Υπάρχουν γνωριμίες που δεν χωράνε εύκολα σε ταμπέλες. Δεν ξεκινούν ως σχέση, δεν τελειώνουν ως κάτι ξεκάθαρο, και κάπου στη μέση σε αφήνουν να αναρωτιέσαι τι πραγματικά συμβαίνει.
Πριν 2 χρόνια περίπου γνώρισα τον κολλητό ενός παλιού μου φίλου σε έξοδο για ποτό εντελώς αναπάντεχα και τολμώ να πω πως δεν ήταν καθόλου το στυλ μου εμφανισιακά. Μου έβγαλε όμως κάτι ιδιαίτερο και ομολογώ πως έχει από τους πιο απίστευτους χαρακτήρες που έχω γνωρίσει. Εκείνη τη φορά καταλήξαμε στις 5 το πρωί να φιλιόμαστε σε ένα πάρτυ που βρεθήκαμε (φταίει λίγο το ποτό λίγο ο χορός).
Αλλά υπάρχει ένα μεγάλο “αλλά”.
Εκείνος δουλεύει ως καπετάνιος και ταξιδεύει για μεγάλα διαστήματα στην Ασία. Επιστρέφει στην Ελλάδα περίπου κάθε δύο μήνες. Και κάθε φορά που γυρνάει, η ιστορία μας μοιάζει να ξεκινάει από την αρχή, αλλά ποτέ δεν προχωράει πραγματικά.
Έχουμε βρεθεί μερικές φορές σε κοινή παρέα. Πάντα υπάρχει φλερτ, πάντα υπάρχει εκείνη η αίσθηση ότι κάτι συμβαίνει. Μου δίνει σημασία, με πλησιάζει, και το ενδιαφέρον του φαίνεται ξεκάθαρα. Όμως όταν η νύχτα τελειώνει, τελειώνουν και όλα τα “παραπάνω”. Δεν υπάρχει επόμενο βήμα. Δεν υπάρχει μια πρόταση για να βρεθούμε οι δυο μας, ούτε μια ξεκάθαρη κίνηση που να δείχνει συνέχεια.
Κάποια στιγμή έμαθα από έναν κοινό μας φίλο ότι έχει μιλήσει για εμένα και έχει δηλώσει ξεκάθαρη έλξη, αλλά εκείνος θεωρεί πως η απόσταση κάνει τα πράγματα δύσκολα. Πιστεύει ότι αν ξεκινούσαμε κάτι, θα “καιγόταν” πριν προλάβει να γίνει κάτι πραγματικό. Και ίσως γι’ αυτό να προτιμά να αφήνει τα πράγματα όπως είναι.
Παρόλα αυτά, κάθε φορά που βρίσκεται εδώ, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Μιλάμε, γελάμε, χορεύουμε, και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, καταλήγουμε να φιλιόμαστε σαν να μην υπάρχει τίποτα πιο φυσικό στον κόσμο. Αλλά πάλι, τίποτα δεν συνεχίζεται. Υπήρξε και μια στιγμή που άκουσα πως ίσως να βλέπει και κάποια άλλη όταν είναι στο εξωτερικό. Εκεί αποφάσισα να αποστασιοποιηθώ λίγο. Να το δω πιο φιλικά, χωρίς προσδοκίες.
Και τότε έγινε το αντίθετο από αυτό που περίμενα.
Την επόμενη φορά που βρεθήκαμε, εκείνος έκανε την κίνηση. Η ένταση ήταν πιο δυνατή από ποτέ. Περάσαμε τη βραδιά σχεδόν κολλημένοι ο ένας στον άλλον, σαν να είχε εξαφανιστεί όλη η απόσταση και όλη η λογική. Κι όμως, και πάλι, όταν η στιγμή πέρασε, τίποτα δεν άλλαξε.
Λίγες μέρες μετά έφυγε ξανά.
Και τώρα βρίσκομαι στο ίδιο σημείο που ήμουν από την αρχή: ανάμεσα σε αυτό που νιώθω όταν είμαστε μαζί και σε αυτό που δεν συμβαίνει ποτέ όταν χωρίζουμε.
Αναρωτιέμαι συχνά τι είναι αυτό τελικά. Αν είναι φόβος, αν είναι timing, αν είναι επιλογή ή απλά μια ιστορία που υπάρχει μόνο όταν συμπίπτουμε στον ίδιο χώρο.
Ίσως κάποια στιγμή, όταν εκείνος επιστρέψει μόνιμα στην Ελλάδα, να υπάρξει χώρος για να φανεί αν αυτό που υπάρχει μεταξύ μας είναι πραγματικό ή απλά μια έντονη συνθήκη που ζει στο “όταν”.
Μέχρι τότε, μένει μια ιστορία που δεν τελείωσε, αλλά ούτε και ξεκίνησε ποτέ πραγματικά.
ΑΠΟ ΤΟΝ – 30άρα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Άλλη μια ιστορία, στην οποία η Πηνελόπη περιμένει στωικά, τι θα αποφασίσει ο κύριος καπετάνιος όταν ξανάρθει. Δεν καταλαβαίνω γιατί θεωρείς ότι αυτός μόνο έχει δικαιώμα επιλογής. Για μια ευχάριστη φάση μια στο τόσο οκ μια χαρά, αλλά εσένα σε τρώει. Ελπίζω να μην έχεις δεσμευτεί στο μυαλό σου και να κοιτάς τριγύρω. Αυτός μια χαρά, αφήνει άγκυρες στη στεριά για να χει, όποτε έρχεται. Πάρε λίγο τα πάνω σου και κοίτα τι παίζει τριγύρω, με πιο διαθέσιμα και ξηγημένα άτομα.
Σιγά μην περίμενει απλώς δεν είχε σκάσει ακόμη ο κατάλληλος μνηστήρας. Καμία γυναίκα δεν περίμενε ποτέ γι’ αυτό αναγκαστήκαμε να την κάνουμε την Πηνελόπη ποίημα και μύθο, ως κάτι ιδανικό και απιαστό. Κι ακόμη κι εκείνη, χρειάστηκε να τη μαλώσει ο γιος της για να πει έστω κι ένα «καλώς ήρθες». Αυτά είπε, κι απ᾿ το ανώι κατέβαινε᾿ το νου της δέρναν γνώμες πολλές: από μακριά στον άντρα της ρωτήματα να βάλει; για να σιμώσει το κεφάλι του να πιάσει και τα χέρια, να τα φιλήσει; Κι ως προχώρησε και διάβη το κατώφλι, αντικριστά του πήγε κάθισε, στο αντίφεγγα της… Διαβάστε περισσότερα »
από την άλλη βέβαια, υπάρχει και η Γερμα (του λόρκα). η ηρωιδα που λαχταρά ενα παιδί όσο τιποτα (είναι όμως στειρα) και στο τελος η εμμονη αυτή τη στοιχειωνει και την τρελαινει, σκοτωνει τον αδιάφορο σύζυγο. Σε συμβολικο επίπεδο, και γενικευοντας, αυτή η απουσια επιθυμίας, η ελλειψη οράματος, οδηγεί -ισως με μαθηματική ακριβεια- τον συντροφο που ζηταει, ελπιζει και προσδοκά, στη ματαιωση και στο μίσος. Η ενεργεια σου δε μετατρέπεται σε δημιουργία, η ζωη σου δεν ‘καρποφορει’. Υποφερεις, και οδηγείσαι στην οργή. η επιθυμια δεν ολοκληρωνεται και, με το χρόνο, αποθεμελιωνει τον δεσμό και, τελικα, σε διαλύει από μεσα. (η… Διαβάστε περισσότερα »
Πάααααααααλι mansplaining; με Όμηρο αυτή τη φορά! Κακή Πηνελόπη δεν περιμένε Οδυσσέα, καυλάντιζε με μνηστήρες, ευτυχώς ο αρσενικός διάδοχος την έψεξε.
Αυτό λες? Ή που έφαγε τα πιο σέξι του χρόνια με τη γκόμενα και την καλοπέραση και μόλις γέρασε , θυμήθηκε ότι έχει σπίτι? Και τι ήθελε να τον περιμένει με ανοιχτές αγκαλιές που θα τον γυροκομησει ? Άσε που από το γυμνάσιο ήμουν σίγουρη ότι γύρισε για να μη του φάνε τη περιουσία .
Ο μύθος δεν είναι τόσο απλός. Ο Οδυσσέας έκανε σεξ με την Κίρκη υπο την προϋπόθεση ότι θα είναι ασφαλής αυτός και το πλήρωμα του. Με την Καλυψώ έκανε σεξ χωρίς να το θέλει.
Κορίτσια (Lioness και Ace) συμφωνώ και με τις δύο επισημάνσεις, και μένα μου πέρασαν από το μυαλό. Δεν ξέρω αν έχει νόημα να τα ερμηνεύσουμε με σημερινά δεδομένα, σε κάθε περίπτωση ο Στέφανος τα ερμηνεύει όπως κατεβάζει η ανδρική γκλάβα του όπως πάντα, και τα δικά του δικά του και τα δικά μας πάλι δικά του.
Α ναί, σε αυτό δεν έχεις άδικο.
Πολυ φοβάμαι είναι αργά για αυτό. Η κοπελα ηδη φαίνεται να έχει κολλήσει και δεν ξέρει πως να το διαχειριστεί.
Δύο χρόνια και καπετάνιος; Και η φάση μένει σε προεφηβικο στάδιο; Ε κρατά το σαν φλερτ κ παράλληλα αναζήτησε μια σταθερή δια ζώσης γνωριμία,με ξεκάθαρες τοποθετήσεις. Αν την βρεις όλοι αυτοί οι προβληματισμοί θα ξεφουσκωσουν
Σας έχει στο alarm μέχρι να μείνετε από μπαταρία!!
Γιατι δεν μιλάτε βρε κορίτσια,θα με σκάσετε!!
Δεν τρελαίνεται .Δεν είναι καψούρης όπως εσύ.Δε καίγεται.Εινσι σαν χλιαρό ντουζ που κάνεις για να νιώσεις καθαρή και να ξεμπερδευεις ,να πας να ξεκουράστεις. Δεν είναι σαν το αφρολουτρο ή έστω το ζεστό ντουζ με τις σαπουναδες που όμως δίνεις χρόνο και μετά περνάς και μια ενυδατικη.Παλι κάποιος απολαμβάνει το χλιαρό ντουζ πχ μεσημέρι Ιουνίου ,αλλά δεν είναι και το hype της ημέρας του . Ελπίζω να καταλαβαίνεις και …να το χωνέψεις .Γιατί σε νιώθω ,δε χωνεύεται εύκολα να είσαι το “χλιαρό ντουζ” . Βέβαια και τα καυτά μακράς διάρκειας ντουζ ήαφρολουτρα μπορεί να σε κάψουν (οι πρώην μου και… Διαβάστε περισσότερα »
Φανταστική παρομοίωση Ποκαχόντας !
δεν είναι situationship αυτο!
αντε πουρές έχει γίνει με όλες τις χαζοονομασιες.
σταθερό λιμάνι του καπετάνιου είσαι όταν έρχεται στην χώρα ακα καβάντζα.
αν μπορείς να το διαχειριστείς το κρατάς και εσύ έτσι,αν όχι το κόβεις.
στο ερώτημα σου,ειναι επιλογή ΤΟΥ.η δικιά σου ποια είναι?
Διαβάζοντας την ιστορία σου νοστάλγησα την ανεμελιά που είχα ως ελεύθερη με τα φλερτ και όλες τις μπερδεμένες καταστάσεις. Βέβαια τώρα τα νοσταλγώ, τότε με έτρωγαν λόγω των γρήγορων εναλλαγών από ζέστη σε κρύο. Προσωπικά, θα του μιλούσα και ίσως να ήθελα να το βάλω σε κουτί και, γιατί όχι, αν ήθελε και εκείνος, να δοκιμάζαμε. Δε ξέρω σε τι φάση είσαι όμως… μπορεί να θες απλά αυτό το γαργαλιστικό φλερτ, μπορεί να θες σχέση, μπορεί οτιδήποτε. Θα τονίσω μόνο ένα σημείο, μην αφήσεις την ζωή να περάσει κολλημένη σε αυτή την συνθήκη, αν δεν το ξεκαθαρίσεις την επόμενη φορά,… Διαβάστε περισσότερα »
Άκουσε μελοποιημένο καββαδία και κάνε αναζήτηση στο διαδίκτυο για την σχέση του καββαδία με τις γυναίκες. Θα καταλάβεις https://www.youtube.com/watch?v=475gtMYXfzw θαλασσοκόρη του βυθού χίλιες οργιές του Ποσειδώνα εγώ σε κέρδισα στο ζάρι. (δεν την δικαιούται την στεριανή κοπέλα είναι κέρδος στα ζάρια) μα εσύ προσμένεις απ’ το δίκαιον ουρανό το στεργιανό το γητευτή τον απελάτη. (και δεν την δικαιούται γιατί πάντα αυτή θα προσμένει τον στεριανό τον το γητευτή τον απελάτη. Στα βυζαντινά χρόνια, απελάτες ονομάζονταν οι άτακτοι πολεμιστές (συχνά αραβικής ή μικτής καταγωγής) που δρούσαν στα ανατολικά σύνορα της αυτοκρατορίας. Ήταν κάτι σαν συνοριακοί φύλακες-ληστές, ελεύθεροι πολεμιστές, ληστές/ζωοκλέφτες αλλά κυρίως… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι δλδ η γυναίκα κατά την αποψαρα την δική σας αλλά και του Καββαδια ένα αντικείμενο, ένα κομοδίνο ας πούμε, που κερδίζεται στα ζάρια ή κατακτιέται και κερδίζεται χωρίς η ίδια να αντιλαμβάνεται πλήρως την φάση, απλά προσμενει τον γητευτη τον πεοφορο.
Ξυπνήστε, απομυθοποιηστε και αρχίστε να αντιμετωπίζετε τις γυναίκες σαν ανθρώπινα όντα.
Η στεριανη γυναικα ειναι ενα υποκειμενο η αντικειμενο η οτιδηποτε σου αρεσει που δεν το δικαιουται καν ενας ναυτικος. Μονο απο τυχη και καλη ζαρια μπορει να το εχει κι αυτην την τυχη θα την χασει γρηγορα γιατι η ιδια προσμενει εναν στεριανο ερωτα. Κι ετσι θα τον κερατωσει αργα η γρηγορα. Και ειδικα ο καββαδιας ηδη εκεινη την εποχη δεν της ριχνει το αναθεμα γι αυτο. Το θεωρει δικαιο. Ειναι αυτο που προσμενει καθε κοπελα απο τον δικαιο ουρανο. Κι ετσι… Όταν θα σμίξεισ με το φωσ που σε βολεί Και θα χαθείσ μέσα σε διάφανη αμφιλύκη Πάνω σε… Διαβάστε περισσότερα »
Αντιπαρέρχομαι τις παπάντζες σας, κατά τα λοιπά αφήστε σε εμένα να γνωρίζω καλύτερα ποιός με έχει αδικήσει, η στενότητα χαρακτηρίζει τον δικό σας τρόπο σκέψης και την πατριαρχική κοσμοθεωρία σας, εγώ και οι περισσότερες εδώ μέσα έχουμε δει και την σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού και σίγουρα προσπαθούμε να διευρύνουμε την οπτική και τους ορίζοντες μας ποικιλοτρόπως. Εσείς κόψτε λαχανάκια και κρεμμύδακια στο ψιλό κι αφήστε σε μας τις ερμηνείες, τις μεταφορές και τις παραβολές.
Εγώ θα πω την δική μου ιστορία. Είμαι μοναχοπαίδι και έχω έναν πατέρα μου με λατρεύει. Ξεκινάμε από εδώ. Ο πατέρας μου δούλεψε μέχρι τα 34 του σε μηχανές πλοίων και αποφάσισε μετά να κάνει οικογένεια. Έχει πάει με άπειρες γυναίκες ( μου είπε κάποιες ιστορίες όταν μεγάλωσα πολύ ) . Είχε πει ότι θα σταματήσει όταν πάρει το δίπλωμα του πρώτου μηχανικού για να κάνει οικογένεια. Δεν έκανε ποτέ σχέσεις όσο μπάρκαρε γιατί δεν ήθελε να έχει υποχρεώσεις πίσω. Όταν λοιπόν σταμάτησε ζήτησε να γνωρίσει μια γυναίκα νοικοκυρα να παντρευτεί. Έτυχε να είναι η μητέρα μου .ο μόνος όρος… Διαβάστε περισσότερα »
Όλα καλά, έτσι ζουν οι γυναίκες ναυτικών.
Τίμιο από μέρους του, που δε λέει λόγια, δε δίνει υποσχέσεις.
Όσο σε καλύπτει…και δεν έχεις κάτι άλλο, συνεχίζεις και βλέπετε…
Αποστασιοποιήσου παραπάνω και κράτα το την επόμενη φορά που θα έρθει, μην υποκύψεις στο πέσιμο, πες του ότι κάνεις 2 μέρες να συνέλθεις από την καύλα όταν τον βλέπεις και δε μπορείς έτσι. Αν επιμείνει και το προχωρήσετε στο προκείμενο, μάλλον ψήνεται. Μετά το προκείμενο με καπετάνιο βέβαια δεν έχω ιδέα τι γίνεται, προχώρησε όπως αντέχεις. Αν απλώς συμβεί το ίδιο πράγμα και την επόμενη φορά, συγγνώμη αλλά φασώνεστε γιατί δεν έχετε κάτι καλύτερο να κάνετε εκείνη τη στιγμή αμφότεροι. Γιατί να το κάνεις έτσι; Ε, οι άνθρωποι είμαστε κάπως βλάκες και αντιδράμε με περισσότερη ζέση όταν μας στερήσουν κάτι… Διαβάστε περισσότερα »