Σε έναν περίπου μήνα αρχίζω την Γ’ Λυκείου και ΔΕΝ θέλω να διαβάσω.
Μέχρι την Β’ Λυκείου ήμουν μαθήτρια – πρότυπο (μόνο 20αρια στους ελέγχους, 18-20 στα διαγωνίσματα, συμμετοχή και τετράδια στην τρίχα, αριστεία, βραβεία, σημαία στις παρέλασεις και γενικά όλα τα φρου-φρου που συνοδεύουν τις καλές επιδόσεις).
Πλέον όμως έχω αποκτήσει μια φιλοσοφία του “ο,τι βρέξει ας κατεβάσει” αφού κυριολεκτικά δεν με νοιάζει.
Έχω χάσει την πειθαρχεία που είχα και δεν μπορώ να κάτσω αλλά ούτε θέλω να διαβάσω αν και γνωρίζω πολύ καλά τι συνεπειες θα επιφέρει κάτι τέτοιο.
Επίσης, δεν έχω πλέον κανένα στόχο αφού οποίο επάγγελμα και αν μου” γυαλίσει” είτε είναι κορεσμένο, είτε δεν έχει μέλλον στην Ελλάδα, είτε οι απολαβές του είναι για κλάματα και στους τομείς που με ενδιαφέρουν (μ.β.-γενετική) ακόμα και αν πάω στο εξωτερικό, θα καταλήξω στα εργαστήρια μιας φαρμακευτικής κάνοντας μια έρευνα που ίσως να μην με ενδιαφέρει, έχοντας την διαρκή πίεση της εταιρίας, τον εκβιασμό σχετικά με τη χρηματοδότηση της έρευνας και περιορισμένη δυνατότητα δημοσίευσης όλων των αποτελεσμάτων αφού στόχος, δυστυχώς, είναι η μεγιστοποίηση των κερδών και όχι η ανθρώπινη ζωή ή στην καλύτερη θα είμαι μέρος του ερευνητικού team του/της δρ τάδε, κάνοντας “την λατζα”, έχοντας μηδενική αναγνώριση, ανεξαρτησία και προοπτικές εξέλιξης.
Παράλληλα, η απέχθεια μου για το διάβασμα με έχει κάνει να θεωρώ τις Πανελλήνιες από τρόπο επίτευξης των στόχων μου σε τρόπο με τον οποίο θα “καταδικάσω” τον εαυτό μου σε άλλα 4, τουλάχιστον, χρόνια διαβάσματος, (ακόμα και σε κλάδο που με ενδιαφέρει) πράγμα που μου έρχεται να βάλω τα κλάματα και μόνο που το ακούω και όλο αυτό για να καταλήξω όπως προανέφερα, ε όχι δεν το θέλω αυτό, ούτε θελω να κάνω υπομονή 4-5 χρόνια να πάρω το πτυχίο μου και να “τακτοποιήθω”, γιατί ξέρω πως θα είμαι βουτιγμένη στη μιζέρια και τη δυστυχία.
Από την άλλη, χωρίς διάβασμα στις μέρες μας δεν πας πουθενά, εγώ δεν μπορώ να αποφασίσω τι θα κάνω με τη ζωή μου, ο χρόνος τρέχει, οι Πανελλήνιες (στις οποίες, ναι καλά καταλάβατε, από τη μια δεν με ενδιαφέρουν αλλά σημαίνουν και τα πάντα για μένα) πλησιάζουν και εγώ είμαι τρεις λαλούν και δυό χωρευουν χωρίς όμως να αισθάνομαι και τη ξεγνοιασιά που αυτό συνεπάγεται, αφού ΠΡΈΠΕΙ να δω τι θα κάνω επιτέλους..
ΑΠΟ ΤHΝ – Χαμένη στο διάστημα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Διακρίνω έναν φόβο, άριστη μαθήτρια, τι θα γίνει αν αποτύχω; Για αυτό τα βλέπεις όλα μαύρα. Υποβαθμίζεις μάλιστα έναν κλάδο, της μοριακής βιολογίας και γενετικής, που εξελίσσεται διαρκώς και προσφέρει εργασία Ελλάδα και σίγουρα εξωτερικό. Στα λέω ως βιολογος που στα 42 μου δουλεύω διαρκώς από την στιγμή που πήρα πτυχίο και μάλιστα στην Ελλάδα. Το ίδιο φίλοι μου και συνάδελφοι. Κάποιοι βρίσκονται εδώ κάποιοι διαπρεπουν στο εξωτερικό. Ναι, δεν είναι εύκολη ούτε η είσοδος σε αυτές τις σχολές, ούτε η απόκτηση του πτυχίου, ούτε η συνέχεια. Πρέπει να αγαπάς αυτό που κάνεις αλλά σε ποιο κλάδο δεν είναι έτσι… Διαβάστε περισσότερα »
Γεια σου κοριτσάρα! Συνάδελφος αριστούχος του παρελθόντος εδώ 🙂 Έχεις πάθει υπερκόπωση, αυτό σου συμβαίνει, έχεις διαλυθεί σωματικά και πνευματικά, οπότε πέφτει και η ψυχολογία και τα βλέπεις όλα μαύρα. Καθόλου περίεργο όλο αυτό, όταν ξέρει κανείς την πίεση, την ύλη και τα εξαντλητικά ωράρια που αντιμετωπίζουν οι μαθητές σήμερα μέχρι την ηλικία σου. Για να σε πείσω ότι η κατάμαυρη εικόνα που έχεις για το μέλλον είναι αποτέλεσμα της κούρασης και της πεσμένης ψυχολογίας σου, σκέψου το εξής: Ούτε ο Απόλλων που ήταν θεός δεν κατάφερνε να κάνει ακριβείς προβλέψεις για το μέλλον! Γι’αυτό οι ιερείς του στο Μαντείο… Διαβάστε περισσότερα »
Αγανακτισμένη μικρούλα μου θα σου απαντήσω για πολλούς λογους. Πρώτον ξέρεις πολλά για την ηλικία σου για το χώρο της έρευνας και γενικοτερα, μου έκανε εντύπωση. Ομως επικεντρωνεσαι στα αρνητικά. Δεύτερον το γραμμα σου με έκανε να χαμογελάσω, σποτ ον και χώνεις. Τρίτον είμαι στο χώρο των βιοατρικων επιστημών, μοριακή βιολογια, γενετική, βιοχημεία κτλ. Ειμαι Αγγλια 22 χρονια. Ναι είναι δύσκολο και πλούσια δε θα γίνω αλλα εχω ικανοποιητικο μισθό, πχ μπορεσα να αγορασω σπίτι και μπορω να πηγαινω ταξιδια. Έχει πολλές δυσκολίες πχ γράφω 10 προγράμματα για να πάρω 2, δούλεψα με κακούς και καλούς μεντορς και ξεπατώθηκα να… Διαβάστε περισσότερα »
Νομιζω πως επαθες αυτο που ονομαζουν burn out, μαζι φυσικα με το αγχος των εξετασεων που (υποτίθεται πως) θα καθορισουν τη ζωη και το μελλον σου. Και κυριως εναν πανικο γιατι καλεισαι να παρεις μια πολυ καθοριστικη αποφαση σε μια μικρη ηλικια και το μελλον σε τρομάζει. Κι αυτο το αγχος σε παραλυει, σου βγαζει μια παραιτηση. Αυτο που νιώθεις ειναι πολυ φυσιολογικό, πολλα παιδια πιστευω νιώθουν ετσι. Φυσικα θα σε προτρεψω να συμβουλευτεις εναν ψυχολογο, αλλα θα πω και το εξης: οι πανελληνιες ΔΕΝ ειναι η αρχη και το τελος της ζωης σου. Ουτε καν. Πρωτον εχω δει πολυ… Διαβάστε περισσότερα »
Φίλη, σε αγάπησα ήδη μέσα από αυτό το γράμμα σου. Ελπίζω να μείνεις μόνιμα στη σελίδα, πιστευω θα έχουμε πολλα ενδιαφέροντα πραγματα να πουμε! Τώρα στο θέμα σου, καταρχάς είμαι κι εγώ πρώην αριστουχος που επίσης σιχαίνεται το διάβασμα, επομένως σε καταλαβαίνω απολυτα, και τώρα κοντά στα 40 εκκρεμεί διάγνωση για ΔΕΠΥ. Δες για αρχή εάν υπάρχει εκεί κάποιο θέμα και οι άριστες επιδόσεις σου είναι masking, κυρίως γιατί αν υπάρχει και έχεις διάγνωση, θα έχεις και την αντίστοιχη αντιμετώπιση και υποστήριξη για να μη δυσκολευεις παραπανω τη ζωή σου χωρίς λόγο. Λοιπόν δεν ξέρω αν είναι burnout ή φόβος… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις δίκιο, το διάβασμα για τις Πανελλήνιες είναι μια διαδικασία που κουράζει, φθείρει, δοκιμάζει αντοχές, σε φέρνει αντιμέτωπη με συναισθήματα όχι ευχάριστα. Επιπλέον οι Πανελλήνιες περιτριγυρίζονται από ολόκληρη νοοτροπία, εμπλέκονται γονείς, εκπαιδευτικοί, φροντιστήρια, ο κάθε πικραμένος που λέει την αποψάρα του για τις επιλογές ενός άλλου ανθρώπου που ψάχνει να βρει τα πατήματά του στη ζωή. Βέβαια, υπάρχουν και αρκετά παιδιά που την συγκεκριμένη στιγμή δεν είναι έτοιμα ώστε να μπουν στη διαδικασία ή να πάρουν αποφάσεις για το μέλλον τους. Και υπάρχουν και παιδιά που το σύστημα αυτό δεν τους ταιριάζει. ΟΜΩΣ! Επειδή οι εξετάσεις αυτές είναι ένα σκαλοπάτι… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω με τα υπόλοιπα σχόλια που μιλάνε για burn out. Φαίνεται σαν τόσα χρόνια να αρίστευες απλά για να αριστέυσεις. Δεν πάει έτσι. Οι καλές βαθμολογίες δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέσο για να επιτύχεις έναν σκοπό. Βρες πρώτα τι θέλεις να κάνει και μετά ανάλογα ρύθμησε και το διάβασμάσ σου και τον χρόνο που θα αφιερώνεις σε αυτό. Εγώ στο λύκειο που ήξερα τι ήθελα να κάνω και σε ποια σχολή ήθελα να περάσω ασχολήθηκα τόσο όσο για να το πετύχω. Αφού στην σχολή έμπαινα και με 17 που τό χα έυκολο γιατί να πιεζόμουν να βγάλω 20; Και… Διαβάστε περισσότερα »
σε καταλαβαίνω, το έπαθα κι εγω στην ηλικία σου (αριστούχος κι εγώ πάντα) γι’ αυτό πέρασα με τη δεύτερη. Περιγράφεις ένα ζοφερό μέλλον μετά το πτυχίο, αλλά οι επιλογές σου είναι περισσότερες από αυτές που μπορείς τώρα να φανταστεις. Ομως, αυτό που δεν βλέπεις τώρα είναι πόσο ζοφερό είναι το παρόν και το μέλλον του ανειδίκευτου εργαζόμενου, για πάντα ελάχιστα αμοιβόμενου και ο σάκος του μποξ για κάθε κομπλεξικό αφεντικό. Αν δεν θέλεις μια ζωή στο διάβασμα, σκέψου κάποια τέχνη, ακόμα και υδραυλικός, που θα σου δώσει τα προς το ζην.
Νομίζω έπαθες κάτι σαν υπερκόπωση με όλο αυτο το διάβασμα και τα βλεπεις όλα μαύρα. Αξιοποίησε το καλοκαίρι που έμεινε και κανε διάλειμμα, πήγαινε για μπάνια και μη σκέφτεσαι το μέλλον, θα έρθει από μόνο του. Έχω να παραδώσω διατριβή του χρόνου και σκέφτομαι κάτι τέτοια. Όμως είναι της στιγμής
Εγώ καταλαβαίνω ότι είσαι σε φάση burnout και τα βλέπεις όλα μαύρα τώρα. Και είναι απολύτως κατανοητό αφού είσαι αριστούχος, ως πρώην αριστούχος σε καταλαβαίνω πολύ καλά. Υπάρχει τεράστια κοινωνική πίεση στους καλούς μαθητές, και ξαφνικά βρίσκεσαι να παλεύεις ασταμάτητα να κρατηθείς στην κορυφή για να ικανοποιήσεις καθηγητές, γονείς κτλ και δεν σε αφήνουν να χαλαρώσεις. Θυμάμαι και μια άλλη κοπέλα στην ίδια φάση που το περιβάλλον της είχε μεγάλες προσδοκίες από αυτήν και την χαρακτήριζαν ως “άλογο κούρσας.” Όχι, δεν είναι άλογα κούρσας οι καλοί μαθητές, είναι άνθρωποι που έχουν ανάγκη να χαλαρώσουν και να διασκεδάσουν όπως όλοι οι… Διαβάστε περισσότερα »