Γεια σας!! μου αρέσει πολύ αυτή η στήλη και τα θέματα που συζητάμε!
Θα σας πω τι μου συμβαίνει, γιατί μου φαίνεται περίεργο και προσπαθώ να δώσω μια απάντηση στον εαυτό μου.
Είμαι σε μια σχέση εδώ και 1,5 χρόνο και είμαι καλά, δεν έχω κανένα θέμα με αυτό.
Όμως ώρες ώρες σκέφτομαι τον πρώην μου και πόσο με γείωνε, πόσο με άφηνε ανικανοποίητη, πόσο δεδομένη με είχε, πόσα στερήθηκα από τη σχέση μου μαζί του που κράτησε πάνω από 5 χρόνια και πληγώνομαι και νιώθω να πέφτω πολύ και να μειώνεται κάπως η αξία μου; σα να είναι ψέμα αυτό που ζω τώρα; κάπως έτσι…
Απορώ γιατί με τρώει ακόμα… ενώ πλέον δεν τον έχω στη ζωή μου, δεν με ενδιαφέρει, δεν έχω ερωτικά συναισθήματα, δεν με νοιάζει σαν άτομο, γιατί ακόμη τα σκέφτομαι;
Η το άλλο, κάθε φορά που συμβάινει κατι καλο με τον νυν (π.χ. κανονίζουμε ένα ωραίο ταξίδι, μου εκφράζει ωραία τα συναισθηματά μου, μου δείχνει ότι με υπολογίζει σημαντικά) εγώ σκέφτομαι τον πρώην και πόσο δεν με υπολόγιζε και πόσο ό,τι κι αν έκανα δεν ήταν αρκετό.
Τι πιστεύετε; σας έχει συμβεί κάτι αντίστοιχο;
ΑΠΟ ΤHΝ – Susu
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Εντάξει. Σκέψη είναι αυτή και τρέχει. Χαλινάρι να της βάλεις δε μπορείς. Κάποια στιγμή θα τον ξεχάσεις τελείως. Αυτό που θέλω να σχολιάσω και ακούω συνεχώς είναι αυτό το ” πέφτει η αξία μου”. Πώς προσδιορίζεται άραγε η ανθρώπινη αξία? Τι είναι αυτό που σου δίνει αξία ως γυναίκα και άνθρωπος γενικότερα? Είναι ο χαρακτήρας σου ? Η μόρφωση? Οι αξίες που έχεις ? Τα ιδανικά σου? Όσα έχεις πετύχει? Η ομορφιά σου? Όλα αυτά μαζί? Και πως πέφτουν δηλαδή? Γίνεσαι λιγότερο έξυπνη,λιγότερο ευχάριστη, λιγότερο μορφωμένη, λιγότερο όμορφη επειδή κάποιος κάποτε δεν ήταν για σένα ο ιδανικός και σε πλήγωσε?… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι. Μου συμβαίνει και εμένα αυτό. Οχι ακριβώς με τον ιδιο τρόπο βεβαια. Εγω εχω καταληξει οτι με τραυματισε τοσο εκεινος ο πρωην που δεν το εχω ξεπερασει. Εγωιστικά, δεν το εχω ξεπερασει. Ακομη τουλαχιστον, θα εδινα το βασίλειο μου για μια δικαιωση απο εκεινον, ενω δεν εχω καμια διαθεση να τα ξαναβρουμε, ουτε τον σκεφτομαι ερωτικά η συναισθηματικά. Λυση γι αυτό δεν εχω ακομη, το ψάχνω, αλλά ήθελα να σου πω πως δεν είσαι η μόνη.
Εμένα με βοήθησε στιγμιάιο οφφ που ένιωσα όταν μου διηγήθηκε κάτι που θα περίμενα να κάνει μόνο ένας κακόψυχος άνθρωπος. Ευχαριστήθηκε τον εξευτελισμό συνανθρώπου τόσο,που πήρε να το μοιραστεί μαζί μου μήνες μετά που χωρίσαμε και ήθελε επανένωση. Οφφ. Εξατμίστηκε και ο εγωισμός μου μαζί με το οφφ.
Χωρίς ίχνος αλαζονείας κατάλαβα πως ήμουν πολύ καλή για αυτόν, και με εγκλώβιζε για να μην το συνειδητοποιήσω.
Ήταν ευφυέστερος και είχε κάποια εξαιρετικά στοιχεία που δεν τα συνάντησα σε άλλον μα τα κακά του στοιχεία ήταν κάκιστα. Οφφ!
*ευφυέστατος
Δεν νομίζω οτι λέμε το ίδιο πράγμα. Δεν ειναι πως τον θέλω για να χρειαζεται να νιώσω οφφ ή να νιωσω καλύτερη απο εκείνον (το νιώθω αυτό). Εγω έχω οργή. Δεν λέω οτι είναι υγιές αυτό, αλλά δεν αντιμετωπίζετε με τον ίδιο τρόπο.
Οκ.
Στη δική μου περίπτωση βοήθησε και σε αυτό Επήλθε πλήρης αδιαφορία και κυριολεκτικά ένιωσα το αρνητικό βάρος να εξατμίζεται.
Κάποτε βοηθάει να πεις με πλήρη συνείδηση ότι συγχωρείς το άτομο. Ή να νιώθεις τόση αγάπη για κάτι/κάποιο νέο στη ζωή σου που να μην περισσεύει χώρος για ο,τιδήποτε αρνητικό.
Φίλη μου σταμάτησε να νιώθει οργή και ντροπή λόγω κάκιστου πρώην όταν έγινε πρώτη φορά μητέρα.
Μα το θέμα είναι να συγχωρέσεις με πλήρη συνείδηση. Αυτό δεν ξέρω αν γίνεται πάντα. Επισης πιστεύω πως τα αρνητικά συναισθήματα για καποιο λόγο υπάρχουν. Πρεπει και αυτά να τα αγκαλιάζουμε ως μερος του συνόλου. Ναι, είναι σημαντικό για εμας να τα αποβάλουμε αλλά δεν μπορεί αυτό να γίνει με πίεση. Τα προηγούμενα χρόνια πιεζόμουν ωστε να τα αποβαλω (για τον συγκεκριμένο) καθώς δεν εχω ξανανιώσει ποτε κατι τέτοιο τόσο εντονα. Το αποτέλεσμα ήταν χειρότερο. Με έφθειρε περισσότερο που πιεζομουν να συγχωρέσω ώστε να μην εχω αυτα τα συναισθηματα. Οποτε το αφησα, το θεωρησα μερος της εξελιξης μου, ειναι και… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι που θέλεις να πάρεις το αίμα σου πίσω. Ακόμα και νέο αίμα να φτιάξει ο οργανισμός που θα το κάνει από μόνος του, χωρίς να σε ρωτήσει, εσύ θα νιώθεις την απώλεια αυτού του αίματος . Μου είχε συμβεί πολύ παλυ παλια. Κι όταν ήρθε μετά από καιρό και μου ζήτησε επανασύνδεση , ένιωσα πάρα πολύ ωραία ρε συ. Η χαιρεκακια στο μεγαλείο της , όταν έφυγε με το κεφαλάκι του σκυφτό. Εντάξει κράτησε η χαρά μου μόνο μια δυο μέρες…αλλα πήρα το αίμα μου πίσω. Άσχετα που δεν είχα τι να το κάνω γιατί είχα φτιάξει νέο αίμα… Διαβάστε περισσότερα »
Καπως ετσι. Αλλα για να ειμαι ειλικρινής δεν είναι οτι θελω να μου ζητησει επανασυνδεση για να παρω το αιμα μου πισω. Αλλο θέλω να συμβεί. Και προφανώς το αιμα αυτό είναι απο τοξίνες, δεν λεει κανείς το αντίθετο. Αμα φτάσουμε να γίνουμε Δαλάι Λάμα το ξανασυζητάμε υπο άλλο πρήσμα. Προσωπικά θεωρώ πως είναι χρήσιμο να αγκαλίαζουμε και τα ταπείνα μας και αρνητικά συναισθήματα.
Τραύμα λέγεται αυτό που βιώνετε.
Θα ξεθωριάσει με τον καιρό…
Σταματείστε το αυτομαστίγωμα…
Μου έχει τύχει πάνω κάτω, ναι. Είμαι 33 και ακόμα τρώω αναλαμπές από παλιότερα σκηνικά με τον συγκεκριμένο που ήταν η πρώτη μου σχέση. Είχε σχεδόν τα διπλάσια μου χρόνια, εγώ στα 19 κι αυτός 36 όταν ξεκίνησε. Πέρασαν χρόνια για να καταλάβω πόσο σοβαρή κακοποιήση μου είχε ασκήσει στα 4 χρόνια που πέρασα μαζί του. Και όσα χρόνια και να περάσουν πάντα θα μου σκάσει περιστασιακά μια αναλαμπή και θα συγκρίνω το πώς είμαι τώρα με αυτό που ζούσα μέχρι να το πάρω απόφαση να τον εγκαταλείψω διαπαντός. Και αυτή η σύγκριση απλά με γεμίζει οργή. Κάνω shadow work με… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρω αν σκέφτεσαι τόσο το άτομο όσο τις επιπτώσεις που είχαν οι πράξεις του, στα δικά σου συναισθήματα.
Δηλαδή δεν σκέφτεσαι τον πρωην, αλλά τη συμπεριφορά του. Λογικό μου ακούγεται εφόσον τώρα ζεις κάτι εντελώς άλλο.
Ναι μου έχει συμβεί. Μάλλον το μυαλό κάνει συγκρίσεις προσπαθώντας να χωνέψει το τι ανέχτηκες.
Οταν ηρεμεί επιτέλους η καρδιά και βγαίνεις απο το fight or flight mode αρχιζει η διαδικασία της επούλωσης. Οσο εισαι μες τον ανεμοστροβιλο προέχει να μη σκάσεις σε ανώμαλο έδαφος και τραυματιστείς.
Ο τωρινός σου συντροφος σου εμπνέει εμπιστοσύνη και ηρεμια και μπράβο που βρήκατε ο ένας τον αλλο. Καλα κανεις και βάζεις τα διαφορα κομμάτια στις θέσεις τους αλλα και μην ξεχνάς να περνάς καλα στο τώρα.
Επειδή με έχουν ταλαιπωρήσει παρόμοιες σκέψεις για καιρό, θα σου πω τι πιστεύω. Έχεις θυμό για αυτόν τον άνθρωπο, ότι σε αδίκησε, ότι δε σου αξίζει όλο αυτό, που δε σε εκτιμησε. Ίσως τον εχεις-ειχες σε ένα βάθρο στο μυαλό σου, πιστευες ότι ήταν κάποιος σημαντικός και ότι εσύ δεν ήσουν. Θες να του πεις έκανες λάθος! Έκανες λάθος που μου συμπεριφερθηκες έτσι! Και καταβαθος κάπου θες αυτός να το παραδεχτεί, να σου ζητήσει συγνώμη και να σε παρακαλέσει. Όχι γιατί τον θες εσυ πραγματικά, αλλά γιατί έχει πληγωθεί ο εγωισμός σου. Γιατί θες να βρεις ένα νόημα σε όλα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχεις μάθει να σου φέρονται ισότιμα, να σε υπολογίζουν. Έχεις ζήσει κακοποιητικά για αρκετά χρόνια και πιστεύεις ότι δε σου αξίζουν όσα καλά ζεις. Αναρωτιέσαι για το παρελθόν, ένα μεγάλο γιατί.
Άφησέ τα πίσω. Δε χρειάζονται όλα εξήγηση. Ζήσε το τώρα.
Είναι ανθρώπινο, και δεν είναι πρόβλημα εκτός αν σου δημιουργεί θέματα στην καθημερινότητά σου – στην περίπτωση αυτή ίσως σου έκανε καλό ένας ψυχολόγος