Προσωπική ιστορία: Σε όλες τις σχέσεις μου, ήθελαν μόνο σεξ και με αντιμετώπιζαν σαν σκουπίδι

Από την “Καμία ελπίδα”

Χίλια συγγνώμη για το υπέρδιπλο σεντόνι που ακολουθεί και αν δεν βγάζει νόημα αλλά θέλω πραγματικά να τα βγάλω από μέσα μου και είμαι πολύ συναισθηματικά φορτισμένη.

Λίγα λόγια για μένα για να καταλάβετε το background μου. Είμαι γενικώς πολύ ικανοποιημένη από την ζωή μου. Κάνω την δουλειά που πάντα ήθελα και λατρεύω, είμαι ανεξάρτητη, έχω πετύχει τους στόχους μου, έχω αυτοπεποίθηση, έχω φίλους και ανθρώπους που με αγαπάνε γύρω μου, είμαι όμορφη (σύμφωνα πάντα με τα κλασσικά δυτικά πρότυπα, αλλά κι εμένα υποκειμενικά μου αρέσει αυτό που βλέπω στον καθρέφτη μου) και αρκετά έξυπνη. Αυτό το τελευταίο είναι και που εντυπωσιάζει τους άλλους όταν με γνωρίζουνε.

Από μικρό παιδί ακούω συνεχώς πόσο έξυπνη είμαι, από γονείς, δασκάλους, γονείς φίλων, φίλους και απλά γνωστούς. Όλοι εντυπωσιάζονται πρώτα από όλα από την “ευφυΐα” μου και τα υπόλοιπα έρχονται μετά. Προσωπικά δεν νοιώθω ιδιαίτερα έξυπνη, ειδικά στο περιβάλλον της δουλειάς μου που απαρτίζεται από πραγματικές ιδιοφυΐες, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι έχω καλύτερη αντίληψη (με την κλασσική έννοια τουλάχιστον του iq) από τον μέσο όρο. Επίσης η δουλειά μου μου δίνει την δυνατότητα (αν και κάποιος άλλος θα μπορούσε να πει με υποχρεώνει, μιας και δεν υπάρχει άλλη επιλογή) να ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο, να έχω ζήσει σε πολλές διαφορετικές χώρες και να έχω γνωρίσει πολλές διαφορετικές κουλτούρες. Και είναι κάτι που λατρεύω να βγαίνω από το comfort zone μου και δεν θα το άλλαζα. Κάνω φίλους με μεγάλη ευκολία, όπου και αν βρίσκομαι, από τους οποίους λαμβάνω αγάπη και υποστήριξη σε όλα μου τα προβλήματα. Και οι προσωπικές μου σχέσεις είναι ίσως και η μόνη σταθερότητα που θέλω και απολαμβάνω στην ζωή μου. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσο μακρυά και αν βρίσκονται είναι πάντα μέρος της ζωής μου. Κατά τα άλλα μου αρέσει εξίσου να περνάω και χρόνο με τον εαυτό μου οπότε δεν με φοβίζει να μένω και λίγο μόνη μου.

Και ενώ λοιπόν όλα καλά και ωραία υπάρχει ένα ψεγάδι στην ιστορία της ζωής μου. Στα 40 μου χρόνια δεν είχα ποτέ μια φυσιολογική ερωτική σχέση. Και όταν λέω φυσιολογική εννοώ που να με ικανοποιεί και να μην με πληγώνει ανεπανόρθωτα. Γενικά ούτε ψάχνω, ούτε νοιώθω να έχω ανάγκη μια ερωτική σχέση, ούτε καν σεξουαλική, μιας και δεν μπορώ να λειτουργήσω σεξουαλικά αν δεν υπάρχει συναίσθημα. Απολαμβάνω την ανεξαρτησία μου και την ζωή μου και δεν το σκέφτομαι καν. Πάντα, μέχρι που γνωρίζω κάποιον και μου κάνει το λεγόμενο κλικ και αυτό είναι κάτι που μου συμβαίνει πολύ σπάνια. Και εκεί είναι που τα πράγματα περιπλέκονται και μαντέψτε ποιος καταλήγει πάντα πληγωμένος. Εκεί ξυπνάει η σεξουαλική μου διάθεση (που συνήθως κοιμάται για χρόνια), εκεί παύω να απολαμβάνω την ανεξαρτησία μου, όχι γιατί θέλω να κάνω μια σχέση για να έχω κάποιον, αλλά επειδή θέλω αυτόν και μου λείπει η παρουσία του. Και κάθε, μα κάθε, φορά που μου έχει συμβεί έχω εκλάβει αδιαφορία από την πλευρά του άλλου.

Σε όλες, μα όλες, τις ερωτικές μου σχέσεις, εκείνοι ενδιαφερόντουσαν μόνο για casual sex και μου φερόντουσαν σαν σκουπίδι (και πάντα έφταιγα εγώ, γιατί ήμουν υπερβολική, γιατί δεν είχα ξεκαθαρίσει την θέση μου από την αρχή και εκείνοι δεν καταλάβαιναν ότι ήθελα κάτι παραπάνω από αυτό). Κι εγώ ποτέ δεν μπορούσα να το διαχειριστώ και κατέληγα κουρέλι. Με τα χρόνια έβαλα μυαλό, και αποφάσισα να μην επιτρέψω στον εαυτό μου να ξαναβρεθεί σε παρόμοια κατάσταση, όσο κι αν τον θέλω τον άλλον. Αποφάσισα ότι από εδώ και πέρα θα είμαι ξεκάθαρη από την αρχή, με όλη την υπερβολή και ιδιαιτερότητα που διακατέχει την ερωτική μου ζωή ώστε να μην επιτρέψω σε κανέναν να μου πει μετά ότι εγώ έφταιγα που δεν ήμουν ξεκάθαρη. Κι όποιος τρομάξει, τρόμαξε. Καλύτερα πριν παρά μετά… Κι έτσι περνάνε πολλά χρόνια, εγώ μόνη μου, χωρίς σεξουαλικές σχέσεις, χωρίς προκαταρκτικά, χωρίς ραντεβού, χωρίς τίποτα, όμως είμαι πολύ καλά, ευτυχισμένη και ικανοποιημένη. Μόνο ένα φλερτ (που μου έκανε εκείνο το σπάνιο κλικ που λέγαμε) στα πολύ αρχικά στάδια, που μόλις αντιλήφθηκε την κατάσταση έκοψε λάσπη αλλά δεν με απασχόλησε ιδιαίτερα.

Και φτάνουμε στο σήμερα…. Εγώ σε καινούρια χώρα (και ήπειρο) εν μέσω κορονοιού. Παρ’ όλη την κατάσταση και δυσκολίες του να είσαι μόνος σου σε μια ξένη χώρα εν μέσω lockdown, εγώ είμαι ευχαριστημένη και απολαμβάνω το καινούριο περιβάλλον και την νέα μου ζωή. Μέχρι που χαλάρωσαν λίγο τα μέτρα και άρχισα να βγαίνω, και κάπου εκεί γνωρίζω μέσω κοινής παρέας, κάποιον που μου τράβηξε αμέσως το ενδιαφέρον και μου έκανε το πολυπόθητο κλικ. Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι ήθελα να τον γνωρίσω καλύτερα, να δω τι τύπος είναι, αν ενδιαφέρεται κι αυτός, αν τέλος πάντων ήταν για αυτό που ήθελα, και ότι δεν υπήρχε περίπτωση να επιτρέψω στον εαυτό μου να ξαναπεράσει τα ίδια. Αυτός δηλώνει εντυπωσιασμένος και δείχνει ενδιαφέρον να με γνωρίσει από την πρώτη στιγμή, χωρίς όμως και να μου την “πέφτει” (όπως κάναν δύο άλλοι πχ, που γνώρισα το ίδιο βράδυ). Εγώ από την πλευρά μου δείχνω επίσης ενδιαφέρον να τον γνωρίσω. Λέω μέσα μου, καλά ξεκίνησε αυτό, αλλά το alert μου στα ύψη, γιατί είπαμε δεν θα άφηνα την παραμικρή πιθανότητα να εξελιχθεί όπως τις προηγούμενες φορές. Ανταλλάζουμε facebook, τις επόμενες μέρες μιλάμε λίγο (εδώ να δηλώσω ότι δεν έχω καλές σχέσεις με το chat, προτιμώ τις συνομιλίες face του face και ακόμα και αυτό το ελάχιστο small talk για μένα ήταν υπέρβαση, αλλά το προσπάθησα).

Ξαναβρισκόμαστε με παρέα και όλα καλά. Όσο τον γνωρίζω καλύτερα βλέπω ένα εξαιρετικό και ενδιαφέρον παιδί, ευαίσθητο, ρομαντικό, τρυφερό, ευγενικό, με καλούς τρόπους, που με θαυμάζει, θυμάται λεπτομέρειες για μένα, και απλά δείχνει ενδιαφέρον να με γνωρίσει καλύτερα (και σίγουρα όχι να με π@@ηξει). Μου έχει πει επίσης ότι είναι πολύ καιρό μόνος του, οπότε αντιλαμβάνομαι ότι δεν παίζει κάτι άλλο στην ζωή του και ότι δεν είναι και ο τύπος που δεν αντέχει μόνος του, κάτι που δεν εκτιμώ στους ανθρώπους. Μια φίλη μου, που τον ξέρει περισσότερο καιρό και ξέρει ότι ενδιαφέρομαι, μου επιβεβαιώνει επίσης ότι είναι πολύ καλό παιδί. Παρ’ όλα αυτά και ακριβώς επειδή δεν κάνει κάποια κίνηση να μου την πέσει ευθέως, και με κοιτάζει στα μάτια και όχι στο στήθος όπως οι περισσότεροι, εγώ αρχίζω να έχω αμφιβολίες στο κατά πόσο με γουστάρει, αλλά υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι αυτή η συμπεριφορά αρμόζει σε κάποιον που ενδιαφέρεται πραγματικά και δεν θέλει απλά να σε ρίξει στο κρεβάτι, οπότε υπάρχει ελπίδα (αλλά το alert μου ακόμα στα ύψη).

Ένα βράδυ μου στέλνει να με ρωτήσει τι κάνω. Μου λέει ότι εκείνος είναι με κάτι φίλους του και να βρεθούμε όλοι μαζί. Εγώ δεν έχω μεταφορικό και το ξέρει, οπότε κανονίζουν και έρχονται με τον κολλητό του σε ένα bar δίπλα στο σπίτι μου (ενώ εγώ του είχα πει να πάνε όπου θέλουν και θα πάρω ταξί, αλλά είπα αχ τι γλυκούλης δεν ήθελε να με βάλει να τρέχω στην άλλη άκρη). Όσο είμαστε στο μαγαζί, αυτός είναι το ίδιο ευγενικός και τρυφερός όπως πάντα, απλά σε εντονότερο βαθμό. Με κοιτάζει έντονα στα μάτια, έρχεται πολύ κοντά μου, ακουμπάει το χέρι του πίσω από την καρέκλα μου κλπ. Αλλά χωρίς να ξεπερνάει ποτέ τα όρια. Το μαγαζί έκλεισε νωρίς, οπότε εγώ τους είπα να πάρουμε μπύρες και να αράξουμε σπίτι μου που ήταν δίπλα (χωρίς καμία πρόθεση στο μυαλό μου για κάτι πονηρό, διότι είπαμε αυτή την φορά δεν θα έκανα κάτι αν δεν ήμουν πρώτα σίγουρη). Και πάμε.

Συζητάμε όλοι μαζί, κάνουμε σχέδια για να κάνουμε πράγματα μαζί στο μέλλον (σαν παρέα), μου αναφέρει τον γιο του (έχει έναν έφηβο γιο εκτός γάμου τον οποίο έκανε σε πολύ μικρή ηλικία- εκείνος είναι μικρότερος από εμένα- πράγμα αρκετά συνηθισμένο στην τοπική κουλτούρα, όμως εκείνος έχω ήδη καταλάβει ότι είναι πολύ υπεύθυνος σαν πατέρας και αγαπάει και φροντίζει πολύ τον γιο του) και μου λέει άμα τον γνωρίσεις θα δεις τι ωραία που περνάμε μαζί. Καταλαβαίνω από τις κουβέντες που λέει με τον κολλητό του ότι έχουν συζητήσει για μένα, πράγματα όπως ας πούμε για πόσα χρόνια ακόμα θα μείνω στην χώρα. Με ρωτάει αν θέλω να κάνω παιδιά, του απαντάω πως όχι, και μου λέει ότι ούτε κι αυτός θέλει να κάνει άλλα παιδιά. Συζητάμε για τους στόχους μας, τα όνειρά μας για το μέλλον, τις εμπειρίες μας.

Κι όλο φαίνεται να πηγαίνει πολύ καλά αλλά εγώ είπαμε είμαι αποφασισμένη να είμαι alert και να μην κάνω τίποτα αν δεν σιγουρευτώ πρώτα τι θέλει αυτός. Κι εκεί αποφασίζουμε, για να περάσει η ώρα, να παίξουμε ένα τοπικό παιχνίδι τύπου θάρρος ή αλήθεια (που το είχαμε ξαναπαίξει και άλλη φορά μέσα σε παρέα). Εκεί αυτός αρχίζει να με φλερτάρει πιο έντονα. Κι εκεί εγώ βρίσκω την ευκαιρία να ξεκαθαρίσω την θέση μου. Με την αφορμή του παιχνιδιού αναφέρω: για πόσα χρόνια δεν έχω σεξουαλικές επαφές (στράβωσε το στόμα του), ότι για να κάνω σεξ θέλω να έχω συναισθήματα, ότι δεν με ενδιαφέρουν οι casual relationships, ότι έχω κάνει σεξ με πολύ λίγους άντρες στην ζωή μου, ότι τον γουστάρω και ότι δεν έχω σκοπό να κάνω σεξ μαζί του εκείνο το βράδυ (με ρωτήσανε και τα απάντησα όλα αυτά). Και κάπου εκεί εγώ ένοιωσα ασφαλής. Είτε θα έφευγε τρέχοντας (αν μην τι άλλο ποιος θέλει να μπλέξει με την τρελή) είτε αν συνέχιζε να δείχνει ενδιαφέρον, θα σήμαινε ότι ενδιαφέρεται πραγματικά.

Περνάει η ώρα, ο κολλητός του σηκώνεται και φεύγει. Αυτός μένει. Συνεχίζουμε και καθόμαστε και συζητάμε. Κάποια στιγμή πάω στο μπάνιο και όταν γυρίζω τον βλέπω μισοξαπλωμένο στο κρεβάτι μου (δεν έχω άλλο κρεβάτι, ούτε καναπέ, μέχρι εκείνη την στιγμή καθόμασταν στο πάτωμα) σαν να ήθελε να τεντωθεί γιατί ήταν κουρασμένος από το πρωί στην δουλειά. Του λέω αν είναι να κοιμηθείς εδώ βγάλε τα παπούτσια και ξάπλωσε κανονικά. Αυτό το είπα τελείως αθώα. Κι εγώ είχε τύχει να ξεμείνω άλλη φορά σπίτι του (που επίσης ήμασταν μαζεμένοι παρέα) πολύ αργά και είχα κοιμηθεί εκεί, στο ίδιο κρεβάτι μαζί του, δεν είχε γίνει κάτι. Εγώ λοιπόν ήμουν σίγουρη (ακόμα) ότι δεν υπήρχε περίπτωση να κάνω κάτι μαζί του, γιατί είχα ακόμα τις επιφυλάξεις μου και γιατί αυτή την φορά δεν θα την ξαναπάταγα και θα έπρεπέ να είμαι 100% σίγουρη για τις προθέσεις του άλλου από πριν. Όπως ήμουν και σίγουρη ότι δεν θα έκανε κι εκείνος κίνηση μετά από όλα αυτά που είχα αναφέρει σχετικά με εμένα λίγο πιο πριν. Τον αφήνω να κοιμηθεί κι εγώ για καμιά ώρα συνεχίζω την ρουτίνα μου κανονικά, κάθομαι στο pc μου, μιλάω με φίλους μου. Αυτός νόμιζα ότι κοιμότανε. Κυριολεκτικά 3 λεπτά πριν πέσω για ύπνο, έλεγα σε μια φίλη μου ότι δεν υπήρχε καμία περίπτωση να ρισκάρω να κάνω κάτι μαζί του και να την ξαναπατήσω και ότι αυτός κοιμάται ήδη τον ύπνο του δικαίου, ήταν άυπνος σχεδόν 24 ώρες.

Με το που ξαπλώνω (αυτός ακόμα πάνω από τα σκεπάσματα και με τα ρούχα) αυτός κάνει κίνηση και με φιλάει. Εγώ ακόμα πιστεύω ότι το πράγμα θα μείνει εκεί. Μέσα σε δευτερόλεπτα και χωρίς καν να βγούνε πέρα από τα τελείως απαραίτητα ρούχα καταλήγουμε και κάνουμε σεξ. Χωρίς προκαταρκτικά, χωρίς τίποτα. Εγώ δεν έχω προλάβει να αντιδράσω, ούτε καν να σκεφτώ τίποτα. Το μόνο που επαναλάμβανα μέσα μου είναι ότι μετά από αυτά που είχα πει δεν θα έκανε κίνηση αν δεν ενδιαφερόταν πραγματικά. Μετά πέφτουμε για ύπνο και όλη νύχτα με κρατάει σφιχτά αγκαλιά και μου κρατάει το χέρι. Μέσα στην απογοήτευση μου που δεν αντιστάθηκα, που δεν κράτησα τον λόγο μου, σκέφτομαι ότι τουλάχιστον φαίνεται να ενδιαφέρεται πραγματικά, δεν θα έχουμε πάλι τα ίδια.

Ξυπνάμε το πρωί και την ώρα που φεύγει μου λέει ότι θα μου στείλει το βράδυ αν βγούνε. Δεν μου έστειλε τίποτα. Εγώ είχα κανονίσει οπότε επίσης δεν του έστειλα τίποτα και δεν πονηρεύτηκα ακόμα. Οι μέρες περνάνε και αυτός ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Αρχίζω να φρικάρω. Κανονίζουμε με κοινή μας φίλη να βρεθούμε, του στέλνω να έρθει. Μου απαντάει ότι δεν μπορεί (αλλά το περίμενα διότι ήξερα ότι δεν βγαίνει μεσοβδόμαδα). Την ίδια μέρα μαθαίνω από κοινή μας φίλη ότι έχει ελεύθερη σχέση με μια κοπέλα (την οποία έχω γνωρίσει κι εγώ) εδώ και μήνες, και εκείνη θέλει κανονική σχέση ενώ εκείνος δεν ενδιαφέρεται για κάτι τέτοιο. Και κάπου εκεί αρχίζει να γκρεμίζεται ο κόσμος μου. Και δεν γκρεμίστηκε επειδή έμαθα ότι έχει ελεύθερη σχέση, ούτε επειδή σε εκείνην είχε πει ότι δεν ήθελε κάτι παραπάνω (αν μη τι άλλο όταν κάποιος σου λέει δεν θέλω σχέση, εννοεί πάντα ότι δεν θέλει σχέση μαζί σου), αλλά επειδή είχαμε βρεθεί και οι τρεις σε κοινή παρέα και είχα δει την συμπεριφορά του απέναντι της και ήταν ακριβώς αυτό που έχω ζήσει τόσες φορές στο παρελθόν και με έχει διαλύσει. Αλλά συνεχίζω να σκέφτομαι, ότι δεν μπορεί, δεν μπορεί να μην σεβάστηκε αυτά που είχα πει εκείνο το βράδυ. Αυτή την φορά ήμουν ξεκάθαρη.

Και περνάνε οι μέρες και οι βδομάδες, κι αυτός δεν εμφανίζεται ούτε στην παρέα ούτε πουθενά. Μιλάμε μερικές φορές μέσω τσατ, πάντα του στέλνω πρώτη εγώ, πάντα μου απαντάει και συνεχίζει την κουβέντα, αλλά για άσχετα πράγματα. Εγώ το παίζω άνετη σε αυτόν με τον φόβο μην γίνω πιεστική και προκαλέσω εγώ κάποια άσχημη συμπεριφορά (ναι το έχω ακούσει και αυτό από πρώην μου). Του στέλνω σπάνια, δεν επιμένω ποτέ αν δεν συνεχίσει αυτός την κουβέντα, δεν αντιδράω τις σπάνιες φορές που αργεί να απαντήσει. Άλλαξε βάρδια στην δουλειά σκέφτομαι εγώ και είναι νύχτα, για αυτό δεν βγαίνει. Κάποια στιγμή του στέλνω να βγούμε κ μου απαντάει ότι έχει κανονίσει. Εκεί αρχίζω σιγά σιγά να ξανα- συνειδητοποιώ ότι μάλλον δεν πάει καλά το πράγμα. Και δεν μπορώ να το διαχειριστώ. Δεν μπορώ να φάω, δεν μπορώ να ηρεμήσω. Βλέπω την ιστορία να επαναλαμβάνεται μετά από όλη αυτή την προσπάθεια που κατέβαλα να μην.

Δεν του ξαναστέλνω τίποτα, και είπα να προσπαθήσω άλλη μία τελευταία φορά, και κανονίζω να κάνω ένα πάρτι σπίτι μου που το κανονίζαμε μαζί. Και πριν του πω κάτι, αρχίζει τα likes και τις καρδούλες στα posts μου (τα οποία τόσο καιρό είχε κόψει). Και του στέλνω για το πάρτι και μου λέει ότι θα έρθει. Και να σου πάλι τα likes και οι καρδούλες. Και έρχεται η μέρα του πάρτι και αυτός δεν έρχεται ποτέ. Στέλνει στην κοινή μας φίλη που ήμασταν μαζί, είναι νωρίς ακόμα, θα έρθουμε αργότερα, ποιοι άλλοι είναι εκεί, πως είναι εκεί και τελικά βαριόμαστε θα κάτσουμε σπίτι (όλα αυτά μου τα λέει η φίλη μου). Εμένα δεν μου απαντάει απολύτως τίποτα στο αν τελικά θα έρθει.

Και του στέλνω εγώ ένα μήνυμα (από τα γνωστά καμμένα μετά από ξύδια) όπου του (ξανα)λέω ότι τον γουστάρω και ότι θα ήθελα να ξέρω αν υπάρχει ελπίδα να γίνει κάτι μεταξύ μας. Και μου απαντάει ότι τον εξέπληξε το μήνυμα μου και ότι δεν καταλαβαίνει την κατάσταση εφόσον γνωριζόμαστε ελάχιστα. Μου λέει ότι του αρέσω, ότι με βρίσκει πολύ ενδιαφέρουσα και καλή κοπέλα, όμως δεν τον ενδιαφέρει κάποια σχέση πέρα από φιλική. Και του απαντάω ότι απλά ήθελα να το ξεκαθαρίσω και των ρωτάω πως γίνεται ενώ με βλέπει φιλικά να καταλήξαμε στο κρεβάτι. Και μου απαντάει ότι ήταν της στιγμής, και απλά συνέβη χωρίς να το θέλει, και ότι είμαστε ενήλικες και συμβαίνουν αυτά, αλλά πέρα από αυτό δεν έχει άλλη πρόθεση πέρα από φιλική. Και ότι εφόσον μιλάμε ελάχιστα θα έπρεπε να το έχω καταλάβει και δεν υπήρχε τίποτα που να μην ήταν ξεκάθαρο.

Και 5 μέρες μετά, χωρίς να έχει μεσολαβήσει κάτι άλλο, με κάνει διαγραφή και block και αυτός και ο κολλητός του.΄Δεν με νοιάζει να κόψουμε κάθε επαφή δεδομένου των συνθηκών (ίσα όσα καλύτερα) αλλά αυτή η απαξίωση στο πρόσωπό μου. Και δηλαδή πάλι φταίω εγώ. Εγώ που αυτή την φορά είχα κάνει την θέση μου ξεκάθαρη από τη αρχή, αλλά κι αυτόν τον εξέπληξε που ήθελα κάτι παραπάνω, και φταίω εγώ που δεν είχα καταλάβει. Η απόλυτη απαξίωση… Και που ήταν αυτός ο άνθρωπος πριν; Γιατί εγώ άλλον άνθρωπο γνώρισα. Πως έγινε άλλος άνθρωπος; Και όλα αυτά που του είχα πει από πριν; Δεν τα υπολόγισε πουθενά; Τα παρέβλεψε όλα για ένα κακό σεξ του τρίλεπτου (γιατί είπαμε ήταν και κομμάτια από την κούραση εκείνο το βράδυ);

Δεν μπορώ να καταλάβω τίποτα και κυρίως δεν μπορώ να καταλάβω τι έκανα λάθος και δεν μπόρεσα να προστατέψω τον εαυτό μου από αυτή την κατάσταση ενώ ήμουν αποφασισμένη και ενώ είχα πάρει, νόμιζα, όλα τα απαραίτητα μέτρα. Οκ, δεν τον γνώριζα πολύ καιρό, αλλά δεν μου είχε δώσει το παραμικρό δείγμα να αμφιβάλλω (πριν κάνουμε σεξ), και αυτή την φορά την θέση μου την είχα ξεκαθαρίσει από τη αρχή. Κι όμως, μετά από τόσα χρόνια, τόσες άσχημες εμπειρίες από τις οποίες θα έπρεπε να έχω μάθει, τόση δουλειά με τον εαυτό μου σε αυτό το θέμα, τόσο κόπο και τόση προσπάθεια, πάλι το ίδιο αποτέλεσμα. Νοιώθω ανήμπορη και απελπισμένη και ότι ότι και να κάνω εγώ, όσο και να προσπαθήσω, δεν έχει κανένα αποτέλεσμα. Νοιώθω τελείως ανίκανη να προστατέψω τον εαυτό μου σε αυτό το θέμα… Δεν ξέρω ποια είναι η ερώτηση μου, αλλά ήθελα να το μοιραστώ και πολύ θα ήθελα να ακούσω τις γνώμες σας (και ναι, κάνω ψυχοθεραπεία).

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News