Είχα την τύχη/ατυχία να μεγαλώσω σε μία ωραία αλλά ερημική περιοχή, στο πανόραμα της Βούλας. Όταν ήμουν έφηβη, πριν πάρω άδεια οδήγησης εξαρτόμουν από τα ταξί για την επιστροφή στο σπίτι μέτα την βραδινή μου έξοδο (η πιό κοντινή στάση λεωφορείου ήταν 30 λεπτά περπάτημα που πραγματικά δεν νομίζω ότι ήταν περισσότερο ασφαλές από μία ολιγόλεπτη διαδρομή με ταξί). Δυστυχώς μου έχουν συμβεί πολλά άσχημα σκηνικά με ταξιτζήδες αλλά νομίζω ότι το χειρότερο είναι αυτό που θα σας περιγράψω παρακάτω.

Ήμουν 16 ετών και είχα τότε σχέση με ένα αγόρι που έμενε στη Γλυφάδα. Μετά τη βραδινή μας βόλτα (δε θυμαμαι τι ώρα ήταν αλλά σίγουρα πριν τις 12) πήραμε ένα ταξί, άφησε πρώτα το αγορί μου στο σπίτι του και μετα συνέχισε για το πανόραμα της Βούλας. Πρώτα ο ταξιτζής με ρώτησε αν είχα κάνει ποτέ μου σεξ. Όταν του απάντησα αρνητικά άρχισε να λέει ότι δεν του κάνει εντύπωση καθώς για να νιώσω την ανάγκη να κάνω σεξ πρέπει να βρεθώ μαζί με κάποιον πραγματικό άντρα, σαν και εκείνον. Συνέχισε εξιστορώντας μου διάφορες περιπέτειες που είχε με άλλες πελάτισσες του, που τον καλούσαν μόνο για να πάνε σε απόμερα μέρη και να τις “ευχαριστήσει”.

Εγώ είχα φρικάρει και το μόνο που θυμάμαι να λέω είναι το πόσο χαρούμενη και ερωτευμένη είμαι με το αγόρι μου και ότι δεν έχω ανάγκη από κάτι τέτοιο. Όταν φτάσαμε κοντά στο σπίτι μου του είπα να σταματήσει επειδή είχαμε φτάσει, δεν ήθελα να ξέρει που μένω και του είπα ότι το σπίτι μου ήταν ένα άλλο στην παραδίπλα γωνία. Ακόμα δεν ξέρω αν η κίνηση αυτή ήταν σωστή ή όχι.

Safe Athens: Βοηθήστε μας να κάνουμε την Αθήνα μια πόλη ασφαλή για τις γυναίκες

Υποδείξτε μας ποια σημεία της πόλης είναι μη ασφαλή και πού σας έχουν συμβεί τρομακτικές ιστορίες.

ΠΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΑΣΧΗΜΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΕΔΩ

Ο ταξιτζής κλείδωσε τις πόρτες και γύρισε προς το πίσω κάθισμα και άρχισε να μου χαιδεύει το πόδι λεγοντάς μου ξανά πόσο ωραία θα αισθανθώ αν χάσω την παρθενιά μου μαζί του. Εγώ είχα φοβηθεί πάρα πολύ και προσπαθώντας να κρατήσω ένα ήρεμο κλίμα (καθώς σκεφτόμουν ότι απλώς το πόδι μου πιάνει, θα μπορούσε να γίνουν πολύ χειρότερα τα πράγματα) αρνίομουν όσο πιο ευγενικά μπορούσα τις προτάσεις του και προσπαθούσα να τον πληρώσω για την κούρσα. Είχα παγώσει και δεν προσπάθησα καν να ανοίξω την πόρτα καθώς φοβόμουν ότι αν κοιτάξω αλλού θα μου επιτεθεί. Ναι ήμουν ηλίθια αλλά ξαναλέω ότι ήμουν μόλις 16 ετών. Ευτυχώς η μητέρα μου ανησύχησε που είχα αργήσει τόσο και με πήρε τηλέφωνο οπότε της είπα ότι είμαι απέξω και κρατώντας τη στην γραμμή του ζήτησα να τον πληρώσω για να φύγω. Κρύφτηκα στην εξώπορτα του γείτονα μέχρι να φύγει το ταξί τρέμοντας ότι μπορεί να κάνει όπισθεν και να δει ότι δεν είχα μπει μέσα στο σπίτι. Όταν το ταξί επιτέλους έφυγε έτρεξα στο σπίτι μου αλλά δεν είπα τίποτα στους γονείς μου καθώς φοβόμουν ότι θα είχε συνέπειες σε εμένα. Έκτοτε όποτε έμπαινα σε ταξί έβγαζα φανερά φωτογραφία τις πινακίδες του ταξί και μιλούσα στο τηλέφωνο με κάποια φίλη μου λέγοντάς της δυνατά ότι της έχω στείλει τις πινακίδες του και αν μου συμβεί κάτι να καλέσει την αστυνομία. Την ημέρα των 18ων γενεθλίων μου ξεκίνησα μαθήματα οδήγησης.

ΑΠΟ ΤΟΝ – Ιωάννα

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News