Αν και έχει περάσει αρκετός καιρός, θυμάμαι ακόμα τον τρόμο που ένιωσα. Το 2015 έμενα στην Καλλιθέα και δούλευα στο Μοσχάτο. Επειδή την ώρα που έπιανα δουλειά 4μιση το πρωί ήταν πολύ νωρίς για να πάρω το λεωφορείο, πήγαινα με το αυτοκίνητο. Εδώ να σημειώσω ότι δεν είχα γκαράζ, το αμάξι το πάρκαρα στον δρόμο όσο πιο κοντά στο σπίτι μπορούσα. Βγαίνω λοιπόν κατά τις 4 τα ξημερώματα από την πολυκατοικία μου στην Σοφοκλέους, στο ύψος της Δημητρακοπούλου και κατευθύνομαι προς το αυτοκίνητο, το οποίο ευτυχώς είχα παρκάρει πολύ κοντά αυτή τη φορά. Πάντα κοιτούσα γύρω μου να σιγουρευτώ ότι κανείς δεν με ακολουθεί. Καθώς έμπαινα στο αμάξι είδα έναν τύπο με ένα παπάκι σταματημένο δίπλα σε έναν κάδο περίπου 50 μέτρα από μένα. Μπαίνω μέσα στο αμάξι κλειδώνω κατευθείαν και ξεκινάω για να φύγω. Ο τύπος εν τω μεταξύ είχε ξεκινήσει κ αυτός με το μηχανάκι είχε περάσει από δίπλα μου κ είχε σταματήσει στο φανάρι Σοφοκλέους και Δαβάκη. Αν και μου φάνηκε ύποπτος συνέχισα την πορεία μου γιατί ένιωσα ότι όσο είμαι μέσα στο αμάξι και εν κινήσει δεν μπορεί να με πειράξει. Ο τύπος λοιπόν με ακολούθησε μέχρι το Μοσχάτο. Μάλιστα στο φανάρι πριν από τον Σταθμό της Καλλιθέας είχε σταματήσει ακριβώς δίπλα από την πόρτα του συνοδηγού και κοιτούσε επίμονα προς το μέρος μου. Εγώ απέφυγα να τον κοιτάξω και μόλις άναψε το φανάρι πράσινο γκάζωσα το αμάξι μπας και με χάσει.

Η δουλειά μου ηταν δυστυχώς σε μια αρκετά απομονωμένη περιοχή του Μοσχάτου, ακριβώς δίπλα στις γραμμές του ηλεκτρικού. Στρίβω στο στενό, παρκάρω γρήγορα γρήγορα, βγαίνω από το αμάξι και εκεί που ετοιμαζόμουν να περπατήσω τα τελευταία 10 μέτρα για να μπω στη δουλειά, εμφανίζεται ξανά ο τύπος. Παρόλο που ήταν ακόμα νύχτα, το σημείο ηταν αρκετά φωτισμένο και το κτήριο της εργασίας μου απ’ έξω είχε κάμερες. Έμεινα δίπλα στο αμάξι μου σε ετοιμότητα να ξαναμπώ μέσα και να φύγω. Η κάμερα σίγουρα μας κατέγραφε και τους δύο. Ο τύπος λοιπόν κάνει το εξής: Σταματάει με το μηχανάκι σχεδόν στα 4 μέτρα από μένα και με κοιτούσε επίμονα χωρίς να μιλάει. Εκείνη την στιγμή ένιωσα εκτός από φόβο και πάρα πολύ θυμό και αντέδρασα. Του φώναξα ” Τι έγινε, τι με κοιτάς, σήκω φύγε”. Και ο τύπος είπε ” Εγώ; Γιατί σε πείραξα;” και του λέω “Σε είδα, με ακολουθείς από την Καλλιθέα, φύγε”. Έδειξε να εκπλήσσεται, κάτι μουρμούρισε που δεν το κατάλαβα και τελικά έφυγε. Έτρεξα μπήκα στην δουλειά κλείδωσα και προσπάθησα να ηρεμήσω. Όταν ήρθε ο προϊστάμενος και του διηγήθηκα την ιστορία, αισθάνθηκα ακόμα πιο άσχημα. Γέλασε και προσπάθησε να υποβαθμίσει το γεγονός. Ο ένας χειρότερος από τον άλλο. Εμένα με έσωσε το αυτοκίνητο και η κάμερα. Ευτυχώς.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ελευθερία

__________

Safe Athens: Βοηθήστε μας να κάνουμε την Αθήνα μια πόλη ασφαλή για τις γυναίκες

Υποδείξτε μας ποια σημεία της πόλης είναι μη ασφαλή και πού σας έχουν συμβεί τρομακτικές ιστορίες.

ΠΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΑΣΧΗΜΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΕΔΩ

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News