Καλησπέρα σας!! Είμαι η ίδια κοπέλα που πριν περίπου έναν χρόνο είχε γράψει την ιστορία “Δεν φαίνεται να ελέγχει καθόλου το θυμικό του”.
Έκτοτε πέρασε σχεδόν ένας χρόνος. Στο μεταξύ προσπάθησα δύο φορές να χωρίσω – μία στις αρχές του χρόνου και μία το καλοκαίρι. Και τις δύο φορές ήταν οριστικό για μένα, ήμουν αποφασισμένη. Αλλά εκείνος επέστρεψε με λόγια μεταμέλειας, λέγοντας ότι κατάλαβε, ότι ξεκίνησε ψυχοθεραπεία, ότι θέλει να κρατήσει ισορροπίες και να προσπαθήσουμε ξανά. Και τις δύο φορές ενέδωσα.
Η πραγματικότητα όμως είναι άλλη:
– Μου έχει πει τρομερά βαριές εκφράσεις, όπως “είσαι ένα τίποτα για μένα” και μαλιστα πριν λιγες ημερες
– Σε καβγά, ενώ είχα πάει να μείνω πέντε μέρες στο σπίτι του, έβγαλε τη βαλίτσα μου έξω από το σπίτι.
– Την επόμενη μέρα, παρ’ ότι εγώ δεν είχα φύγει ακόμα, ήρθε στο σαλόνι όπου δούλευα και μου έφερε για πρωινό… τα απομεινάρια από τα δημητριακά με γάλα που είχε αφήσει ο ίδιος.
Ο ίδιος το καλοκαίρι είπε πρώτος ότι “μάλλον είναι καλύτερο να χωρίσουμε”, και οντως χωρισαμε αλλά μετά από 10 μέρες γύρισε πάλι και μου ζήτησε να το ξαναδούμε. Και επεστρεψα (λαθος μου!)
Εγώ τον νοιάζομαι, τον αγαπάω, τον συμπονώ για όσα έχει περάσει στη ζωή του. Όμως η αλήθεια είναι μία: δεν βλέπω στο πρόσωπό του τον πατέρα των παιδιών μου, δεν βλέπω μέλλον μαζί του. Έχω στεναχωρηθεί πάρα πολύ με την όλη κατάσταση, αλλά ξέρω ότι δεν βγαίνει πουθενά. Είναι σχέση εξάρτησης το ξέρω. Αλλά θέλω να νιώθω ότι αγαπιέμαι αληθινά!!!
Παρόλα αυτά δυσκολεύομαι αφόρητα να βάλω το οριστικό τέλος. Κάθε φορά που το αποφασίζω, ενώ ξέρω ότι είναι σωστή απόφαση , λυγίζω όταν με πλησιάζει ξανά. Δεν θέλω άλλο πισωγυρίσματα. Θέλω αυτή τη φορά να είναι η τελευταία, θέλω να φύγω πραγματικά. Και να είμαι καλά και εγώ και εκείνος.
Η ερώτησή μου είναι: γιατί μου είναι τόσο δύσκολο να προχωρήσω ενώ ξέρω μέσα μου ότι αυτή η σχέση είναι λάθος; Και πώς μπορώ να βρω τη δύναμη να το τελειώσω οριστικά, χωρίς να με ξαναμπλέξει σε κύκλους επιστροφής; Ειμαι μονο 28 στα 29 και ακομα δεν μπορω να καταλαβω τι με δυσκολευει τοσο πολυ. Είναι κακό δλδ να χωρίζουν οι άνθρωποι; Θα βρω έναν άνθρωπο που να είμαι ευτυχισμένη μαζί του; Υπάρχει ο άνθρωπος που θα με σεβεται μέχρι να φύγω από αυτή τη ζωή; Υπάρχει γενικά καλή σχέση σε αυτόν τον πλανήτη; Τη ζει άραγε καποιος ;
Ευχαριστώ και συγγνώμη για το σεντόνι.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μπερδεμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν μας ενδιαφέρει τι ελέγχει και τι δεν ελέγχει,να το λύσει!
Εσείς χρειάζεστε ενδυνάμωση να ανοίξετε την πόρτα και να πετάξετε το κλειδί.
Να ζητήσετε βοήθεια ειδικού,μόνη σας ταλαιπωρείστε και κάνετε πισωγυρίσματα.
Εμείς αλλάζουμε όχι οι άλλοι!!
Θα σου πω ένα βασικό πράγμα γιατί τον “συμπονάς για όσα έχει περάσει στη ζωή του”. Δε φταίει το κακό παρελθόν που πετάει τη σύντροφο του έξω από το σπίτι και να της σερβίρει μουλιασμένα δημητριακά. Ο κακός του χαρακτήρας φταίει και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Θα χειροτερεύει με το πέρασμα του χρόνου, με κάθε αποτυχία με κάθε επόμενη δύσκολη στιγμή. Θα ξεσπάει σε σένα και σε κάθε άλλο πρόχειρο θύμα διατεθειμένο να φάει το παραμύθι της “σκληρής ζωής και της κακούργας κοινωνίας”. Είναι εντελώς παιδιάστικο να πιστεύεις ότι η προστασία σου και η ανοχή σου θα τον μεταμορφώσουν… Διαβάστε περισσότερα »
τα αποφάγια, τα δημητριακά με το γάλα είναι όλη η σχέση.
για ποιόν γαμημένο λόγο χάνεις και άλλο χρόνο;
ποιον πατέρα του παιδιού σου ρε συ;
o τύπος είναι για ons και αν και αυτό.
τι στο διάλο παθαίνετε και τρώτε το παραμύθι πως αλλάζουν οι άνθρωποι;
σε παρακαλώ σταμάτα να πετάς τον χρόνο και την αυτοεκτίμηση σου.
δεν έχετε άτομα που να σας αγαπάνε να σας ανοίγουν τα μάτια; με στεναχωρείς αλήθεια.
υπάρχει καλή σχέση αγάπη μου ναι.
όταν πετάς έτσι τα χρόνια σου, δεν θα την βρεις.
προφανώς δεν πιστεύεις πως την αξίζεις.
σε παρακαλώ, ΦΥΓΕ.
Ακριβώς αυτό. Σε κακοποιεί συστηματικά, σου φέρεται με απαξίωση. Δεν έχει σημασία τι κάνει αυτός. Δεν αλλάζει, δεν θα αλλάξει. Οι άνθρωποι στην ουσία τους δεν αλλάζουν-εκτός και αν τους συμβεί κάτι που θα τους ταρακουνήσει συθέμελα (και αν…). Την πόρτα θα την κλεισεις εσύ και δεν θα την ξανανοίξεις, όσες φορές και αν έρθει, όσες φορές και αν παρακαλέσει. Οι υποσχέσεις που δίνει δεν έχουν καμία αξία, τα συγγνώμη του το ίδιο. ΦΥΓΕ και μην ξανακοιτάξεις πίσω. Αν δεν μπορείς, ζήτα βοήθεια, για να δυναμώσεις και να μπορέσεις να φύγεις. Μην χαραμίζεις άλλο τη ζωή σου. Τόσο λίγο νομίζεις… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ ρε κορίτσια αηδιασα. Φτηνός άντρας. Δηλαδή, σκεφτείτε να έχεις έναν τέτοιον και να σου ρίχνει και κάτι στο φαι και να μην το παίρνεις είδηση. Θόλωσα με αυτά που βλέπω. Η γραφούσα πρέπει να δυναμώσει.
Ποιος πατέρας των παιδιών σου βρε καλό μου κορίτσι; Ούτε για καύλα μίας ώρας δεν αξίζει τον χρόνο σου ο τύπος. Πώς αντέχεις τόσο καιρό αυτή τη συστηματική κακοποίηση; Γιατί σπαταλάς τα πιο δημιουργικά και ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής σου με ένα σκουπίδι; Γιατί αγχώνεσαι για παιδιά και οικογένειες; Αυτά γίνονται με προϋποθέσεις και η ΒΑΣΙΚΗ προϋπόθεση είναι να μην το κάνεις αυτοσκοπό γιατί τότε πιέζεις τον εαυτό σου να συμβιβαστεί με κοινωνιοπαθείς σαν αυτόν. Τρέχα μακριά. Κάνε θεραπεία γιατί αν δεν λύσεις τα θέματα που έχεις θα επιστρέφεις σε τέτοιους τύπους ακόμα και αν ξεμπλέξεις από αυτόν. Είναι πάτερν,… Διαβάστε περισσότερα »
Από την τελευταία παράγραφο αντιλαμβάνομαι ότι σε τρώει περισσότερο το άγνωστο και ότι αν αφήσεις αυτή την ευκαιρία της σχέσης με όλες τις δυσλειτουργίες της, δεν θα βρεις κάτι καλύτερο. Αυτό είναι συμβιβασμός. Πρέπει να αρχίσεις να πιστεύεις ότι σου αξίζει το καλύτερο που υπάρχει εκεί έξω και να έχεις την υπομονή να το ψάξεις. Στα 28-29 χωρίζει πολύ κόσμος όπως και στα 35-40. Ξέρεις γιατί; Γιατί βαρέθηκαν να συμβιβάζονται και να κακοπερνάνε. Αξίζει να είσαι σε σχέση που κάθε μέρα είναι μίζερη; Η σχέση σου έχει ήδη τελειώσει, δούλεψε το μέσα σου και προχώρα, χάνεις χρόνο από την ζωή… Διαβάστε περισσότερα »
Πριν απο ενα χρόνο στην ιστορία σου είχα κανει ενα σχόλιο στο οποιό μετα το σημερινό σου update δεν θα αλλαζα ούτε λέξη. Και είναι θλιβερό που ένα ολοκληρο χρόνο γυρνάς γύρω απο την ουρά σου αντί να πάρεις αποφάσεις και να τις τηρήσεις. Το επισυνάπτω: Το αγόρι σου συμπεριφέρεται έτσι για πάρα πολλούς λόγους, κάποιοι από τους οποίους δικαιολογούνται, κάποιο απλά αιτιολογούνται και κάποιοι δεν θα έπρεπε να υφίσταται καν. Σίγουρα βιώνει πένθος και σίγουρα δεν έχει βρει τον τρόπο να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της ζωής του. Ίσως να κρύβεται και κάποιο τραύμα από πίσω όλα αυτά, αν και… Διαβάστε περισσότερα »
Φύγε τώρα.
Δεν σε νοιάζει αν θα είναι καλά αυτός.
Είσαι μικρή για να καταστρέφεσαι.
Μια χαρά πρέπει να χωρίζουν οι άνθρωποι όταν τελματώνουν οι σχέσεις.
Πράξε τώρα για το μέλλον.
Τελικά θέλετε να νιώθετε ότι αγαπιέστε αληθινά ή δε θέλετε; Γιατί άραγε σας είναι τόσο οικεία αυτή η συμπεριφορά; Ποιον (γονιό;) σας θυμίζει; Κατά τη γνώμη μου πρέπει να επικεντρωθείτε στον εαυτό σας. Όλο αυτό δεν είναι αγάπη, είναι μια δυσλειτουργική προσπάθεια να επουλώσετε κάποιο παιδικό τραύμα. Όμως δυστυχώς δε λειτουργεί. Η απάντηση βρίσκεται στην απεξάρτηση από οικείες κακοποιητικές συμπεριφορές. Αν θέλετε να αγαπηθείτε αληθινά ξεκινήστε αγαπώντας πρώτα εσείς αληθινά τον εαυτό σας και μη γυρνάτε σε έναν άνθρωπο που είναι αποδεδειγμένα κακοποιητικός, για κανένα λόγο. Πάρτε την ευθύνη των επιλογών σας. Όσο επιστρέφετε τόσο στερείτε από τον εαυτό σας… Διαβάστε περισσότερα »
έχεις χάσει από την ζωή σου και την ηρεμία σου άλλον έναν χρόνο.
αλήθεια εσύ και μόνο εσύ κρατάς το μαχαίρι…
ή θα συνεχίσεις να ζεις έτσι…
ή θα πρέπει να κλείσεις οριστικά την πόρτα και να μην δεχθείς καμία επικοινωνία μαζί του.
ζητα βοήθεια είτε από ειδικό είτε από φίλους..
πλέον έχεις όλα τα χαρτια απλωμένα και το μέλλον σου να φαίνεται καθαρά..κάνε επιλογή που σου αξίζει.
Δυσκολεύεσαι να χωρίσεις ακριβώς για το λόγο που αναγνωρίζεις και εσύ η ίδια, ότι προκειται για σχέση εξάρτησης. Αντιμετώπισε το ως τέτοια, παρε απόσταση από τα συναισθήματά σου, δες το σαν ιατρικο περιστατικο και κάθε φορά που νιώθεις την τάση να ξανακολλησεις δινε σου μια εξήγηση σε αυτό το πλαισιο. Διάβασε και τη σχετική αρθρογραφία, εστίασε στον εαυτό σου και προσπάθησε να σε ενδυναμώνεις μέρα με τη μέρα, κάνε πραγματα που σε γεμίζουν ικανοποίηση χωρίς να τον συμπεριλαμβάνουν, κάνε και θεραπεία αν νιώθεις οτι τη χρειάζεσαι, ναι, υπάρχει ζωή και χωρίς αυτόν και μπορεί να είναι όμορφη και γεμάτη.