Καλησπέρα στην όμορφη παρέα του lifo!
Είμαι η Μαρία, είμαι παντρεμένη 1 χρόνο, και είμαι μανούλα ενός μπέμπη 7 μηνών. Με τον άντρα μου τα πάμε καλά, υπάρχει κατανόηση και αγάπη ο ένας για τον άλλον, και μπορώ να πω πως έχουμε χτίσει μια όμορφη οικογένεια!
Όλα καλά μέχρι που, άρχισα δουλειά πριν 1 μήνα περίπου, γιατί γενικά είμαι πολύ δραστήριος χαρακτήρας, και δεν μπορώ να κάθομαι. Ξεκίνησα δουλειά, σε μια ασφαλιστική εταιρία και είναι πολύ καλή ευκαιρία. Όταν πήγα πρώτη μέρα συνάντησα κάποιον, που δεν έπρεπε να συναντήσω.
Τον πρώην μου, ο οποίος είναι και υπεύθυνος μου. Ήμασταν μαζί 2 χρόνια πριν κάνω σχέση με τον άντρα μου, και μάλιστα είχαμε σχέση 3 χρόνια. Προφανώς για τον πρώην μου είχα μιλήσει στον άντρα μου στις αρχές. Λόγω που ήταν πολύ καλή ευκαιρία για την επαγγελματική καριέρα μου, έκλεισα την δουλειά, γιατί άλλωστε τα προσωπικά με τα επαγγελματικά δεν έχουν καμία σχέση.
Γεμάτη άγχος για το τι συμπεριφορά θα αντικρίσω, το είπα στου άντρα μου το ίδιο βράδυ, και εκείνος με προωθεί να φύγω από την δουλειά. Ωστόσο, να σημειώσω πως και ο πρώην μου είναι παντρεμένος και μάλιστα περιμένει παιδί, προφανώς το εξήγησα του άντρα μου και εκείνος ήταν κάθετος. Καταλαβαίνω πως είναι λίγο βαρύ για εκείνον όλο αυτό, και λογικό να έχει άγχος, αλλά όλα αυτά τα χρόνια που ήμαστε μαζί του έχω αποδείξει πως είμαι φουλ έμπιστο άτομο.
Τον τελευταίο μήνα, δεν τα πάμε ιδιαίτερα καλά, υπάρχει αυτή η ψυχρότητα απέναντι σε μένα, και δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο. Καταλαβαίνω ότι πιθανών να ζηλεύει, αλλά εγώ για δουλειά πήγα εκεί όχι για να γνωρίσω νέο σύντροφο και πόσο μάλλον τον πρώην μου. Έχω κάτσει άπειρες φορές και του έχω πει πόσο καλή ευκαιρία είναι για μένα, και πόσο θα μετρήσει η συγκεκριμένη εταιρία για την εξέλιξη της καριέρας μου, και πως προφανώς και τα επαγγελματικά με τα προσωπικά δεν παίζουν ρόλο.
Εκείνος συνεχίζει ακάθεκτος να μου λέει, πως κάποια στιγμή θα έρθει στην εταιρία εκεί που δεν θα το περιμένω να δει αν παίζεται τίποτα, και πως θα γκρινιάζει μέχρι να φύγω.
Γενικά, εκλαμβάνω μια απόλυτη πίεση, και το θεωρώ άδικο. Ώριμοι άνθρωποι ήμαστε και θεωρω πως όλο αυτό είναι άκρως ανώριμο. Τον καταλάβαινα αλλά μέχρι ένα σημείο. Όταν έχουμε έναν άνθρωπο δίπλα μου που δεν μας έχει δώσει δικαιώματα, καλό είναι να τον εμπιστευόμαστε και να ήμαστε δίπλα του στο νέο του ξεκίνημα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαριώ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το απόλυτο plot twist θα ήταν να φύγεις ώστε να μην ζηλεύει ο σύζυγος τον πρώην, να βρεις άλλη δουλειά και να σου έρθει ο κεραυνοβόλος έρωτας εκεί στη νέα δουλειά.
Κι επειδή τίποτα δεν αποκλείεται σε αυτή τη ζωή, δώστο σαν ενδεχόμενο στον άντρα σου και δες αντιδράσεις.
Ε, μα!
Μαριώ, πες του, απο το άγνωστο (σε σενα) κινδυνεύει, αν κινδυνεύει. Το παλιό το δοκιμάσαμε, το χορτάσαμε, το απομυθοποιησαμε. Το τυχόν νέο μπισκοτακι θα είναι το λαχταριστό.
Πάντως, “κατανόηση (??!!) και αγάπη” μαζί με “πίεση και γκρίνια”, δεν συμβιβαζονται. Ο σύζυγος είναι παλαιάς κοπής και κτητικός.
Θα το βρίσκεις συχνά μπροστά σου.
Έτσι να του πει, να της γκρινιάζει μετά σε ότι δουλειά και να πάει… Που του το πει δεν του το πει δηλαδή, πολύ φοβάμαι ότι αυτό θα γίνεται.
Αν τελικά η γράφουσα ενδώσει στις πιέσεις του ανασφαλή συζύγου και παραιτηθεί, θα πρέπει να κάνει μια εξαντλητική λίστα όλων των πρώην της και των πρώην φλερτ της (ακόμα και της Α’ Γυμνασίου), να μάθει τι απέγιναν επαγγελματικά όλοι αυτοί, και να στραφεί στους λιγοστούς κλάδους της οικονομίας που θα έχουν απομείνει, έτσι ώστε να έχει το κεφάλι της σίγουρο ότι δεν θα ξαναβρεθεί μπροστά της ένας πρώην.
Αν μένει Αθήνα, πιθανότατα η γεωργία να αποτελεί έναν εξαιρετικά ενδεδειγμένο κλάδο για την καριέρα της.
A bit of irony, vary well placed😉😊😉
Δηλαδή αν οι ρόλοι ήταν αντεστραμμένοι και ο άντρας σου πήγαινε να εργαστεί με πρώην του εσύ θα ήσουν άνετη; Οι περισσότεροι άνθρωποι δε θα χαίρονταν ο/η σύντροφός τους να έχει καθημερινή συναναστροφή με πρώην. Επίσης, γράφεις ότι “γεμάτη άγχος για τη συμπεριφορά που θα αντίκριζες του μίλησες για τον πρώην”…Κάτι μου λέει ότι ο τρόπος που το ξεφούρνισες στον άνδρα σου δεν ήταν ιδιαίτερα καθησυχαστικός… Επέλεξες να βάλεις τον εαυτό σου σε μια κατάσταση που φθείρει τη σχέση σου με τον άνδρα σου. Ελπίζω να μη σε διαβάσουμε σε μερικούς μήνες ή χρόνια να γράφεις “δεν έβρισκα κατανόηση από… Διαβάστε περισσότερα »
Επίσης δεν μας αναφέρει το πως χώρισαν, ποιος χώρισε ποιον…
Ήταν γεμάτη άγχος γιατί ήξερε πόσο ανασφαλής είναι. Ας μην υπονοούμε ότι φταίει η κοπέλα που δεν του το σέρβιρε με τον ιδανικό τρόπο στη σωστή στιγμή. Επίσης συνήθως οι εταιρείες δεν στήνονται ουρά να κάνουν προσφορές σε μια νέα μητέρα να πεις ότι επέλεξε επίτηδες τη συγκεκριμένη δουλειά που θα την φέρει κοντά στον πρώην και θα σαμποτάρει το γάμο, στην Ελλάδα του 2024 ζουν όχι σε σίριαλ.
Όμως δεν μας λέει αν και κατά πόσο ο πρώην συνετέλεσε στην πρόσληψη της.
Μου φαίνεται μεγάλη σύμπτωση πάντως
Ναι, αυτό. Δηλαδή, προσωπικά, θα έβαζα πρώτα τη σχέση μου με τον άντρα μου και θα έλεγα ξέρεις κάτι, θα βρω άλλη δουλειά, είναι εκεί ο πρώην κι εφόσον δεν θα μ΄ άρεσε να είσαι εσύ με πρώην, δεν θα είμαι κι εγώ και προχωράμε τη ζωή μας. Με άλλη δουλειά ή άλλο πόστο. Συν ότι νομίζω πως τα ο πρώην περιμένει παιδί κλπ είναι για να καλύψει την δική της ανασφάλεια μην υποκύψει.
Παιδιά το θέμα δεν είναι να δείξει κατανόηση στην ανασφάλεια του συζύγου. Τίθεται ζήτημα αυτοδιάθεσης εδώ. Ο σύζυγος την πιέζει να αφήσει τη δουλειά που ενδεχομένως είναι πολύ καλή, επειδή ΑΥΤΟΣ ζηλεύει. Βάζει δηλαδή τον εαυτό του πάνω από τη δική της ανάγκη για εργασία. Πως λέτε τόσο εύκολα οκ ας βρει αλλού δουλειά; Ξέρουμε τι κόπο έκανε να βρει τη συγκεκριμένη; Αν ήθελε θα έλεγε από μόνη της ΟΚ πάω αλλού. Εδώ όμως δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα. Ο σύζυγος θέλει να της επιβληθεί. Μόνο που οι υποχωρήσεις αυτού του τύπου ή αυτές οι πράξεις αγάπης όπως θέλετε πείτε το… Διαβάστε περισσότερα »
Πρόβλημα με τους πρώην έχουν οι άνθρωποι που έχουν ανασφάλειες, αυτοί που θέλουν να έχουν τον έλεγχο των άλλων γιατί τους θεωρούν κτήμα τους. Δεν υπάρχει καλή ζήλια βρε παιδιά , πως να το κάνουμε δηλαδή.
Το αναφέρω επειδή μας διαβάζει κόσμος.
Έλα όμως που δεν είναι όλοι Σουηδοί. Ανεξάρτητα με το αν είναι καλή ή κακή η ζήλια, πολύς κόσμος δε θα αισθανόταν καλά να δουλεύει ο/η σύζυγός με πρώην υπο τέτοια συνθήκη. Επίσης, ναι, πρόβλημα με τους πρώην έχουν αυτοί που έχουν ανασφάλειες, αλλά όχι αναγκαστικά διότι θεωρούν τον άλλο κτήμα τους ντε και καλά. Υπάρχουν και αυτοί που φοβούνται την εγκατάλειψη, αυτοί που έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, αυτοί που τους τριγκάρει ο/η σύζυγος γιατί είναι drama queen και τη βρίσκει να δημιουργεί σαπουνόπερες κλπ. Στον τρόπο που περιγράφει την όλη κατάσταση η γραφούσα εγώ προσωπικά διακρίνω μια ροπή προς το… Διαβάστε περισσότερα »
Το αν το γνώριζε ή όχι από πριν δεν είναι ξεκάθαρο κατά τη γνώμη μου. Γιατί ναι μεν στην αρχή λέει ότι είδε τον πρώην την πρώτη μέρα στη δουλειά αλλά παρακάτω γράφει “Λόγω που ήταν πολύ καλή ευκαιρία για την επαγγελματική καριέρα μου, έκλεισα τη δουλειά, γιατί άλλωστε τα προσωπικά με τα επαγγελματικά δεν έχουν καμία σχέση” το οποίο υποδηλώνει ότι το ήξερε πριν κλείσει τη δουλειά. Γι’ αυτό έγραψα επίσης ότι ικασίες κάνουμε όλοι. Εσύ βλέπεις επίδοξους κτηματίες, εγώ διαβλέπω κάποια που έβαλε το σύζυγο στην πρίζα με λάθος χειρισμούς. Καθένας μας έχει το δικαίωμα της γνώμης του… Διαβάστε περισσότερα »
Το πότε ακριβώς έμαθε για τον πρώην και το αν όντως υπήρξε χρόνος ή όχι που θα μπορούσαν να το έχουν συζητήσει πριν υπογράψει, δεν είναι σαφές από την περιγραφή της. Κακώς αντίστοιχα και αυτή που διάλεξε σύζυγο με ανασφάλειες και επέλεξε να κάνει και παιδί μαζί του. Και αν η γιαγιά μου είχε ρόδες θα ήταν πατίνι. Δεν τον γνώρισε χθες. Ήξερε (ή θα έπρεπε να ήξερε) τι καπνό φουμάρει. Κάθε άνθρωπος έχει τα κολλήματα και τις αδυναμίες του. Το να του πετάξει ατάκες τύπου “είσαι προβλήματικός”, “κάνεις σα μωρό παιδί” και άλλα ωραία που γράφηκαν εδώ μέσα δεν… Διαβάστε περισσότερα »
❤️
Η απαξιωτική στάση είναι λάθος και από τις δύο μεριές. Η γραφούσα μπορεί να αναγνωρίσει μια χαρά την απαξιωτική του στάση όμως το πώς μπορεί να συνεισέφερε στη δημιουργία του πρόβλήματος το σπρώχνει κάτω από το χαλί κατά τη γνώμη μου. Όπως έγραψες τι θεωρείς ε-σ-ύ, έτσι έγραψα τι θεωρώ κ-α-ι ε-γ-ώ. Τον αντίλογο. Και όσον αφορά όλες εσάς τις υπεράνω, εφόσον κάνετε την αρχή να σχολιάζετε τις αντίθετες γνώμες με υφάκι μπλαζέ, τι να κάνουμε, είναι αναπόφευκτο να υπάρχουν και αντίποινα.
Όχι, πράγματι δεν είπες κάτι προσβλητικό προς εμένα. Στην πραγματικότητα μου φαίνεσαι εντάξει άτομο. Σε αλλουνού ατόμου συμπεριφορά αναφερόμουν και μια χαρά το κατάλαβε…Δυστυχώς δεν πλήττουν μόνο οι άλλοι, ενίοτε πλήττω και εγώ… Σαν τη Σωσώ στα Εγκλήματα ένα πράγμα 🙂
Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω. Ας κοιτάξει ο καθένας εδω μέσα πρώτα τις δικές του ψυχικές αδυναμίες πριν κρίνει τόσο εύκολα την ψυχική υγεία ενός αγνώστου με βάση αποσπασματικές διηγήσεις μόνο της μια πλευράς.
Προφανώς και παρεξήγησες αυτό που έγραψα. Συμβαίνει με τον γραπτό λόγο.
Δεν έκρινα κανέναν, ωστόσο όμως καλό είναι διαβάζουμε τι γράφουμε. Το να προσπαθούμε να παρουσιάσουμε τη ζήλια ως κάτι φυσιολογικό είναι πρόβλημα, γιατί όπως είπα και παραπάνω δεν υπάρχει καλή ζήλια.
Για να μη δημιουργηθεί θέμα όμως και θιχτεί κάποιος το έσβησα.
Δυστυχώς, βλέπεις, όμως, πώς σκέφτεται η πλειονότητα. “Τι θα έλεγες αν δουλευε ο σύζυγος κοντά στην πρωην? / οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα χαίρονται αν ο νυν καλός/ή τους είχε καθημερινή επαφή με τ@ν πρωην” κλπ Τι στο διαολο, εξωτικά πουλιά είμαστε όσοι θεωρούμε ότι οι πρώην είναι πρώην, οι νυν είναι μαζί μας με ελεύθερη βούληση και (κυρίως) αν ο άλλος θέλει να “απατήσει ” θα το κάνει ο,τι μα ο,τι και να σκεφτείς/απαγορέψεις/γκρινιαξεις /προσέξεις/περιορίσεις/αποκλεισεις/κάνεις μάγια, βουντού κλπ. Το μόνο λογικό, σωτήριο για την πνευματική σου ηρεμία και την αξιοπρέπεια σου είναι να θεωρείς το ετερο ήμισυ αξιο εμπιστοσύνης,… Διαβάστε περισσότερα »
Τώρα το κατάλαβες ότι η συντριπτική πλοιοψηφία των ανθρώπων έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση; Ειδικά οι γυναίκες γαλουχούνται από μικρές να είναι σεμνές και ταπινές. Η αυτοπεποίθηση στην γυναίκα είναι θανάσιμο αμάρτημα διδάσκει η πατριαρχεία.
Είμαστε ναι!
Ειναι κι οι δυο σε αλλη σχέση, χωρισαν πριν πολλα χρονια, δε θα επρεπε να υπάρχει προβλημα απο κανεναν, ουτε κι αν οι ρολοι ηταν ανεστραμμενοι. Νομιζω πως η κοπελα ηξερε την ανασφαλεια του άντρα της γι αυτο αγχωθηκε. Πρόσωπικα μιυ φαίνεται τελειως παραλογο να απορρθοτω επαγγελματικες ευκαιριες και γενικα να κανονιζω τη ζωη μου αναλογα με το που βρίσκονται οι πρωην.
Για κάποιον λόγο οι πρώην είναι πρώην. Και όταν έχουν μείνει ανοιχτοί λογαριασμοί με πρώην δεν χρειάζεται η συνάντηση για να διαλυθεί ένας γάμος. Είναι ήδη χτισμένος σε σαθρές βάσεις και αργά η γρήγορα θα διαλυθεί ούτως ή άλλως.
Μπράβο ρε Λέαινα, πόσο αβίαστα και ωραία μπορείς να δομήσεις τις σκέψεις σου γραπτώς. Απολαμβάνω να διαβάζω τα σχόλια σου! Αυτό το Σουηδοί είμαστε και εμένα εδώ μου κάθεται. Μία χαρά είναι οι Σουηδοί και όχι δεν είμαστε. Έλληνες είμαστε που έχουμε αποβάλλει (ή και δεν είχαμε ποτέ) αγκυλώσεις που δεν εξυπηρετούν κανέναν.
Άντε να πω και εγώ τη σύνθεση της οικογένειάς μου, που ούτε στη Σουηδία δεν συνάντησα παρόμοια. Εγώ έχω ένα κοριτσάκι 5 χρονών. Ενώ λατρεύω τα παιδιά δεν ήθελα να κάνω για διάφορους λόγους που δε θα αναλύσω τώρα. Πριν 6 χρόνια, και αφού ένιωθα ότι έχω κάνει τα πάντα, άρχισα να φλερτάρω και με την ιδέα της μητρότητας. Ένιωθα ότι έχω να δώσω και να πάρω πολλά. Παράλληλα ένας πολύ καλός (Έλληνας) φίλος γκέι, μου έλεγε τα ίδια. Πόσο θα ήθελε και εκείνος να κάνει παιδί κλπ. Ζούσαμε μαζί στο εξωτερικό εκείνη την περίοδο, αλλά επειδή εγώ είχα ήδη… Διαβάστε περισσότερα »
Εξαιρετικής ποιότητας άνθρωπος ο φίλος σου. Πως είναι δυνατόν να μην έχεις αυτόν τον άνθρωπο στη ζωή σου; Για μένα είναι αδιανόητο να ξεγράφω άτομα που εκτιμώ βαθύτατα από τη ζωή μου μόνο και μόνο επειδή κάποτε είχαμε σεξουαλικές σχέσεις. Ίσα ίσα που λόγω του ότι είχαμε σεξουαλικές σχέσεις δεν υπάρχει και κανένας τρελός νταλκάς να το δοκιμάσουμε. Πιο πιθανό είναι κάποια στιγμή να με τσιγκλίσει ερωτικά ένας φίλος ή φίλη που δεν έχω δοκιμάσει στο σεξ, παρά καποι@ που έχω. Δε μου έχει συμβεί αλλά το βρίσκω πιο πιθανό να συμβεί. Και σε αυτό που λες στο τέλος περί… Διαβάστε περισσότερα »
Άει γεια σου ρε Lioness!!!
” αν το έκανε ο άλλος δε θα σε πείραζε”== “είμαι με το μέρος του άλλου, και εγώ στην θέση του το ίδιο θα λειτουργούσα”. Στην προκειμένη έχουν κανονικοποιήσει τόσο την χαμηλή αυτοεκτίμηση που αισθάνονται και δεν χωράει ο νους τους ότι δεν είναι ούτε ο κανόνας, αλλά κυρίως ούτε και υγειές. Πως όμως να αλλάξουν έτσι εύκολα πεποιθήσεις βαθυά ριζομένες παιδιώθεν; Αν δεν έχεις δει ποτέ σου το υγειές πως θα καταλάβεις το προβληματικό;
Δε διαφωνώ καθόλου. Ωστόσο, όταν προσπαθείς να χτίσεις κάτι, το να χοροπηδάς συγχρόνως πάνω του για να δεις μέχρι πού αντέχει δε φαντάζει και πολύ παραγωγικό.
Το είπες και μόνη σου. Χοροπηδητό όσο χτιζόταν. Δε διαφωνώ. Το “χοροπηδητό όσο χτιζόταν” όμως στα δικά μου τα βιβλία ήταν πριν κάνουν παιδί. Τώρα η υγιής λύση κατά τη γνώμη μου είναι να το δουλέψουν μαζί. Για να μπορεί να τον βοηθήσει όμως θα πρέπει να μπορεί να αναγνωρίσει και την πλευρά του. Η απαξίωση του δεν πρόκειται να βοηθήσει σε κάτι. Ας πάνε σε ένα σύμβουλο γάμου για να αναγνωρίσουν την προβληματική δυναμική που έχτισαν και χτίζουν μαζί αντί να χοροπηδάνε και να βασίζονται στη γνώμη ξένων από το ιντερνετ με βάση αποσπασματικές περιγραφές μόνο της μιας πλευράς.
Δεν τίθεται θέμα αν θα ήταν άνετη ή όχι σε περιπτωση που οι ρολοι ήταν αντεστραμμενοι. Εδώ ο άντρας – κυρίαρχος της λέει να αφήσει τη δουλειά της σα να είναι το πιο φυσικό πράγμα του κόσμου. Γιατί να αφήσει αυτη τη δουλειά της και να μην έρθει αυτός στα συγκαλά του; Άλλο η ζήλια άλλο το αίσθημα ιδιοκτησίας πάνω στη σύντροφο. Η αποφαση για το που θα εργαστεί θα έπρεπε να είναι δική της. Ο σύζυγος δεν είναι κηδεμόνας να της υποδεικνύει πώς να φερθεί, με τί κριτήρια να επιλέξει εργασία.
Προσωπικά δε βρίσκω χρήσιμη την εφαρμογή του αντιληπτικού περιγράμματος περι πατριαρχικής καταπίεσης στα τυφλά σε διαφωνίες όπου η άλλη πλευρά δεν είναι διαθέσιμη να δώσει εξηγήσεις.
Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα επιβεβαιώνει αυτή την ανάγνωση. Συνήθως άντρες σκέφτονται και λειτουργούν κτητικα και έχουν αξιώσεις από τις συντρόφους τους σε σχέση με το πώς θα φερθουν, ποιους θα συναντησουν, που και αν θα δουλέψουν. Το να μη θέλει η άλλη πλευρά να δώσει εξηγήσεις, αν ισχύει κάτι τέτοιο, δεν αναιρεί την κτητικοτητα στο αίτημα του συζύγου.
Μαριώ μου, καλώς εντοπίζεις ότι το πρόβλημα είναι στην εμπιστοσύνη και στην προκειμένη περίπτωση στην έλλειψη αυτής. Κάτι, που από όσο καταλαβαίνω έχει να κάνει με τον ίδιο. Μόνος του ζηλεύει, δηλαδή, εσύ δεν έχεις δώσει κάποιο δικαίωμα από όσο λες. Ε λοιπόν, μήπως μόνος του πρέπει και να το λύσει; Δηλαδή, θεωρεί ότι τον τιμάει να πιστεύει, ότι η γυναίκα που ο ίδιος διάλεξε να παντρευτεί και να γίνει μητέρα του παιδιού του με το που δει έναν πρώην πέφτει τ’ ανάσκελα με ανοιχτά τα πόδια; Και δεν είναι απλώς το ότι ζηλεύει (στο οποίο έδειξες αρχικά κατανόση, από… Διαβάστε περισσότερα »
Τα είπες καλύτερα από εμένα. Standing ovation 👍👍🙏🙏🙏
Να είσαι καλά!!🙂
Περίεργα μας τα λες Μαράκι…
Δηλ συνέντευξη με τον προϊστάμενο σου δεν έκανες;
Κ αν δεν έκανες δεν σου ειπαν που θα αναφέρεσαι;
Επίσης τι πάει να πει είδα κάποιον που δεν έπρεπε;
Λείπουν πληροφορίες για την σχέση που είχες …μόνο για την «απαίτηση» του πρωην μας λες
Πραγματικά, δεν αναφέρθηκε το όνομά του κάπου; Να πει ώπα εδώ κάτι δε πάει καλά;
Δεν γίνεται αυτό…ειδικά σε μεγάλες ασφαλιστικές εταιρίες
Με τον προϊστάμενο σου κανεις την συνέντευξη…
Εννοώ του συζύγου ,δεν μπορώ πλέον να κάνω επεξεργασία
Δεν είναι περίεργο. Σε όσες εταιρείες δούλεψα, ποτέ δεν έκανα συνέντευξη με τους προϊσταμένους μου, αλλά με το ειδικό τμήμα HR. Τους προϊσταμένους τους γνώρισα μετά την πρόσληψη. Αλλά ακόμα και να το ήξερε, και τι με αυτό; Δεν βρίσκεις εύκολα καλή δουλειά, ειδικά αν είσαι μητέρα με μωρό. Πολλές δεν έχουν την πολυτέλεια να απορρίπτουν μια εργασία μόνο και μόνο επειδή είδαν ένα φάντασμα του παρελθόντος.
Δεν το άκουσα ποτε αυτό..
Θα αποφασίσει δηλ το hr αν κάνω φιτ και όχι ο μάνατζερ μου ;;!;!
Ναι, στις μεγάλες εταιρείες που δούλευα σε Ελλάδα και εξωτερικό έτσι γινόταν. Το HR έκανε την πρόσληψη, και ύστερα γνωριζόμασταν με τους προϊσταμένους, οι οποίοι ήταν και πολλοί, ανάλογα το ποστο. Δεν μας λέει ότι ο πρώην είναι ο big boss, ένας προϊστάμενος από τους τόσους είναι, άρα υπάλληλος και αυτός. Δεν θα του δώσει λογαριασμό η εταιρεία για το ποιόν θα προσλάβει.
Ναι ε;
Και εγώ για πολυεθνικές μιλάω
Πρώτα κάνω συνέντευξη με το τμήμα,προϊστάμενο/μάνατζερ και μετά η τελική είναι με το hr για το τυπικό
Μάλλον έχει να κάνει με ρόλο;τομέα;
Τεσπα,πάντα ομωσ ψαχνω να μάθω από αγορά σε ποιον θα αναφέρομαι
Δυστυχώς ναι, στον κλάδο το δικό μου πχ έχει τύχει να κάνω ξεχωριστά συνεντεύξεις με hr, τεχνική συνέντευξη κλπ και τον μάνατζερ/supervisor να μην τον γνωρίζω εξαρχής. Στη δουλειά που ειμαι τώρα έχω συνάδελφο πρώην φίλη με την οποία είχαμε τσακωθεί πριν 17 χρονια και δε λέμε ουτε γειά, ευτυχώς είμαστε σε διαφορετικά τμήματα, δεν ξέρω αν θα προκαλούσε προβλήματα αν έπρεπε να συνεργαστούμε. Οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε την πολυτέλεια να επιλέγουμε που θα πάμε για δουλειά μην τυχουμε πάνω σε κάποιον που δεν τα πάμε καλά. Αν συμβεί αυτό κάνουμε τη δουλειά μας έχοντας όσο το δυνατόν… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, υπάρχει κι αυτό απ’ότι φαίνεται, αλλά σε μένα δεν έχει τύχει ποτέ, κι ας ήταν μεγάλες και πασίγνωστες οι εταιρείες. Όπου πήγαινα το HR έπαιζε κυρίαρχο ρόλο στις συνεντεύξεις και στην πρόσληψη. Μπορεί κάποιοι ανώτεροι να ήταν ενήμεροι βέβαια, αλλά οι προϊστάμενοι που ήταν πιο κάτω σε ιεραρχία από τα ανώτερα στελέχη, αλλά πιο πάνω από εμάς, δεν ήταν. Γι’αυτό λέω ότι δεν ξέρουμε τι πόστο ακριβώς έχει αυτός ο πρώην, το ότι είναι ανώτερος της δεν σημαίνει ότι είναι από τους πιο πάνω γενικά.
Στον τομέα τον δικό μου πάντα μου έπαιρνε συνέντευξη και ο προϊστάμενος μου. Στον τομέα του ο σύντροφός μου σπάνια παίρνει συνέντευξη ο ίδιος ως προϊστάμενος.
Φίλη όχι δεν τα λέει περίεργα. Δεν είναι υποχρεωτικό να έγινε η συνέντευξη με τον πρώην ή να αναφέρθηκε το όνομα του. Αλλά και να συνέβη το ένα ή το άλλο, τί ακριβώς της προσαπτουμε;
Άσχετο με το θέμα, τι νερόβραστες εισαγωγές είναι αυτές ρε παιδί μου όλη την ώρα, αυτά βλέπει ο κόσμος και ακούει γάμο και αλλάζει πεζοδρόμιο. Υπάρχει κατανόηση, αγάπη, έχουμε χτίσει μια όμορφη οικογένεια και μετά μας πήρε ο ύπνος. Στο θέμα μας τώρα, έχει τα δίκια του ο σύζυγος κυρίως ότι η επαγγελματική σου εξέλιξη θα καθορίζεται απ’ τα τερτίπια του πρώην σου. Παρ όλα αυτά, το χειρίζεται τελείως λάθος. Χρειάζεται μαθήματα παιχτικότητας, να μάθει να παίζει το ένα δύο, το ένα τρία, να έχει αυτοματισμούς κλπ, αυτή τη στιγμή είναι ακόμα σε τοπικό επίπεδο. Αυτά.
Δε θα ήταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας να αποδειχθεί τέτοιος παπάρας ο πρώην. Δε μπορούμε όμως να αποκλείσουμε και ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας το να είναι ένας νορμάλ κύριος, ο οποίος γνωρίζοντας τη γράφουσα, να τη θεωρεί ένα καλό asset για την εταιρία και να τη βοηθήσει να εξελιχθεί εκεί μέσα χωρίς ανταλλάγματα. Επίσης πουθενά στην επιστολή της η γράφουσα δεν το αναφέρει αυτό που λέτε ως προβληματισμό του συζύγου της. Αυτό που προβληματίζει τον σύζυγό είναι να μην τους πιάσει να παίρνονται στην τουαλέτα, όταν αποφασίσει να κάνει αιφνιδιαστική έφοδο στο γραφείο της (wtaf!) Επίσης, έστω και ασυναίσθητα, θεωρείτε τη… Διαβάστε περισσότερα »
Ελάχιστοι, γι αυτό κι εγώ πιστεύω ότι η γράφουσα πήγε μιλημένη και στο τέλος ξεφούρνισε το μυστικό στο σύζυγο.
Ε, ας ήταν τότε αυτή η ένσταση του συζύγου, να της έλεγε “καλά για τόσο ζηλιάρη και ανασφαλή με έχεις” να της πούμε καλά σου είπε. Τώρα με αυτά που λέει μάλλον καλά έκανε που τον έφερε προ τετελεσμένου, κάτι ήξερε.
αυτό που γράφετε μαρτυρά το δικό σας χαρακτήρα και τον τρόπο που θα συμπεριφερόσασταν εσείς κι όχι εκείνη…
Εσύ πρέπει να έχεις κάτι προσωπικό μαζί μου αλλά δεν πειράζει. Θες μια αγκαλιά;
Οπότε επιβεβαιώνεις για μια εις έτι φορά τον τρόπο που σκέφτεσαι. Ούτε τα προσχήματα δηλαδή.
Α, γειά σου!😁
Δεκαπέντε χρόνια δε βρίσκεις δουλειά ούτε ως πλανόδιος πωλητής πασατέμπο, ήρθε η γράφουσα με βρέφος να εργαστεί σε ασφαλιστική εταιρεία χωρίς να ξέρει καν σε ποιον θα αναφέρεται. Για δες. Βρε γράφουσα δεν πας και για ψάρεμα τώρα που γυρίζει ;
Την πιθανότητα η γραφούσα να είναι ικανή στην δουλειά της και να την πήρανε για αυτό, το αποκλείουμε έτσι;
Ποια ικανότητα ντε, σο λέει δεν θα την έπαιρναν με βρέφος που να χτυπιοταν χάμω.
Χαχα! Και το δικό μου μυαλό εκεί πήγε …
Συμφωνώ απόλυτα με όσα γράφεις και θέλω να προσθέσω κι άλλη μια παράμετρο: η στάση του συζύγου της δείχνει ότι δεν την υπολογίζει ως εργαζόμενη. Εάν είχε πραγματικά συνειδητοποιήσει ότι η γυναίκα με την οποία αποφάσισε να κάνει παιδί επιθυμεί να εξελίξει την καριέρα της, δεν θα τα σκεφτόταν καν αυτά τα πράγματα. Άμα η κοπέλα (ή ο πρώην της κοπέλας) ήθελαν επανασύνδεση, θα τα έβρισκαν μέσω σοσιαλ. Δεν θα χρειαζόταν να “μιληθούν”οι εταιρείες. Επίσης αν αντιλαμβανόταν ο καλός της ότι την ενδιαφέρει η καριέρα της, θα σκεφτόταν το αυτονόητο, ότι ως σωστή επαγγελματίας δεν θα αρχίσει τα γκομενισματα στο… Διαβάστε περισσότερα »
Χαχαχχαχα ποια επαγγελματική της εξέλιξη τον νοιάζει;!;!;;
Σαν ώριμος -που λέει κ το Μαράκι πως είναι-απειλεί με μπούκα στην εταιρία και νον στοπ γκρίνια μέχρι να φύγει
Αυτά.
Σχωράτε με, θα πάρω το μέρος του άντρα της. Βρε γράφουσα, εσύ θα ήσουν οκ να δουλεύει με την πρώην του καθημερινά; Προσωπικά, δεν θα ήμουν και όχι λόγω εμπιστοσύνης αλλά, θα μου φαινόταν άβολο. Δες αν μπορείς να πας σε άλλο τμήμα. Δεν σου λέω να φύγεις εντελώς αλλά εξετάστε τις εναλλακτικές σας.
Εγώ θα σπαζομουν όχι για τον πρώην αλλά γιατί θα το μάθαινα ΑΦΟΥ υπέγραφε..
Αντε πάλι. Βρε παιδιά δεν είναι το θέμα αν θα ήταν οκ η ίδια ή όχι. Το θέμα είναι ότι της υπαγορεύει τί να κάνει. Και την απειλεί ότι αν δεν συμμορφωθεί θα της κάνει το βίο αβιωτο. Τι είναι αυτα;
Μια πολύ καλή λύση θα ήταν να μιλήσεις στον πρώην σου και να βγείτε όλοι μαζί για δείπνο, φαντάζομαι και η γυναίκα του θα έχει τις ανησυχίες της, με αυτόν τον τρόπο όλοι θα ηρεμήσουν. Είναι το γνωστό σουηδικό μοντέλο.
Plot twist, παντρεύονται τα παιδιά τους και γίνονται συμπέθεροι…
Ηρέμησε “παπακαλιατη” 😅
Αυτη ακριβως ηταν και η δικη μου πρωτη σκεψη.
Με μια πρώην του αντρα μου (δεν ειχαν κατι σοβαρο αλλα εκεινος ηταν για μια 5ετια ερωτευμένος μαζι της οταν ηταν 20) είμαστε πια φίλες.
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τέτοια εμμονή με τους πρώην.
Από την στιγμή που έχεις επιλέξει να είσαι μαζί του δεν καταλαβαίνω γιατί τέτοιο ζόρι να παραιτηθείς. Σε αυτό μόνο εσύ θα δώσεις απάντηση.
“Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τέτοια εμμονή με τους πρώην.”
Εμένα, μου φαίνεται αυτονόητη η εξήγηση αυτής της επιμονής: απλούστατα, καραμπινάτη ανασφάλεια.
Ή αυτό, ή σκέφτεται τι θα έκανε εκείνος εάν κάποια στιγμή συνεργαζόταν με πρώην του.
Και γω το ίδο σκέφτηκα. Όταν ακούω για ζήλιες για πρώην η πρώτη μου σκέψη είναι αυτή, ότι το άτομο που ζηλεύει κάνει καθρεφτάκι την δική του αντίδραση σε αντίστοιχη περίπτωση.
Δεν μου αρέσει που σου λέει ότι θα έρθει να δει αν παίζει κάτι.
Κατά τα άλλα ούτε εγώ θα ήμουν άνετη να δουλεύει ο άντρας μου με πρώην του όσο κι αν τον εμπιστεύομαι και ξέρω ούτε σε εκείνον θα αρεσε. Στους περισσότερους ανθρώπους πιστεύω δε θα άρεσε