Καλημέρα !
Γράφω στην ομάδα πρώτη φορά , και θέλω να ρωτήσω είχατε στα 20-30 χρόνια σας υπαρξιακές αναζητήσεις ;
Τι κάνω με την ζωή μου; Τι θα κάνω στην ζωή μου; Είμαι 25 ετών και σκέφτομαι συνέχεια η δουλειά που κάνω μαρεσει στα αλήθεια ; ( είμαι τυχερή και δουλεύω στο αντικείμενο μου) ποτέ είναι η κατάλληλη ηλικία για να παντρευτώ ; Τα οικονομικά μου είναι καλά ; Θα γίνουν ποτέ καλύτερα ; Τι κινήσεις πρέπει να κάνω στο μέλλον; Με κατακλύζουν όλες αυτές οι σκέψεις και πνίγομαι . Το νιώθει κανείς άλλος ;
Η ψυχολόγος μου λέει ότι συμβαίνει γενικά . Αλλά οι φίλες μου δεν έχω τέτοιες αναζητήσεις είναι πιο χαλαρές . Σκέφτομαι συνέχεια ότι τα χρόνια περνάνε τόσο γρήγορα και θα φτάσω 50( μακάρι) και θα καταλάβω ότι είμαι δυστυχισμένη.
ΑΠΟ ΤHΝ – Ναντια
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πριν από περίπου 5 χρόνια σε forum σχετικό με την πορεία του καπιταλισμού ο Ray Dalio (ιδρυτής και επικεφαλής του μεγαλύτερου hedge fund του κόσμου), ανάμεσα σε άλλα, εξέφρασε την άποψη πως ο καπιταλισμός και η οικονομική ανισότητα που επιφέρει, αποτελεί το μεγαλύτερο αγκάθι της κοινωνίας. «Οι εργαζόμενοι στο κατώτερο 60% της εισοδηματικής κλίμακας δεν βίωσαν καμία πραγματική αύξηση του εισοδήματος (δηλαδή προσαρμοσμένη στον πληθωρισμό) από το 1980. Σε μια εποχή που τα εισοδήματα για το κορυφαίο 10% έχουν διπλασιαστεί και εκείνα του κορυφαίου 1% έχουν τριπλασιαστεί» ανέφερε χαρακτηριστικά. Σημείωσε δε, ότι το ποσοστό των παιδιών που μεγαλώνουν και κερδίζουν… Διαβάστε περισσότερα »
Βρε κορίτσια,βρε κορίτσια!!!
Σκέφτεστε στα 50 που θα είστε δυστυχισμένες??
Ήμαρτον!!!
Και όμως ναι…. Εγώ προσωπικά δεν κάνω τέτοιες σκέψεις φρίκης ότι θα πάω 50 και τι θα απογίνω και θα είναι όλα χάλια, ίσα ίσα ελπίζω ότι θα έχουμε ως γενιά μεγαλύτερη σιγουριά για το ποιοι είμαστε, αλλά δεν παύει να μας απασχολεί ο χρόνος…😕
Όλους μας απασχολεί ο χρόνος εδώ όμως την γραφούσα την κάνω εικόνα με πέτρα στον λαιμό όπως τον Παπαγιανόπουλο.
Ετών 25…
Στα 25 μου δεν σκεφτόμουν τίποτε από αυτά που αναφέρεις, ούτε αργότερα δηλαδή μέχρι τα 35 που άρχισα να σκέφτομαι τη δουλειά πιο σοβαρά. Στα 25 μου όμως είχα ένα τρομερό άγχος ανυπέρβλητο και πάρα πολύ μπλοκαριστικό και για τις σχέσεις μου με τους ανθρώπους και για τις σπουδές μου. Σε κάποια φάση έβγαζα έρπη κάθε μήνα, είχα κουραστεί πολύ. Στην ουσία ξεπέρασα κάποια πράγματα, κάποια άλλα τα έβαλα σε σειρά και κάποια ακόμα αναγκάστηκα να τα αντιμετωπίσω ξεκάθαρα στη από τα 35 κ μετά (είμαι 44 τώρα) όταν έφυγα από Ελλάδα και έζησα μόνη πέρα από τα «θέλω» των… Διαβάστε περισσότερα »
Πίστεψε με όλοι κάνουμε αυτές τις σκέψεις μέσα μέσα. Οι φίλες σου ίσως να μην ήταν τόσο ειλικρινείς μαζί σου.
Αγάπη λέγεται mid-20s crisis, γκουγκλαρε το με αυτόν τον όρο και θα δεις ποσο συνηθισμένο είναι, οριακά ο κανόνας θα έλεγα, και προκυπτει από το ότι ουσιαστικά για πρωτη φορα καλεισαι να ζυγισεις τις επιλογές σου και να παρεις περαιτέρω αποφασεις μόνη σου, έχοντας τελειώσει με σχολείο/σπουδές όπου άλλοι σου έλεγαν τι να κάνεις. Αν όχι νωρίτερα, τελειώνει γυρω στα 30 γιατί κάπου εκεί σταματάει να σε νοιάζει για πολλα πράγματα 😂 Να σου δωσω κάποια τιπς να σε βοηθήσουν ως τότε: – Κάνε πράγματα που σε γεμίζουν, ώστε αργότερα κοιτάζοντας πισω να αισθάνεσαι καλά για το πώς έχεις αξιοποιήσει… Διαβάστε περισσότερα »
Εννοείται.
Υπαρξιακές αναζητήσεις υπάρχουν ανά τακτά διαστήματα, σε πολλές φάσεις της ζωής.
Το ότι οι φίλες σου είναι πιο χαλαρές δε σημαίνει κάτι, είναι και θέμα ιδιοσυγκρασίας, χαρακτήρα.
Αλλά το ότι σκέφτεσαι ότι… αν συνεχίσεις έτσι θα είσαι δυστυχισμένη στα 50, σημαίνει ότι δεν είσαι ευχαριστημένη από την τώρα ζωή σου, ότι δεν ελπίζεις και ότι είσαι λίγο στα χαμένα;
Δούλεψέ το.
Όλη η ζωή προσπάθεια κι αγώνας είναι.
Επικεντρώσου στα καλά.
Α μέχρι τα 23 ήμουν πολύ ανέμελη. Μετά με βρήκαν πολλά κ σοβαρά που κάθε μέρα πρέπει να παλεύω κ να λύνω! Κι είναι πολύ χειρότερα από τα οικονομικά αλλά οκ συνήθεια είναι όλα κι εγώ έχω συνηθίσει που λέει κι ένας απ τους στίχους μου. Δεν πρόλαβα να έχω υπαρξιακές αναζητήσεις αλλά να προσαρμοζω την ζωή μου σύμφωνα με τις συνθήκες… Ζήσε το τώρα για τ’ αύριο δεν ξέρεις… !
Βέβαια, πάντα είχα από παιδάκι, κι από τα 20 μου και μετά εκτροχιάστηκαν αυτού του είδους οι προβληματισμοί 😂 Όλοι τρωγόμαστε λίγο ή πολύ με τα ρούχα μας, τη δουλειά, το σπίτι, τους φίλους, τους γκόμενούς μας και αναρωτιόμαστε αν κάνουμε το σωστό κι αν έχουμε επιλέξει το καλύτερο, λες και υπάρχει σαφής απάντηση σε αυτό. Απλά είναι οι ζωές μας δομημένες έτσι πλέον, να έχουμε άγχος, να συγκρινόμαστε, να πηγαίνουμε στον ψυχολόγο, νομίζοντας ότι μπορούμε να ελέγξουμε τα πάντα και να κυνηγάμε την καραμέλα ”την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας”… Κάπου πρέπει να τραβάς ένα φρένο, να μην ξεκινάς… Διαβάστε περισσότερα »
Οι φίλες σου μήπως έχουν άλλες συνθήκες οικονομικές? Αν εσύ είσαι στο ενοίκιο και αυτές μένουν με γονείς, ή σε σπίτι που παρέχουν οι γονείς, έχετε διαφορετική αφετηρία και βάση. Για δες το λίγο, γιατί δε λες πολλά για τις φίλες σου, εμενα εκεί θα πήγαινε το μυαλό μου.
Ολοι τα σκεφτόμαστε αυτα και μεγαλώνοντας ακόμα περισσότερο. Εισαι μόνο 25, τωρα ξεκινάς. Κάνει ενα πλάνο για τα επαγγελματικά σου, δες τομείς που μπορείς να ειδικευτεις ή αν θες καποιο μεταπτυχιακό. Στα προσωπικά τα πράγματα εινσι λιγότερο ελεγχόμενα.