Μόλις διάβασα την ιστορία της 35χρονης που θέλει διακαώς να κάνει παιδί με το ορκ που έχει για σύζυγο και μετά να τον χωρίσει.
Διάβασα με προσοχή όλα τα σχόλια, με την πλειοψηφία των οποίων συμφωνώ.
Αγχώθηκα όμως, ομολογώ, αρκετά, οπότε θα ήθελα να ακούσω την άποψή σας για την ιδέα της συνειδητής (?) μονογονεϊκότητας…
Είχα μια πολύ περίεργη, ομολογουμένως, ζωή. Στερήθηκα πάρα πολλά που για σχεδόν όλους θεωρούνται αυτονόητα – οικογενειακές στιγμές, ασφάλεια, προστασία, γιορτές, στήριξη κτλ.
Έμεινα τελείως μόνη από τα 19 και έκτοτε παλεύω όσο καλύτερα και περισσότερο μπορώ.
Και ναι. Θέλω παιδί.
Για πολλά χρόνια καταπίεζα την επιθυμία αυτή, δεν την έλεγα καν δυνατά, φοβούμενη ότι κληρονόμησα την παντελή ανικανότητα της δικής μου μάνας.
Εννοείται ότι αυτή μου την ανασφάλεια την εκμεταλλεύτηκε στο έπακρον η μακροχρόνια σχέση μου, που συνεχώς ανέβαλλε την ιδέα του παιδιού σε 1 αόριστο μέλλον.
Όταν το κατάλαβα (αυτό και το ότι ήμουν για χρόνια σε μια bread crumbing relationship), χώρισα. Έμπλεξα σε μια κακοποιητική σχέση (που ήθελε απ’ την αρχή παιδί και είπα όχι) και με τα χίλια ζόρια έφυγα και από κει.
Τα περιθώρια, με τούτα και με κείνα, στένεψαν επικίνδυνα.
Ξέρω ότι είναι εγωιστικό να φέρω 1 παιδί εδώ χωρίς πατέρα. Καλύτερο βέβαια από να το έκανα με τους 2 προηγούμενους, αλλά και πάλι.
Ξέρω ότι είναι ακόμα χειρότερο χωρίς υποστηρικτικό πλαίσιο – όχι για μένα, εγώ θα τα καταφέρω πιστεύω. Για εκείνο. Χωρίς θείες, θείους, ξαδέρφια, γιαγιάδες… Νιώθω ότι είναι πολύ άδικο.
Ταυτόχρονα όμως νιώθω ότι έχω τόοοσα πολλά να του δώσω εγώ που ίσως, ίσως… και να φτάνουν;
Σίγουρα θέλω να το ζήσω εγώ όλο αυτό το παραμύθι, δεν το αρνούμαι, είναι σίγουρα εγωιστικό, αλλά και τη μικρή (νταξ, ονειρεύομαι τώρα, κοριτσάκι θα ήθελα) θα προσπαθούσα να την κάνω όσο πιο χαρούμενη γίνεται.
Υπό αντίξοες συνθήκες βέβαια.
Οικονομικά μπορώ, νομίζω, να ανταπεξέλθω. Έχω δική μου επιχείρηση και θα προσπαθήσω πάρα πολύ για το καλύτερο.
Σκέφτομαι απ’ τη μια πως δεν μπορώ να αναπληρώσω 3, 4, 5 διαφορετικούς ανθρώπους και τον ρόλο τους σε μια παιδική ψυχούλα. Απ’ την άλλη λέω, πού ξέρεις τι θα γίνει στο μέλλον; Μπορεί θεία να είναι μια κολλητή μου, ξαδερφάκι ο φίλος του παιδιού απ’ την παιδική χαρά κοκ.
Μετά λέω παραείμαι ρομαντική. Όμως στις σχέσεις μου που δεν ήταν καλές ήμουν ρεαλίστρια.
Γιατί να μην είμαι ρομαντική τώρα;
Σκέφτηκα μέχρι και να ξεκινήσω 1 τύπου ημερολόγιο με σκέψεις μου, για να καταλάβει έστω και λίγο το παιδί μελλοντικά τι με οδήγησε σε αυτό το μονοπάτι. Δεν ήθελα να γίνουν έτσι τα πράγματα ιδανικά. Αλλά ούτε και τα υπόλοιπα, τα προηγούμενα ήταν ιδανικά και δεν πρωταγωνιστώ δυστυχώς σε rom com, δεν ήρθε κανείς να μου δώσει αυτά που μου «χρωστάει» η ζωή…
Οπότε;
Γνώμες κορίτσια;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Difficult spot, Difficult life
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αγαπητή φίλη, Η επιστολή σου με άγγιξε πολύ. Είναι πολύ πολύ δύσκολη αυτή η πίστα. Οταν δεν έχουμε παιδί, φανταζόμαστε τη γονεικότητα πολύ διαφορετική απ’ ό,τι είναι πραγματικά. Φανταζόμαστε γλυκά πατουσάκια και φαφούτικα χαμόγελα αλλά ποτέ τις δυσκολίες και την ευθύνη πίσω από αυτό. Δεν θέλω να σε αποθαρρύνω, όμως σου ζητάω να σκεφτείς καλά. Το παιδί είναι μια τεράστια ευθύνη και το κύριο χαρακτηριστικό της γονεικότητας είναι ότι δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί, με την έννοια ότι υπάρχει πάντα ο αστάθμητος παράγοντας. Να αρρωστήσει το παιδί. Να αρρωστήσεις εσύ. Να προκύψει πρόβλημα στο σχολείο, να μη βρίσκεις baby… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς. Τα παιδιά χρειάζονται χέρια! Είναι τρελό που αναλαμβάνουν (συνήθως) μόνο δύο ενήλικες την ανατροφή, γιατί βιώνουν όσα περιγράφεις. Βγάζω το καπέλο στις μονογονεικές οικογένειες!
Για μένα (κατ’επιλογή childfree), η απόφαση της γονεϊκότητας έχει κάτι σημαντικά εγωκεντρικό στον πυρήνα του ούτως ή άλλως. Επίσης, έχοντας απορρίψει αρκετά άτομα από τη βιολογική μου οικογένεια, πιστεύω ότι την οικογένειά μας στη ζωή τελικά τη διαλέγουμε αργότερα ως ενήλικες. Οπότε, αν πιστεύεις ότι έχεις πράγματα να δώσεις σε ένα παιδί, go for it. Αν έχεις εξασφαλίσει οικονομική σταθερότητα και αν έχεις ένα στοιχειώδες δίχτυ προστασίας γύρω σου με ανθρώπους που αγαπάς και σ αγαπάνε, δε βρίσκω τον λόγο να μην το κάνεις.
Η οπτική μας γωνία επηρεάζεται από αυτά που γνωρίζουμε και είμαστε εκτεθειμένοι στο περιβάλλον μας. Εγώ επειδή δεν μεγάλωσα σε παραδοσιακή οικογένεια (οι γονείς μου χώρισαν στα 5 μου και επίσημα στα 7 και παντρεύτηκαν άλλους αργότερα), ο μικρός μου αδελφός από τον δεύτερο γάμο δεν μιλάει καν στο δικό του πατέρα και η μητέρα μου είχε χάσει τον πατέρα της όταν ήταν νήπιο, πιστεύω ότι επηρέασε το πρίσμα μου για την οικογένεια. Οπότε παρόλο που ιδανικά θα ήθελα σύντροφο και σύζυγο για πατέρα και έκανα προσπάθεια για χρόνια να βρω κάποιον κατάλληλο, δεν είχα κανένα ενδοιασμό στο τέλος να… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω θυμάμαι την ιστορία σου απο το παλιό αμπα; το είχες μοιραστεί όταν ήσουν έγκυος (ή μπορεί να θυμάμαι και εντελώς λάθος). Χαίρομαι που πήγαν όλα καλά για σένα και το κοριτσάκι σου όπως και να ‘χει!
Σε ευχαριστώ. Ναι, είμαστε πολύ καλά και η μικρή μόλις ξεκίνησε δημοτικό στη Σκωτία, μιας και εδώ ξεκινάνε μετά τα 4μιση.
Μπράβο σου για τις ώριμες αποφάσεις! Ακριβώς, χρειάζεται δυκτύωση.
Γι’αυτό εκνευρίζομαι με τα σχόλια που κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν μερικές φορές. Καμία εδώ μέσα δεν έχει κράξει (όσο έχω δει) την μονογονεικότητα. Τις γυναίκες που κάνουν παιδί με πατεράδες που εκ προιμίου γνωρίζουν ότι είναι ακατάλληλοι κράζουμε (όσες το κάνουμε, όχι όλες). Προσωπικά δεν βλέπω κανένα θέμα εφόσον είσαι συνειδητοποιημένη (όσο μπορείς) για τις αντικειμενικές δυσκολίες. Καλύτερα ένα συνειδητοποιημένος γονιός από ένα που πέρα βρέχει (γιατί κάποια στιγμή ακόμα και νομικά οι ευθύνες αντιστρέφονται και πάνε από τα παιδιά προς τους γονείς). Και όλες εμείς που σκοπεύουμε να κάνουμε παιδί με involved πατεράδες, πριν προχωρήσουμε καλό θα είναι να… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπημένη μου, όπως γράφει και μια άλλη φίλη πιο πάνω, το έργο είναι πολύ διαφορετικό απ’ ό,τι μας το σερβίρουν… Μόνη σου με παιδί, με πλήρως υγιές και αρτιμελές παιδί, σημαίνει μόνη στα ξενύχτια, μόνη ακόμα κι αν είσαι (ή αυτό είναι) με 40 πυρετό στα ξενύχτια, μόνη σου να καλύπτεις όλες τις μέρες που το παιδί θα έχει αρρωστήσει και θα πρέπει να το πάρεις από το σταθμό, μόνη και την επόμενη μέρα (γιατί πρέπει να είναι 24 ώρες χωρίς πυρετό για να επιστρέψει σχολείο), μόνη να τρέξεις να πάρεις χαρτί από τον παιδίατρο για να επιστρέψει, με το… Διαβάστε περισσότερα »
Όποιος δεν θέλει να ζυμωση, μια εβδομάδα κοσκινιζει….
Αγαπητές φίλες, η απαξίωση προς το αρσενικό – πατέρα – συνδημιουργό – συνοδοιπόρο, με ξεπερνάει.
Ειλικρινά, έχουμε φτάσει σε άλλο επίπεδο, δεν είναι αυτό ο φεμινισμός. Λυπάμαι πολύ..
Ποια είναι η απαξίωση βρε Sophia? Για ποιον άντρα , συνοδοιπόρο, πατέρα μιλάς εδώ? Αφού δεν υπάρχει κανείς τέτοιος να τον απαξιώνουμε. Την ιδέα του? Την ιδέα του πατέρα? Οκ αυτόν το ρόλο μπορεί να τον παίξει ο οποιοσδήποτε υπάρξει στη ζωή της γραφουσας. Δε χρειάζεται να έχει το μισό dna του παιδιού. Ή και όχι. Αν μιλάς για τον βιολογικό πατέρα, καμμία απαξίωση. Ο ίδιος συναινεί να γεννηθεί παιδί με το δικό του dna από τη στιγμή που το έδωσε οικιωθελως στη τράπεζα. Δε του το κλέψανε κιόλας. Γιατί κολλάτε βαρυγδουπες λέξεις που κάνουν εντύπωση ενώ δε λένε απολύτως… Διαβάστε περισσότερα »
Άι καλά…
Προσωπικά απαξιώνω τους ανώριμους, παρορμητικούς και άκαμπτους ανθρώπους ως υποψήφιους γονείς, άνδρες ή γυναίκες ή ζευγάρια. Για αυτό έγραψα ότι παρόλο που είχα πολύ καλό μπαμπά και μαμά (και ωραίο ζευγάρι μεταξύ τους με γλυκόλογα και φιλιά), έχω ανοιχτό κάδρο. Τα χειρότερα σενάρια(δυστυχώς όλα περιέχουν ανίκανους άνδρες) που έχω δει από τον δικό μου κύκλο, έχουν να κάνουν με άθλιο πατέρα που αναγνώρισε το παιδί. Αμέσως μετά, ζευγάρια που δεν πήραν ποτέ διαζύγιο, με μαμάδες για τον Σινούρη συν άβουλους/αδιάφορους πατεράδες. Αμέσως μετά ζευγάρια παντρεμένα που η μαμά νοιάζεται και είναι λογική, αλλά δεν χωρίζει τον τσιγγούνη, αδιάφορο πατέρα. Και… Διαβάστε περισσότερα »
Ασχετο
O καθένας ό,τι θέλει καταλαβαίνει. Πως είναι απαξίωση προς το ρόλο του πατέρα να λέμε ότι πρέπει να τον έχει μόνο όποιος είναι ικανός και συνειδητά το επιθυμεί (όπως και της μητέρας άλλωστε); Ακριβώς το αντίθετο είναι.
Τώρα να σου απαντήσω γλυκαναλατα κ ρομαντικά λογω οτι χθες τα ξανά βρήκα με έναν άνθρωπο που με αγαπάει,ή να σου πω την αλήθεια να σε τρομάξω;ΤΟ ΔΕΎΤΕΡΟ:ΑΝ το αποφασίσεις:1)Ξέχνα την καλή σου οικονομική κατάσταση.Το παιδι με έναν τρόπο,θα το συντηρείς για πάντα. 2) Ξεχνά την ανεμελιά για πάντα,το παιδι δε γίνεται να σταματήσεις να το νοιάζεσαι απλά επειδή πέρασε τα 18.Δε θα ξανά κοιμήθεις ήσυχη ,εκτός και αν είσαι αναίσθητη. 3)Και να ανεξαρτητοποιηθεί οικονομικά,μπορεί να γυρίσει ανά πάσα ώρα και στιγμή σε σένα για βοήθεια . 4)Δεν τα παραγγέλνουμε “τέλεια” τα παιδιά .Να είσαι προετοιμασμένη να έχει κάποιες ιδιαιτερότητες… Διαβάστε περισσότερα »
Χαίρομαι που τα ξαναβρήκατε με έναν άνθρωπο που σας αγαπά και καταρρίφθηκε ο μύθος ότι όλοι οι άνδρες μας μισούν,έτσι μπορεί να κάνετε λάθος και στο τι κάνει μία άλλη γυναίκα ευτυχισμένη.
Άκου να σου πω Κωστάκη (γτ γυναίκα δεν είσαι , γενικά πολλά αντρικά προφίλ έχει σε φεμινιστικό σάιτ που καμωνεστε τις γυναίκες,για να το βουλωσουμε ),δεν είμαι στερημένη Κατίνα εγώ ,να είμαι σε σχέση (που δεν είπα ότι γύρισα είπα ότι τον αγαπώ ),να πανιγυριζω κ έτσι να βγάζω αθώους τους άντρες με όσα κάνανε.Υπερασπιζεσαι ένα φύλο που σκοτώνει κάθε μία από εμάς ανά 3 βδομάδες πλέον οριακά . Οπότε το ύφος σου κ σε άλλη παραλία. Εγώ είχα τόσους έρωτες ,σχέσεις κ πάθη που δεν θα έρθει η μέρα(τουλάχιστον μεχρι τα 45, μετά μπορεί να πέσω ψυχολογικά δε ξέρω… Διαβάστε περισσότερα »
Γυναίκα είμαι,απλά με μνήμη.
Ούτε με τις αντιφάσεις σας δεν μας αφήνετε να αγιάσουμε.
μισεί ολους τους αντρες και ειναι και ζηλιαρα, επειδη ειπε στην κοπελα να χωρίσει, που ο τρισαθλιος συζυγος, δηθεν κανει τηλεεργασια και στις διακοπες (!!!!!!, τόοοοσο στελεχαρα) και την ειπε αποπανω και αχρηστη που την κουρασαν τα δυο παιδια ΤΟΥ και το ανηψι ΤΟΥ. Ναι και εγω εχω μνημη και θυμαμαι καλα, τα παραλογα αλματα που κανεις
εισαι γατόνι!
Υπάρχουν εδώ μέσα γυναίκες που θυμώνουν και θίγονται επειδή δεν θέλουν να είναι οι μόνες που υπομένουν shitty καταστάσεις.
Α οχι αγαπη μου, θα έρθεις και εσύ μαζί στο λάκο με τα σκατά.
εγώ μλκς είμαι; αυτή είναι η φάση ξεκάθαρα.
Έχετε χάσει επεισόδια μάλλον,είστε εκτός θέματος.
Πω πω, εσείς γράψατε σενάριο τρόμου, εδώ εγώ φοβήθηκα που έχω παιδιά.
Τίποτα καλό στο να έχει κάποιος παιδιά δεν σκεφτήκατε;
Ξέχασα εσείς έχετε τα γατοσκυλα σας…
θέλω να κλάψω μλκα. Έχω και καθυστέρηση. Φταίνε οι ορμόνες σίγουρα αλλά μου προκαλεί ΣΟΒΑΡΗ ΘΛΙΨΗ αυτό που διάβασα.
Είναι ΤΡΕΛΟ το τι πλύση τρώμε οι γυναίκες για την γονεικοτητα. Έχω πάρα πολλά νεύρα με αυτό το θέμα.
Αγαπη , θα ήθελες να μην έχεις πατέρα εσύ ; Να μην γνώριζες ποτέ πατέρα.
διάβασα τις προάλλες για μια γιατρό , την έχω γνωρίσει πολύ συμπαθητική, που έγινε μάνα 53 ετών. Μλκα είναι σοκαριστικό το τι πλύση πέφτει ρε. Δεν γίνεται. Δλδ το παιδί ποιος θα το σκεφτεί ρε συ αν όχι η μάνα του ; Δεν ξέρω. ΘΛΙΨΗ
Συγγνώμη, αλλα δεν βλεπω καμια πλύση εγκεφάλου προς τις γυναίκες να κανουν παιδια χωρις πατερα. Η κυρίαρχη ρητορική το αντίθετο λεει. Επισης νομιζω οτι τα εντονα συναισθήματα που σου βγαινουν σε αυτη και παρόμοιες ερωτήσεις ειναι εν μερει δικά σου βιώματα και προβολές. Υπάρχουν και οικογένειες χωρις πατερα. Η ερωτηση “θα ηθελες να μην εχεις πατερα” δεν εχει νοημα. (Υποθέτοντας οτι η γραφουσα ειχε πατερα κλπ). Γιατι η γραφουσα ηδη μεγαλωσε σε μια συνθηκη. Το παιδακι θα μεγαλώσει σε μια αλλη. Δεν ειναι απαραίτητο ότι θα νιωθει “έλλειψη πατερα”.
ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΚΟΤΗΤΑ. Τελεία.
Βλέπω γύρω μου κουκλάρα μου! Ακούω , ενημερώνομαι , τα βιώνω μέσω τρίτων. Προβολή από που ;;
Ξέρεις πόσες φίλες άκουσα να κλαίνε αφού έκαναν παιδί ;;;;
Ξέρεις πόσο πόνεσε η ψυχή μου;
Επειδή δεν πιάνεις την πλύση που τρώει ΚΑΘΕ γυναίκα για τεκνοποίηση , παραιτούμαι. Δεν έχω ενέργεια για τα αυτονόητα.
Δεν είναι απαραίτητο λέει… και αν και αν
Αν η γιαγιά μου είχε ροδάκια θα ήταν Harley.
Καλά το ότι κάτι συμβαίνει στον κύκλο σου δεν το κάνει πανανθρώπινη αλήθεια, ούτε κάνει αυτόματα τα βιώματα των άλλων εξαιρέσεις. Εγώ ας πούμε δεν έχω ακούσει πουθενά να προοθούν αυτού του τύπου την γονεικότητα και εργάζομαι στον κλάδο της γυναικείας αναπαραγωγής τα τελευταία 8 χρόνια. Ο κύκλος μας (και το α,μπα) δεν είναι ο κόσμος όλος.
Ολόκληρη βιομηχανία υπάρχει που προωθεί την εναλλακτική αυτή για γονεικότητα ακόμα και χωρίς σύντροφο. Κατάψυξε να έχεις, δότες από κάθε γωνιά της γης, και τα ωάριά σου αν δεν είναι καλά θα σου βρούμε αλλά, μην αγχώνεσαι θα γίνεις μάνα οπωσδήποτε.
Δεν το καταλαβαίνω αυτό. Και βιομχανία τροφίμων υπάρχει. Τι σημαίνει αυτό; Ότι πρεπει να σταματήσουμε να τρώμε γιατί βιομηχανία=κακό.
Το ότι γίνεται κατάχρηση δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ανάγκη που καλύπτεται από τη συγκεκριμένη βιομηχανία.Η υπογονιμότητα δεν είναι υποδεέστερο πρόβλημα και το να το βλέπουμε έτσι έχει αφήσει τον τομέα της αναπαραγωγικής υγείας 100 χρόνια πριν (μην το ανοίξω το θεματάκι).
Λες ότι δεν έχεις ακούσει πουθενά να προωθούν αυτού του τύπου την γονεικότητα.
Πώς γίνεται να υπάρχει βιομηχανία ταυτόχρονα χωρίς προώθηση;
Γιατί υπάρχουν πάρα πολλά ζευγάρια που δεν μπορούν να συλλάβουν ή να διατηρήσουν μια “φυσική” εγκυμοσύνη. Αυτοί είναι οκ να χρησιμοποιούν τη “βιομηχανία” όπως οι άλλοι ασθενείς;
Μια γυναίκα επιτρέπεται να νιώσει ότι θέλει παιδί μόνο αν έχει σύντροφο με λειτουργικά αναπαραγωγικά όργανα (και ένας άντρας αντίστοιχα); Ή εκμηδενίζεται αυτή η ανάγκη. Και αν είναι de facto απαράδεκτη η μονογονεική οικογένεια, δεν θα έπρεπε να παίρνουμε τα παιδιά από ανθρώπους που κατέλειξαν μονογονείς πχ χήρεψαν;
Για να καταλάβω… Η Σούλα και ο Μάκης θέλουν και κάνουν παιδί, αλλά η Σούλα μόνη της αν θέλει είναι “θύμα” της πλύσης εγκεφάλου κάποιας βιομηχανίας; Ή είμαστε όοοολοι θύματα anyway; Και αν είναι έτσι, γιατί κάναμε παιδιά πριν τη “βιομηχανία”; Και αυτά δεν τα ήθελε κανείς ή ήταν μόνο εργατικά χέρια (ακόμα και στις οικογένειες που δεν χρειάζονταν εργατικά χέρια); Αν ο Μάκης θέλει παιδί με τη Σούλα είναι και αυτός θύμα ή μόνο οι γυναίκες δεν έχουμε βούληση και κάθε μας επιθυμία μεταφράζεται αυτόματα σε αποτέλεσμα “πλύσης εγκεφάλου”;
Καλέ εδώ δεν καταλαβαίνουν ότι τα κράτη μας ωθούν να κάνουμε περισσότεροι παιδιά χωρίς κριτήρια!
Περιμένεις να καταλάβουν την κατάψυξη;
Βαθιά νυχτωμένοι…
Για εξήγησε μου να καταλάβω την κατάψυξη.
Sooner or later, everyone has to decide whether to give up lazy weekends, disposable income, and overall peace of mind to have a baby instead. For many of those on the fence, one anxiety looms large: What if I make the wrong choice? Parent regret is more common than you might think — the r/regretfulparents sub-Reddit alone gets around 70,000 weekly visitors who anonymously commiserate — though stigma makes it hard to admit in real life. Writer Bindu Bansinath speaks with three moms of young children about why they wish they could go back to their old lives: http
Ναι και; Το ότι κάποιοι έγιναν γονείς χωρίς να το θέλουν (ακριβώς αυτό που έγραψα και εγώ παραπάνω) σημαίνει ότι όποιος γίνεται γονέας δεν το επιθυμεί πραγματικά; Πως το ένα συνεπάγεται το άλλο;
Βρε Whattheduck, τι ακριβώς άλματα λογικής κάνεις; Και εγώ είμαι ενήμερη για το συγκεκριμένο sub-reddit όπως και πολλές άλλες αντίστοιχες κοινότητες. Ναι υπάρχουν πολλοί γονείς που μετανοιώνουν σιωπηρά την γονεικότητα. Όμως άλλο πολλοί και άλλο η πλοιοψηφία, πόσο μάλλον όλοι. Ειδικά τις συγκεκριμένες κοινότητες δεν τις λες και αντιπροσωπευτικό δείγμα για να βγάζεις γενικά συμπεράσματα.
Γιατι παίρνεις ως δεδομένο οτι το παιδι που θα γεννηθεί σε αυτη τη συνθηκη θα μεγαλώσει με κάποιου ειδους “ελλειψη” ή δυστυχία;
Πλύση εγκεφάλου για πυρηνική οικογένεια
πως το καταλαβες ρε συ; λατρευω αυτα τα κουτακια της κοινωνιας <3
Πυρηνική..( τι αταίριαστη λέξη στα Ελληνικά)
Σαν…. Βόμβα. Την πήραν από της γερμανόφωνες χώρες, εκεί έχει άλλη χροιά.
Πάντως οτι καποιος γονιός μπορει να δυσκολεύεται κάποιες φορές με τη γονεικοτητα, δε σημαίνει οτι μετάνιωσε που ειναι γονιός ή πως δεν ειναι παράλληλα πολυ ευτυχισμένος και χαρούμενος με το παιδι του. Δεν ειναι ασπρο ή μαύρο η γονεικοτητα.
Εγώ πάντως που είμαι παιδί 90s, που τους περισσότερους μας έκαναν γιατί ήρθε η ώρα μας, θα προτιμούσα ένα γονιό που πραγματικά ήθελε παιδί όπως γραφούσα παρά δυο που απλά έκαναν γιατί ήταν το επομενο βήμα. Και ακόμα περισσότερο τώρα που έχω μεγαλώσει και φέρω εγώ ευθύνες προς τους ανιόντες. Καλύτερα ένας γονιός που θέλει το παιδί, παρα δύο και ο ένας να είναι αλλού βαρούν τα τούμπανα και αλλού χορεύει η νύφη.
Κι εγώ που είχα πατέρα ακατάλληλο θα προτιμούσα να μην τον έχω γνωρίσει καθόλου . Άσε που νομίζω ότι οι γενιές που θα γεννηθούν τώρα δε θα δίνουν στο μέλλον σημασία αν δεν έχουν πατέρα ή αν έχουν δύο μαμάδες, δύο μπαμπάδες κτλπ. Θα έχουν αλλα να τους νοιάζουν , αλλα όχι σίγουρα το ποιος είναι ο μπαμπάς. Όταν ο καλύτερος φίλος θα είναι μια Αi …ίσως και να νιώθουν πολύ μπροστά αν έχουν γεννηθεί εκτός πυρηνικής οικογένειας .
Ναι, έτσι έλεγαν παλιά. Κι αυτό γιατί έλεγαν πως το κορίτσι θέλει “δυνατό” σπέρμα και όχι τα πρώτα – πρώτα.
Το ίδιο. Έκαναν παιδιά γιατί αυτο ελεγε η κοινωνία. Και μας το χτυπάνε κι απο πανω που μας μεγάλωσαν. Που μας έδιναν φαγητό ενω μας έβαζαν απο 5 χρονών να δουλεύουμε, που μας έστειλαν σχολείο-οχι αγγλικα και φροντιστήρια και δραστηριότητες, μονο σχολείο- και δεν μας ανάγκασαν να το σταματήσουμε, οτι και καλά τους χρωστάμε και χάρη. Ο πατέρας μου βίαιος και αδιάφορος, η μάνα μονίμως στην κλάψα αλλά ποτέ δεν αποφάσισε να τον αφήσει, και καλά έμεινε για τα παιδιά, γιατι μαλλον δε θα μπορουσαμε να ζήσουμε χωρις ξυλο και φωνες, αλλα τα παιδιά έχουμε ενηλικιωθεί εδω και 20+ χρόνια,… Διαβάστε περισσότερα »
Το βρίσκω θλιβερό και αρκούντως εξοργιστικό να χρησιμοποιείται σε φεμινιστικό σάιτ γλώσσα που απευθύνεται στο συναίσθημα και όχι στη λογική με σκοπό να ντροπιάσει μια γυναίκα που ζητάει συμβουλή και κάποιου είδους συμπαράσταση. Ναι, έχουν υπάρξει πολλές περιπτώσεις μονογονεϊκών οικογενειών στις οποίες τα παιδιά ευημερούν (είτε αυτές οι οικογένειες ξεκίνησαν ως μονογονεϊκές είτε όχι). Στο (έμπλεο συναισθηματισμού) ερώτημα “Αγάπη (!), θα ήθελες να μην έχεις πατέρα εσύ;” μπορώ να φανταστώ διάφορα άτομα να απαντάνε “Ναι, με τα χίλια!”. Γιατί έχουν υπάρξει περιπώσεις πατεράδων που μόνο πατέρες δεν ήταν για τα παιδιά τους. Η θεματοθέτρια πολύ λογικά σκέφτεται το ζήτημα των… Διαβάστε περισσότερα »
Η ντροπή είναι δική σου γιατί θίχτηκες προσωπικά. Τους λόγους τους ξέρεις εσύ/
ΠΑΙΔΙΑ > ενήλικες.
Αυτό πρέπει να το εμπεδώσει κάθε γκλάβα.
Φεμινιστικό σάιτ ναι. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ.
Παίρνεις μεμονωμένα περιστατικά , εξαιρέσεις και πας να το κολλήσεις παντού. Καταλαβαίνεις αγάπη μου τι συνέπειες έχει αυτό στο ψυχισμό ενός παιδιού ;;;;;;;
Και πας και μου κολλάς τους μλκες πατεράδες. Ότι να ναι μλκα.
Τι κάνεις Γιάννη ; Κουκιά σπέρνω.
Δεν σκέφτεσαι ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. Πάρα μόνο εσενα.
Ζηλεύω. Θα θελα και γω να κοιτάω μόνο την παρτάρα μου 🙂
Πρώτον δεν είμαι “αγάπη σου”. Δεύτερον, μην γράφεις κεφαλαία. Δεν είμαστε χαζές εδώ μέσα να μην καταλαβάινουμε τι λες, ούτε θα επιβάλλεις την άποψή σου άμα φωνάζεις (γιατί αυτό είναι το αντίστοιχο των κεφαλαίων). Τώρα αν θίχτηκα προσωπικά ή όχι, αν τα παιδιά έχουν προτεραιότητα, αν προηγούνται του φεμινισμού η όχι, και ποια κοιτάει την παρτάρα της, αυτό είναι μια συζήτηση που έχει νόημα να γίνει με σοβαρούς ανθρώπους κι όχι με τρολ.
Δεν γράφει μηνύματα, βγάζει διαγγέλματα.🤭
😁
Για να έχουν τα παιδιά προτεραιότητα θα πρέπει πρώτα να υπάρξουν.
Μα ποιος σου λεει οτι απο τη στιγμη που θα κανει παιδι χωρις σύντροφο αυτο αυτόματα θα του στερήσει κάποιου είδους προτεραιότητα.
Λογικά άλματα που θα ζήλευε και ο Τεντόγλου.
Εδώ έχετε κάποιο δίκιο νομίζω…
Όχι φουλ,( πχ πότε δεν θα έλεγα σε μια γυναίκα μην κάνετε παιδιά μόνη σας) θα έλεγα σκέφτηκες αν εσύ πάθεις κάτι αύριο τι θα γίνει το παιδί;
Όπως έγραψε μια μητέρα, είμαστε δυο και μεγαλώνουμε τα παιδιά και είμαστε φουλ ταιμ και πολλές φορές χτυπάμε μπιέλα…
Μόνος/ Μόνη δύσκολο πολύ.
Έχω δίκιο και το ξέρω. Θίγονται όσες ένιωσαν θύματα της πατριαρχίας και όσες έχουν υποστεί πλύση πως η γονεικοτητα είναι το μικρό σπίτι στο λιβάδι και χωρίς αυτό δεν ολοκληρώνεσαι. Φωνάζω : προσοχή τα παιδιά ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΞΟΔΕΜΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΕΥΘΥΝΩΝ ΚΛΠ ΚΛΠ ΜΗΝ ΣΑΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΖΟΥΝ κλπ κλπ Και οι άλλες ακούνε : μας λέει πρόβατα· το παίζει μεσσίας , βγάζει διαγγέλματα. Και εκεί σκέψου για τι προβληματικά εγώ μιλάμε. Προσπαθώ να στρέψω το βλέμμα στα παιδιά και στον ψυχισμό του και εκείνες εισπράτουν μόνο υποτιθέμενες προσβολές.. όλα για το εγώ. Προτείνω το βιβλίο «δεν παίζεις μόνο εσύ ,… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι φίλη. Οι υπόλοιπες είναι θύματα που τις παραμυθιάζουν και εσύ η πεφωτισμένη. Μην τις ακούς, σε ζηλεύουν 😂
Βρε φιλενάδα αλήθεια τώρα, γιατί σε βλέπω να κράζεις σε τόσα μυνήματα και να το έχεις πάρει τόσο προσωπικά λες και σου είπε κάποιος να κάνεις εσύ παιδί . Πώς σε επηρεάζει εσένα στο ελάχιστο η επιλογή μιας άλλης γυναίκας? Μιλάς για πρόβατα και θύματα της πατριαρχίας. Να συμφωνήσω αν το γράμμα έλεγε ότι θέλει το παιδί του Μήτσου που είναι Ορκ γιατί χωρίς παιδί δε νιώθει ολοκληρωμένη. Κι αυτό μέχρι κάποιο όριο γιατί ο φεμινισμός πέρα του να μη τρώμε κουτοχορτο μας λέει να σεβόμαστε τις επιλογές κάθε γυναίκας και να μη προσπαθούμε να την πατροναρουμε. Αλλά οκ να… Διαβάστε περισσότερα »
Εχεις δίκιο και το ξέρεις; Έτσι μου απάντησε η πεντάχρονη ανηψιά μου προχτές πάντως.
Είναι διαφορετικό το να υπάρχει υπευθυνότητα στις συνθήκες με τις οποίες θα γεννηθεί ένα παιδί και ο μετέπειτα ψυχισμός του
και διαφορετικό αν ολοκληρώνεται κάποιος μέσω της γονεικότητας ή θα ξοδευτεί με τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις.
Λίγο μπερδεμένα για να οδηγήσουν στο ίδιο συμπέρασμα από διαφορετικούς δρόμους.
Θα πρέπει να υπάρξουν παιδιά για να φροντίσουμε αυτά και τον ψυχισμό τους.
Χωρίς αντικείμενο δεν υπάρχει και αποστολή.
Συμφωνώ πλήρως
Ναι, θα προτιμούσα να μην έχω πατέρα, παρά τον κακοποιητικό μλκ που μου φορτώσανε. Επίσης, απαντώντας σου ετεροχρονισμένα σε άλλη παρόμοιας αισθητικής απάντησή σου σχετικά με τα παιδιά χωρισμένων γονιών (ακόμη περιμένω να επισυνάψεις τις μελέτες που λένε ότι τα παιδιά κάνουν regression όταν χωρίζουν οι γονείς τους) θα προτιμούσα χίλιες φορές να είχανε χωρίσει παρά αυτό που έζησα μεγαλώνοντας. Το ότι ΔΕ χώρισαν έγραψε μέσα μου και όχι το να είχαν χωρίσει.
Καλά, άλλο τροπάρι αυτό. Ακόμα και στη δική μου περίπτωση που δεν υπήρχε κακοποίηση, 1000 φορές να χωρίζαν όταν έπρεπε και ας με “τραυμάτιζε” ως παιδί (γελάω, η μισή μου τάξη ήταν παιδιά χωρισμένων γονιών), παρά τώρα που σιγά σιγά θα πρέπει να τους νταντεύουμε.
Ε ότι και να έκαναν ( χώριζαν η όχι) μάπα το καρπούζι….
Δεν τρώμε όλες πλύση. Εγώ θα ήθελα (αν και έχω άλλα προβλήματα) να κάνω παιδί έστω και μόνη μου, χωρίς να μου το έχει επιβάλει καμιά θρησκεία, καμιά ρομκομ (δεν μου αρέσουν) και καμιά οικογένεια (αν και η κοινωνία όντως με πρήζει). Επίσης δεν θα με πείραζε να μην είχα γνωρίσει μπαμπά. Θα με πείραζε παρά πολύ να μην είχα γνωρίσει τον δικό μου, υπέροχο, μπαμπά. Μπορώ να με φανταστώ σε εναλλακτική οικογένεια κι ας προέρχομαι από το πιο πετυχημένο είδος (αν εξαιρέσεις το οικονομικό) πυρηνικής οικογένειας. Μάλιστα εμμέσως το ενθάρρυναν το εναλλακτικό είδος οι δικοί μου. Επίσης, αν και… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητό μου ημερολόγιο, Εγω , εγώ , εγώ , το εγώ μου και ο εαυτός μου! 😍Αντε να προσπεράσω τα άλλα. Το πιο αστείο είναι ότι, ενώ μου κάνεις παρατήρηση για τον τρόπο που μιλάω στους άλλους, – BTW λέω αλήθειες που θέλουν έντερα – αφιερώνεις το μισό σχόλιο σου στο να μου εξηγήσεις πόσο αυτάρκης είσαι, πόσα παιδιά μπορείς να συντηρήσεις και ότι υπάρχει άνθρωπος με δύο εργοστάσια πρόθυμος να σε στηρίξει. Κλάμα. Ε αφού τα έχεις αυτά , έτσι είναι ρε. Ολα τα παιδιά του κόσμου θα είναι καλά 🥹 Δεν ξέρω αν αυτό υποτίθεται ότι ενισχύει τη… Διαβάστε περισσότερα »
Έχει μεγαλύτερη αξία να γράφουμε για τον εαυτό μας ιστορίες παρά θέσφατα που τα βγάζουμε από τον πωπό μας. Έχεις γράψει ΠΑΡΑ πολλά για τον εαυτό σου, εάν το θεωρείς εγωπάθεια οκ, πάσο. Εγώ πάντως κάποιες θέσεις, τις βρίσκω χαμηλής αντίληψης.
ΥΓ: Την αλήθεια που σου είπα, έχεις τα άντερα να την ακούσεις;
Respect!👌
Η γενικότερη απαξίωση προς τον άνδρα-πατέρα, δεν παύει να με σοκάρει!
Αγαπητή Whattheduck, εγω συμφωνώ απόλυτα με όλα όσα γράφεις και ας έπεσαν να σε φάνε! Συμφωνώ ότι το παιδί καλό είναι να γεννιέται έχοντας δύο γονείς!
ΦΙΛΕΣ, ΣΥΝΕΛΘΕΤΕ!
Δεν απαξιώνει κανεις τον ρόλο του πατέρα, μην μπερδεύεστε. Αν ηταν ετσι, σε ολες τις γυναίκες που έλεγαν οτι δεν εχουν καμία βοηθεια στην ανατροφή του παιδιού θα λεγαμε So what. Αυτο που λεμε είναι ναι, ενας πατερας μπορει να αναλάβει μια σειρά καθηκόντων, αυτα τα καθήκοντα όμως (ο ρολος) μπορει να τα αναλάβει και μια μητέρα. Ή δυο μητερες. Η μια μητέρα και αλλα ατομα κλπ.
Δεν λες αλήθειες που θέλουν άντερα, απλά έχει φάει την προπαγάνδα της πυρηνικής οικογένειας ως τη μόνη σωστή. Η οποία είναι πατριαρχική κατασκευή για να είναι σίγουρος ο άντρας για τους απογόνους του. Μέσα σε αυτό το κατασκεύασμα έχουν βασανιστεί και βασανίζονται γυναίκες και παιδιά και όποια τολμήσει να ζήσει εκτός αυτής της κατασκευής τρώει κράξιμο από τυπάκια σαν κι εσένα.
Propaganda I’m not falling for:
Having kids.
Full stop.
Είμαι antinatalist νομίζω πλέον. Αρχίζω να πιστεύω σιγά σιγά , ότι δεν είναι πια ηθικά σωστό να δημιουργούμε νέους ανθρώπους σε αυτό τον κόσμο.
Παρακαλώ να μην βάζετε λόγια στο στόμα μου. Με διαβάζει και φίλος μου που δουλεύει στην lifo και σε λίγο θα με βγάλετε και ομοφοβική.
Jesus Christ! Το ξέρω πως δεν τα γράφω ωραία και αναλυτικά λόγω δυσλεξίας κ δέπυ αλλά λυπηθείτε με ρε ‘σείς. Ποια προπαγάνδα ; 😂 είμαι η αναρχία με πόδια
“θα ήθελες να μην έχεις πατέρα εσύ ; Να μην γνώριζες ποτέ πατέρα” δικά σου λόγια. Δεν ανέφερες τα αντιναταλιστικά σου επιχειρήματα, αλλά αυτό, της πυρηνικής οικογένειας.
Σεβαστό να μην θέλεις παιδιά και έχω πολλά επιχειρήματα γιατί να μην κάνει κάποια παιδιά, όπως δεν έκανα από επιλογή κι εγώ, αλλά δέχομαι και το αντίθετο, να θέλεις, γιατί δεν είμαι γκουρού ή μεσσίας που κατέχω τη μοναδική αλήθεια.
Πω πω, γκολ απ’τα αποδυτήρια….
Πώς καταλαβαίνετε εσείς οι γυναίκες με ποία έχετε να κάνετε… Δεν σας πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες οι άλλες γυναίκες.
Αυτό το μπορούν μόνο οι άνδρες.
Ομολογώ ότι το γραφειν έχει τα καλά του.
Επικεντρώνεται κάποιος στα γραφόμενα.
Τώρα εάν ήταν δια ζώσης δεν βάζω το χέρι μου στην φωτιά.
Η θα κοιτούσα το ” βυζι” της μιας η τα ” παθιαρικα χείλη της άλλης και πάει το νόημα…
Βρε Ρένα μου, γιατί πρέπει να διαβάζουμε τους λιγούρηδες εδώ μέσα
Σε πιάνει μια αηδία.
Εάν έχεις και παιδιά όπως έγραψες, μήπως να μαζευτείς λίγο; Εγώ θα ντρεπόμουν στην θέση τους, να είχα τέτοιο γονέα, που έρχεται σε ένα σοβαρό σάιτ να γράφει τέτοιες γελοιότητες. Κάτι τέτοια βλέπουμε και σκεφτόμαστε την μονογονεϊκότητα, δεν θέλουμε να διακινδυνεύσουμε να μας βγει ετσι ο πιθανός γονέας του παιδιού μας.
Μήπως να περιοριζόσασταν στο σχολιασμό στο ΠΘ;
Δεν είστε στο σωστό μέρος.
Ξέρεις πόσα άτομα μεγάλωσαν χωρίς πατέρα; πόσα παιδιά είναι χωρίς πατέρα; Απλά κατ’ όνομα υπάρχει. Δεν έχει ασχοληθεί ποτέ ή έχει εξαφανιστεί. Ακριβώς από πάνω μου μένει μία έφηβη χωρίς πατέρα. Τελευταία φορά που την είδε ήταν 4χρονών και την έπαιρνε μόνο και μόνο για να σπάει τα νεύρα της μητέρας της. Την επέστρεψε μελανιασμένη στο ξύλο και στο νοσοκομείο που την πήγε η μαμά κινήθηκαν αυτεπάγγελτα οι διαδικασίες, έφαγε 17 μήνες φυλακή και, ευτυχώς, δεν τις ξαναπλησίασε. Μια χαρά είναι το κορίτσι τώρα.
Καλύτερα χωρίς πατέρα.
Βρήκατε παράδειγμα για να ” αποδείξετε” τα λεγόμενα σας….
Δεν μας χρωστάει η ζωή,εμείς την διαμορφώνουμε.
Πως το ονειρεύεστε το παιδί με δότη σπέρματος,με κάζουαλ?
Έχετε την οικονομική δυνατότητα να αναλάβετε αυτήν την ευθύνη εξ ολόκληρου δίχως να βρεθείτε σε αδιέξοδο.
Και η ηλικία παίζει σημαντικό ρόλο καθώς γράφετε οτι δεν έχετε συγγενείς,το παιδάκι θα είναι εξασφαλισμένο τουλάχιστον μέχρι την ενηλικίωση του.
Μεγάλο βήμα για δυνατούς λύτες.
Εγω δεν θεωρω πως μια γυναίκα που θελει να κανει παιδι μόνη είναι πιο εγωίστρια απο μια που θέλει να κάνει με πατέρα. Απο της αρχής όμως. Γιατί απο κει πέρα εξαρτώνται όλα απο το πως και το γιατί και απο το αν έχει φροντίσει (όσο γίνεται) για το μέλλον αυτού του παιδιού και δεν εννοώ το οικονομικό. Στη θέση σου και με βάση αυτά που έχεις γράψει θα σκεφτόμουν τα εξής πριν προβώ σε κάτι τέτοιο. α) κατά πόσο αντιλαμβάνομαι τι σημαίνει ενα παιδί να μεγαλώνει με εναν γονιό, θεωρώ πως θέλει άλλο χειρισμό. β) τι εχω ηδη προβλέψει… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντως και εγώ κορίτσι θέλω. Έχουμε κανα μαγιολίκι; 😂
Χαχα σιγουρα θα υπαρχει και τετοιο, τωρα αν πιανει δεν ξέρω, μάλλον θα εχει 50% επιτυχία! Κοιτα, δεν βρισκω τιποτα κακο στο να υπαρχει προτίμηση φύλου, εμενα δεν με εκφραζει αυτο, καθως στη δικη μου (στενη ίσως) σκεψη, αν πω οτι προτιμώ κοριτσι με “αναγκάζει” να απογοητευτω αν ειναι αγορι τελικα, αλλα αυτο ειναι χαρακτηριστικο δικο μου που δεν ειμαι και σιγουρη οτι ειναι και σωστό. Ο λογος που αναφερα την προτιμηση σε συνδυασμο με την μητερα της ειναι οτι θα μπορουσε ισως η προτιμηση αυτη να κρυβει την επιθυμια να θεραπευσει το τραυμα της μεσω του μεγαλωματως που θα… Διαβάστε περισσότερα »
Μια γιαγιά σε ένα χωριό μου είχε πει ότι αν θέλω κορίτσι το πρώτο χυσι να πάει κουβα. Αχαχαχα να πετιουνται τα ανυπόμονα. Καλά αυτή η γιαγιά ήταν όλα τα λεφτά κι ας έκανε μάπα καφέ όλο κατακαθι. Η αλήθεια είναι ότι εγώ στο τέταρτο σεξ που μας τελείωσαν τα προφυλακτικά το έπιασα το κορίτσι με μια σταγόνα σπερμα . Τον ξεζουμησα.
Αχαχαχαχαχαχαχαχαχα το σημειώνω.
χαχαχα έγραψα μια απάντηση στο σχόλιο σου που βγήκε αλλού γι αλλού ….. Την ξαναγράφω εδώ, στην σωστή θέση…
Ναι, έτσι έλεγαν παλιά. Κι αυτό γιατί έλεγαν πως το κορίτσι θέλει “δυνατό” σπέρμα και όχι τα πρώτα – πρώτα.
Α, η συμβουλή της γιαγιάς ταιριάζει με τη θεωρία του παλιού βιολόγου Shettles, που έλεγε ότι τα σπερματοζωαρια αγοριών (Υ) είναι πιο γρήγοροι αλλά πιο ευαίσθητοι κολυμβητές, ενώ των κοριτσιών (Χ) είναι πιο αργοί αλλά ανθεκτικοί. Άρα, αν υποθέσουμε ότι το πρώτο σπερμα είναι το πιο δυνατό και “πάει κουβά”, το μετέπειτα πιο αδυνατισμένο ανοίγει δρόμο για των κοριτσιών να φτάσουν πρώτοι, αφού είναι πιο ανθεκτικοί και λιγότερο πιθανό να πεθάνουν στην πορεία. Αβάσιμη επιστημονικά θεωρία βέβαια, αλλά δεν ξέρω, την λατρεύω. Την είπα και στον γυναικολόγο μου που μου έκανε και τις δύο καισαρικές, δεν την ήξερε, και τη… Διαβάστε περισσότερα »
Και εμένα στο τραύμα πήγε κατ’ευθύαν το μυαλό μου διαβάζοντας την επιστολή