Σκηνή πρωτη
Πριν χρονια, πολλα χρονια, τα εχω με την Χ. Εντυπωσιακη οσο και δυναμικη κοπελα.
Αυτη σπουδαζει στην Αθηνα, εγω δουλευω!
Γυρω στα 20+ και οι δυο, ζουμε σχεδον μαζι, μια στο σπιτι του ενος μια στο σπιτι του αλλου.
Αυτη ειναι στο τελευταιο ετος των σπουδων, εγω ειμαι στο 2 ετος της αγορας εργασιας.
Μια μερα με καλει στην δουλεια, που ξερει οτι δεν εχω χρονο ουτε για την αναγκη μου και την ακουω ξεψυχισμενη!
Τι ειχε γινει?
Την αφησα το πρωι στο σπιτι μου και κατα τις 11 που εφυγε, σε ενα στενακι, την περασε ενα παπι, ο τυπος με κρανος, σταμάτησε πιο κατω, γυρισε εκανε εναν ελιγμο μπροστα της, πλαγιαστα λοιπον της εκλεισε το δρομο, και πριν προλαβει να καταλαβει τι γινεται, της επιασε με το χερι που ηταν στην πλευρα της, το στηθος. Φυσικα αυτο κρατησε δευτερολεπτα, και ο τυπος εξαφανίστηκε.
Περα απο το οτι τον εψαχνα για καμποσο καιρο (και φυσικα δεν μπορεσα να βρω τιποτα) το αποτελεσμα ηταν να μην ξαναερθει σπιτι μου για να μεινει, εκτος αν εγω ειχα ρεπο την επομενη μερα
Σκηνη δευτερη
Απο το ιδιο σπιτι, ξεκιναω για δουλεια, οπως καθε μερα, αξημερωτα, ειναι και χειμωνας, οποτε κανει κρυο (πολυ κρυο, νομιζω ηταν τη χρονια που ειχε κλεισει το Βενιζελος απο τα χιονια, 1999-2001, ή καπου εκει τελος παντων) και φυσικα ειναι σκοταδι εξω.
Φτανω στο ισογειο και βρισκω την πορτα της πολυκατοικιας να κλεινει, προφανως καποιος ειχε βγει πριν απο μενα… και να, στο δρομο μολις 10 μετρα μπροστα μου ειναι μια κοπελα, δεν μου λεει κατι το σουλουπι της, αλλα τελος παντων, δεν εχει να κανει με μενα, ετσι δεν ειναι?
Παμε τωρα, χειμωνας αγριος, και φοραω γαντια, σκουφο, μπλουζα με κουκουλα και μπουφαν, το περπατημα μου ειναι ετσι και αλλιως γρηγορο αλλα αφου το “εχω δαγκωσει” μαλλον ηταν λιγο πιο γρηγορο απο οτι συνηθως και στα μεσα του επομενου τετραγωνου την προφταινω και τοτε παιρνω χαμπαρι οτι με εχει ακουσει και εχει πανικοβληθει! Τα χανω, παω να βγαλω τα χερια απο τις τσεπες να της κανω νοημα να ηρεμησει, και πως ειμαι αυτος που μενει στον 4ο της πολυκατοικιας απο την οποια μολις βγηκε και ….βαζει τις φωνες και τρεχει!
Η διαδρομη μας προφανως ηταν κοινη μιας και πηγαιναμε μαλλον και οι δυο στον ηλεκτρικο που ηταν στα 500 περιπου μετρα.
Φυσικα, αυτη τρεχοντας, ουτε ξερω που πηγε!
Μετακομισα μετα απο 2 μηνες, πηγα στο σπιτι της Χ και μετα απο 1 χρονο εφυγα απο την Αθηνα για τα καλα.
Ειμαι στα 40++ και δε θα ξεχασω ποσο με ειχε ενοχλησει το οτι δυο γυναικες ειχαν τοσο φοβο μεσα τους απλα γιατι περπατουσαν στο δρομο.
Επισης δε γυρναω στην Αθηνα για κανεναν λογο, παρα μονο για λιγες μερες, να δω φιλους και συγγενεις, αλλα σε καμια περιπτωση να μεινω
(υγ, δε θυμαμαι καν τι φοραγε ή πως εδειχνε η κοπελα)
Αυτα απο την αλλη οχθη, των αντρων!
ΑΠΟ ΤΟΝ – Taρζαν
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πολύ ευχάριστο το ότι υπάρχουν άντρες που μπορούν ή τουλάχιστον προσπαθούν να καταλάβουν τη ζωή των γυναικών. Μπράβο σου Tarzan! Αυτό λέει πολλά για σένα.
Το εγραψα λιγο γρηγορα να προσθεσω πως αυτα εγιναν καπου στα Πατησια