Καλησπέρα σας.
Παίρνω και εγώ το θάρρος να αναφερθώ στο δικό μου θέμα που με προβληματίζει εδώ και πολλούς μήνες.
Εργαζομουνα σε μια μεγάλη εταιρεία για πάνω από 15 χρόνια σε μια αρκετά απαιτητική θέση που είχε να κάνει με λογιστικά, συνεχή επικοινωνία με πελάτες και με προθεσμίες οι οποίες έπρεπε να γίνουν μέσα στην ημέρα. Δεν μπορώ να πω, μου άρεσε το αντικείμενο εργασίας μου, δούλευα πάντα σκληρά, ήθελα να ήμουν σωστή και τυπική σε όλα, και είχα δημιουργήσει και μια πολύ καλή επαγγελματική σχέση με τους πλείστους πελάτες και η αλήθεια είναι ότι στην ανάγκη για εξυπηρέτηση ακόμα και να μην ήταν του τομέα μου, πάντα εμένα καλούσαν γιατί ήξεραν ότι θα εξυπηρετηθούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.
Επίσης το περιβάλλον που εργαζομουνα εκεί ήταν καλό σε γενικές γραμμές αν και τα άτομα της ομάδας μου ορισμένες φορές ένιωθα να με υποτιμούν ή να κάνουν διακρίσεις προς το άτομο μου.
Για να μην πολυλογω, πριν από μερικούς μήνες, ένα άτομο από το γραφείο πήρε γονική άδεια για να φροντίσει το παιδί του το οποίο είχε κάποιο θέμα.
Δικαίωμα του και καλά έκανε. Το θέμα ήταν ότι ένα αρκετά μεγάλο μέρος της δουλειάς του είχε πέσει πάνω μου από την στιγμή που εγώ δεν προλάβαινα τα δικά μου. Η πίεση ήταν αφόρητη, ένιωθα ότι πνιγομουνα, έφευγα κάθε απόγευμα από το γραφείο με κλάματα για να ξεσπάσω, είχα ξεκινήσει και αμελουσα εμένα και την οικογένειά μου. Περιττό να σας πω ότι στα τόσα χρόνια που δούλευα εκεί έπαιρνα το κατώτατο μισθό!!!
Αποτέλεσμα ήταν να δώσω παραίτηση, έφυγα, βρήκα κάτι άλλο που όμως τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν κακή επιλογή, απλά μια βιαστική απόφαση για να έφευγα το συντομότερο και τώρα βρέθηκα χωρίς δουλειά και μια οικογένεια που πρέπει να θρέψω.
Ο διευθυντής μου, προτού να φύγω μου είχε πει πως αν ποτέ θέλησω να επιστρέψω πίσω θα είμαι καλοδεχούμενη για να το κάνω.
Δεν ξέρω τι να κάνω, βρίσκομαι σε μεγάλο αδιέξοδο
ΑΠΟ ΤHΝ – D
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
ο Φρόιντ είχε πει κάτι που σχετίζεται με την ιδέα ότι οι άνθρωποι συχνά αγαπούν ή προτιμούν την “φυλακή” τους, εννοώντας πως συναισθηματικά μπορεί να προσκολλούνται σε καταστάσεις ή συνήθειες που τους περιορίζουν, ακόμα κι αν είναι επιβλαβείς για αυτούς. θες να ξαναγυρίσεις εκεί που σε αρρωσταίνουν ψυχικά επειδή έχεις εξοικειωθεί και δεν θεσ να αποδεχτείς την αβεβαιότητα που μπορεί να φέρει η αλλαγή! έχεις ψυχολογική ανάγκη για σταθερότητα, ακόμα κι αν η σταθερότητα αυτή είναι δυσάρεστη. Στην ουσία, αγαπάς την φυλακή σου αφού σου παρέχει μια αίσθηση ελέγχου και ασφάλειας. να αντιμετωπίσεις το φόβο και την αβεβαιότητα μιας αλλαγής… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς!!! Δεν συμφωνώ ούτε εγώ με την επιστροφή στον προηγούμενο εργοδότη, εκτός εάν φίλη μου γραφούσα κατά ανάγκη δεν βρεθεί κάτι άλλο. Ψάχνεις άμεσα δουλειά αλλού.
Βέβαια, γιατί να μην είσαι καλοδεχούμενη. 15 χρόνια με τον κατώτατο μισθό ,αλλά αποτελεσματική σε διαφορετικά αντικείμενα,εργατική κι υπεύθυνη.Τι άλλο να θέλει; Αν πραγματικά σε εκτιμούσε θα σου προσέφερε αύξηση ή θα το σκεφτόταν να πάρει και κάποιο άλλο άτομο. Νομίζω ότι απλά στη συγκεκριμένη δουλειά ήξερες ότι δε θα σε απολύσουν εύκολα ,(και λογικό γιατί τους συνέφερες ήσουν value for money που λέμε, έκανες πολύ καλή δουλειά με λίγα χρήματα και χωρίς διεκδικήσεις) κι αισθάνοσουν μια ασφάλεια. Όμως δεν ήταν ιδανική από καμιά άποψη. Το αντικείμενο σου εχει απορρόφηση, ψάξε περισσότερο και με λίγη ψυχραιμία για να βρεις μια… Διαβάστε περισσότερα »
Η παλιά δουλειά δεν ακούγεται και πολύ καλή με 12 χρόνια βασικό μισθό. Στην πραγματικότητα πάλι “βιαστική απόφαση” θα είναι αν επιστρέψεις. Εγώ θα έλεγα να το κάνεις μόνο αν διαπραγματευτείς καλύτερες συνθήκες. Προτεραιότητα όμως έχει να βρεις μια τρίτη εταιρία. Δε μας λες και σε ποια πόλη είσαι και αν υπάρχουν δουλειές οπότε δεν έχουμε και πολλά στοιχεία για να προτείνουμε κάτι. Η λογιστική γενικά έχει ζήτηση. Πάντως ειδικά στα επαγγελματικά, επειδή υπάρχει η πίεση των οικονομικών, πολλές φορές πορευόμαστε με τον φόβο ο οποίος δεν είναι ο καλύτερος σύμβουλος. Συνήθως ο φόβος σε βαλτώνει και σε αφήνει σε… Διαβάστε περισσότερα »
15 χρόνια με τον κατώτατο, λογικό να είστε πάντα καλοδεχούμενη!
Το ότι η νέα επιλογή δεν αποδείχθηκε καλή δεν σημαίνει ότι η επιλογή να φύγετε ήταν λανθασμένη. Είναι σαν να γυρνάτε στον τοξικό γκόμενο!
Συνεχίστε να ψάχνετε για κάτι καλύτερο, 15 χρόνια εμπειρίας είναι σημαντικό εφόδιο.
Τι σας κάνει να πιστεύετε οτι οι συνθήκες εργασίας θα ειναι καλύτερες αυτήν την φορά για να επιστρέψετε.
Από τη στιγμή που ψάχνεις για δουλειά και ειναι βιοποριστικο κ επείγον το θεμα, επικοινώνησε με το πρώην αφεντικό αλλά ταυτόχρονα ψάχνε εννοείται κ για άλλες εταιρείες!
Το θέμα είναι ότι αν γυρίσεις στην παλαιά δουλειά με τις παρούσες συνθήκες, παίζει να πέσει περισσότερη υποτίμηση από πριν, διότι γυρνάς ως απολυμένη από την προηγούμενη δουλειά, όχι ως εργαζόμενη σε άλλη εταιρεία που της έγινε μια γαματη πρόταση από την προηγούμενη εταιρείας της κ γυρίζει ως νικήτρια!
Έχε το απλά στο μυαλο σου αυτό. Αλλά ναι να στείλεις γιατί στην τελική δουλειά με μισθο είναι που τώρα το χρειάζεσαι.
Καλά έκανες κι εφυγες δεν μπορουσες να ξερεις από πριν τι σε περιμένει. Αφού υπάρχει οικονομικό που επείγει γύρνα πίσω και προσπάθησε να διαπραγματευτείς καλύτερες συνθήκες και καλύτερο μισθό. Γιατί δεν σου πρότεινε παραπάνω λεφτα ή λιγότερες ευθύνες όταν του πες πως θες να φύγεις; Μου κάνει εντύπωση που χαρακτηρίζεις λάθος το ότι έφυγες ενώ ήσουν 15 χρόνια με τον κατώτατο. Δηλαδή δεν είχες πάρει καμία αύξηση σε εκμεταλλευόντουσαν και ήταν καλή ιδέα να μείνεις; Εν τω μεταξύ συνέχισε να ψάχνεις για κάτι καλύτερο. Έχεις μεγάλη εμπειρία στον τομέα θα βρεις κάτι.
Σε ρώτησαν από την παλιά σου δουλειά γιατί φεύγεις η στα αρχιδια τους; Εάν ναι τι έκαναν γι αυτο; για να σε μεταπεισουν; τιποτα; Γιατί δεν πήρες αύξηση όλα αυτά τα χρονια; πολύ άσχημη η προηγούμενη σου δουλειά. Nextttt!!!
Είσαι καλοδεχούμενη να γυρίσεις…και να παίρνεις το βασικό? Σιγά την υποδοχή θα πω εγώ. Και θα συμφωνήσω στα σχόλια του να ψαξεις κατι καλύτερο και απο τις δυο περιπτωσεις. Υπάρχει καποιος περιορισμος ως προς αυτο? (Πχ γεωγραφικός)?
Έχεις επιλογές;
Ή ψάχνεις για κάποια άλλη δουλειά ή χτυπάς την πόρτα την παλιά.
Ξαναδιαβάζοντας,
η επιστολή σας αφήνει πολλές απορίες.
Δίνετε έμφαση στο πώς εξυπηρετούσατε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο;
Είσασταν καλή στη δουλειά αλλά σας υποτιμούσαν;
Γιατί δεχτήκατε την πίεση της επιπλέον δουλειάς; Γιατί δε δουλεύατε πιο χαλαρά;
Γιατί δεν είπατε κάτι στο διευθυντή;
Ήταν η παραίτηση η μόνη λύση;
Γιατί δεν είχατε ζητήσει αύξηση τόσα χρόνια;
Με την κακή επιλογή, πώς ακριβώς βρεθήκατε χωρίς δουλειά;
Ίσως οι απαντήσεις σας οδηγήσουν σε μια σωστή απόφαση.