ΑΠΟ ΤΗΝ – Ποπιάννα

Σκέφτομαι ολο κ συχνότερα μεγαλώνοντας, πόσο βίωμα κ καθημερινότητα μάς έχουν γίνει οι παντός τύπου κακοποιητικές συμπεριφορές. Τόσο πολύ που θεωρούμε δεδομένο ότι μια γυναίκα στα 30 (για να μην πω πολυυύ μικρότερη) έχει υποστεί, σιγουρα, ενα τουλαχιστον εμετικό “πέσιμο”. Κ το σχολιάζουμε σε παρέες, όσες μπορούμε, με μια αμηχανία ή με χιουμορ αμυνας, όπως εγώ, γιατί πολλές δεν έχουμε καν αντιληφθεί τι συνέβη, τι συμβαίνει, τι θα συμβαίνει.

Από πολύ μικρή ηλικία εχω βιώσει τόσα πολλά κακοποιητικα περιστατικά, που δυστυχώς, εχω χάσει το μέτρημα. Αηδιαστικά σεξουαλικά σχόλια στο δρόμο, που στην εφηβεία κ μετα-εφηβεια κάποιος με είχε πείσει πως είναι κοπλιμέντα (μαντέψτε ποιος!), χουφτωματα σε συνωστισμό σε ΜΜΜ, χυδαία σχόλια από εκάστοτε γκόμενους, κάφρικα “αστεια” στον κοινωνικό κ εργασιακό περίγυρο, μεχρι κ λεκτικη σεξουαλικη επιθεση απο συλληφθέντα βιαστη! Μικρά καθημερινά αγκάθια που αλλαζουν σιγα σιγα τη συμπεριφορά κ την προσωπικότητα μας, χωρίς καν να το παίρνουμε χαμπάρι.

Η ιστορία, που με τάραξε όσο τίποτα όμως, συνεβη το καλοκαίρι που μας πέρασε. Αποφάσισα να πάω μόνη μου για μια βουτιά σε ένα αγαπημένο μου κολπάκι κοντα στο Λαιμό Βουλιαγμένης. Φτάνοντας, βλέπω ένα αμάξι παρκαρισμένο, στο αδιέξοδο της περιοχής, με ανοιχτή τη μηχανή κ τις πόρτες κ έναν τύπο να διασχίζει το δρόμο προς τα απέναντι δεντράκια. Σκέφτηκα πως ηθελε να παει τουαλέτα κ αδιαφόρησα. Για να φτάσεις στην παραλία, πρέπει να κατέβεις μερικά αυτοσχέδια σκαλάκια στα βράχια. Καθώς ξεκινάω την κατάβαση, ο τύπος μου μιλάει, ευγενέστατος, γύρω στα 45, ο φαινομενικά “νορμάλ” τύπος. Με ρωτάει αν θέλω παρέα, αρνούμαι ευγενικά, μου λέει «να περάσεις όμορφα» κ συνεχίζω την κατάβαση μου. Φτάνω στην παραλία κ συνειδητοποιω πως ειμαι ολομοναχη. Βουτάω κατευθείαν κ καθώς βγαίνω παρατηρώ ότι ο τύπος στέκεται ακόμα ανάμεσα στα δεντράκια κ με κοιτάει. Κάθομαι στην πετσέτα κ αρχίζω να αγχώνομαι καταστρωνοντας σχέδιο εξόδου από τη θάλασσα μιας κ δεν υπήρχε άλλη διαφυγή. Ο τύπος αρχίζει να με φωνάζει κ όταν γύρισα να τον βρίσω, είχε γδυθει κ αυνανιζόταν. Ταχυπαλμία, αλλά θεώρησα πως είναι θρασυδειλος επιδειξιας κ δεν θα κάνει κατι αλλο. Του λέω φωνάζοντας πως καλω την αστυνομία κ μου απαντάει “ποια αστυνομία μωρο μου, τωρα κατεβαίνω κατω” κ σε δευτερόλεπτα τον βλέπω ότι αρχίζει κ κατεβαίνει τα σκαλιά. Αρπαζω τα πράγματα μου κ αρχιζω να σκαρφαλωνω τα κοντινά βραχια για να περάσω στο διπλανό κολπάκι. Για καλή μου τύχη βρίσκονται εκεί δυο ζευγαρια, τους εξηγώ την κατάσταση κ καλούν την αστυνομία. Ο τύπος είχε κατέβει ήδη στην παραλία, γυμνός όπως ηταν, άκουσε τις φωνές κ εφυγε.

Η αστυνομία, είπε ότι θα είναι εκει σε 10 λεπτά. Δεν ήρθε ποτέ. Προσπάθησα να κάνω καταγγελία στο αστυνομικό τμήμα δύο φορές, αλλά λόγω κοβιντ δεν κατάφερα να βρω ραντεβού που να με βολεύει. Λυπάμαι που δεν προσπάθησα κ άλλο. Τέλος καλό, όλα καλά θα πουν όλοι. Κ γω αυτό είπα στον εαυτό μου, σιγά, δεν έγινε κ κάτι στην τελική. Εγώ πλέον, όμως, κοιτάω πίσω μου οταν περπατάω αν είμαι μόνη, ο,τι ώρα κ να είναι, πράγμα που δεν το έκανα ποτέ πριν. Άλλαξα. Κ έτσι αλλάζουμε όλες.

ΥΓ. Συγγνώμη που το κείμενο δεν περιέχει μόνο την ιστορία, αλλά κάπου έπρεπε να τα πω κ γω. 😁 Ας μιλήσουμε όλες..

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ποπιάννα

__________

Safe Athens: Βοηθήστε μας να κάνουμε την Αθήνα μια πόλη ασφαλή για τις γυναίκες

Υποδείξτε μας ποια σημεία της πόλης είναι μη ασφαλή και πού σας έχουν συμβεί τρομακτικές ιστορίες.

ΠΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΑΣΧΗΜΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΕΔΩ

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News