Είναι ο γιατρός που μερικές φορές ξέρει περισσότερα για εμάς απ’ ό,τι η μαμά μας. Είναι μια σχέση που μπορεί να έχει ζεστασιά και υποστήριξη, αλλά πολύ συχνά καταλήγει από άβολη μέχρι προσβλητική. Μια ζωή ακούμε να κρατάμε τα πόδια μας κλειστά, και ξαφνικά πρέπει να νιώσουμε άνετες εκεί, διάπλατα, με έναν φακό ανάμεσα στα πόδια μας, για να ακούσουμε άλλη μια φορά «πότε θα κάνεις παιδί; περνάνε τα χρόνια».
Γράψτε μας την πιο αξιοσημείωτη εμπειρία σας στον γυναικολόγο. Μπορεί να είναι καλή, κακή, αστεία ή εξοργιστική. Χρειάζεται να ακουστούν αυτές οι ιστορίες για να καταλάβουν όλες οι γυναίκες ότι αν δεν τους αρέσει ο/η γιατρός τους, δεν χρειάζεται να τον/την υπομένουν. Κάπου υπάρχει ένας γυναικολόγος που δεν θα τις δει ως αναπαραγωγικές μηχανές, αλλά ως ανθρώπους με τερτίπια, προτιμήσεις, και με δικαίωμα στο να μην θέλουν να κάνουν παιδί τώρα, μετά, ή οποτεδήποτε.
Στείλτε μας την ιστορία σου στο ampa@lifo.gr
_______________
Η ιστορία της Έφης με τα δικά της λόγια
Ήταν αρχές Μαΐου του 2021 όταν έχοντας πια 9 μέρες καθυστέρηση έκανα επιτέλους ένα μεσημέρι Κυριακής το αγωνιώδες τεστ. Θετικό. Και άλλο ένα επίσης θετικό. Η εγκυμοσύνη τελείως απρόβλεπτη και η αλήθεια είναι ότι και γω και ο φίλος μου (νυν αρραβωνιαστικός) δεν το σχεδιάζαμε και πέσαμε από τα σύννεφα.
Την επόμενη μέρα επισκέφτηκα τον Κώστα Κ. Τον γυναικολόγο μου και γυναικολόγο της μητέρας μου καθώς αυτός ήταν που ουσιαστικά με έφερε στη ζωή πριν 28 χρόνια. Όπως πάντα προσηνής και πράος μου επιβεβαίωσε την εγκυμοσύνη 5,5 εβδομάδων. Κατά τη συνήθεια του τόσο πριν την εξέταση του υπέρηχου όσο και μετά την.. Ανακάλυψη μου μίλησε. Ήταν ανθρώπινος, επεξηγηματικός με ρώτησε 100 φορές πώς αισθάνομαι γιατί είδε ότι είχα πέσει από τα σύννεφα. Ένιωσα ασφαλής και ήρεμη. Θελήσαμε να το κρατήσουμε.
Έμμελε όμως να μείνει μέσα στη κοιλίτσα μου μόνο για ακόμα 6 μέρες. Το επόμενη Σάββατο από αυτό του τεστ ξύπνησα να πάω σούπερ μάρκετ. Όταν γύρισα έχοντας λίγες παραπάνω σακούλες στα χέρια μου είδα καφέ στο εσώρουχο μου. Αμέσως έντρομη τον πήρα τηλέφωνο. Μου έδωσε προγεστερόνη και μου είπε να μην τρομάζω καθότι συμβαίνει σε περίπτωση έλλειψης και γενικώς συμβαίνει το πρώτο τρίμηνο χωρίς να σημαίνει κάτι κακό οπωσδήποτε. Σταμάτησε για λίγο μα το βράδυ άρχισε πια να γίνεται κόκκινο. Το βράδυ αυτό ήταν το χειρότερο της ζωής μου καθότι άρχισαν αφόρητοι πόνοι. Τον πήρα στις 3 το ξημέρωμα και με ενημέρωσε ότι πρόκειται για απειλούμενη αποβολή. Μου είπε να τον πάρω το πρωί να τον ενημερώσω για τη ροή. Κοιμήθηκα ζήτημα μια ώρα και ξύπνησα ξέροντας ότι το μικρό βατομουράκι (ήταν σε σχήμα βατόμουρο για αυτό το βάφτισα έτσι) δεν υπήρχε πια.
Το ένιωσα ότι έφυγε. Πήγα στο Μητέρα αφού τον πήρα τηλέφωνο και το βεβαιώσαμε. Όταν με βρήκε έξω εμένα και τον Γιώργο τα κλάματα μου ήταν γοερά. Κατηγόρησα τον εαυτό μου επειδή κουβάλησα τα ψώνια του σούπερ μάρκετ και επειδή όταν ακόμα δεν ήξερα για το μωρό κάπνιζα. Με μειλίχια φωνή και έχοντας με αγκαλιά για να μην κλαίω μου είπε ότι αυτό πολύ συχνά το κάνει η φύση, ότι μια στις 4 γυναίκες αποβάλλουν και ότι οι σακούλες δεν έχουν σχέση γιατί και οι γιαγιάδες στα χωράφια παλιά τσάπιζαν αλλά γεννούσαν. Μου είπε να νιώσω ήρεμη γιατί έχω γονιμότητα και ότι την επόμενη φορά που θα είναι σχεδιασμένο ενδεχομένως θα κάνουμε εξετάσεις πολλές και θα πάνε όλα καλά. Με αγκάλιασε πάλι και ένιωσα τόσο καλά πάρα τη στεναχώρια μου.
Όσο έκλαιγα γύρισε και είπε στο αγόρι μου “Οι γυναίκες κουβαλάνε τεράστιο φορτίο. Εγώ και εσύ δεν μπορούμε να νιώσουμε αυτό που νιώθει τώρα η Έφη. Στάσου δίπλα της και στήριξε την”. Την επόμενη μέρα έκανα την απόξεση. Πάλι υποστηρικτικός μου έλεγε αστεία όσο περίμενα με τη μπλε ρόμπα να μπω στο χειρουργείο. Τις επόμενες μέρες με έπαιρνε τηλέφωνο και με ρώταγε πως αισθάνομαι και αν είμαι καλά. Πρόσφατα πήγα για τεστ ΠΑΠ και πάλι με ρώτησε για τη ψυχολογία μου και μου επανέλαβε να μην κατηγορώ τον εαυτό μου. Κώστα σε ευχαριστώ για όλα ήσουν και θα είσαι στήριγμα, ένας πραγματικός επιστήμονας μα και άνθρωπος μαζί και μακάρι να φέρουμε μαζί το επόμενο βατομουράκι στο κόσμο.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Έφη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
