Δε σας τρομάζει το ξεκαθάρισμα των σχέσεων με την πάροδο του χρόνου;
Προσωπικά, από τους αμέτρητους φίλους και παρέες που είχα στα μεταπτυχιακά χρόνια, έπεσα ξαφνικά και άρχισα να αραιώνω όταν πολλοί παντρεύτηκαν, κάναν παιδιά κλπ., μετά ήρθαν διάφορα, μειώθηκαν κι άλλο, στα 50 ήταν πλέον βιώσιμα ελάχιστοι.
Αναρωτιέμαι: αν συνεχίσει το πράγμα έτσι, σε μερικά χρόνια θα έχουν μείνει δυο τρεις. Σύντροφο θα έχω; Εγγυήσεις δεν υπάρχουν. Τι γίνεται τότε;
Ειδικά αν δεν έχεις εγγόνια να τα βάλεις ως άλλοθι για την απουσία ζωής σου;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Fylloroousa
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είμαι 52. Έχω παιδιά αλλά είναι μεγάλα και ανεξαρτητα. Δεν εχω ακόμα εγγόνια και δεν βιαζομαι να αποκτήσω. Έχω συζυγο αλλά….ας μην μπουμε σε λεπτομέρειες. Κάνω μεταπτυχιακό στη Δημιουργικη γραφή, κάνω εκπαίδευση για να μπορώ να κάνω advocate σε χρόνιους ασθενείς, είμαι εθελοντής στο σύλλογο με ασθενείς με την πάθηση που έχω, και σε τοπικό και σε διεθνές επίπεδο, διδάσκω κάθε χειμώνα οριγκάμι στο πολιτιστικό κέντρο της περιοχής μου, διαχειρίζομαι μια μικρή ανταλλακτική βιβλιοθήκη κοντά στο σπίτι μου. Είμαι ερασιτέχνης ηθοποιός (Φέτος θα γραφω διπλωματική και δεν θα παίξω) Γράφω ένα βιβλίο. Μεσα σε όλα αυτά έχω κάποιους φίλους και… Διαβάστε περισσότερα »
Το φαντάστηκα με το που άρχισα να διαβάζω το κείμενο σου ότι είσαι καλλιτέχνης. Μόνο εσείς , τρέχετε όλη την ημέρα και κάνετε ό,τι καλλιτεχνικό βρεθεί! Σας θαυμάζω πραγματικά.
Πόσοι όμως από αυτούς που έχεις γνωρίσει είναι φίλοι σου; (η απάντηση σου , ίσως είναι βοηθητική για την Fyllorousa)
Ολοι. Η φιλία για εμενα δεν ειναι απαραίτητο να περιλαμβάνει αναμνησεις από το δημοτικο και μεθυσια με κλαματα για γκόμενους. Για εμένα φίλος ειναι αυτός που θα στηρίξει σε μια δεδομενη στιγμη και θα χαρει με τη χαρά σου και που κάποια στιγμή στο μέλλον θα σε σκεφτει και θα χαμογελάσει. Επίσης για εμενα η φιλία δεν είναι απαραιτητο να κρατάει μια ζωή. Είναι κάτι που εξελίσσεται και αλλάζει και διευρύνεται και στενευει ανάλογα με την εποχή. Οπότε ναι αυτή την εποχή οιφίλοι μου είναι διαφορετικοί από ότι είκοσι χρόνια πριν. και δέκα χρόνια πριν. Η φιλίες είναι ζωντανά πράγματα… Διαβάστε περισσότερα »
Εγγυήσεις δεν υπάρχουν ούτε για αύριο και στα 50 μας αν εχουμε 2,3 φίλους είναι ευλογία.
Ακριβώς, έχω φθάσει στο συμπέρασμα ( ξέρω ακούγεται απαισιόδοξα) ότι μοναδικός μου φίλος πραγματικά είναι ( ας ελπίσουμε για πάντα) η σύζυγος. Σαν αιγόκερως δεν κάνω εύκολα φίλους ( παρέα κάνω με πολλούς και είμαι ανοιχτός άνθρωπος) όταν κάνω δεν τους αφήνω εύκολα. Εχω όμως την απαίτηση να είμαστε 1000% ειλικρινείς / γνήσιοι.
Εάν αυτό χαθεί, βραστα Χαράλαμπε.
Εάν άνθρωπος έχει έναν πραγματικό φίλο πρέπει να είναι ευτυχισμένος, εάν έχει δύο είναι πλούσιος. Μιλάω για πραγματικά γνήσια φιλία όχι ” κολλητούς/ τες.
Τι ανασφάλεια ρε πουστη μου Δλδ αν είσαι δίπλα στον μπαμπη θα νιώθεις γαλήνη; Ή άλλη λέει ήταν ξενοδοχείο και περίμενε ο δικός της να κοιμηθεί αυτή, για να βγει με γκόμενο από grindr. Πως στο διάλο ακόμα βασιΖετε την ψυχική σας κατάσταση σε άντρες; Με ξεπερνά. Και μένα με χαλάει το ότι παντρεύονται και κάνουν παιδιά και εξαφανίζονται σιγά σιγά αλλά δεν προλαβαίνουν ούτε να κλ.. δεν το παίρνω προσωπικά, ξέρω τι γίνεται. Αν νιώθεις μοναξιά όταν είσαι μόνη, είσαι σε κακή παρέα. Αυτό θα σου έλεγε ο Σαρτρ και το πιστεύω. Πχ και όταν ήμασταν όλες ελεύθερες τους… Διαβάστε περισσότερα »
Εντάξει, whatheduck ηρέμησε λίγο!
Σου φαίνεται τόσο ανασφάλεια το πανανθρώπινο (συν)αίσθημα και ανάγκη της συντροφικότητας, του ανήκειν, της οικογένειας, της φιλίας;;
Το κείμενο της Fylloroousa δεν γράφει πουθενά πως “βασίζει τη ψυχική της κατάσταση σε αντρες”.
Συγγνώμη που δεν γίναμε ρομπότ ή τσακάλια στα βουνά να μπορούμε και μόνοι μας 🙂
Πάντως έχω πετύχει συμβατική οικογένεια τσακάλια 2 γονείς-2 μωρά στην καραντίνα 😂
Νομίζω ότι αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος όσων δεν παντρευτήκαμε. Ωστόσο, το happilly ever after δεν είναι οριστικό, αν σκεφτείς πόσοι γάμοι καταλήγουν σε διαζύγιο και πόσοι γονείς καταλήγουν παρατημένοι και μόνοι.
Μου κάνει εντύπωση πάντως πώς στα 50 μπορεί να σκέφτεσαι ακόμα τόσο πολύ σαν έφηβη: “πόσοι φίλοι θα μου μείνουν, θα έχω σύντροφο, τι θα γίνει αν μείνω με 2-3;”.
Νομίζω ότι όσο μεγαλώνουμε θα έπρεπε να μας απασχολεί περισσότερο τι σχέσεις θέλουμε να έχουμε και πώς τις καλλιεργούμε, όχι να μετράμε πόσοι θα έχουν απομείνει
Για τους περισσότερους, σε αυτές τις ηλικίες, δύο, τρεις είναι και πολλοί.
Σε εσάς κοντράρει με τους αμέτρητους που είχατε.
Φαντάζομαι η προσαρμογή θα έρθει σιγά σιγά.
Παρέες πάντα μπορείτε να κάνετε και να ανοιχτείτε κοινωνικά σε διάφορους κύκλους.
Η ζωή υπάρχει γύρω σας, ακόμα κι όταν εσείς θεωρείτε ότι είναι απούσα.
Σας εύχομαι να συναντηθείτε με ένα συνοδοιπόρο σύντροφο.
Δεν είναι απαραίτητο. Η μαμά μου στα 60 της άνοιξε τον κύκλο της. Ενά γυμναστήριο πήγε και ήταν αρκετό.
Και η μαμα ενος φίλου, παλί γύρω στα 60, “άνθισε” κοινωνικά με το που εχασε τον άντρα της. Χρειάζεται κίνητρο (αλίμονο δεν λέω να πεθαίνουν οι άντρες) και διάθεση.
Η ίδια η ζωή ένα ξεκαθάρισμα δεν είναι έτσι κι αλλιώς; Η τέχνη της αφαίρεσης. Αν είσαι φουλ κοινωνική εκ φύσεως, καταλαβαίνω ότι 2-3 φίλοι σου κακοφαίνεται ως αριθμός. Ωστόσο, συγκρίνεις την κοινωνική σου ζωή στα φοιτητικά σου χρόνια με το τώρα… μου κάνει λίγο εντύπωση. Τους ήθελες όοολους αυτούς; Ξεκαθαρίσματα δεν έγιναν και από την πλευρά σου; Με όλους πια ταίριαζες; Ίσως να ξανασκεφτόσουν τα κριτήριά σου. Αν πάλι, η ψιλή κουβέντα με όλους σε καλύπτει πλήρως, πάω πάσο. Επίσης, αναφέρεις “Εγγυήσεις δεν υπάρχουν. Τι γίνεται τότε”; Θα έλεγα να εστιάσεις και εκεί. Στο να αποδεχτείς ότι δεν υπάρχουν.… Διαβάστε περισσότερα »
Ίσως να αλλάξεις την οπτική σου και να κάνεις φίλους σε άλλες ηλικίες. Σήμερα με τέτοια ποσοστά διαζυγίων και singles,δεν είναι τα πράγματα όπως παλιά που ο εργένης/εργένισσα ήταν στην απ’έξω. Και ακόμα και αυτό δεν γινόταν πάντα,πχ αν άνηκες σε κάποιο καλλιτεχνικό κύκλο ήταν η κανονικότητα. Νομίζω ότι το μεγαλύτερο θέμα σήμερα είναι η έλλειψη χρόνου επειδή δουλεύουμε οι περισσότεροι πολύ παραπάνω.
Καταρχάς πολύ λίγες έχουν εγγόνια στα 50 (μόνο όσες παντρεύτηκαν στα 20 -25 και έκανε το ίδιο και το παιδί τους). Αλλά καταλαβαίνω απόλυτα τι λες και δεν έχει καμία σχέση αυτό που λες με hobbies, ενδιαφέροντα, γνωστούς ή συντρόφους. Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που είναι πολύ κοινωνικοί και έχουν ανάγκη από φίλους και την διάδραση μ’ αυτούς για να περάσουν την ημέρα τους. Όχι γιατί δεν τα βρίσκουν με τον εαυτό τους (συμφωνώ με τον Σαρτρ, την ρήση του οποίου γράφει πιο πάνω η whattheduck) αλλά γιατί αυτή είναι η προσωπικότητα τους. Είναι λογικό όταν τελειώνουμε τις σπουδές και μπαίνουμε… Διαβάστε περισσότερα »