Καλησπέρα,
Δεν έχω ακριβώς κάποιο θέμα να συζητήσω, απλά είμαι στο δίλημμα για το να ξεκινήσω αντικαταθλιπτικά ή όχι.
Έχω τρομερό άγχος, καταθλιπτικά επεισόδια, κοινωνικό άγχος και διάφορα τέτοια που πλέον μου δυσκολεύουν πολύ τη καθημερινότητα.
Θα ήθελα να ακούσω τις εμπειρίες σας σχετικά με τις παρενέργειες, αν σας βοήθησαν, αν αξίζει τελικά να μπεις σε αυτή τη διαδικασία καθώς φοβάμαι αρκετά.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αγχωμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ρωτάτε θέματα που πρέπει να τα συζητήσετε με ψυχίατρο.
Ότι άποψη και να ειπωθεί αφορά τον ίδιο και μόνο.
Πολύ καλή εμπειρία από πλευράς μου, παράλληλα με ψυχοθεραπεία. Η καλύτερη παρομοίωση που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι αν είχα σπάσει το πόδι μου, θα πήγαινα νοσοκομείο να με φροντίσουν, φάρμακα, γύψος ή και εγχείριση αν χρειαζόταν και μετά θα έκανα αποκατάσταση η οποία απαιτεί προσωπικό κόπο. Δεν θα υπέφερα από μόνη μου μέχρι να δέσει στραβά το κόκαλο και να υποφέρω μια ζωή, ούτε θα πήγαινα για ενδυνάμωση με σπάσιμο. Καλή δύναμη, άσε τους ειδικούς να σε βοηθήσουν και προσπάθησε κι εσύ, όλα καλά θα πάνε.
Πήγατε σε ειδικό γιατρό, δηλαδή ψυχίατρο και σας είπε ότι χρήζετε φαρμακευτικής αγωγής; Όλα τα φάρμακα έχουν παρενέργειες γι αυτό και δίνονται από τους γιατρούς κατόπιν εξέτασης και συχνά κατόπιν συγκεκριμένων εξετάσεων. Ακολουθείστε τις οδηγίες του ειδικού γιατρού σας (όχι παθολόγου κλπ) και μη ζητάτε πληροφορίες από άλλους από την στιγμή που όλες οι περιπτώσεις και όλα τα φάρμακα δεν είναι ίδια.
Αξίζει 100%, αλλά χρειάζεσαι παρακολούθηση από ψυχίατρο. Το να ζητάς εμπειρίες δεν θα σε βοηθήσει. Δεν είχαν όλοι τις ίδιες παρενέργειες ή την ίδια παρακολούθηση. Πρέπει να τα πάρεις σωστά και με καθοδήγηση.
ΥΓ: Φοβάσαι να τα πάρεις γιατί έχεις τρομερό άγχος γενικά. Το περίεργο θα ήταν να μην φοβόσουν. Είναι catch 22 που λέμε και στο χωριό μου. Ξεκίνα τα και κρίνε. Στην χειρότερη να τα σταματήσεις. Αλλά θα σε συμβούλευα να τους δώσεις χρόνο.
Βρισκόμουν στην ίδια θέση με σένα πέρυσι τέτοια εποχή. Είχα διαγνωστεί με κατάθλιψη και έπρεπε να αποφασίσω αν θα ξεκινήσω αγωγή ή θα συνεχίσω μόνο την ψυχοθεραπεία. Δε μπορείς να φανταστείς πόσο χαίρομαι που πήρα τελικά την απόφαση (προφανώς σε συννενόηση με τον ψυχίατρο μου και την ψυχολόγο μου) να ξεκινήσω τα αντικαταθλιπτικά. Ήταν ένα δώρο στον εαυτό μου, πράγματα που φάνταζαν βουνό άρχισαν σιγά σιγά να μπαίνουν στη θέση τους. Άρχισα επιτέλους να απολαμβάνω στιγμές και να γελάω μέσα από την ψυχή μου. Ένα χρόνο τώρα συνεχίζω την αγωγή και δε το μετανιώνω λεπτό, το μόνο που μετανιώνω είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Ο ψυχίατρος είναι ο ειδικός που θα κρίνει αν χρειάζεσαι αντικαταθλιπτικά. Η εμπειρία του καθενός με τα φάρμακα αυτά είναι μοναδική και εξαρτάται από την αντίδραση του δικού σου μοναδικού εγκεφάλου στη συγκεκριμένη ουσία που θα σου χορηγήσει ο γιατρός. Μπορεί να έχεις παρενέργειες, είναι αντιμετωπίσιμες ωστόσο, μπορεί να μην έχεις και καμία. Δεν είναι αυτό το θέμα. Σημασία έχει το όφελος που θα έχεις από την αγωγή, η οποία με τη συμβουλή του γιατρού σου, θα αλλάξει αν χρειαστεί για να σου ταιριάξει περισσότερο. Από προσωπική μου εμπειρία πολλών χρόνων σε αντικαταθλιπτική αγωγή, λέω ναι στη χρήση αντικαταθλιπτικών αν… Διαβάστε περισσότερα »
Το αν θα πρέπει ή όχι να πάρεις αντικαταθλιπτική αγωγή (και τι είδους), είναι κάτι για το οποίο μόνο ένας ψυχίατρος θα μπορέσει να σε καθοδηγήσει γνωρίζοντας το πλήρες ιστορικό σου. Ούτως ή άλλος η παρακολούθηση από ψυχίατρο είναι υποχρεωτική για την συνταγογράφησή τους. Αν παρ’όλα αυτά εξακολουθείς να έχεις αμφιβολίες δεν είναι κακό να πάρεις και μια δεύτερη ή ακόμα και τρίτη γνώμη από άλλους ψυχιάτρους. Εγώ είχα πάρει μια περίοδο αντικαταθλιπτικά στο (πολύ) παρελθόν για λόγο άσχετο με την κατάθλιψη. Δεν μου κάνανε ούτε καλό (όπως αποδείχτηκε στην συνέχεια επιστημονικά δεν έχουν κανέναν αποτέλεσμα στο θέμα για το… Διαβάστε περισσότερα »
Ο μόνος αρμόδιος για αυτό ειναι ο γιατρός σου. Προσωπικά με βοήθησαν να επανέλθω οταν έπαθα κατάθλιψη και τα πήρα με οδηγία απο ψυχίατρο, όχι μόνη μου.
Τώρα βέβαια εγώ από το συγκεκριμένο thread μου δομηουργηθηκε μια απορία. Άλλαξαν τα προτοκολλα στην Ελλάδα; Γίνεται κάποιος να πάρει αντικαταθλιπτικά χώρις συνταγή ψυχιάτρου; Γιατί εγώ θυμάμαι όταν έπαιρνα είχαν κόκκινη γραμμή και κάθε μήνα έπρεπε να πηγαίνω να μου γράφει καινοθρια ειδική συνταγή για να πάρω τα του μηνα. Και δεν μπορούσαν να γραφτούν και από γιατρούς αλλης ειδικότητας, οπότε αν ήμουν μακρυά (σε άλλη πολλή πχ η σε ταξίδι) δεν μπορούσα να ανανεώσω την συνταγή (κάπως έτσι τα σταμάτησα). Δηλαδή τα προτοκολλα τα θυμάμαι να είναι πολύ αυστηρά.
Όχι, τα αντικαταθλιπτικά ποτέ δεν είχαν κόκκινη γραμμή. Ίσως μαζί έπαιρνες και ηρεμιστικά, βενζοδιαζεπίνες κλπ και θυμάσαι αυτό. Τα αντικαταθλιπτικά ναι, μπορείς να τα πάρεις από το φαρμακείο χωρίς συνταγή. Υποτίθεται ότι δεν είναι ψυχοτρόπα, κατασταλτικά και εθιστικά, θεωρία που έχει αρχίσει και αμφισβητείται τελευταία, αφού φαίνεται πως δεν κόβονται εύκολα, ειδικά αν τα έχεις πάρει για αρκετά χρόνια. Χρειάζεται σταδιακή διακοπή.
Όχι καλέ αντικαταθλιπτικά ήτανε και μάλιστα όταν μου τελείωσε μια φορά το κουτί και είχα ξεμείνει στις διακοπές, τα σταμάτησα τελείως διότι δεν μπορούσα να ανανεώσω την συνταγή. Τι να πω… Ίσως να ήταν το συγκεκριμένο είδος αντικαταθλιπτικών (ladose) που να μην δίνεται (ή να μην δινόταν τότε, τώρα δεν ξέρω τι παίζει) χωρίς ειδική συνταγή.
Κάποια πιο ήπια φάρμακα μπορούν να γραφτούν κι απο άλλες ειδικότητες πχ μου εχουν δώσει παλιότερα ενα για τους πονοκεφάλους, βέβαια δε με έπιασε γιατι ηταν απο τον αυχένα.
Ένα πράγμα σαν τα αντιισταμινικά που δίνουν αντί για ηρεμιστικά;
Εμένα μου έσωσαν τη ζωή. Χρειάζεται η συμβουλή και η παρακολούθηση από καλό ψυχίατρο, ενημερωμένο για τα καινούργια φάρμακα που έχουν πολύ λιγότερες έως καθόλου παρενέργειες από τα παλιότερα. Είναι σημαντικο επίσης να πάρεις τη μίνιμουμ θεραπευτική δόση που σε βοηθάει χωρίς παρενέργειες. Ο “σωστός” σεφ για την δοσολογία είναι ο καλός γιατρός. Παίρνω επί 20 χρόνια λαντοζ, λόγω κατάθλιψης και μετατραυματικού στρες. χρειάστηκαν κάποιες τροποποιήσεις στη δόση για να έχω το μέγιστο θεραπευτικο αποτέλεσμα χωρίς παρενέργειες. Η ψυχοθεραπεία είναι απαραίτητη, το φάρμακο από μόνο του λίγο θα απαλύνει τα συμπτώματα. Η κυρία θεραπευτικη δουλειά γίνεται με την ψυχοθεραπεία. Επιμένω… Διαβάστε περισσότερα »
Μου τα έδωσαν με το ζόρι, και τα δοκίμασα και μόνη μου κατά διαστήματα. Επειδή έχω δοκιμάσει πολλά, πριν παραιτηθώ από αυτά: 1. Οι παρενέργειες ήταν υπερβολικά δυσάρεστες. Να περιμένεις ότι στην πλειονότητά τους, θα πάρεις βάρος, ακόμη κι αν τρως ελάχιστα. Το είδα και σε άλλους αυτό, καθώς έτρωγαν μόνο ένα ριζόγαλο όλη μέρα ή ένα γιαούρτι, και ήταν σε βαθμό παχυσαρκίας. Κι όμως, δεν έτρωγαν ποτέ ούτε ένα πλήρες γεύμα ούτε “βλακείες” παχυντικά κλπ. Γαστρεντερικά, επίσης. Ναυτία, διάρροιες κλπ. Έκανα εμετούς κάθε μέρα για εβδομάδες, και μια γνωστή μου για έναν μήνα. Γύριζαν όλα, δεν μπορούσα πλέον να… Διαβάστε περισσότερα »