Στο ερωτικό σκίζουμε, αλλά η σχέση μας καταρρέει

Αγαπητό Αμπα,

Βάλσαμο η στήλη σου! Είμαι 35 χρονών κάνω θεραπεία ήδη 4 χρόνια και βρίσκομαι σε σχέση 1,5 χρόνο με κάποιον 2 χρόνια μικρότερο, με πολύ διαφορετικές προσλαμβάνουσες ζωής, background, εμπειρίες κτλ. σε μια σχέση με αρκετά τοξικά μοτίβα.

Η έλξη και η χημεία παραμένουν αμείωτα, υπάρχει πολύ παιχνίδι στην επικοινωνία ως προς το χιούμορ, μας αρέσει η αλληλεπίδραση με φίλους μας όποτε στο κοινωνικό κομμάτι κ στο κομμάτι παρέας ταιριάζουμε πολύ.

Είμαι φουλ ον για εκείνον κ εκείνος έδειχνε φουλ ον για μενα αλλά έχει χαλαρώσει αρκετά η φάση του.

Με φροντίζει με το δικό του πρακτικό τρόπο, διανύει μεγάλη απόσταση για να με δει μερικές φορές την εβδομάδα γιατί μένουμε αρκετά μακριά, αλλά παρά πολύ συχνά υπάρχει αμηχανία μεταξύ μας. Σαν να υπάρχει μια συνεχόμενη αλληλοπαρατήρηση, σαν επιφυλακή.

Εκείνος λέει διαρκώς ότι δεν νιώθει ο εαυτός του μαζί μου, ότι θέλει πιο χαλαρή αλληλεπίδραση (όχι ως προς την σχεση) , θέλει τις 2-3 φορές που θα βρεθούμε τη βδομάδα να μπορεί να ασχολείται κ με διαφορα που κάνει στο λαπτοπ.

Έχει ας πούμε ένα πιο ανεξάρτητο τρόπο να περνάει καλά ενώ είμαστε μαζί, ενώ εγώ είμαι πιο έντονα παρούσα, έχω ένα διαρκές άγχος να πάρω τρυφερότητα, να κανονίσουμε πράγματα μαζί, να συζητήσουμε κτλ κλτ το οποίο και τον πνιγεί γιατί δεν το έχει πάντα ανάγκη και είναι συχνά πηγή πολύ δραματικών εξελίξεων μεταξύ μας.

Επιπλέον ενώ τον γνώρισα ως ένα πολύ δραστήριο άτομο, έχει κορεστεί από εκδρομές και ταξίδια λόγω επαγγέλματος και λόγω ελλειψης δικής μας ηρεμίας, δυσκολεύεται Πολύ να εμπλακεί .

Έχουμε ήδη πει τέλος άπειρες φορές κ πάντα καταλήγουμε ξανά μαζί.

Εγώ πιο αγχωμένη κάθε φορά και εκείνος με λίγο μεγαλύτερο τοίχο κάθε φορά, λίγο περισσότερες άμυνες, με λιγότερη ψυχή σε αυτό. Και έτσι ενισχύεται ένας φαύλος κύκλος push-pull που δεν ξέρω πως να σταματήσω.

Η ηλικία μου και το περιβάλλον μου όπου όλοι οι κολλητοί μου φίλοι κ συγγενείς παντρεύτηκαν το τελευταίο 8μηνο σαν να έπεσε κάποια πανδημία, δημιουργεί έξτρα στρες στο τι απόφαση να πάρω. Που πάει αυτή η σχέση, μπορεί να βρεθεί μια ισορροπία αν περιορίσω εγώ τις ανάγκες μου και προσπαθήσω να αναπτύξω μια πιο ανεξάρτητη μορφή σύνδεσης; Η πρέπει να αποδεχτώ όσο ερωτευμένη κ αν νιώθω ότι απλά θελουμε άλλες σχέσεις ;

Έχουν δημιουργηθεί μεταξύ μας τόσες πληγές από αυτές τις εντάσεις που ίσως μόνο με λοβοτομή μπορούμε να είμαστε ο ένας απέναντι στον άλλον λευκό χαρτί.

Λέει ότι έχει φθαρεί το μέσα του κ έχει μουδιασει αλλά ότι είναι ακόμα ερωτευμένος.

Ενώ νιώθω ότι μένει γιατί με θέλει, το σεξ παραμένει τοπ κ ανεπηρέαστο , από την αλλη βλέπω ότι φοβάται να εμπλακεί συναισθηματικά . Δεν επενδύει .

Η ηλικία μου μια έξτρα θηλιά που ολοένα με πνιγεί και οι ερωτήσεις «μα γιατί δεν συγκατοικείτε» βροχή …

ΑΠΟ ΤΗΝ – Λάουρα Κ

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News