Γεια σας.
Σας γράφω τις σκέψεις μου γιατί νιώθω πολύ μόνη και δεν έχω που να τα πω. Είμαι 30 χρονών με πτυχίο χωρίς ιδιαίτερο αντίκρισμα στην αγορά εργασίας και ένα μεταπτυχιακό σε κάτι άλλο, που το έκανα από αγάπη για το αντικείμενο ξέροντας ότι δε θα με βοηθούσε να βρω δουλειά. Δουλεύω σε μια μιζερη εταιρεία σε άσχετο κλάδο, αδιάφορο αντικείμενο, με βασικό μισθό και χωρίς δυνατότητες ανέλιξης. Πάω και σε συνεντευξεις αλλά χωρίς αποτέλεσμα ως τώρα. Γενικά με ζοριζουν πολύ όλα αυτά με αποτέλεσμα να αρρωσταίνω συνέχεια με διάφορα ψυχοσωματικά και στη συνέχεια να τρέχω για εξετάσεις, φάρμακα και βιοψίες.
Ταυτόχρονα έχω μια ευτυχισμένη σχέση με τον σύντροφό μου, με τον οποίο παντρευτηκαμε πρόσφατα. Με στηρίζει πολύ σε όλα. Σε αντίθεση με μένα έχει μια καλοπληρωμενη δουλειά που αγαπαει. Κορίτσια ξέρω θα με κραξετε, αλλά εύχομαι να γινομουν stay-at-home σύζυγος. Μου αρέσουν οι δουλειές του σπιτιού, να μαγειρεύω φαγητά και γλυκά για τον σύντροφό και τους γονείς μου, να τους φροντίζω γενικά. Από οικονομικής άποψης, έχω την τύχη να μου ανήκει ένα διαμερισμα σε άλλη πόλη από το οποίο βγάζω σχεδόν 400 ευρώ τον μήνα. Ξέρω δεν είναι πολλά. Από άποψη χόμπι, ζωγραφίζω κάθε μέρα, οπότε δεν είναι ότι θα έμενα στο σπίτι χωρίς σκοπό με το ξεσκονοπανο στο χέρι.
Δεν έχω μιλήσει στον άντρα μου για αυτή μου την επιθυμία, ξέρω ότι θα δεχόταν οτιδήποτε για να με βλέπει χαρούμενη. Ξέρω επίσης ότι είναι μεγάλο ρίσκο για μια γυναίκα να μένει χωρίς δουλειά. Αλλά επίσης είμαι δυστυχισμένη στη ζωή μου εκτός σπιτιού και παλεύω να χτίσω μια ζωή από την οποία δε θα προσπαθώ να ξεφύγω περιμένοντας τις διακοπές (ή την αναρρωτική, έτσι που έγινα).
Πιστεύετε ότι είμαι μαλθακή και αφελής; Μήπως απλά να πιεσω τον εαυτό μου μέχρι να σκεφτώ κάποια επαγγελματική λύση; Απλά μη μου πείτε να ανοίξω κάτι δικό μου. Δε θέλω να γίνω επιχειρηματίας, ούτε να αγχώνομαι περισσότερο απ’οτι τώρα. Η ψυχολόγος μου λέει να συνεχίσω με τις συνεντεύξεις κι ότι αξίζει τον κόπο. Οι γονείς μου θα με κραξουν αν παραιτηθώ χωρίς εναλλακτική, γιατί είναι κι οι δυο άνθρωποι καριέρας που πέτυχαν σε όσα έκαναν. Οι φίλες μου δεν ταυτιζονται γιατί αν και δουλεύουν για μέτριους μισθούς, κάνουν δουλειές που κάπως τους αρεσουν.
Νιώθω ότι έχω πέσει σ’εναν βούρκο και δε ξέρω πως να βγω.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ρόυμπι
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μιας και είσαι 30 να σου δώσω μια προοπτική που έρχεται από το μέλλον. Έχω φίλες που τα παράτησαν για να γίνουν stay at home σύζυγοι. Και όταν ήμουν στην ηλικία σου τις ζήλευα, ένας σύζυγος που τους έδινε το χώρο και το χρήμα ώστε να μη χρειάζεται να τρέχουν σε δουλειές που τις παίδευαν. Στην πορεία του χρόνου, δύο πράγματα συμβαίνουν. Το πρώτο και σπανιότερο είναι να σου ταιριάζει όντως αυτή η κατάσταση, να είσαι ευχαριστημένη. Αυτό είναι πιθανότερο να συμβεί όταν υπάρχει οικονομική ευμάρεια ώστε να κάνεις τα κέφια σου χωρίς να σκέφτεσαι το κόστος. Η δεύτερη και… Διαβάστε περισσότερα »
Να προσθέσω σε όσα πολύ σωστά αναφέρετε ότι στην ηλικία μου-57- έχω την τελευταία διετία τρεις φίλες των οποίων οι τρυφεροί σύζυγοι, υποστηρικτικοί,γλυκουληδες και αγαπησιαρηδες,έφυγαν με τον ‘ πραγματικό έρωτα της ζωής τους,και τις άφησαν επί ξύλου κρεμασμένες με ανήλικα και βαριά δικαστήρια για δήθεν συνεπιμελεια.Οι δύο που είχαν επάγγελμα απλώς τα βγάζουν πέρα και πολεμάνε κάθε μήνα με ασφαλιστικά και αυτόφωρα.Η Τρίτη που άκουσε τις σειρήνες και αισθανόταν πολύ τυχερή που είναι σπίτι και δεν κουράζεται σε βαρετή δουλειά – δικά της λόγια – απλώς πεινάει και ζει με δανεικά.Ψαχνει σε τώρα δουλειά – στην ηλικία μας.Να εξ εθωσω… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς αυτό, έχω ξαδέλφη που την παράτησε με 6 παιδιά. Ευτυχώς, αυτή δουλεύει. Στο παρελθόν, όταν θα την παντρευόταν της ζήτησε να μείνει σπίτι και δεν δέχτηκε, και πολύ καλά έκανε. Η φίλη που έστειλε την επιστολή καλά κάνει να τα έχει αυτά υπόψη της διότι είναι πολύ μικρή και ο διάολος έχει πολλά ποδάρια.
Λυπάμαι για την εξαδέλφη.Πολλες αδελφές μας υποφέρουν, πρόκειται περί επιδημίας.Συγγνωμη για τις ασυναρτησίες στο παραπάνω σχόλιο,γράφτηκε στη δουλειά και πολύ πρόχειρα.
Νομίζω ότι υπάρχει μία αντίφαση στο κείμενο αυτό.
Από τη μία λες πως τα hobbies/εθελοντισμός κτλ δε σου δίνουν την αίσθηση ότι έχεις προσπαθήσει και έχεις επιτύχει κάτι (ενώ η δουλειά ναι),
Από την άλλη λες “Η βαρετή δουλειά είναι το τίμημα που πληρώνουν πάρα πολλοί άνθρωποι για την επιβίωση”.
Το ένα δεν αναιρεί το άλλο; Αν η δουλειά μας έδινε αυτή την αίσθηση πληρότητας, τότε γιατί να είναι τίμημα.
Προσωπική μου άποψη είναι πως μπορεί κάποιος να βρει χίλιες δύο δραστηριότητες που θα τον κάνουν να αισθάνεται ικανοποίηση και περηφάνια, χωρίς να του επιβάλλουν τα πρέπει της δουλειάς.
Ειναι πολύ ομορφο που εχεις ενα συντροφο στον οποιο μπορεις να βασιστεις. Ομως η οικογενεια που θα φτιαξετε, δεν ειναι μόνο γλυκα και ζουζουνισμα και αγαπες. Εχει ευθυνες. Τα παιδια, εχουν ευθυνες. Οταν ολο το οικονομικό κομματι πεφτει πανω στον εναν, το φορτιο ειναι πολύ βαρυ. Επίσης, δημιουργει σχέση εξάρτησης. Εσύ, θα εξαρτασαι απο το συζυγο, αφού τα 400€ δεν ειναι ποσό ικανό για επιβιωση Οταν και τα δύο μελη εργαζονται, δεν το κανουν για να μπορεί ο καθενας ανά πάσα στιγμη να σηκωσει μπαϊρακι. Το κανουν για να συνεισφέρουν στην ομάδα που χτίζουν. Και ο συζυγος, πρέπει να συνεισφέρει… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ωραίο σχόλιο. Μια τέτοια μοιρασιά είναι βαριά και αδικεί με διαφορετικούς τρόπους και τους δύο συζήγους.
Πολύ σωστά.Αλλα μια κοπέλα, ειδικά μια κοπέλα,πρέπει να μπορεί να σηκώσει μπαϊράκι.Γιατι υπάρχει και η περίπτωση ο γλυκούλης να είναι απλώς χειριστικος κακοποιητης και να αρχίσει να την δέρνει στην εγκυμοσύνη.Η νιότη έχει αλαζονεία – σόρρυ,κάποτε ήμουν κι εγώ νέα.Ολες όταν ζευγαρωσαμε θεωρούσαμε ότι βρήκαμε πρίγκηπα.Αν ξέραμε τότε όσα μαθαμε μετά απο χρονια δύσκολης συμβίωσης,πρβλ υγείας,παιδιών και εργασιακής και οικονομικής δυσχερειας! Τον σύντροφο θα τον κρίνετε μετά από τριάντα χρόνια, κι αυτός εσας. Οι μισες τουλάχιστον θα χωρίσετε.
Να προσέχετε!
Είστε οκ με το να ζητάτε χαρτζιλίκι για τα έξοδα σας; Ρουχα, παπουτσια, καλλυντικά, σερβιέτες;
Σε περίπτωση που για κάποιον λόγο χάσετε τον άντρα σας απο την ζωή σας, θα εχετε κάπου να μείνετε και κάτι να φάτε;
Επίσης εμένα ο άνθρωπος που σκέφτεται ότι “ο σύντροφός μου αμείβεται καλά άρα μπορεί να με στηρίξει να κάθομαι σπίτι” μου φαίνεται και λίγο κηφήνας
Κηφήνες είναι τα μέλη της οικογένειας που σηκώνουν όλο το βάρος της απλήρωτης και αδήλωτης εργασίας στο σπίτι και το μεγάλωμα των παιδιών; Συγχαρητήρια. Κανονικά μισθό έπρεπε να λαμβάνουν και από το κράτος και από τον σύντροφο που δουλεύει εκτός. Αν είναι δυνατόν. Καθώς όμως δεν λαμβάνουν, είναι κάτι που δεν πρέπει να παραβλεφθεί και για αυτό η εξωτερική εργασία είναι απαραίτητη για την οικονομική ανεξαρτησία.
Ειναι αλλο το κοντεξτ που το ειπε. Θα σου άρεσε να σου έλεγε ο σύντροφός σου μια μέρα οτι επειδη βγάζεις περισσότερα και δεν του αρεσει να δουλευει, να μένει στο σπίτι και να στηρίζεται απόλυτα πανω σου στο οικονομικό κομματι; Εγω θα έκοβα λάσπη. Τωρα αν ειχαν παιδι, θα το καταλάβαινα πολυ περισσότερο, αλλα και παλι. Σε γενικες γραμμες πιστεύω κι εγω πώς αν ασχολειται με το νοικοκυριο μονο ο ενας ειναι απληρωτη εργασια και θα επρεπε να υπαρχει μια θεσμοθετηση για τα οικονομικα δικαιωματα μεσα στο σπιτι. Ειδικα αν υπαρχει παιδι, ειναι δεκα φορες πιο ευκολο να δουλεύεις.… Διαβάστε περισσότερα »
Κάνεις μια δουλειά που δε σου αρέσει, δεν σε εξελίσσει και σου προκαλεί ψυχοσωματικά. Θα περίμενες να περνάς καλά; Πιστεύεις ότι όλες οι δουλειές είναι έτσι; Από την άλλη είσαι σίγουρη ότι δεν θα εχεις ψυχοσωματικά και κλεισμένη όλη μέρα στο σπίτι να φτιάχνεις γλυκά; Αν είχες ένα εισόδημα που βρέξει χιονίσει θα το είχες και θα σου έφτανε να συντηρηθείς, ναι θα μπορούσες να το δοκιμάσεις. Αλλά τώρα μου φαίνεται ότι δεν έχεις ιδέα για το ρίσκο. Εγώ δε θα σε έκραζα γιατί το θες αλλά γιατί δεν αναλογίζεσαι το ρίσκο του να χάσεις την οικονομική σου ανεξαρτησία και… Διαβάστε περισσότερα »
Πολλοί άνθρωποι όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες φαντασιώνονται την εύκολη λύση που θα τους σώσει από αυτή την κατάσταση. Έχεις φτιάξεί μία ιδεατή φαντασίωση στο μυαλό σου στο πώς θα ήταν ιδανικά η ζωή σου χωρίς να αναλογίζεσαι τις συνέπειες. Οι γυναίκες παλέψαμε πολύ για να μπορέσουμε να βγούμε στην αγορά εργασίες και να μπορούμε να ζήσουμε αυτόφωτα και ανεξάρτητα και υπήρχαν πάρα πολλοί λόγοι για αυτό. Όταν κλείνεσαι στο σπίτι για να φροντίσεις κάποιον άλλο δεν χάνεις μόνο την οικονομική σου ανεξαρτησία, χάνεις μέρος της ταυτότητά σου, χάνεις την πιθανότητα να αναπτύξεις όποιες άλλες δυνατότητες έχεις. Επίσης αυτό που δεν αναλογίζεσαι… Διαβάστε περισσότερα »
Καμιά φορά κλείνω τα μάτια μου και προσεύχομαι στους θεούς, το TikTok να είχε υλική μορφή για να μπορέσω να απολαύσω τον επιθανάτιό του ρόγχο καθώς το στραγκαλίζω με τα γυμνά μου χέρια
😂😂
Ενώ το Instagram, όλες με την τέλεια ζωή.
Βρες αν γίνεται μια δουλειά κοντά στο σπίτι σου,part time.
3-4 ώρες την ημέρα, αντέχεται και θα έχεις χρόνο να μένεις και στο σπίτι να δημιουργείς 🥰
Ετσι ήμουν κι εγώ πριν λίγα χρόνια… Μέτρια δουλειά αλλά με οκ μισθό,καλός και υποστηρικτικός σύζυγος. Λέω θα σταματήσω να γίνω stay at home mom! Να μη μου μεγαλώνουν νταντάδες τα παιδιά. Μετά απο λίγο καιρό παρουσιάστηκε σοβαρό θέμα υγείας του συζύγου. Γιατροί, εξετάσεις, νοσοκομεία…Αν είχα αφήσει τη δουλειά μου, δε ξέρω πως θα διαχειριζόμουν το επιπρόσθετο άγχος. Δε θα μέναμε στο δρόμο γιατί έιχαμε δικλείδες ασφαλείας, αλλά τότε κατάλαβα τη σιγουριά που δίνει ένα έξτρα εισόδημα. Είχα διαβάσει κάπου το εξής: “A man is not a plan”. Και δυστυχώς ισχύει.. Οσο καλός και υποστηρικτικός να είναι έχει πολλές αναποδιές… Διαβάστε περισσότερα »
Να φροντίσεις να έχεις δικό σου εισόδημα, και πλην του ενοικίου, γιατί αυτό από μέρα σε μέρα μπορεί να αλλάξει. Ακόμα και λίγα ή part time, είναι δικά σου. Μην κάνεις το λάθος να εξαρτηθείς οικονομικά από τον άντρα σου, θα εγκλωβιστείς, όσο κι αν τον αγαπάς κι αν σε αγαπάει και δεν υπάρχει πρόθεση εκμετάλλευσης ή χεριαγώγησης. Μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου σταθερά να του ζητάς λεφτά για να ψωνίσεις τα καλλυντικά ή τα ρούχα σου; ή για να βγεις για ένα ποτό με τις φίλες σου; Εγώ δεν μπορώ να το φανταστώ αυτό για καμια μας σήμερα.
Καθόλου κακο δεν είναι. Ο φεμινισμός μας έδωσε ακριβώς αυτή τη δύναμη, να μπορούμε να διαλέγουμε. Απλά το θέμα είναι πως όταν διαλέγουμε πρέπει να γίνεται με τις σωστές συνθήκες και κυρίως έχοντας απόλυτη κατανόηση του τι κάνουμε. Δηλαδή δεν είναι καθόλου άσχημο να ασχοληθείς με τα οικιακά , αν σε γεμίζει και σε ευχαριστεί, φτάνει να το αντέχετε οικονομικά ώστε και να μην στερηθείτε κάτι τώρα αλλά και να είστε ασφαλείς σε περίπτωση αναποδιας(είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό, εκεί κρύβεται η μισή επιτυχία του εγχειρήματος) , να είστε σύμφωνοι κι οι δυο (χωρίς πχ ο άντρας σου να θεωρεί… Διαβάστε περισσότερα »