Καλημέρα Ρένα και αμποπαρέα!
Ευχαριστούμε που υπάρχετε! Οι απαντήσεις και τα σχόλια σας με έχουν βοηθήσει πολύ και φαντάζομαι όχι μόνο εμένα…
Ο λόγος που σας στέλνω είναι οτι συνειδητοποίησα στα 42 μου οτι στα επαγγελματικά είμαι people pleaser. Το υποψιαζόμουν όμως έλεγα στον εαυτό μου οτι απλά είμαι καλό κορίτσι…
Μου το έλεγε και ο σύζυγος μου και προσπαθούσε να με βοηθήσει στο να βάζω όρια αλλά του έλεγα οτι θέλω να είμαι σωστή με τους συναδέλφους μου. Όμως μετά απο 15(ναι…15!!!) χρόνια στη δουλειά έμαθα οτι κάποιοι συναδελφοί μου που τους έχω βοηθήσει πολύ (αν και δεν ήταν μέσα στο job description μου) και τους δικαιολογούσα γιατί οι καημένοι τραβάνε ζόρια, μου έσκαβαν τον λάκο και έστρεφαν κάποιους εναντίον μου.
Το αποκορύφωμα και το turning point για εμένα είναι όταν αυτοί οι συνάδελφοι ζήτησαν να κάνω κάτι πέρα απο τις αρμοδιότητές μου, το οποίο θα με εξίσωνε σε επαγγελματικό επίπεδο με τα 20χρονα που τώρα ξεκινάνε. Δεν υποτιμώ τα 20χρονα,ήμουν κι εγώ στη θέση τους, αλλά εχω φάει πολλά σκατά(sorry για τα γαλλικά) και εχω δουλέψει πολύ αυτά τα χρόνια για να κάνω την ίδια δουλειά με τα παιδιά που μόλις ξεκινάνε. Θα ήταν πισωγύρισμα και ήμουν διατεθημένη να κάνω χαμό.
Τρέμοντας και με τη καρδιά μου έτοιμη να σπάσει ειπα…οχι!
Και τότε ήρθε η επιφοίτηση. Τόσο καιρό έλεγα ναι και για αυτό ήρθαν σε εμένα. Και όταν τους είπα οχι, σοκαρίστηκαν! Με απείλησαν οτι θα το πούν στους ανώτερους. Πείτε το, τους είπα. Το είπαν και οι ανώτεροι μου είπαν οτι τους στεναχώρεσα και δεν το περίμεναν αυτό απο εμένα. Σήκωσα τους ώμους αδιάφορα… Δεν έχει ανοίξει μύτη μέχρι στιγμής. Δε ξέρω τι θα γίνει αλλά θα έχει πλάκα όταν θα προσπαθήσουν να με αντικαταστήσουν. Θα τα καταφέρουν γιατί ουδείς αναντικατάστατος αλλά μια αγωνία θα τη περάσουν. Εγώ τα κουμάντα μου τα έχω κάνει. Εχω τη ψυχολογική και την οικονομική (αν χρειαστεί) υποστήριξη του συζύγου μου. Αναγνωρίζω οτι στην εποχή μας αυτό είναι ενα προνόμιο και για αυτο νιώθω ευγνωμοσύνη.
Ομως τώρα που καταλαβα το μοτίβο με το οποίο λειτουργούσα, το να κρατάω τις ισορροπίες, το να «διαβάζω» τις καταστάσεις για να αποφεύγω τη σύγκρουση έχει νόημα να το ψάξω? Τι να είχε συμβεί σε μικρή ηλικία και να έγινα έτσι? Δεν έχω περάσει κάποιο τραυματικό συμβάν. Η παιδική μου ηλικία ήταν πολύ φλατ… Η εφηβεία τίποτα το ασυνήθιστο…
Τι μας ωθεί να γίνουμε people pleasers? Είναι trauma response όπως έχω ακούσει σε διάφορα βιντεάκια ιντερνετικών ψυχολόγων? Και πως μας γυρνάει ξαφνικά και βαζουμε όρια εκεί που δεν υπήρχαν?
p.s. ο κύριος λόγος στο να ξεκινήσω να βάζω όρια είναι σίγουρα η στήριξη του άντρα μου, είμαι βέβαιη όμως οτι κάπως βοηθήσατε κι εσείς. Δε ξέρω πως αλλά νομίζω οτι σιγά σιγά έπαιρνα δύναμη και από εσάς. Σας ευχαριστώ πολύ!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Oχι πλέον ταπεινό χαμομηλάκι
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Νομίζω people pleaser γίνονται οι άνθρωποι που μεγαλωσαν με την ιδέα ότι η αγάπη είναι βραβείο καλής συμπεριφορας. Όταν δηλαδή οι γονείς τους του λέγανε ότι αν δεν συμμορφωθούν δεν θα τους αγαπήσουν κλπ. Τα παιδιά πρέπει να νοιώθουν ότι η αγάπη των γονιών είναι δεδομένη και οχι διαπραγματευσιμη. Αλλιώς τα αποτελέσματα είναι υπακουα ως παιδιά αλλα people pleaser ως ενήλικες.
[Δεν νομίζω ότι η γράφουσα είναι πιπλ πλιζερ επειδή αποφευγει τις συγκρουσεις, όπως λέει. Ή τουλάχιστον αυτό κατάλαβα , όπως τα γράφει. Το να αποφεύγεις τη σύγκρουση μπορεί απλώς να αποφεύγεις τη βολή σου, να γίνεις δυσαρεστος κλπ.
Το να υπακους δεν σε κάνει πιπλ πλιζερ, σε κάνει υπακουο. ]
Ο υπάκουος όμως δεν είναι συνήθως και people pleaser;
Αναλόγως σε ποιο πλαίσιο αναφέρεσαι. Γενικά βλέπω οτι έγινε ολίγο της μόδας το “είμαι πιπλ πλιζερ”. Πιπλ πλιζερ είναι αυτός που βάζει τις επιθυμίες και τα θέλω και τις ανάγκες των άλλων πάνω από τα δικά του για να τους ευχαριστήσει. Εδώ η γράφουσα απλώς αποφεύγει τη σύγκρουση και όταν είδε ότι τα θέλω της δεν συμφωνούν, μια χαρά συγκρούστηκε και καλά εκανε
Ε καλά, δεν χρειάζεται να έχεις και τραυματική παιδική ηλικία για να γίνεις people pleaser. Αρκεί και παρααρκει να έχεις κοινωνικοποιηθεί ως γυναίκα. Μικρές καθημερινές στιγμές και εκφράσεις, από το “αγόρια είναι”, στο “μην του πας κόντρα δεν βλέπεις ότι θύμωσε”, το “αν πας με τα νερά τους πιο πολλά καταφέρνεις” και φυσικά τα πρότυπα της μητέρας, θείας, ξαδέλφης κλπ κλπ φτάνουν για να εσωτερικεύσεις αυτές τις συμπεριφορές. Το κατάλαβες και μπράβο σου, καλή συνέχεια στα όχι!
Πολύ σημαντικό να ξέρεις ή επιτέλους να μάθεις να λές όχι στη δουλειά! Δεν μας το λέει κανείς, πολλοί μεγαλωνουμε πιστεύοντας ότι το σωστό είναι να λέμε ναι σε όλα για να μη κακοκαρδισουμε κανέναν και να μας συμπαθούν όλοι. Όταν λες όμως ναι σε όλα, όχι μόνο δε σε εκτιμούν και δε σε σέβονται αλλά σε καταπατουν και απο πάνω. Μπράβο που έμαθες να λες όχι, έστω και μετά από τόσα χρόνια δουλειάς! Δεν πιστεύω ότι θα σε αντικαταστήσουν αλλά προφανώς και τους ενοχλεί πολύ! Όταν εγώ είχα πει πρώτη φορά (επίσης μετά από αρκετά χρόνια δουλειάς) όχι στη… Διαβάστε περισσότερα »
Το να μη χαλάσεις χατίρι είναι για ίδιον συμφέρον.
Ξέρεις, οι ταμπέλες δεν έχουν τόσο νόημα. Να επιβιώσεις προσπαθούσες σε ένα εργασιακό περιβάλλον. Εννοείται ότι θα κάνουμε και αρκετά που δεν είναι στις αρμοδιότητές μας και υποχωρήσεις… Όλοι το συμφέρον τους κοιτάζουν. Κανείς δε θα σου χτυπήσει την πλάτη αν δεν έχει κάτι να κερδίσει. Ομάδες δημιουργούνται αλλά ο καθένας δρα για τον εαυτό του. Δουλεύεις αρκετά χρόνια, κατάλαβες μερικά πράγματα. Όταν δεν εξελίσσονται τα πράγματα όπως θέλουμε υπάρχει πικρία, θυμός. Το όχι που είπες, να το δικαιολογήσεις, να μιλήσεις με τον υπεύθυνο, να επιχειρηματολογήσεις. Μη φανείς σαν το παιδάκι που στηλώνει τα πόδια, μην τους δώσεις αυτή την… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορεί να είχες φορέσει την ταμπέλα του καλού κοριτσιού από μικρή, δηλαδή να σου έλεγαν μπράβο οι γονείς όταν έκανες αυτό που ζητούσαν, και εσύ να ένιωθες όμορφα. Τώρα που μεγάλωσες, άλλαξαν οι συνθήκες, αυτοί που περιμένουν από εσένα πράγματα πολλαπλασιάστηκαν και πλέον δεν μπορείς να ανταποκριθείς σε όλων τις προσδοκίες. Πολύ λογικό, αλλιώς θα πάθεις ψυχολογική και σωματική υπερκόπωση. Όσον αφορά τα επαγγελματικά θα δεις πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, είναι η πρώτη φορά που αρνήθηκες να κάνεις κάτι και για αυτό ξινισαν. Δεν πειράζει όμως, θα συνηθίσουν…Στις υπόλοιπες σχεσεις σου πώς είσαι; Λειτουργείς κι εκεί έτσι; Εάν πιέζεσαι… Διαβάστε περισσότερα »
Α ναι και αυτό με το καλό κορίτσι παίζει ρόλο.
Οι περισσότεροι αυτοπροσδιοριζομενοι πιπλ πλιζερ (που αρχισαν ξαφνικά να πληθαίνουν), δεν το κάνουν για να ικανοποίησουν όπως διατείνονται τους αλλους, αλλά για να αποφύγουν συγκρουσεις
Πίστεψέ με, για κάποιον που δεν τον απασχολεί να ευχαριστήσει τους άλλους είναι πάρα πολύ εύκολο να αποφύγει τις συγκρούσεις. Το λέω από πρώτο χέρι
Δεν κατάλαβα τι εννοείς, δώσε ένα παράδειγμα.
Αν δεν σε ενδιαφέρει το πως θα αισθανθεί ο άλλος με ένα talk to the hand ξεμπέρδεψες. Δεν χρειάζεται να συγκρουστείς. Για πιο συγκεκριμένο παράδειγμα που το έχω και πρόσφατο και σχετίζεται και με την επιστολή. Μου ζήτησε τις προάλλες η προισταμένη μου να κάνω κάτι που δεν είναι στις αρμοδιότητές μου (ευγενέστατα βέβαια γιατί από μέσα μου σκεφτόμουνα εμένσ βρήκε να πάει να πιάσει κορόιδο; γιατί αυτο έκανε). Της απάντησα απλά ότι δεν πρόκειτε να το κάνω γιατί δεν είναι στις αρμοδιότητές μου και έλειξε εκεί. Εκείνη μπορεί να τσαντίστηκε, να ενοχλήθηκε, να απογοητεύτηκε, δεν με νοιάζει κιόλας. Εγώ… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορεί να σε ενδιαφέρει όμως να μη χάσεις τη δουλειά σου.
Υπάρχουν όρια κι όρια.
Πολλές φορές οι αρμοδιότητες δεν είναι τόσο ξεκάθαρες.
Πρέπει να δουλεύεις στο δημόσιο ή να έχεις πλάτες για να είσαι τόσο απόλυτος στα όχι σου.
Στους περισσότερους είναι ό,τι πει ο προιστάμενος ή ο ανώτερός σου.
Δίνεις χρόνο και τα χρόνια περνούν ελπίζοντας σε μια αναγνώριση.
Αλλά μάτην…
Ξέρεις τι: Αυτή την νοοτροπία δούλου που έχουνε οι περισσότεροι άνθρωποι στα εργασιακά, προσωπικά δεν την καταλαβαίνω. Όσο έχει ανάγκη ο εργαζόμενος τον εργοδότη, άλλη τόση ανάγκη έχει και ο εργοδότης τον εργαζόμενο. Όταν αυτό αρχίζουν οι περισσότεροι άνθρωποι να το συνειδητοποιούν και ξυπνήσουν, θα αλλάξουν τελείως οι δυναμικές στην κοινωνία. Όποιος θέλει να με απολύσει με γεια του και χαρά του και στο καλό να βρει άλλον να κάνει την δουλειά με την ίδια ή καλύτερη αποδοτικότητα από εμένα. Εγώ θα την βρω την άκρη μου και θα βρω εύκολα αλλού δουλειά, γιατί ούτως ή άλλος δεν έχω και… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι νοοτροπία δούλου.
Οι κοινωνίες ξέρουν να σε δένουν.
Ελάχιστοι είναι αυτοί που δεν έχουν υποχρεώσεις και την ανάγκη μιας δουλειάς.
Δίνεις χρόνο στην αρχή.
Ναι, πολλοί δεν έχουν τα διαπραγματευτικά μέσα, δεν αναλύουν σωστά την κατάσταση, δεν έχουν και την ανάλογη εργασιακή εμπειρία, δεν έχουν κι αυτοπεποίθηση.
Εκεί πατούν οι επιχειρήσεις και οι εργοδότες και γέρνει η ζυγαριά…
( Οι ισορροπίες είναι διαφορετικές σε απασχόληση στο δημόσιο τομέα )
Στον δημόσιο τομέα είναι άλλου παπά ευαγγέλιο λόγο της μονιμότητας που πολλοί υπάλληλοι εκμεταλλεύονται (δυστυχώς).
Ωραία και καλά έκανες, απλώς είναι άσχετο με αυτό που έγραψα και με μπέρδεψε το σχόλιο.
Ναι, απλά εξηγώ τι εννοούσα με το ότι αν δεν σε ενδιαφέρει να ευχαριστήσεις τον άλλον, δεν χρειάζεται να έρθεις σε σύγκρουση.
Στη δουλειά το κάνουν, μπας κι αναγνωριστεί και πάρουν θεσούλα.
Χαίρομαι για την ιστορία σου κ που είπες επιτελούμε όχι, αλλά γιατί απλά σήκωσες τους όμως στους ανώτερους όταν σου είπαν ότι στεναχώρησες τους άλλους? Γιατί δεν τους κοίταξες κατάματα, με σοβαρό, ήρεμο κ σταθερό ύφος κ να πεις ξεκαθαρα ότι αυτό δεν είναι στις αρμοδιότητες σου, κ ότι τέτοιου είδους δουλειά θα πρέπει να μάθουν να τη ζητούν από τα νέα “20χρονα” άτομα, κ όχι από senior στελέχοι (ή κάτι τέτοιο/δεν ξέρω τον τίτλο σου). Ετσι σε ελευθερη μετάφραση τους λες: μάθετε επιτελους να κάνετε τη δουλειά σας, γιατι ειπαμε καλη καλη αλλα οχι κ 🤬 Σε περίπτωση που… Διαβάστε περισσότερα »
Νταξει δεν επαθες και τιποτε. Γαμω τα ατομακια ειστε απολυτα ερωτευσιμες και ειναι ο κυριος λογος που σε επελεξε ο ανδρας σου. Κατι παιρνεις κανοντας το και ειναι η αποδοχη των αλλων η / και ο διπλασιασμος της απολαυσης σου ( μεσω της προσφορας απολαυσης). Εστιασε στον ανδρα σου μιας που εχετε καλη σχεση λεγε εκει τα ναι καλυπτε το χαρακτηρα σου εντος του ασφαλους περιβαλοντος της σχεσης σου και ολο και λιγοτερη αναγκη θα εχεις να το κανεις εκτος σχεσης. Βαλτον να σου ζηταει πραγματα και να σε επιβραβευει οταν τα κανεις. Πεξτε το ως παιχνιδι αλλα εστιασμενα σ… Διαβάστε περισσότερα »
Ό,τι να ‘ναι
Διάβασε people pleaser και.η φαντασία του συμπλήρωσε τα υπόλοιπα….
Εκτός θέματος το paper
τα λογικά άλματα του κου Στέφανου έκαναν πάλι το θαύμα τους
Νομίζω το έχεις θέσει σε λάθος βάση. Δεν ξέρω αν είσαι people pleaser ή είναι το σύνδρομο του καλού κοριτσιού αλλά το πρόβλημα είναι οτι περιμένεις επιβράβευση για αυτό που κάνεις και βγάζεις πικρία στον εργασιακό σου χώρο που δεν αναγνώρισαν την αξία σου. Ομως ο τρόπος που το διαχειρίστηκες δεν ήταν ο καλύτερος. Πρέπει να μάθεις και τον τρόπο να λες όχι και να βάζεις όρια, να επικοινωνείς καλύτερα και να είναι πιο εύκολα αποδεκτά. Στην εργασία σου όφειλες να εξηγήσεις τους λόγους που αρνείσαι τονίζοντας πόσα άλλα προσφέρεις στην εταιρεία και πόσο ωφέλιμο θα είναι να το κάνει… Διαβάστε περισσότερα »
Συγχαρητήρια και μπράβο σου, πραγματικα, αλλά δεν το λες people pleaser αυτό. Το λες “έχω καταπιεί αμασητο το παραμύθι ότι πρέπει να φτύσω αίμα στη δουλειά για να αναγνωριστω”