Καλησπέρα σε όλα τα παιδιά του σάιτ! Θα ήθελα την οπτική σας πάνω σε κάτι που με προβληματίζει…
Στην επιχείρηση που εργάζομαι είμαστε 4 άτομα στον ίδιο τομέα. Όλες γυναίκες, όλες στην ίδια ηλικία, όλες με τα ίδια έτη προϋπηρεσίας. Όταν ξεκίνησα, η παλαιότερη στην εταιρεία ήταν η υπεύθυνη του τομέα. Μας έδινε βέβαια την ευκαιρία να πάρουμε πρωτοβουλίες, μας ανέθετε projects, ζητούσε τη γνώμη μας σε όλα. Οι εργοδότες δήλωναν χαρούμενοι για τη συνεργασία μας και θεωρούσαν το τμήμα μας άκρως παραγωγικό.
Πριν από δύο χρόνια η υπεύθυνη έμεινε έγκυος και έριξε αρκετά τους ρυθμούς της δουλειάς της. Μετά τη γέννηση του παιδιού της πήρε την απαιτούμενη άδεια και ανέθεσε σε εμάς όλα τα project που έμεναν σε εκκρεμότητα. Τόσο η ίδια, όσο και η εργοδοσία, μας ξεκαθάρισαν ότι μας εμπιστεύονται τυφλά και δήλωσαν ότι είναι σίγουροι πως θα τα βγάλουμε πέρα. Όσο η κοπέλα έλειπε, οι υπόλοιπες δώσαμε τον καλύτερο εαυτό μας. Η πελατεία αυξήθηκε κατά 15%, δουλέψαμε αρκετές ώρες αμισθί για να βγούν όλα άψογα, φέραμε νέες ιδέες στην επιχείρηση…
Κάποια στιγμή η υπεύθυνη μας ενημέρωσε ότι δεν σκοπεύει να επιστρέψει στην δουλειά μετά την άδεια της, καθώς προτιμούσε να μείνει σπίτι με το μωρό. Οι άλλες δύο κοπέλες διεκδικώντας τη θέση της υπεύθυνης έδωσαν το 1000% του εαυτού τους. Εγώ δεν είχα τέτοιες βλέψεις, αλλά για να μη φανώ υποδεέστερη ακολούθησα κι εγώ κι έδωσα το 1000%.
Την προηγούμενη εβδομάδα μάθαμε από τους εργοδότες ότι η υπεύθυνη τελικά επιστρέφει. Μας είπαν πως από εδώ και πέρα οτιδήποτε κάνουμε θα πρέπει να περνάει από εποπτεία και έγκριση της υπεύθυνης κι ότι το όνομα της θα μπαίνει σε όλα τα projects, ακόμα και σε όσα δεν θα συμμετέχει. Στις δουλειές με τους σημαντικούς πελάτες εμείς δεν θα εμπλεκομαστε πλέον. Από την (καλοπροαίρετη) γραμματεία πληροφορηθηκαμε ότι την παρακάλεσαν να επιστρέψει προσφέροντας της σχεδόν διπλάσιο μισθό. Όλο αυτό μας έχει πληγώσει και τις τρεις γιατί είναι σαν να μας λένε έμμεσα άχρηστες. Το παράδοξο είναι ότι δεν έχουμε κάνει κανένα λάθος, έχουμε φέρει νέους πελάτες, έχουμε συμβάλει στην αύξηση των εσόδων της επιχείρησης και έχουμε λάβει μόνο θετική κριτική από όλους τους πελάτες. Οι εργοδότες δεν μας έκαναν κάποια αρνητική κριτική, εξάλλου δεν υπάρχει κάτι που θα μπορούσαν να μας καταλογίσουν. Όσο για την υπεύθυνη μας, έχει επιστρέψει με έναν αέρα ηγέτη, κάτι που δεν ίσχυε πριν…
Έχω ξενερώσει απίστευτα με όλο αυτό. Εκτός από το περιστατικό αυτό, δεν έχω κάποιο άλλο παράπονο. Το εργασιακό περιβάλλον είναι πολύ ευχάριστο και δεν θέλω να αλλάξω δουλειά. Δεν έχω όμως καμία διάθεση να συνεχίσω να δίνω τόσα για να μην αναγνωρίζεται ο κόπος μου. Συζήτησα πριν μερικούς μήνες το ενδεχόμενο αύξησης και μου είπαν ότι δεν βγαίνει οικονομικά, ενώ είμαστε σε σταθερά ανοδική πορεία. Ο,τι κι αν κάνω νιώθω πως είναι μάταιο και δεν θα έχει αναγνώριση. Αγαπώ την επιχείρηση στην οποία εργάζομαι, αλλά νιώθω τα φτερά μου κομμένα. Σκέφτομαι να συνεχίσω να εργάζομαι εκεί, δίνοντας όμως το μίνιμουμ των δυνατοτήτων μου.
Πώς το βλέπετε εσείς όλο αυτό; Σας έχει συμβεί κάτι ανάλογο; Πώς θα έπρεπε να κινηθώ από εδώ και πέρα; Όλες η γνώμες καλοδεχούμενες!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Απογοητευμένη υπάλληλος
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σε καταλαβαίνω, ωραίο το quiet quitting, αλλά εγώ στη θέση σου θα ξεκινούσα να ψάχνω για δουλειά και μόλις έβρισκα μία καλύτερη, θα κατέθετα παραίτηση. Καταλαβαίνω τη δύναμη της συνήθειας, ότι έχεις συναδέλφους με τις οποίες συνεννοείσαι, μιας και έχετε τόσο καλά αποτελέσματα, αλλά δε μου φαίνεται και πολύ ευχάριστο περιβάλλον εργασίας, το να κάθεσαι απλήρωτες υπερωρίες, να σου βγαίνει η πίστη για να έχεις παραπάνω αποτέλεσμα και τελικά όταν ζητάς αύξηση η απάντηση είναι “δε βγαίνουμε”, αλλά όταν έρχεται η προϊσταμένη σου να τα βρίσκουν τα λεφτά και δη διπλά (που λογικό να ζήτησε κι αυτή παραπάνω χρήματα γιατί… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς είναι απάνθρωπο να είσαι απλήρωτος για να βγει η δουλειά τους. Κανονικά η αύξηση σε αυτές τις τρεις έπρεπε να δοθεί. Τώρα αν θέλει να μείνει ας ζητήσει αύξηση κι αν δεν δίνουν ας αρχίσει να ψάχνει διότι μάλλον έκανε τον κύκλο της σε αυτή την εταιρεία
Ποτε θα καταλαβετε πως δε δινουμε το 100% του εαυτου μας για μια δουλεια και δη ως υπάλληλοι; Σπανιως θα αναγνωριστεί και ακομα πιο σπανια με τον σωστο τροπο δηλαδη λεφτα, γιατι γι αυτα δουλευουμε. (γιατι ειναι πολιτική πολλων εταιρειων να επαινουν τους υπαλλήλους για επιδοσεις κτλ, χωρίς ομως και τα αναλογα χρηματικα μπονους). Ουτε χρειάζεται να αγαπας μια επιχείρηση, εκτος κι αν σου ανηκει. Μη το βλεπεις συναισθηματικά, σου στερει το βασικο πλεονεκτημα της αντικειμενικοτητας που τη χρειαζεσαι για να διαπραγματευτείς οταν χρειαστεί τις συνθηκες εργασιας σου και να αντιδρασεις. Γενικα εχε στο μυαλο σου οτι ουδεις αναντικατάστατος, καθε… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν σας λένε άχρηστες. Η συνάδελφος απλά έκανε πολύ καλές διαπραγματεύσεις κ επειδή φοβήθηκαν μη τη χάσουν τις έδωσαν αυτά που ήθελε και ίσως κάτι παραπάνω. Είχε καλό τάιμινγκ. Συμβαίνουν αυτά. Αν εσύ συνεχίζεις να είσαι γενικά ευχαριστημένη από την δουλειά σου δεν υπάρχει θέμα. Αν αφήσεις να καταλαγιάσει λίγο το θέμα, μπορείς να πας πιο αποφασιστικά για την αύξηση.
Να κάνω μία ερώτηση, μετά από όλες αυτές τις διαπραγματεύσεις, αυτόν τον εργοδότη τον εμπιστεύεσαι για το οτιδήποτε όμως? Δηλαδή δεν ξέρω μου φαίνεται φουλ αναξιόπιστο και ανέντιμο να ζητάς αύξηση, να μη σου δίνει και αφού βρεις καλύτερη πρόταση να σου λέει ” α όχι, ξαφνικά μπορώ να σου δώσω και παραπάνω από αυτά που αρχικά ζήτησες”. Εν ολίγοις ψάχνει κόσμο για εκμετάλλευση (ναι, οκ this capitalism θα μου πείτε), αλλά κάπου να μπορείς να βασιστείς και στο λόγο του άλλου, όχι να σου λέει βρέχει και να πρέπει να τριπλοτσεκάρεις αν όντως βρέχει.
Χαχα πολυ ωραιο σχολιο, και σκεφτηκα να γραψω στην απαντηση μου και αυτη την παραμετρο αλλα λεω δεν ειναι της ωρας 😀 Προσωπικα οχι, αλλα σε τετοιες αποφασεις ζυγιζεις τα παντα και το προς τα που κλινει η ζυγαρια για εσενα μονο εσυ ξερεις. Για παραδειγμα αν οι συνθηκες εργασιας ειναι καλες, αν σε ενδιαφερει η δουλεια σου, υπαρχει καλο εργασιακο κλιμα, ειναι κοντα στο σπιτι σου και ειναι μονο θεμα μισθου, μπορει και να το καταπιεις το χαπι και να μεινεις, κι ας πεις “ρε τον καπιταλα!”. Εχω καταληξει στο συμπερασμα οτι στη δουλεια δε θελει συναισθημα. Ειναι μια… Διαβάστε περισσότερα »
Μα δε μιλάω για ασφάλεια, μιλάω για εντιμότητα. Η διαφορά του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα είναι η μονιμότητα της εργασίας, όχι ότι ο εργοδότης σου είναι έντιμος και αξιόπιστος, ειδικά όταν ο εργοδότης σου είναι το κράτος. Επίσης, η μη αξιοπιστία του εργοδότη σε σχέση με τον εργαζόμενο δεν έχει το ίδιο βάρος, στο κάτω κάτω άμα ανακαλύψεις ότι ο εργαζόμενος σου σε κοροϊδεύει μπορείς να ενημερώσεις και τις υπόλοιπες επιχειρήσεις-γραφεία μελλοντικά, ότι εάν έρθει ο τάδε μην τον προσλάβετε είναι αναξιόπιστος, μου έκανε αυτό και αυτό. Έχω δει καθηγητή μου να το κάνει σε υφιστάμενό του που θεώρησε… Διαβάστε περισσότερα »
Για να είναι ειλικρινής, επειδή προσωπικά δεν μπορώ να δουλεύω κάπου και να μην δίνω μόνιμα το 200%, αλλά και να νιώθω απογοήτευση μόνιμα, θα έφευγα. Αναγνωρίζω όμως ότι αυτό είναι το πρόβλημά μου. Αν μπορείς να το πας χαλαρά, ίσως να είναι και η πιο εύκολη λύση. Τίποτα κακό στο να κοιτάμε την ευκολία μας, εμένα όμως θα με έφθειρε ψυχικά το να μείνω.
Νομίζω είναι σημαντικό να κοιτάξεις και το επίπεδο της αγοράς στον τομέα σου. Αν κοιτάξεις και δεις 2 θέσεις εργασίας ίσως να μην αξίζει το κόπο, αν δεις 200, κάτι καλό μπορεί να βρεις.
Αυτά τα ποσοστά που διαβάζουμε ειναι επιστημονικά μετρήσιμα?
Γιατί η γραφουσα έγραψε 1000%, εσύ 200% κοκ
Γιατί πάμε απο το: κανω τα συμφωνημένα για το συμφωνημένο μισθό, σε ποσοστά που υπερβαίνουν την 100αδα;
Στενάχωρο μου ακούγεται, και εξουθενωτικό για την λειτουργία μας ως ανθρωποι.
Όχι αγάπη μου, κανενός η προσωπική εκτίμηση για τις δυνατότητες του δεν είναι επιστημονικά μετρήσιμη! 😂
Απλά προσπαθούμε να συνεννοηθούμε σχηματικά.
Θα κοιτούσα για αλλού και μόλις έβρισκα aloha amigos. Φίλη είναι κοροϊδία όλο αυτό και λογικό που ξενέρωσες. Η συγκεκριμένη μάλλον δεν έπαψε ποτέ να είναι παρούσα, όλο με κάποιον ή κάποια ήταν στην κουβέντα όλη μέρα. Σας την έφεραν πισώπλατα αυτό βλέπω εγώ. Θα έκανε η υπεύθυνη διαπραγματεύσεις. Μπορείς να το πράξεισ και εσύ σε επόμενο διάστημα.
Αν αισθάνεσαι αδικημένη απλά φύγε. Αν θες αύξηση να την ζητήσεις όχι όμως επειδή δώσανε στην υπεύθυνη αλλά επειδή θεωρείς οτι το αξίζεις και η εταιρεία έχει αυξήσει την πελατεία χάρη στην δουλειά σου. Το να κάθεσαι σε μια δουλειά με το minimum effort είναι θεμιτό αλλά είναι αυτό που θέλεις. Δεν σου λέω να παραιτηθείς χωρίς να έχεις κάτι αλλο αλλά να ψάξεις και να φύγεις. Και που ξέρεις, όταν έχεις βρει κάτι άλλο μπορεί η εταιρεία που εργάζεσαι να σου κάνει μια προσφορά και να σου αυξήσει τον μισθό.
Ξέρεις τι lioness? 1) είσαι πανούργο θηλυκό! 😆 εκπληκτικά το(υς) χειριστηκες 👏🏼 7minute standing ovation (περισσότερο από αυτό που απέσπασε ο Λανθιμος στις Κάννες προτεινω!😉) 2) Δεν έδειξε η κοπέλα οτι ήταν βολεμένη και επαναπαυμένη στη δουλειά. Αν μη τι αλλο μία ασφάλεια διεκδικεί και αναγνώριση της προσφορας της. Η ασφάλεια είναι σημαντική παντού. Έχει γίνει λίγο καραμέλα οτι πρέπει πρέπει πρέπει συνέχεια πρέπει γιατί δεν είμαστε αρκετ@. Δηλαδή… το gaslighting του αιώνα στα εργασιακά. Άσε που η επισφάλεια επηρεάζει το προσδόκιμο ζωης. Δεν είναι tragic και να μη θέλει καποι@ φτου κι απ’την αρχή να βγει στην αγορά. Άσε… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι παντού. Το δημιουργούν παντού αυτό το αίσθημα αντιζηλίας.
Συμφωνω με οτι ειπες, νομιζω ομως οτι παιζει και ρολο το ποσα χρονια εισαι στην εταιρια, ποσο εξειδικευση/εργασιακη εμπειρια χρειαζεται η θεση και τελος η πολιτικη της εταιριας.
Απο προσωπικη εμπειρια μπορω να πω οτι πολλες εταιριες προβλεπουν στον τροπο λειτουργιας τους οτι πολλοι θα φυγουν γιατι οι συνθηκες ειναι αυτες που ειναι και χεστηκαν να τις βελτιωσουν για να κρατησουν καποιον οταν περιμενουν τοσοι, αλλα νομιζω οτι στην περιπτωση της κοπελας δε μιλαμε για κατι τετοιο
Κοιτα, μου θυμίζεις τώρα στην Αγγλία όταν ειχα κουραστεί να περιμένω την γκαλερί να αποφασίσει ποτέ θα κάνουμε τη δεύτερη ατομικη έκθεση, η καινουρια δουλειά είχε βγει σαν ζεστό ψωμακι και απ’το να μαλλιάσει η γλώσσα μου (ειχα αφήσει ήδη το σπίτι και ζούσα κρυφά στο εργαστήριο) λέω θα κανω αίτηση χρηματοδότησης στο ‘συμβούλιο τεχνών’ ενός project σε public institution – (δημόσιο Ιδρυμα) μόνη μου. Συζητάω με το Ιδρυμα που με ενδιέφερε και συμφωνούν οπότε προχωράω σε μια διαβολικά κουραστική αίτηση ενώ παράλληλα με ενημερώνουν μετά από δυο εβδομάδες οτι Α! Κάνουμε κι εμείς αυτή την αίτηση για (να λάβουμε)… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι που κατά τ’αλλα δεν είχες βλεψεις για τη θέση…. Εσένα γιατί σε πειράζει που η προϊσταμένη στην ουσία γύρισε ξανά με 2πλασιο μισθό? Σε ενοχλεί που παίρνεις λιγότερα? Ζητα αύξηση! Σε ενοχλεί που κάνεις έξτρα δουλειά? Ζητα να απαλλαγείς από project. Σε πείραξε μήπως που την παρακαλεσαν να γυρίσει? Ναι,λογικό είναι όταν φευγει κάποιος υπεύθυνος που κάνει καλά τη δουλειά του και δεν έχουν βρει άλλο για τη θέση,να του ζητάνε να γυρίσει. Και προφανώς εκεί πάτησε και η υπεύθυνη και ζήτησε τα 2πλα για να γυρίσει. Και καλά έκανε αν θες τη γνώμη μου. Σε αυτή τη ζωή… Διαβάστε περισσότερα »
Η συνάδελφος διαπραγματευτηκε, διεκδίκησε, πηρε. Και καλά έκανε. Εσείς οι τρεις καλό είναι από εδώ και περα να μάθετε ότι κανείς δεν προκειται να σου δώσει αύξηση για δουλειά που προσφερεις δωρεάν. Αφού την κάνεις ήδη αμισθί, γιατί να στην πληρώσει; Και ότι τα “όχι” σε πανε πιο μπροστά από τα “ναι”.