Καλησπέρα!
Είμαι παντρεμένη και με τον άντρα μου τα πάμε περίφημα. Έχουμε μια πολύ όμορφη και αρμονική σχέση, με σεβασμό, συνενόηση, κατανόηση και εμπιστοσύνη. Τέλος πάντων δε θέλω να μας πλέξω το εγκώμιο αλλά τα πάμε πολύ καλά σε όλους τους τομείς, το λέω για να μην υπάρξει παρεξήγηση για αυτό που ακολουθεί.
Ο άντρας μου είναι μουσικός. Είναι το επάγγελμα του τέτοιο που έρχεται σε επαφή με πολύ κόσμο, έχει μια σχετική προβολή αλλά και ανεξάρτητα ή μάλλον παράλληλα, είναι ένας έξυπνος, ευαίσθητος και καλός άνθρωπος. Συχνά μετά από μια συναυλία πηγαίνει πολύς κόσμος να του μιλήσει, μεταξύ αυτών και γυναίκες, κάποιες από τις οποίες τον φλερτάρουν, λιγότερο η περισσότερο ανοιχτά. Ας πούμε ότι ως εκεί εντάξει, είναι και λογικό ας πούμε κατά μία έννοια. Εκεί που μου τη βιδωνει είναι όταν αυτό συμβαίνει από γυναίκες του επαγγελματικού του κύκλου, και ιδίως από αυτές που όχι μόνο ξέρουν ότι είναι παντρεμένος αλλά και με γνωρίζουν προσωπικά (θέλω να πω έχουμε ανταλλάξει δύο κουβέντες, όχι φίλες μου)
Δε νιώθω κάποια ανασφάλεια ούτε αμφιβάλω για τη σχέση μου, τις περισσότερες φορές δεν ασχολούμαι αλλά είναι κάποιες στιγμές που μου βγαίνει σε εκνευρισμό γιατί θεωρώ τέτοιες συμπεριφορές απαράδεκτες. Να το πω όπως το σκέφτομαι? Θα ήθελα με ένα μαγικό τρόπο να ξεφτιλιστουν.
Ενώ έχω την άνεση να του μιλήσω ανοιχτά για αυτό (και το έχω κάνει, κουβέντα να γίνεται) δεν έχω ποτέ τσακωθεί ή κάνει μούτρα γιατί δεν τον θεωρώ υπεύθυνο για κάτι, και βασικά η ζωή μου δεν περιστρέφεται γύρω από αυτό το ζήτημα. Μια που το βλέπω, και μια που το αφήνω στην άκρη με συνοπτικές διαδικασίες. Αλλά πώς μπορώ να μην με απασχολεί καθόλου? Να συμβαίνει και να μου περνάει εντελώς αδιάφορο? Να μη νιώθω δυσφορία με τέτοιες συμπεριφορές?
Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τις συμβουλές σας, είμαι σίγουρη ότι όλο και κάτι θα διαβάσω που θα κάνει το μυαλό μου να στροφαρει διαφορετικά 
ΑΠΟ ΤHΝ – Ζεν
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ε πώς να μην σε ενοχλεί βρε φίλη, είναι σαν εκείνη την ώρα να σε αγνοούν τελείως, είτε είσαι μπροστά είτε όχι. Και σε βάζουν σε μια κατάσταση όπου πρέπει εσύ να κάνεις τη ζεν, εσύ να δουλέψεις με τα συναισθήματα σου, εσύ να προσπαθήσεις να το δεις αλλιώς, αυτές κάνουν ο, τι τους αρέσει… Για μένα, ίσως δεν είναι αυτή η λύση, ίσως αξίζει να μιλήσεις εκείνη τη στιγμη, να πεις κάτι τύπου “πώς τον κοιτάτε έτσι βρε κορίτσια, θα μου τον ματιάσετε”, να υπενθυμίσεις την παρουσία σου. Με τον τρόπο αυτό δεν μένεις αδρανής σε αυτό που συμβαίνει,… Διαβάστε περισσότερα »
Πριν πολλά χρόνια, όταν βρισκόμουν διακοπές στη Μονεμβασιά, θυμάμαι μια γυναίκα να κάθεται σε ένα βράχο να βρίζει και να μιλάει με οργή. Είχα πλησιάσει, γιατί πίστευα ότι της είχε συμβεί κάτι σοβαρό. Ο λόγος που είχε αντιδράσει έτσι ήταν το γεγονός ότι δύο κοπέλες κοιτούσαν έντονα τον άντρα της. Ελληνίδα η αγανακτισμένη γυναίκα γύρω στα 40, γύρω στα 25 τα κορίτσια. Ο σύζυγος Αμερικανός που δεν μπορούσε να καταλάβει τι συμβαίνει (δεν μιλούσε Ελληνικά). Ήταν ομολογουμένως ωραίος άντρας, πολύ ψηλός, γαλανομάτης. Όταν κατάλαβα γιατί η γυναίκα του φώναζε έτσι, το θεώρησα τραγικό θέαμα. Οι άνθρωποι θα κοιτάξουν, θα φλέρτάρουν,… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή έχω μια ανάλογη εμπειρία με το επάγγελμα ίσως είναι και η συμπεριφορά του άντρα σου κάπως δεκτική για να συμβαίνει αυτό, εννοώ να του την πέφτουν γνωστές σας μπροστά. Δεν υπάρχει μαγικός τρόπος να εξεφτειλστούν εφόσον βρίσκουν πρόσφορο έδαφος. Όταν τα χα με τον φροντμαν μια μπάντας που σαλιάριζε γενικώς και με είχε πείσει ότι είναι “στα πλαίσια της δουλειάς και γενικώς pr”, ξύπνησα όταν άρχισα να παρατηρώ τον ντράμερ που ήταν κι αυτός κοινωνικός αλλά και σοβαρός και εκοβε τα φλερτ με ευγένεια και ευπρέπεια. Η κοπέλα του δεν χρειαζόταν να τον πλησιάσει, τις σπάνιες φορές που ερχόταν… Διαβάστε περισσότερα »
Κάποια σχόλια μου φαίνονται λίγο υποκριτικά ως προς την “ανωτερότητα” που βγάζουν! Μην πιέζεις τον εαυτό σου να είναι το cool girl με το ζόρι. Πολλοί άνθρωποι τα λένε μια χαρά όταν πρόκειται για τη ζωή των άλλων, αν όμως τους δεις στην προσωπική τους ζωή δεν είναι και τόσο cool όσο νομίζουν. Είναι λογικό να σε ενοχλεί γιατί σε αγνοούν. Η σχέση είναι δική σου και είναι υπόθεση δική σου και του συντρόφου σου να την προσέχετε, όχι των άλλων, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα τρίτα πρόσωπα δεν έχουν άσχημη συμπεριφορά. Νομίζω ότι ο μόνος τρόπος να πάψεις… Διαβάστε περισσότερα »
Το ότι είναι παντρεμένος δεν έχει καμία σχέση, ίσα ίσα μπορώ να πω ότι τραβάει πολλές γυναίκες.
Προσωπικά δεν έχω φετίχ με τους δεσμευμένους, ίσα ίσα τους θεωρώ και ντεκαβλε. Άσε που δεν έχω όρεξη να μπλέκω σε φασαρίες.
Όσον αφορά εσένα, δεν μπορείς να ελέγξεις τη συμπεριφορά των άλλων μόνο το πως αντιδράς εσύ σε αυτήν.
Τώρα χτύπησες φλέβα. Θέλεις να είσαι ζεν αλλά δεν το πολυκαταφέρνεις. Έχει αναλυθεί διεξοδικά το θέμα σου επανειλημμένως. Η επικρατούσα άποψη είναι ότι καμία γυναίκα δεν είναι υποχρεωμένη να προστατέψει το στεφάνι σου. Υπεύθυνος είναι ο άντρας σου. Εφόσον τον εμπιστεύεσαι όλα καλά. Και πάμε τώρα στο real life. Νευριάζεις, θορυβείσαι, ενοχλείσαι όταν γνωστές σου, του την πέφτουν. Κατανοητό κι ανθρώπινο. Τί ακριβώς εννοείς να ξεφτυλιστουν; Να ξεμπροστιαστούν ότι πλευρίζουν τον άντρα σου, που είναι παντρεμένος;να θεωρηθούν ανήθικες; Εσύ τί φοβάσαι; Νοιώθεις άβολα; αισθάνεσαι κάποια έμμεση επίθεση; Κατανοητά όλα. Μόνο με εξορθολογισμό θα ξεφύγεις από τις σκέψεις που σε τρώνε.… Διαβάστε περισσότερα »
Σας βλέπω να πιάνεστε μαλλί με μαλλί κάποια στιγμή.
ο θυμός είναι πολιτικό συναίσθημα: σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά στις δυναμικές και στους άγραφους κανόνες. οι μονογαμικές σχεσεις είναι τέτοιες επειδή τις γουστάρουν ως τέτοιες αυτοί που τις κάνουν. Δεν είναι το default (κι ας αναγνωρίζεται συχνά έτσι). Ούτε είναι χαμαλίκι. Είναι αυτό που είναι ακριβώς επειδή δε θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο. Όσες φορές έχω μπει σε μονογαμική σχέση δε με απασχόλησε ποτέ το τι κάνει ο σύντροφός μου με άλλες/άλλους. (ποτέ!). Σε μονογαμικό πλαίσιο έμπαινα επειδή ΕΓΩ δεν μπορούσα να πηγαίνω με άλλους. Το τι θα έκανε ο σύντροφός μου είναι δικό του θέμα. Θέλω… Διαβάστε περισσότερα »
“επιλέγουμε τη μονογαμία ως αμφίδρομη σχέση. κι όμως! η μονογαμία, ενώ είναι όντως κάτι που δίνουμε (αν το θέλουμε όσο τίποτα), δε μπορεί να είναι και κατι που ζητάμε από τον άλλο.” Γιατί; Μια χαρά μπορώ και να την δώσω και να την ζητάω. Όπως και την ειλικρίνεια, το νοιάξιμο, την κατανόηση, και τον σεβασμό. Δεν τα ζητάω καν, τα απαιτώ. Αν δεν είναι εκεί, δεν είμαι ούτε εγώ.
αναρωτιέμαι βεβαια πώς -και κυρίως από πού κι ως πού- αντλεί κανείς νομιμοποίηση για να ελέγξει/δεσμεύσει τη σεξουαλική συμπεριφορά άλλου ανθρώπου
(συν ότι εμένα, αν δε μου τη δωσει από μόνος του δε μου κάνει)
Μα δεν την ελέγχεις, ούτε τη δεσμεύεις. Στη δίνει και την δίνεις. Όταν δεσμευόμαστε για κάτι εμείς δεσμευόμαστε, δεν μας δεσμεύουν οι άλλοι.
(ναι, αλλα αν χαλιέμαι όταν δε μου τη δίνει, είναι γιατί τη ζητώ/απαιτώ, θεωρώ ότι τη δικαιούμαι τελοσπάντων, αυτό εννοώ: ότι δεν αισθάνομαι ότι τη δικαιούμαι)
Τι εννοείς “όταν δεν σου τη δίνει”; α) ενώ στο εχει δωσει και το εχετε συμφωνήσει στο παίρνει πίσω ή β) δεν θελει να μου το δώσει αλλά εγω επιμένω να μου τη δώσει; Γιατί αλλη ερμηνεία έχει το ένα και άλλη το άλλο. για εμενα απο κοινού συμφωνουνται αυτά, και απαξ και συμφωνηθούν απο κοινού δεν είναι θεμα δικαιωματος. Για εμας δεσμευόμαστε, ξαναλέω, όχι για τον αλλον.
εννοώ και τα δυο, δεν περιμένω να μου είναι πιστός ούτε επειδή έτσι, ούτε επειδή το συμφωνήσαμε, άνθρωποι είμαστε, ακόμη κι όταν ερωτευόμαστε τόσο πολύ που κάνουμε συμφωνίες σαν μικρά παιδιά (λες και ξέραμε το μέλλον δηλ). Τετοια συμφωνία τη θεωρω τη μονογαμία, pretty lie: όμορφη, γλυκιά, αλλα και λίγο ευχή (όχι τόσο δεσμευση, κι ας εχει αυτή τη μορφή)
Ρε παιδί μου δεν λέω να γράψουμε τη συμφωνία στην πέτρα, ουτε να την υπογράψουμε με το αίμα μας. Αυτό που λέω είναι πως σε μια ισότιμη σχέση (που τετοια θα επρεπε να θελουμε να ειναι με τον συντροφο μας) αυτό που συμφωνείται θα πρεπει να καλυπτει και τους δυο και να τηρείται. Αποκλειστικότητα; Ανοιχτή σχέση; Ελεύθερη σχέση; πολυγαμία; Μονο σεξ; Καθολου σεξ; Ο,τι είναι αυτό. Τη συμφωνία την κανεις υπο καποιες συνθηκες, οι συνθηκες αλλαζουν,, ο ανθρωπος απο εκει που δεν το πιστευε μπορεί να απιστήσει κλπ κλπ, αυτά εγω τα θεωρώ ανθρωπινα, μπορει να συμβουν, δεν παυει ομως… Διαβάστε περισσότερα »
Σε αυτές τις συμφωνίες υπάρχει μια αυθαίρετη παραδοχή, αυτή της ειλικρίνειας.
Αν χρειαστεί να μπουν σε λόγια όλα αυτά, χαλάει λίγο η μαγεία.
Περίεργη επιλογή λέξεων “νομιμοποίηση” “ελέγξει” “δεσμεύσει”. Τίποτα από αυτα δεν γίνεται. Επιλέγω να κάνω κάτι γιατί το αντίθετο θα στενοχωρήσει το σύντροφο μου (ή θα πρέπει να πω ψέματα) και επιλέγω ένα σύντροφο με τις αντίστοιχες αρχές.
Ναι, το απαιτώ. Όπως απαιτώ και την ειλικρήνεια. Δεν είμαι υποχρεωμένη να έχω κανέναν άνθρωπο στη ζωή μου. Κρατάω αυτούς που μου κάνουν με βάση καποια χαρακτηριστικά που θεωρώ βασικά. Δεν θα τον σκοτώσω, ούτε θα τον φυλακίσω. Απλά θα φύγω. Το σημαντικότερο (ίσως το μόνο) αγαθό που έχουμε οι άνθρωποι είναι ο χρόνος μας. Οπότε δεν θέλω να τον προσφέρω στον καθένα.
ναι, μάλλον όντως κάπου χανόμαστε. θα προσπαθήσω να το πω καλύτερα: καταρχην, ο καθένας κάνει προφανως ό,τι θέλει. εγω συγκεκριμένα δε γουστάρω να προκαταβάλλω ή να προσδοκώ την αφοσίωσή τους. Αν μου τη δώσουν έχει καλώς, αν όχι πάλι καλώς έχει. Εννοώ ούτε μου είναι απαραίτητη, ούτε με βοηθάει (αντιθέτως με αγχωνει) να σκέφτομαι εγω για το τι θα κάνουν εκείνοι με την καύλα τους. Το θεωρω δική τους δουλειά. Αν θελουν μου την αφιερώνουν ολόκληρη. Και θα την απολαύσω. Αν δε θέλουν, θα απολαύσω και τη μισή. Αν αρχίσει να μου λείπει η άλλη μισή, ή θα τη διεκδικήσω… Διαβάστε περισσότερα »
Ε βρε κι εσύ, ενώ δεν είμαι σίγουρη καν στο αν διαφωνώ μαζί σου στο “2.”που έγραψες, θα έλεγα να μην βγάζουμε κανόνες βάσει του τρόπου που αισθανόμαστε εμείς. Γινόμαστε μετά convenient theorists! Αν και δεν μου αρέσει προσωπικά, ενδεχομένως, αν βλέπαμε με μια πιο ποιητική ματιά και την κτητικότητα, ίσως να λέγαμε πως βιώνεται με πολύ έντονα συναισθήματα πάθους, άρα βιωματικής ζωής, μοναδικότητας και ένα σωρό άλλα που μπορούμε μάλλον να πούμε για οποιαδήποτε κατάσταση τυχαίνει να γουστάρουμε και τελικά θέλουμε να επιβάλουμε ως σωστή και όλες τις άλλες παρεκκλίνουσες (δεν λέω ότι εσύ γράφεις έτσι συνήθως, άλλους έχω… Διαβάστε περισσότερα »
Ωραία η θεωρία, η πράξη έχει πολλές αποχρώσεις.
Η μονογαμία δεν έχει διακόπτη, on off.
Άνθρωποι είμαστε, κάποιοι έχουν πιο ζωώδη ένστικτα.
Κάποιοι δεν είναι ότι θέλουν να εξαπατήσουν αυτό το 5λεπτο, συμβαίνει.
Ξέρεις, οι συμφωνίες είναι για να σπάνε.
Οι άνθρωποι δε λειτουργούν όλοι με τη λογική, κάποιοι έχουν οδηγό την παρόρμηση.
Οι προγραμματικές, μονογαμία, ανοιχτή…σπάνια τηρούνται.
Άνθρωποι είμαστε, αδύναμοι εκ φύσεως.
( Μάλλον κάποια άλλη τα έγραψε ή κάποια μετάλλαξη έγινε. )
Στην παρένθεση αναφέρεσαι σε σένα;
Ε, το λες και υπέρβαση.
στο ότι η κτήση μπορεί να γίνει ερωτική συμφωνω φουλ (φουλ!), αλλά από το ‘μπορεί να’ μέχρι το ‘να το, φα το’ έχει λίγο δρόμο, που πρέπει να τον διανύσεις αρχικά συνειδητά και κατ επέκταση αν το θέλεις τόσο πολύ ώστε να το φροντίζεις. Αν το ιδιοκτησιακό καθεστώς μπαίνει στη σχέση από συνήθεια, επειδή έτσι πρέπει, τότε πολύ ευκολότερα καταλήγει να βασανίζει και τους δυο, παρα να το μοιράζονται ως ερωτικό βίωμα (έτσι νομίζω). (*την κτήση δηλ τη δεχομαι μόνο αν απορρέει από το σχετίζεσθαι, σε καμια περίπτωση ως προϋποθεση του) κατά τα άλλα, καθόλου δεν ήθελα να κανονικοποιήσω την… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, καλέ κι εγώ το κάνω αυτό με το “αυτονόητο” και σου έγραψα, πως δεν βλέπω να ανήκεις σε αυτούς που βγάζουν βολικές θεωρίες, άλλοι το κάνουν όμως, με την πρόφαση ότι χτυπούν το κατεστημένο…
Αυτό το τελευταίο το κάνω και εγώ (όχι μόνο στο αμπα, στην ζωή μου γενικά) και όλοι με λένε αντιδραστική. Οκ μπορει και να είμαι (τι μπορεί δηλαδή..), αλλά οι γενικευσεις μου αναβουν τα λαμπάκια.
Πάρα πολύ συμφωνώ μαζί σου.
Επίσης δεν μπορουμε να βαφτίζουμε την απιστία νεωτερισμό. αφου συνέβαινε και θα συμβαίνει απο πάντα και για πάντα. Ο ανθρωπος εξαπατά και απιστεί αυτό είναι χαρακτηριστικό του. Δνε το εχουν όλοι, οι δεν το εχουν όλοι συνεχώς αυτό το χαρακτηριστικό. Αλλα νεωτερισμός δεν είναι.
*Περα απ το οτι εχω βρεθει σε “σχέση” με παντρεμενο, που για να βρεθηκα δεν τον βρηκα, τον συγκεκριμενο, ντε καυλέ.
Εντάξει κι εγώ λέω τι με ξενερώνει γενικά… Μπορεί κι εμένα να μου συμβεί στο μέλλον ή να μου έχει ήδη συμβεί και να μην έμαθα ποτέ το στάτους του…
Α δεν το έγραψα για να σου πω να μην είσαι απόλυτη. Περισσότερο ωσ σημείωση γιατί εγω εδω εχω αναφέρθει στο γεγονός και δεν ήθελα να θεωρηθεί οτι άλλα λέω τη μία και άλλα την άλλη.
Γεια σου pretty mess. Καταρχάς να πω πως συμφωνώ μαζί σου στην ανάλυση της μονογαμίας, από πολιτικό pov. Και μαζί σου, καμία δουλειά δεν έχω να σεβαστώ τις μονογαμικές συμφωνίες που σύναψαν τρίτοι. Αλλά μήπως αυτές οι αναλύσεις είναι λίγο… εκτός θέματος; Μήπως να συζητήσουμε λίγο το κομμάτι του συναισθήματος; Στην θεωρία, αν γίνουμε conditioned σε μια μη -ιδιοκτησιακού τύπου θέαση των σχέσεων, δεν θα υπήρχε συναισθηματικό πλήγωμα από την «απιστία». Αυτό που θέλω να συζητήσω όμως είναι ακριβώς αυτό: το συναισθηματικό πλήγωμα, στην πράξη. Το συναίσθημα είναι μυστήριο πράγμα. Όπως δεν μπορείς να χαλιναγωγήσεις και να δαμάσεις το συναίσθημα,… Διαβάστε περισσότερα »
ναι όντως, και θα προσπαθησω να το απαντήσω (φοβάμαι βεβαια ότι θα ξαναγυρίσω στα ίδια, θα δούμε) λοιπόν, στο υποθετικό σενάριο που βάζεις (*ξεκαθαρίζω όμως ότι γενικώς σαν ανθρωπος δεν ζηλεύω εύκολα), μάλλον θα καύλωνα και θα επιχειρούσα να χωθώ. Αν δεν το κατάφερνα, θα εξακολουθούσα να καυλώνω. Αν με το πέρας της καύλας, και ψαχουλεύοντας μέσα μου έβρισκα ζήλια, θα αναρωτιόμουν πάνω στις νόρμες της μονογαμίας: τι με μαθαίνουν, πώς με εμπνέουν, πώς με αφοπλίζουν ενδεχομένως, πώς μπορώ να τις χρησιμοποιήσω υπέρ μου (π.χ. για να τσιγκλησω τη ζήλια και να την κάνω πεδίο καύλας καθαυτό), σε τέτοια πράγματα… Διαβάστε περισσότερα »
Στα ίδια γυρίσαμε αλλά δεν πειράζει, τι να κάνουμε. Δεν μου φαίνεται πολύ ουσιαστικό να συζητάμε πόσο συνειδητά ή μη επιλέγει κάποιος την μονογαμία όταν είναι οι πράξεις τρίτων που τον αποκλείουν, και τον πληγώνουν. Ναι είναι πολύ κουλ να λέμε στην οποιαδήποτε κοπέλα που έχει πληγωθεί από τέτοιες καταστάσεις “deal with it” / “I would join them” αλλά θεωρώ μπορούμε να κάνουμε και καλύτερα
Ανάθεμα κι αν κατάλαβα κάτι…Default δεν σημαίνει αθέτηση; Τι σημαίνει επιλέγουμε την μονογαμία ως το default; Τι αυθαίρετα συμπεράσματα είναι αυτά; Ποιο αποτέλεσμα έρευνας και ποια έρευνα είναι αυτή που κατέληξε ότι επιλέγουμε τις μοναγαμικές σχέσεις ως “πρέπει” και όχι ως ¨θέλω” ; Νομίζω ότι οι περισσότερες και οι περισσότεροι που έχουμε μπει σε μονογαμική σχέση είναι γιατί αυτό θέλαμε (όπως και εσύ) και όχι γιατί αυτό έπρεπε. Κι αν τελικά ισχύει αυτό που γράφεις για τα πρέπει γιατί όλος αυτός ο κόσμος πηγαίνει με άλλους/ες ενώ βρίσκεται σε σχέση ή γάμο; Γιατί απλά αυτό θέλει και όχι γιατί αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
(default: το χρησιμοποίησα με την έννοια/σημασία της ‘προεπιλογής’) Την ‘απειλητικότητα’ των τρίτων που φλερτάρουν τον άντρας της τη συνήγαγα επειδή το κείμενο στα δικά μου μάτια ξεφεύγει αρκετά από το ‘μου χαλάνε την αισθητική’ και πάει προς το ‘με εκνευρίζουν σε σημείο να προτιμούσα να μην υπαρχουν’. Μου βγαζει δηλ θυμό και φόβο, και όχι τόσο χαλασμα αισθητικής. Η έμφασή μου στην απειλητικότητα είναι επειδή τη θεωρώ (γενικότερα) περιβάλλον/περικείμενο στοιχειωθετησης ετερότητας: και ετερότητα + απειλητικότητα ανοίγει δρόμους για τη βία. Γενικότερα μιλώντας, όχι για τη ζεν δηλ, απλά θεωρώ ότι αυτές είναι οι βασικές οδοί της κανονικοποίησης της βίας. (Δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Μια τελευταία σκέψη από μένα, η μονογαμία είναι μοντέλο σχέσης που κατασκευάστηκε για να εξυπηρετεί την πατριαρχία, και η απιστία σε ένα τέτοιο πλαίσιο σχέση με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τον άντρα θα εξυπηρετήσει. Και το πουλάκι του θα βρέξει, και τα κοινωνικά κουτάκια του τικάρει και όλα καλά. Το να τραμπουκίζουμε τιμωριτικά την επίσημη που μπορεί να ζηλέψει /πληγωθεί με το “Κοίτα μωρή, εγώ θα σου φάω τον άντρα για να μάθεις” δεν μου βγάζει αποδόμηση. Αντιθέτως, ακριβώς αυτό θέλει η πατριαρχία, η ερωμένη να προκαλεί την επίσημη και η επίσημη να ξεφτιλίζει την ερωμένη. Πάλι στον… Διαβάστε περισσότερα »
Και πως να ξεφτιλιστούν δηλ?
δεν καταλαβαίνω…
ο δικός σου τι κάνει σε όλο αυτό?
πάντα θα μας την πέφτουν οι γύρω μας και χεστηκαν για το στάτους μας..εμείς τι κάνουμε είναι το θέμα..αρχικά στον εαυτό μας και μετά στον σύντροφο μας.
το έχεις δει να συμβαίνει μπροστά σου?
στα μεταφέρει ο άνδρας σου?
και αν στα μεταφέρει μέσα σε τι πλαίσιο?
Το σημαντικό δεν είναι τί πράττουν οι τρίτοι.
Το σημαντικό είναι αν ο σύντροφός μας βάζει πιο πάνω την αυταρέσκειά του και την ικανοποίηση από το φλερτ από τα συναισθήματα δυσαρέσκειας που δημιουργεί σε εμάς.
Προφανώς έχεις ωραίο άντρα . Πολλοί άνθρωποι την πέφτουν σε ανθρώπους με σχέση. Και άντρες και γυναίκες. Εμένα μου την έπεφταν άντρες ενώ ήξεραν ότι έχω σχέση. Υπάρχουν και όσοι/ες το κάνουν συστηματικά γιατί θέλουν επιβεβαίωση μέσω να “τον πάρουν απ’ την άλλη”. Αυτή είναι η αξία τους. Να “πάρουν” τον άνθρωπο του/της άλλης. Εγώ το βρίσκω θλιβερό και ψυχοπαθολογία. Αν ο άντρας σου είναι εντάξει δούλεψε το, γιατί μάλλον έχεις και φόβο