθεση στο σώμα της και τέλος. “Και ναι, όλη μας η ζωή βασίζεται στην “αποδοχή πάρα των πράξεών μας” και αξιολογικές και ηθικές κρίσεις, πού το παράξενο;” Η δική σου ζωή ίσως, η δική μου και πολλών ακόμα ευτυχώς όχι. Αβίωτο να έχεις συνεχώς απο πάνω σου ένα μάτι που σε κρίνει με όρους καλου… Διαβάστε περισσότερα »
Μα πριν λίγο κατέκρινες ξεκάθαρα. Όπως και το άσχημο/αγενές που έγραψες “για σενα ίσως, για μας ΕΥΤΥΧΏΣ όχι”. Αυτό τι ήταν; Μόλις με τοποθέτησες χαμηλά. Κι αυτό με την εκκλησία (που δεν έχω σχέσεις) τι ήταν; Ειρωνεία, δώρο για φινάλε;
Δεδομένου λοιπόν ότι όλοι ανεξαιρέτως κάνουμε λάθη, θα κριθούμε. Μάντεψε, είναι λειτουργία του εγκεφάλου μας η αξιολογική κρίση. Αλίμονο αν δεν μας κρίνουν οι άνθρωποι που αγαπάμε. Αλίμονο αν παρά τα λάθη μας δεν μας αποδεχθούν οι άνθρωποι που αγαπάμε. Τι να πω, δεν ξέρω πως λειτουργεί η δική σας κάστα, στην οποία δυστυχώς -κατά τα λεγόμενά σου -δεν ανήκω.
Ε τί να σου πω, άμα στη ζωη μου δεν ισχύει και δε βλέπω το κόσμο έτσι; ενω εσύ ρητά λες ότι έτσι είναι η ζωή; άρα για σενα ισχύει και για μένα όχι.
Ευτυχώς για μένα, εγώ δε θα μπορούσα να ζήσω έτσι. Τί σημαίνει αυτό, ότι είμαι καλύτερη; ντοινγκ! Σημαίνει ότι υπάρχουν πολλά σχέδια, όχι μόνο το άσπρο μαύρο. Τώρα για όλα τα υπόλοιπα με τις κάστες κλπ, τί να πω; πάλι καλά που δε μου είπες ότι σε είπα χόμπιτ ξερωγω επειδή ανέφερα τη μόρντορ. Θίγω αυτό το είδος θέασης στο κόσμο αυτό είναι όλο.
Ρε συ, αυτοαναιρείται εντελώς αυτό που λες: Αφού αξιολογικές κρίσεις κάνεις κι εσύ σε αυτά τα σχόλια. Και μάλιστα με υποθέσεις, βλ. ακανθώδεις αγκαλιές. Δεν καταλαβαίνω, ειλικρινά.
Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να κρίνει αν θα αποδεχτεί κάποιον ή όχι σύμφωνα με τα προσωπικά του αξιολογικά κριτήρια και την προσωπική του ηθική. Αυτό που δεν έχει δικαίωμα να κάνει είναι να τον κρίνει ακριβώς γιατί η προσωπική ηθική του καθενός δεν αφορά κανέναν άλλον πέρα από τον ίδιο.
Δε κατάλαβα ακριβώς πώς σχετίζεται αυτό που λες με το νήμα της συζήτησης. Παντως όλα γίνονται. Και να κρίνεις και να κρίνεις αν θα αποδεχτείς (πόση διαφορά έχει αλήθεια το ένα απο το άλλο;)
Εγώ προσπαθώ να αναδείξω μια ανάγνωση των σχολίων και πώς αυτή σχετίζεται με την αποδοχή και τον εναγκαλισμό και την αντίφαση που γεννιέται. Είναι μια ανάγνωση η οποία είναι υπαρκτή και το εξηγώ παραπάνω.
Εχει τεράστια διαφορά το ενα με το άλλο και θα σου δωσω ενα παραδειγμα τη προσωπικής μου ζωής το οποιο ειναι και σχετικό. Δεν θα μπω σε λεπτομεριες γιατι ειναι πολύ λεπτο το ζητημα όμως. Εχω αγαπημενη φιλη που κατα την κριση μου δεν επρεπε να γινει μητέρα, οταν εμεινε εγκυος και αμφιταλαντευόταν στο αν θα το κρατήσει και μου ζητησε γνωμη, της ειπα οτι θεωρω οτι ειναι λαθος, αυτη ηταν η κριση μου. (εννοειται εκανα ολοκληρη συζητηση δεν το ειπα ετσι ωμα οπως το γραφω εδω). Τελικά το κράτησε, στο σημερα, 3 χρονια μετα εχει φανει οτι η κριση… Διαβάστε περισσότερα »
Και μπράβο σου! Δε καταλαβαίνω πώς ακριβως αυτό σχετίζεται με το σχόλιο της ???, και την απάντησή μου, (αν απάντησες εκεί γιατί γίνεται μαναφούκι με τα νήματα). Το θέμα είναι ότι σε μια στήλη σαν και αυτή, αυτό που μένει και γίνεται κατανοητό είναι αυτό που ακούγεται περισσότερο. Εσύ είπες στη φίλη σου την αποψή σου μια φορά και μετά απο δική της προτροπή και έπειτα τη στήριξες απόλυτα. Αυτό είναι μια πολύ συγκεκριμένη στάση και η πλάστιγγα γέρνει απόλυτα προς μια μεριά.
Η αναλογία είναι τελείως διαφορετική με αυτό που γίνεται εδώ.
Η αληθεια ειναι οτι λογω πολλων σχολίως γινεται χαμός με τα νήματα. Το ανεφερα ως απαντηση στο πως μπορεις να κρίνεις μια πραξη αλλα να αγκαλιαζεις το ατομο που εχει κανει αυτη τη πραξη, απο δικο μου λαθος μαλλον πηγε εδω. (Δεν το ανεφερα για να παρω μπραβο, το ανεφερα απλα ως παραδειγμα.) Εδω, νομιζω πως απλα ετυχε το σχολιο που εκανα στην πρωτη επιστολη να ηταν και το πρωτο και ισως γι αυτο πηρε περισσοτερα λαικς, ομως ειστε παρα πολλές που διαφωνησατε με αυτο, και σχολιασατε το ολο ζητημα θετικά, άρα δεν νομιζω οτι τίθεται τετοιο ζήτημα σε αυτή… Διαβάστε περισσότερα »
Ανεφερθηκες παραπάνω σε ηθικές αξιολογήσεις και στο αν υπάρχει κάποιος που αποφασίζει τι είναι ηθικό και τι οχι. Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι υπάρχει τεράστια διαφορά στο να κρίνεις και στο να κρίνεις αν θα αποδεχτείς. Ο καθένας μας έχει κάθε δικαίωμα να μην συναναστρέφεται κάποιον που έχει διαφορετικές ηθικές αξίες από τις δικές του. Ομως αυτές οι διαφορετικές αξίες δεν κάνουν τον άλλον ούτε χειρότερο ούτε καλύτερο από εμάς για αυτό και δεν μπορούμε να τον κρίνουμε ως τέτοιο. Δηλαδή συμφωνώ σε αυτό που λες ότι δεν υπάρχει κάποιος γενικός κριτής να αποφασίζει τι είναι ηθικό η… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι πολύ εύστοχη η παρατήρησή σου. Νομίζω ότι αναδεικνύει ακριβώς πόσο βιωματική είναι η ηθική για τον καθένα μας. Αυτό που για κάποιον είναι μια απλή διαφωνία με μια επιλογή, για κάποιον άλλον μπορεί να βιώνεται ως αμφισβήτηση της ίδιας του της οικογένειας.
Ίσως γι’ αυτό είμαι επιφυλακτική απέναντι σε μια επιβεβλημένη ή δήθεν καθολική ηθική στις αποφάσεις της ζωής των ανθρώπων. Οι προσωπικές μας πεποιθήσεις είναι αναπόφευκτες, αλλά δεν είμαι βέβαιη ότι μπορούν πάντα να λειτουργούν ως μέτρο για τις επιλογές των άλλων.
Μα πραγματικά είστε μια χαρά οικογένεια, μαμά και παιδί, δε βλέπω τίποτα περίεργο. Τον περίγυρο δεν τον αφορούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινες μητέρα, σιγά. Λες κι εγώ όποια μητέρα γνωρίζω την ρωτώ πως το έκανε, άσχετο αν κάποιες θέλουν να περιγράψουν όλη τη διαδρομή από την σύλληψη μέχρι την γέννα (στη γέννα αποχωρώ γιατί έχω φοβία)… Δε χρωστάς εξηγήσεις σε κανέναν, ειλικρινά. Πριν πολλά χρόνια, όταν ήμουν μικρό παιδάκι, είχα ένα φίλο που είχε μόνο μπαμπά (και ο μπαμπάς το μεγάλωνε ολομόναχος). Τότε, ποτέ δεν αναρωτιόμουν που είναι η μαμά του, ούτε εκείνο έλεγε κάτι. Όταν μεγάλωσα… Διαβάστε περισσότερα »
Χαμογέλασα με τον παραλληλισμό με το οικόπεδο και το σπίτι, είναι αρκετά έξυπνο. Να είστε καλά ως οικογένεια. Είμαι απο αυτές που σε υποστήριξα και συνεχίζω να σε υποστηρίζω. Όμως βρε κοπέλα μου δε χρειάζεται να δικαιολογείσαι σε κανέναν και κυρίως δε χρειάζεται να αναλύεις τι είχες στο μυαλό σου και τι δεν είχες. Δικαίωμά σου ήταν, τελεία και παύλα. Βλέπεις, ήδη άρχισαν οι συνήθεις ύποπτοι να σχολιάζουν τα ίδια εδώ. Κι εγώ σχεδίασα το ζώδιο του δεύτερου παιδιού μου (και το πέτυχα, δια της φυσικής οδού, τόσα μυαλά είχα τότε, αλλά δεν το έκανα βούκινο γιατί ήξερα ότι θα… Διαβάστε περισσότερα »
Πριν 41 χρόνια η μητέρα μου συμφώνησε με τον πατέρα μου να του δώσει το διαζύγιο αν της κάνει ένα παιδί. Έτσι γεννήθηκα. Όταν μεγάλωσα και άρχισα να ρωτάω για αυτό δεν παραδέχτηκε ποτέ ότι, έστω, ίσως ήταν λάθος επιλογή, ότι ίσως θα μπορούσε να είχε κάνει κάτι διαφορετικό, ότι έπραξε με τα καλύτερα δεδομένα που είχε τότε, δεν συλλογιστηκε ποτέ ότι ίσως σε κάποια πράγματα έσφαλε. Η αδυναμία να παραδεχτεί τα λάθη της, θεωρεί ότι όλα τα έκανε σωστά, και τον εγωισμό της μας αποξενωσε και έχω ελάχιστες επαφές μαζί της από τα 15 μου που πήγα να μείνω… Διαβάστε περισσότερα »
Σε καμία περιπτωση δε θέλω να αμφισβητίσω ή υποβαθμίσω το βίωμα σου. Αυτό που περιγράφεις όμως είναι κομμάτι της γονεϊκότητας. Όλοι (οι περισσότεροι) γονείς έχουν κάνει τραγικά λάθη και αυτό που απαντάνε είναι ακριβώς αυτό που σου είπε η μητέρα σου. Ότι δηλαδή με αυτά που γνώριζαν τότε νόμιζαν ότι έκαναν τη καλύτερη επιλογή. Αυτο ισχύει σε κάθε είδους ζήτημα. Από τον άνθρωπο που επέλεξαν για να κάνουν παιδί (πόσες γυναίκες και άντρες πια δεν την έχουν πατήσει άλλωστε; ) μέχρι τη διατροφή. Είναι κομμάτι της ζωής, και εσύ δεν αποτελείς εξαίρεση, και το λέω αυτό με τον καλύτερο δυνατό… Διαβάστε περισσότερα »
Μα αυτό λέει (αν δηλαδη κατάλαβα καλά). Ότι δεν του (αν δεν κάνω λάθος ο Meletheron είναι άντρας) είπε ποτέ εστω ότι έπραξε με τα καλύτερα δεδομένα. Ότι δηλαδή επέμενε ότι τα έκανε ολα σωστά και δεν αναλογιστηκε ποτέ την πιθανότητα να έχει κάνει κάτι λάθος. Και αυτό όχι, δεν το κάνουν όλοι οι γονείς. Οι περισσότεροι αναγνωρίζουν ότι δεν τα κάνουν, και ότι δεν μπορούν να τα κάνουν, όλα σωστά.
Μάλλον έχεις δίκιο, διάβασα λάθος, αλλά αυτό δεν αλλάζει πολλά γιατι εννοείται ότι ο καθένας μας τη δεδομένη στιγμή παίρνει τη βέλτιστη απόφαση με τα δεδομένα που διαθέτει και σε σχέση με την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Τόπικα, μέσα στην υποκειμενικότητα του καθενός, είναι η βέλτιστη απόφαση σύμφωνα με τις δυνατότητες της εκάστοτε στιγμής άσχετα με το αν αναδρομικά ή εξωτερικά αυτό μπορεί να αμφισβιτηθεί. Αλλά ακόμα κ αυτό μικρή σημασια έχει. Είμαστε όλοι δεμένοι στα λάθη της γονεϊκότητας, είτε ως γόνοι είτε ως γονείς.
Ακριβώς. Για την ίδια πάντα έφταιγαν όλοι οι υπόλοιποι για τα πάντα, η μητέρα της, ο πατέρας μου, εγώ, οι συνάδελφοι που δεν ήταν υπέρ της βασιλείας κλπ. (Μεγάλη ηλικία προφανώς, τώρα είναι 84)
Δεν οφειλει κανενας γονεας να απολογηθει στα παιδια του για τη ζωη του και τις αποφασεις του. Ιδιαίτερα αν ειναι κακου χαρακτηρα παιδια και απαιτουν απο αυτον να “παραδεχτει τα λαθη του”¨. Η ζωη ηταν δικη του και ετσι αποφασισε να τη ζήσει. Τα παιδια οφειλουν να αναγνωρισουν οτι ηταν θεμα τυχης να βρεθουν σε τετοιες συνθηκες , να το δεχτουν , το καταπιουν , και να προχωρησουν .
Με αυτό διαφωνώ και με την γυναίκα μου έχουμε επιλέξει να παραδεχόμαστε τα λάθη μας στα παιδιά παρ όλο που είναι ακόμα 12 και 9, να τους μάθουμε ότι κι εμείς οι μεγάλοι κάνουμε λάθη, οτι είναι οκ να κάνεις λάθη, να τα παραδεχτείς και να μάθεις από αυτά και να ωριμάσεις/συνεχίσεις μπροστά ώστε να μπορούν μεγαλώνοντας να κάνουν κι αυτά το ίδιο.
Φέρθηκες πολύ άδικα στη μητέρα σου. Περνούσες τόσο άσχημα μαζί της ώστε να την εγκαταλείψεις και να πας να ζήσεις ξαφνικά με τον πατέρα σου;
Ναι, πολύ άσχημα. Συμπεριλαμβανομένου μονίμων φωνών της ίδιας σε εμένα, στην γιαγιά, στην αδερφή της, τιμωρίες με φυσική βία προς τα εμένα και τον ξαδερφό μου, αδυναμία συζήτησης και παραδοχής οποιοδήποτε λάθους όπως έγραψα (συγκεκριμένα έκοβε την συζήτηση όταν δυσκολευόταν και έβλεπε Λάμψη και με αγνοοουσε όσο κι αν μίλαγα) κάποια από αυτά που θυμάμαι. Μελλοντικά οπότε έπιανα συζήτηση η απάντηση ήταν πάντα “εγώ που έκανα το Χ,ψ για σένα και εσείς και παράπονα από εμένα;” Ίσως είναι και ο λόγος που απεχθάνομαι λογικές μαυρο-ασπρο. Όλοι μας έχουμε κάνει λάθη, ίσως μάθαμε από αυτά και αν έρθει αύριο μεθαύριο το… Διαβάστε περισσότερα »
Μόνο που τη μαμά σου την εκρίνες εκ του αποτελέσματος . Από το πώς σε μεγάλωσε δηλαδή. Αν η μαμά σου σε είχε μεγαλώσει όμορφα , ήταν δίπλα σου και είχατε μια καλή σχέση η όποια επιλογή είχε κάνει για τη γέννηση σου δε θα κρινόταν από εσένα αρνητικά. Το αντίθετο μαλιστα. Ίσως να έλεγες ” ήθελε τόσο ένα παιδί , έχει τόση αγάπη να του δώσει και δεν έχει σημασία ο τρόπος που με έκανε όσο το ότι ήταν δίπλα μου σε όλα” . Χρησιμοποιώντας ομως το προσωπικό σου παράδειγμα είναι σαν να προδικάζεις ότι η γραφουσα θα είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν καταλαβαίνω βεβαια γιατί μπαινει στη συζήτηση το αν θα ειναι ή οχι καλη μητέρα. Ειναι ανεξαρτητο ως προς τον τροπο που αποφασιζει κανεις να κανει παιδί αυτό. Και φυσικα μονο το παιδι της θα μπορει στο μελλον να το κρινει αυτό, αν και παλι θα ειναι ασχετο ως προς τον τροπο, που εγω δεν βρισκω και λογο να το γνωριζει ενα παιδί με τοσες λεπτομεριες. Ουτε στον Meletheron νομιζω οτι προσεφερε κάτι, ούτε σε μένα (που ηθρα στη ζωη με αλλο τροπο, αλλο οχι και τον πατροπαραδοωτο) μου εχει προσφερει κατι αυτη η πληροφορία. Αλλα αυτο το κρινει ο… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί προφανώς αυτό που έγραψε ο meletheron είναι προσωπική προβολή και δεν υπάρχει σύνδεση με το θέμα της γραφουσας. Είναι σαν ένα πόστ για κάποια που έκανε σχέση με με κάποιον που ήθελε μόνο σεξ , να πει κάποια ότι εκείνη μια φορά που δέχτηκε τέτοια σχέση κακοποιήθηκε .
Δεν είπα ότι διαφέρει. Είπα ότι το κάνουμε. Απλά να ξεχωρίζουμε ποτε κάνουμε προβολές και πότε εκφράζουμε απόψεις.
Νομίζω ο Meletheron αναφερόμενος στην μητέρα του κάνει την σύνδεση ότι εφ όσον κάποιος κάνει παιδί για εγωιστικούς λόγους, άρα είναι και εγωιστής, και εφ όσον κάποιος είναι εγωιστής, εγωιστικά θα μεγαλώσει και το παιδί του.
Με το οποίο δε συμφωνώ και για αυτό το αναφέρω . Δεν είναι το βέλος μονόδρομος ούτε μαθηματική εξίσωση. Και όλοι όσοι κάναμε δε παραμείναμε στις ίδιες απόψεις και συμπεριφορές που είχαμε πριν τα κάνουμε. Αναθεώρησαμε, επαναδιαπραγμάτευτηκαμε, είδαμε ότι δε βγαίνει , μας έτυχαν διαφορά στη πορεία που άλλαξαν ροτα. Γιατί μεσολάβησε η ίδια η σχέση με το παιδί κυρίως, που είναι πλέον πρόσωπο υπαρκτό και όχι ιδεα και βαράει δικό του ντεφι.
Κι αν το σκεφτείς , όλοι όσοι καναμε για εγωιστικους λόγους κάναμε παιδί , λίγο έως πολυ. Αλλιώς θα υιοθετούσαμε από την Αφρική ,αν ειμασταν αλτρουιστες.
Συμφωνώ σε ένα βαθμό Lioness, ναι είναι προβολή προσωπικών βιοματων βλεπωντας κοινά χαρακτηριστικά με την μητέρα μου. Αλλά γιατί το παρουσιάζεις σαν αυτό να είναι κάτι λάθος; Η γνώμη μου είναι ότι όλοι θα πουν την άποψη τους με βάση των δικών τους βιωμάτων και εμπειριών, ηθικών αξιών κλπ. Και διαφωνώ με το πώς αυτές κρίνονται. Δεν υπάρχει μόνο η αλήθεια των μεν και αναιρεί των δε και το αντίθετο. Θεωρώ ότι είχε δόλο; Ναι είμαι αυτής της αποψης, γνώριζε ότι είχε κάποιον σκοπό και δεν τον επικοινώνησε, άρα είχε δόλο, ναι. Όφειλαν να ήξεραν και οι συμμετέχοντες ότι η… Διαβάστε περισσότερα »
Δε το παρουσιάζω ως κάτι αρνητικό. Απλά είναι προβολή. Κι εγώ έχω κάνει αρκετές φορές τέτοιες. Κι επίσης στο συγκεκριμένο θέμα δεν θεωρώ ότι υπάρχει άσπρο μαύρο. Ο δόλος και αν αυτός όντως υπήρχε είναι δευτερεύουσης σημασίας για εμένα. Μέχρι στιγμής οι άντρες που πηγαίνουν ακαπωτοι υπολογίζουν ότι οι γυναίκες που το δέχονται είτε παίρνουν αντισύλληψη , είτε θα διορθώσουν αν γίνει το λάθος. Ε με συγχωρείς αυτό μας βάζει στη θέση της μαμάς σας. Όπως εγώ ( όταν λέω εγώ , εννοώ οποιαδήποτε γυναίκα) έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι αυτός ο τυχαίος που δεν τον ξέρω… Διαβάστε περισσότερα »
Και για μένα ο δόλος ή ο πειρασμός αν θες είναι δευτερεύουσης σημασίας. Πρώτιστος είναι να μεγαλώσει χαρούμενα με το παιδί, μέρος του οποίου η αποψή μου είναι ότι οφείλουμε όλοι να είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας και να μιλάμε ειλικρινά, βάση προσωπικού μου βιώματος και του πώς θέλω να μεγαλώσω τα παιδιά μου, και φυσικά θα κάνω και λάθη στην πορεία. Αλλα αν υπεκυπτες στον πειρασμό να πάρεις τα λεφτά από το πορτοφόλι θα ήσουν οκ με τον εαυτό σου; Εγώ όχι. Για το τι κανουν οι άντρες, διαβάζω το συναίσθημα στο κείμενο σου και το εμπιστεύομαι, εγώ… Διαβάστε περισσότερα »
Ούτε του ληστή , ούτε της μας Μαρίκας. Αλλά αυτόυ του βλάκα που το αφήνει ανοιχτό και λέει ” έλα κλέψε με, πάω στοίχημα δε μπορείς γιατί δεν έχεις τα κοτσια να το κάνεις νια νια …νια νια νια κότα κοτα ” και το παίζει γαμάτος και ότι δε φοβάται τίποτα ….όχι μόνο το πορτοφόλι και τα σωβρακα θα του έπαιρνα γιατί το ζητούσε ο οργανισμός του και η βλακεία του . 😀
Κόιτα τώρα να δεις. Αυτός που θα κλέψει το πορτοφόλι ακόμα και ανοιχτό να το βρει πάλι κλέφτης θα είναι. Και άλλο να βρει ανοιχτό το πορτοφόλι και άλλο να προσεγγίσει κάποιον ακριβώς επειδή έχει ανοιχτό το πορτοφόλι του με σκοπό να του το κλέψει. Μου έχει τύχει δηλαδή ακριβώς το ίδιο με μια φίλη μου. Εκείνη είχε το κακό συνήθειο να αφήνει την τσάντα της ανοιχτή. Κάποιος το είδε αυτό, μας ακολούθησε διακριτικά, ανέβηκε στο ίδιο λεωφορείο με εμάς και με την πρώτη ευκαιρία της έκλεψε το πορτοφόλι από μέσα. Τύχη ήταν να προσέξει την ανοιχτή τσάντα, αφέλεια ήταν… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι δεν διαφωνώ. Στην Daria απάντησα που ρώτησε γιατί μπαίνει στην συζήτηση το αν θα είναι καλή η καλή μητέρα. Κάνοντας ο Meletheron αυτόν τον παραλληλισμό που αφορά την δικιά του μητέρα το εβαλε συζήτηση. Όσο για τον εγωισμό που λες δεν ξέρω τι να σου πω. Διαφορετικοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται τον εγωισμό με τελείως διαφορετικό τρόπο. Εγώ ας πούμε για πολλά χρόνια, και αφού είχα καει από τον πολύ Νίτσε που είχα διαβασει, πίστευα ότι όλες μας οι πράξεις είναι εγωιστικές με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Το οποίο εν μέρη εξακολουθώ να πιστεύω ότι ισχύει, όμως πλέον… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, απλα αναφερθηκε και στη πρωτη επιστολή οτι την κρινουμε και ως μητέρα. Βασικα η σειρα που αφήνεται να εννοειθεί στα σχόλια είναι: α)δεν αποδεχομαστε τις διαφορετικές οικογενειες β)την κρινουμε ως μητερα γ)την κρινουμε επειδη ειναι γυναίκα και τελος δ) κρινουμε τον τροπο που επελεξε να γινει μητέρα.
Ενω το δ. Ειναι και το μόνο που σχολιάστηκε.
Ε μέσα στα 300+ σχόλια κάποια την κριναν και ως μητέρα. Εγώ θυμάμαι τουλάχιστον μια σχολιάστρια που το έκανε.