Το σπίτι των γονιών μου είναι τόσο χάλια που δεν θέλω να τους επισκέπτομαι

Γεια σας .

Είμαι μεγάλη φαν αυτής της στήλης, παρακολουθώ πιστά τα άρθρα και τα αντίστοιχα σχόλια και σας παραθέτω την δική μου ιστορία.

Μεγάλωσα μέχρι τα 18 μου χρόνια σε μια κωμόπολη, που πιο πολύ νοοτροπία χωριού είχε, με τα γνωστά κουτσομπολιά, έλλειψη πολλών επιλογών στην διασκέδαση/ αφορά κλπ να συνοδεύεται πάντα.

Κατόπιν σπούδασα σε μια μεγάλη πόλη, μου άρεσε πολύ, έχω μείνει σε χωριό του εξωτερικού για κάποιο διάστημα και τώρα εργαζομαι και μένω καθημερινά σε μια επαρχιακή, όχι μεγάλη, πόλη.

Εγώ κάνω εδώ και τρία χρόνια ψυχοθεραπεία, ακόμη προσπαθώ να βρω τι μου ταιριάζει με αυτό το θέμα.

Μέσα από την ψυχοθεραπεία μπήκα σε σκέψεις ( όπως όλοι όσοι κάνουν θα καταλάβουν) για τους γονείς μου , και πιο συγκεκριμένα για την τωρινή κατάσταση στην οποία ζουν.

Εδώ και 30 χρόνια, όσο και η ηλικία μου, μετακομίσαν στην κωμόπολη που μεγάλωσα εγώ και η αδερφή μου, που σημειωτέον είναι ο τόπος καταγωγής του πατέρα μου, καθώς η μαμά μου μεγάλωσε σε μια μακρινή πόλη της Βορείου Ελλάδος.

Αρχικά νοικιάζαμε σπίτια μέχρι που χτίσαμε δικό μας πριν δέκα χρόνια, το οποίο είναι ακόμη σε φάση αποπληρωμής δανείου.

Όπως όλα τα σπίτια υφίσταται φθορές, κυρίως στις ηλεκτρικές συσκευές, θέλει περιποίηση κλπ αλλά οι γονείς μου από τότε που φύγαμε εμείς για σπουδές αρνούνται να προβούν σε διαδικασίες επισκευής/ συντήρησης / προστασίας των χαλασμένων πραγμάτων.

Η μαμά μου είναι πιο διαλλακτική έχει πιο πολλή όρεξη να φέρει ανθρώπους, ο πατέρας μου είναι κάθετος ότι το σπίτι δεν έχει τίποτα, και δεν επιτρέπει να μπει κανείς να φτιάξει ότι φτιάχνεται.

Σε μια περίπτωση έχει διώξει τον μάστορα που έφερε η μητέρα μου στο σπίτι κακήν κακώς, και απείλησε ότι θα κάνει το ίδιο αν ξανασχοληθεί κανείς με τις συσκευές.Παντα δε έφταιγε κάποιος άλλος άνθρωπος που χαλούσαν τα πράγματα και όχι ο ίδιος.

Τώρα είμαστε σε μια κατάσταση σχεδόν όλες οι οικιακές συσκευές έχουν μια βλάβη αλλά προσαρμόζει η μαμά μου, κυρίως γιατί αυτή μόνο ασχολείται με τα οικιακά , το μαγείρεμα πλύσιμο των πιάτων στο χέρι εννοείται γιατί έχει χαλάσει το πλυντήριο κλπ.

Έχουν κοπιασει τόσο πολύ για να φτιάξουν αυτό το σπίτι και είναι ήδη υπό διάλυση.

Ο πατέρας μου έχει κάνει κατάληψη στο σαλόνι, τρώει,πίνει,κοιμάται εκεί και τα έχει όλα μέχρι και την τροφή των σκύλων μας στον ίδιο χώρο.Με αποτέλεσμα όλοι οι υπόλοιποι να μην μπορούμε να κάτσουμε μαζί, ούτε το σαλόνι να είναι ποτέ συμμαζεμενο ώστε να δεχτούμε κόσμο ( επισκέψεις δεν έρχονται ποτέ)

Νιώθω ότι δεν μένουν στο σπίτι, απλά επιβιώνουν μέσα σε αυτό . Αντί δηλαδή να προσαρμόζουν το σπίτι στις δικές τους ανάγκες, προσαρμόζονται αυτοί στις ανάγκες του σπιτιού.

Όλη αυτή η παραίτηση από το σπίτι, εμφανίζεται και στην υγεία ( έχουν πάρει κιλά δεν προσέχουν τους εαυτούς τους)και την εμφάνιση τους . Και με στεναχωρεί αυτό γιατί την θυμάμαι την μαμά μου και δεν ήταν ποτέ έτσι ούτε εμφανισιακά, ούτε ως προς το πώς φρόντιζε τα πάντα γιατί μας παρείχε πάντα τα καλύτερα, ο πατέρας μου ήταν σχετικά απών από όλα αυτά.

Είναι σχετικά νέοι, 60 χρονών , και σίγουρα δεν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα στο να φροντιστουν όλα όσα αναφέρω.Νιωθω ότι είναι θέμα νοοτροπίας,η οποία παλαιότερα δεν υπήρχε,και τώρα πια στην ηλικία που είναι, ήρθε για να μείνει.

Εν ολίγοις βλέπω μια γενική παραίτηση από την ζωή.

Το αποτέλεσμα είναι να μην θέλω να πηγαίνω να τους επισκεφτώ, ή όταν πηγαίνω να νευρίαζω για τις συνθήκες στις οποίες ζουν να τους το λέω συνήθως σα να τους μαλώνω και πολύ απότομα για το στυλ, γιατί δεν τους αξίζει να ζουν σε ένα σπίτι τόσο παραμελημένο . Θέλω να χαίρομαι να πηγαίνω, αλλά κάθε χρόνο να γίνεται και χειρότερα, με αποτέλεσμα να επηρεάζει και τις προσωπικές μας σχέσεις.

Δεν ακούνε τίποτα, γίνονται επιθετικοί,το γυρνάνε στο ότι και εγώ δεν είμαι σε θέση να δίνω τέτοιες συμβουλές, αλλά θέλω όμως πολύ να τους βοηθήσω.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Μ.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News