Καλησπέρα
Συγχαρητήρια για τη στήλη. Χαίρομαι να βλέπω να βοηθάει κυρίως νέα παιδιά και ανθρώπους που περνάνε δύσκολα.
Σε μια δύσκολη φάση είμαι και εγώ τώρα. Πήραμε μαζί την απόφαση να επιστρέψουμε Ελλάδα με τον άντρα μου. Είμαστε και οι δύο στα 45. Έρχεται ο διορισμός μου μετά απο 1 χρόνο, δεν μπορώ να μην πάω, εκείνος πρέπει να μείνει πίσω περιπου για 1 χρονο για οικονομικούς λόγους. Ξέραμε το χρονοδιάγραμμα, μαζί πήραμε την απόφαση, ήταν σίγουρος ότι θα είναι έτοιμος αλλά δεν είναι.
Είμαι πληγωμένη και θυμωμένη. Συνέχεια τσακωνόμαστε γιατί του τα χώνω. Εκείνος φταίει γιατί δεν τα υπολόγισε σωστά. Θα γυρίσω Ελλάδα μετά από 20 χρόνια εξωτερικό. Θα έρθει να τακτοποιηθώ και μετά θα φύγει. Θα βλεπόμαστε 1 φορά το μήνα. Ξέραμε ότι αν πάρω τη δουλειά δεν θα μπορώ να κάνω πίσω αλλά είχαμε 1 χρόνο μπροστά. Έχουμε και οι δύο οικονομικές υποχρεώσεις στην Ελλάδα, αλλά πρέπει και να γυρίσουμε για τις οικογένειες μας.
Έχουμε γερά θεμέλια σχέσης, 11 χρόνια συνολικά μαζί και πολύ καλά σεξουαλικά. Φοβάμαι τι θα φέρει ο χρόνος και τι θα μας κάνει όλο αυτό που έχουμε ένταση από τώρα.
Ευχαριστώ που με διαβάσατε
ΑΠΟ ΤHΝ – Με τα λαμπάκια αναμμένα και τα μάτια θλιμμένα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Απ’ότι καταλαβαίνω εσύ δημιουργείς την ένταση, οπότε στο χέρι σου είναι να μην έχετε ένταση. Αλίμονο εάν κάθε φορά που κάτι δεν υπολογίσαμε σωστά, ή κάναμε κάποιο λάθος χειρισμό, ή πήραμε μια απόφαση που τελικά δε μας βγήκε, να έχουμε τους συντρόφους μας να ξεκινάνε συνέχεια τσακωμούς και εντάσεις. Την απογοήτευση σου την έδειξες, το συζητήσατε, το αποτέλεσμα δεν μπορεί να αλλάξει, προχωράμε παρακάτω. Ένας χρόνος είναι μόνο, θα περάσει χωρίς να το καταλάβετε. Ο μόνος λόγος που μπορεί μια σχέση με γερά θεμέλια όπως λες να κλονιστεί, είναι να το κρατήσεις μανιάτικο και να ξεκινάς τσακωμούς κάθε λίγο και… Διαβάστε περισσότερα »
Καταπληκτικό το υστερόγραφο. Σου φέρνω μυστρί και κουβά με λάσπη.
Αν συνέβαινε το ανάποδο θα μας έγραφες ότι δεν ήθελες να συμβεί, ότι θέλεις υποστήριξη και κατανόηση από τον άντρα σου και όχι να σου φωνάζει. Τώρα που είναι εκείνος στη θέση αυτή γιατί δεν το κάνεις?
‘Ενας χρόνος δεν είναι τίποτα, περνάει σαν το νερό. Ψυχραιμία. Μην τα τραγικοποιείτε τα πράγματα. Τι να πουν και άλλοι που ζούν χωριστά για χρόνια;
Καταλαβαίνω οτι βρίσκεσαι σε πανικό λόγω της μεγάλης αλλαγής και είναι απόλυτα λογικό. Όμως, οκ, φταίει που δεν τα υπολόγισε σωστά. Αυτό όμως είναι κάτι που μπορεί να συμβεί. Δεν χάθηκε και ο κόσμος, ένας χρόνος θα είναι μόνο, που θα βλέπεστε και κάθε μήνα. Εαν η σχέση των 11 χρόνων σας ταρακουνήθει τόσο απο αυτό (που και αυτό υπάρχει ως ενδεχόμενο) δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Οι σχέσεις είναι δυναμικές που διαμορφώνονται όσο διαμορφώνονται και οι συνθήκες της ζωής μας. Θα πρότεινα να μην βαρένεις και άλλο αυτή την αλλαγή. Αποδέξου τα πράγματα ως έχουν και κάνε απο τη… Διαβάστε περισσότερα »
Πραγματικά, δεν χάθηκε και ο κόσμος. Εξάλλου λες ότι έχετε γερά θεμέλια σχέσης. Δεν είναι στο χέρι μας η ζωή, πάντα θα συμβαίνει κάτι που δεν υπολογίσαμε. Δες και την άλλη οπτική.
Η απόσταση μπορεί να σας κάνει να ερωτευτείτε ξανά, όπως στις αρχές. Δηλαδή να επαναφέρει την δυναμική της φλόγας ακόμα πιο έντονα. Μπορείς να τον ανάβεις με μηνύματα από μακριά, να κάνετε διάφορα ερωτικά σενάρια κι ένα σωρό άλλα.
Όχι μόνο θα ανυπομονείτε να βρεθείτε, αλλά δε θα ξεκολλάτε κιόλας.
Δεν καταλαβαίνω γιατί τοσος θυμός αλλά ίσως δεν μας τα λες όλα. Αποφασίσατε να επιστρέψετε Ελλάδα, εσύ αποδέχτηκες έναν διορισμό ενω ήξερες ότι δεν θα μπορείς να κάνεις πίσω κι αυτός πρέπει να μείνει κι άλλο χρόνο για να τακτοποιήσει εκκρεμότητες. Έπεσε έξω, τι να κάνουμε τώρα. Συμβαίνουν αυτά. Μήπως φοβάσαι ότι το χρησιμοποιεί σαν δικαιολογία και χαίρεται που θα ειστε χώρια; Μόνο έτσι μπορώ να δικαιολογήσω τον θυμό σου.
Πραγματικά δεν υπάρχει λόγος να τρελαίνεσαι. 1 χρόνος είναι πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Είναι λογικό η αλλαγή να σου προκαλεί μεγάλη ένταση αλλά δες το λίγο αλλιώς. Θα σου πρότεινα μάλιστα να μη τρελαθείτε στα πηγαινέλα γιατί αυτό δε θα βοηθήσει και εσένα στην προσαρμογή σου και θα καταλήξετε να ζείτε μισές ζωές. Τις σχέσεις μας τις κουβαλάμε πρώτα πρώτα μέσα μας, γι αυτό και μπορούμε να ζήσουμε κ μακριά τους χωρίς να μας λείπουν. Άσε που, ξέρεις τι ωραία θα περνάς που θα χεις τις άπλες σου στο σπίτι; κοίτα να το ευχαριστηθείς και καλή αρχή!
Συμφωνω με αλλα σχολια και εχω να ρωτησω: με το χερι στην καρδια, πιστευεις μηπως πως πισω απο αυτη την αναποδια υπαρχει κατι αλλο; Πχ οτι το εκανες επιτηδες εκεινος ‘να μην ειναι ετοιμοσ’ ωστε να μεινει λίγο μονος του; (Το οποιο παλι κατι δειχνει αν ειναι ετσι) ή κατι αλλο ας πουμε;
Εγω διαβαζοντας σε παντως κατι τετοιο αισθανομαι, πως εχει πατηθει καποιο δικο σου κουμπι με ολο αυτο και βγαινει ανασφαλειΑ
Η επιστροφή μετά από 20 χρόνια είναι ένα πραγματικό αντίστροφο πολιτισμικό σοκ. Ο κάθε άνθρωπος το βιώνει διαφορετικά και οφείλουμε να σεβαστούμε τους ρυθμούς του, πάντα μέσα σε ένα πλαίσιο λογικής. Η ένταση που ζείτε τώρα θεωρώ πως είναι συνηθισμένη, τα συναισθήματα ανάμικτα, η κούραση από το ξεσκαρτάρισμα και πακετάρισμα μιας ολόκληρης ζωής με προορισμό ένα σπίτι που δεν είναι ακριβώς το σπίτι που άφησες στα 25. Αγχωτική περίοδος. Ένας χρόνος απόσταση σε μια σχέση 11 χρόνων δεν θα έπρεπε να σε τρομάζει εκτός αν το ένστικτο σου λέει κάτι άλλο. Αν φοβάσαι ότι εν τέλει αυτός θα προτιμήσει να… Διαβάστε περισσότερα »
Μηιως θες να μας πεις και ποιο είναι το ‘εκει’ για εμάς τους ξενιτεμένους?
Κοίτα, παντού είναι δύσκολη η ζωή της μαμάς. Αλλά!!!! Α αναφέρεσαι στη μητρότητα μιλώ για χώρες της κεντρικής Ευρώπης: Αυστρία,Γερμανία,Ελβετία ,Βέλγιο και Ολλανδία. Σε άλλες χώρες δεν έζησα ως μαμά οπόταν δεν έχω γνώμη. Εκεί οι περισσοτεροι γονείς δεν είχαμε βοήθεια από οικογένεια αλλά είχαμε ποιότητα χρόνου. Πέραν όλων των δυσκολιών της γονεϊκότητας, παίζει μεγάλο ρόλο σε ποιό κρατίδιο/καντόν ή πόλη μένεις. Ειδικά όσον αφορά τα έξοδα του σχολείου και της μεταφοράς των παιδιών. Στην πόλη μας πληρώναμε στο ημικρατικό σχολείο λιγότερα από όσα πλήρωναν οι φίλοι μας μόνο για το φαγητό και την απογευματινή φύλαξη στο δημόσιο. Σε κάποιες… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπάρχει τόσο δράμα που θα είστε ένα χρόνο χωριστά ενώ η σχέση έχει γερά θεμέλια όπως λες.
Μήπως το πρόβλημα είναι ότι θα χάσεις την βολή σου και δεν έχεις μάθει να επιβιώνεις μόνη σου; Αν ναι αυτό είναι δικό σου θέμα που χρήζει δουλειάς.