Καλησπερα, ειμαι η κοπελα με την τοξικη σχεση που δεν μπορει να την ξεπερασει.
Από την αρχή έβγαλε τοξική συμπεριφορά αλλά και πάλι δεν μπορώ να ξεκολλήσω
Εκτος απο αυτο ηθελα να θιξω ενα αλλο θεμα. Έχω παρατηρησει ενα μοτιβο δικης μου συμπεριφορας που καθε φορα που κατι τελειωνει σε σχεση μου εγω γινομαι μανιακη και πεφτω με τα μουτρα ακομα και ας μην τον θελω τον αλλο.
Απο τις 4 μεγαλες μου σχεσεις το εχω κανει στις 3.
Τους παιρνω τηλεφωνα, παω κατω απο το σπιτι τους. ειμαι χαλια και κλαιω ολη μερα, τους πιεζομαι απιστευτα πολυ και προφανως παντα φερνω τα αναποδα αποτελεσματα, νιωθω οτι ειμαι η κοπελα απο την ολεθρια σχεση και σιχαινομαι τον εαυτο μου γι΄αυτο.
Για να σας προλαβω κανω ηδη ψυχοθεραπεια αλλα αυτη η εμμονη μου δεν εχει λυθει ακομα.
προσπαθω να την καταλαβω, εφοσον δεν θελω τον αλλο, εχω συνδρομο εγκαταλειψης η ειμαι πολυ εγωιστρια και δεν μπορω να δεχτω το τελος?
Με τον τελευταιο, τον χωρισα ημουν καλα 3 μηνες και μετα στα πατωματα, κυνηγι και βρισκομασταν αρκετα ωσπου εφυγα για ενα ταξιδι που αυτος δεν ηθελε να παω και εμπλεξε με την αλλη που ειχε στον παγο επειδη γυρισα εγω.
Προφανως δεν θελει καμια μας αρκετα αλλα δεν ειναι αυτο το θεμα, ο συγκεκριμενος ειναι ακραια τοξικος.
Εγω εφοσον ξερω οτι εχει σχεση και εχει προχωρησει γιατι τον πιεζω ακομα? Ειναι ξεκαθαρο πως δεν με θελει αλλο στην ζωη του. Το ιδιο και με μια προηγουμενη μου σχεση.
Τοσο πολυ εθελοτυφλω? τι μου συμβαινει? γιατι δεν μπορω να ξεπερασω τους χωρισμους και τους αποχωρισμους μου ?
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κλαιρη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είμαι έτσι ακριβώς. Διαγνώστηκα με οριακή, είμαι στην ψυχιατρική για 4η φορά εδώ και 3 εβδομάδες, και παίρνω 3 διαφορετικά αντιψυχωσικά (λολ), όλη τη μέρα ηρεμιστικά πρωί μεσημέρι απόγευμα βράδυ, και αντικαταθλιπτικά 😭
Κοίτα αν έχεις επίσης ασταθή εικόνα εαυτού, ασταθείς αντιλήψεις και συναισθήματα για τους άλλους, πολύ γρήγορες εναλλαγές συναισθημάτων κλπ.
Κάποιος ας κάνει μια προσευχή να γυρίσω σπίτι. Είναι η μόνη μου σκέψη όλες τις ώρες.
Συνέχισε τη ψυχοθεραπεία σου, δεν υπάρχει άλλη απάντηση.
Στο περιβάλλον και στις συνθήκες που μεγάλωσες βρίσκεται η απάντηση. Η ψυχοθεραπεία θα σε βοηθήσει να βρεις απαντήσεις και να ξεμπερδέψεις το κουβάρι.
Συγγνώμη λίγο για το άκομψο της ερώτησης, στην ψυχοθεραπεία που πηγαίνεις έχει αποκλειστεί το ενδεχόμενο να πρόκειται για κάτι άλλο από αυτά που περιγράφεις [εγωισμός κλπ] ?
Φαίνεται έντονα να διψά το είναι σου για αγάπη και φροντίδα αλλιώς ενεργοποιείται κάποιος πρωτόγονος φόβος μέσα σου. Αυτό που θεωρείς φροντίδα σε αυτή τη φάση φαίνεται να είναι απλώς το να υπάρχει κάποιος διαθέσιμος για μια αγκαλιά, όπως και να είναι αυτός, γιατί ίσως μέσα σου υπάρχει η πεποίθηση ότι αν χάσεις αυτόν τον κάποιον τώρα δεν θα ξαναβρεθεί άλλος ποτέ ξανά στον κόσμο, οπότε θα ανεχτείς αυτόν τον κάποιον κι ας είναι και τρελός. Αυτό μοιάζει πολύ με τον πρωτόγονο φόβο του βρέφους – παιδιού που φυσικά δεν μπορεί να επιβιώσει μόνο του, κυριολεκτικά θα πεθάνει, οπότε ταυτίζεται… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι σημαντικό που ξεκίνησες ψυχοθεραπεία, προκειμένου να βοηθηθείς και να διερευνήσεις τι σου συμβαίνει. Θα μπορούσε να είναι πολλά πράγματα, εύχομαι να βρεις μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία γιατί σου συμβαίνει. Με προβλημάτισε επίσης γιατί το βίωσες με τους τρεις απ’ τους τέσσερις; Το συνέβη με τον τέταρτο και δεν σου βγήκε αυτή η συμπεριφορά; 🤔
Σιγουρα θα επαιρνα καμια γνωμη ακομα.. Μπορει να ειναι διαφορα πραγματα, οπως αυτα που εγραψαν κ αλλα ατομα στα σχολια. Εγω θα βαλω και το φασμα του αυτισμου μεσα στα πραγματα που θα μπορουσες να κοιταξεις. Δε λεω οτι εχεις, αλλα μπορει να προκαλεσει καποιες φορες ανεξηγητες εμμονες με ανθρωπους, αντικειμενα, ενδιαφεροντα.