Γεια σας. Θα ηθελα να μοιραστω και εγω το δικο μου προβλημα.
Ειμαι 20 και φοιτητρια.
Η δικια μου ιστορια ξεκιναει 7 χρονια πριν οταν υιοθετήθηκα απο τους τωρινούς γονείς μου.
Συνδέθηκα με αυτους τους ανθρώπους με βοήθησαν σε πάρα πολλά πράγματα, είχαμε τις άσχημες στιγμές, είχαμε και τις καλές μας. Είναι φωτινοί και σπάνιοι άνθρωποι. Πλεον νιώθω ομως πως δεν αντέχω άλλο. Θελω να ζήσω την ζωή μου. Δεν μπορώ άλλο τα μην και τα δεν. Έπρεπε πάντα να δρω με βάση το σοβαρη, υπεύθυνη και με αξιοπρέπεια. Είναι γενικα αυστηροί γονείς και ανθρωποι.
Για χρόνια ένιωθα κενή και ακόμα νιώθω. Σας να μην έζησα την ζωή μου ενώ έχω τόσες αναμνήσεις από αυτούς, νιώθω ένα κενό. Πλέον νιώθω ότι περνάω μια εφηβεία που για χρόνια προσπαθούσα να περιορίσω. Έχουν και αυτοί πλέον τα δικά τους θέματα υγείας (σοβαρά θέματα). Η μητέρα μου το δικό της το έχει ξεπεράσει αλλά διατρέχει ακόμα κίνδυνο και τώρα αναμένεται ένα χειρουργείο για τον πατέρα μου. ΝΙώθω πως δεν μπορώ ομως άλλο. Ότι δεν με καταλαβαίνουν, δεν με αφήνουν να κάνω τις επιλογές μου, με θεωρούν σε όλα λάθος με αφορμή τα 13 πρώτα χρόνια της ζωής μου που ζόυσα σε ένα πολύ άσχημο περιβάλλον. Πραγματικά όμως νιώθω πως δεν αντέχω. Υπαρχουν μέρες που τα ξεχνάω όλα αυτά και ζούμε κανονικά αλλά οσο σχέφτομαι όλα τα θέλω μου που έχω περιορίσει τρέλαίνομαι. Ίσως να είμαι εγωίστρια…
Σκέφτομαι να φύγω, να ψάξω κάπως να μείνω μόνη μου αλλά μου είπαν πως αν το κάνω θα πρέπει να διακόψουμε και την υιοθεσία. Είναι μια επιλογή που με πονάει πολύ αλλά νιώθω πως είμαι σε αδιέξοδο. Εκείνοι μονιμως μου λένε κάνε υπομονή να γίνουν οι συνεδρίες με τους ψυχιάτρους που θα πάμε να δεις τι έχεις και όλα τα άλλα θα έρθουν ( θεωρούν ότι σχέσεις και πολλά άλλα δεν μπορω να τα διαχειριστω λόγω διαφόρων άλλων ψυχικων προβλημάτων που μπορεί να έχω και θεωρούν ότι πρώτα πρέπει να φτιάξω αυτά και να κάνω υπομονή) Τι να κάνω;
Φοβάμαι μήπως πάρω βιαστική απόφαση αλλά κάτι πρέπει να κάνω επιτέλους για μένα. Νιώθω κενή. Νιώθω ότι χάνω ανθρώπους και εμπειρίες μόνο και μόνο επειδή δεν εγκρίνουν οι γονείς μου και επειδή μου λένε πως δεν είμαι ακόμα σε θέση να κρίνω μόνη μου. Τι να κάνω; Σας παρακαλώ πειτέ μου κάτι γιατί κοντεύω να τρελαθώ, Έχω περάσει άπειρα βράδια κλαιγοντας από απόγνωση.
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Σχεδόν στα πάντα είναι τόσο απόλυτοι. Δεν με αφηνουν να φάω τα μούτρα μου και να κάνω τις επιλογές μου. Και πάντα η μαμά προβάλει τα θέματα υγείας και να με κάνει να το βουλώσω. Μόλις πριν από λίγο τσακώθηκα πάλι μαζί τους και τους είπα ότι θέλω να ξεκινήσουμε την διαδικασία ακύρωσης της υιοθεσίας. Δεν ξέρω αν με πήραν σοβαρά. Δεν ξέρω αν πραγματικά θέλω να με πάρουν σοβαρά. Τους το έχω ξαναπεί.
Όσο σκέφτομαι πως όλα αυτά τα χρόνια πήγαν χαμένα θέλω να βάλω τα κλάματα. Τους αισθάνομαι δικούς μου αλλά δεν μπορώ να ζήσω την ζωή που θέλουν. Νιώθω πως δεν έχω άλλη λύση. Δεν μου αρεσει το παλιό μου επίθετο καθόλου αλλά τι να κάνω αλήθεια τι να κάνω; Είμαι πραγματικά απεγνωσμένη.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κωνσταντίνα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εστίασε την επίσκεψη σε ειδικό ψυχικής υγείας πριν αποφασίσεις οτιδήποτε σε συνδυασμό με τους γονείς σου.
Κάνεις μια επανάσταση νομίζω επιφορτισμενη με όλο το οικογενειακό σου υπόβαθρο.
Νομίζω αμφότεροι θέλετε να είστε μαζί,μη σπας έναν δεσμό γιατί είσαι μπερδεμένη και φορτισμένη,αλίμονο αν διαλυαμε τους οικογενειακές δεσμούς στα 20 μας επειδή μας καταπιέζουν και ειναι αυστηροί,μάλλον υπερπροστατευτικοι θα έλεγα.
Δεν μας λες γιατί μαλώνετε όμως. Με μια γρήγορη ανάγνωση, το κείμενο σου θα μπορούσε να είναι η εμπειρία μιας οποιασδήποτε έφηβης με (ούτε καν υπέρ)προστατευτικούς γονείς.
Επίσης αναφέρεις ψυχιατρικά θέματα αλλά δεν μας λες σε τι φάση είσαι. Αν είναι αρύθμιστα, λογικό να μπαίνουν σε προτεραιότητα.
Ψυχικά όχι ψυχιατρικά ..
Το έγραψα έτσι γιατί μίλησε για ψυχίατρους.
«θεωρούν ότι σχέσεις και πολλά άλλα δεν μπορω να τα διαχειριστω λόγω διαφόρων άλλων ψυχικων προβλημάτων που μπορεί να έχω».
To ότι μπορεί να έχει ψυχικά θέματα είναι υπόθεση των γονέων, δεν υπάρχει διάγνωση, τουλάχιστον αυτό προκύπτει από αυτό που γράφει.
Δεν διαφωνώ αλλά δεν μου είναι ξεκάθαρο αν και η ίδια πιστεύει ότι υπάρχουν κάποια ψυχικά θέματα. Από αυτή τη φράση δεν μου φαίνεται ότι το αποκλείει.
Η απειλή να την ξε-υιοθετήσουν πώς σου φαίνεται; μια συνηθισμένη εμπειρία μιας οποιασδήποτε έφηβης;
Αγαπητή μου, μην βιάζεσαι να μεγαλώσεις. Το γράμμα σου επαναλαμβάνει σημεία, δεν δίνεις επαρκές πληροφορίες και μπορεί να ακούσεις αυτό που θες που δεν είναι δίκαιο διότι μπορεί να έχουν δίκιο οι άνθρωποι που ανησυχούν. Έχω στο περιβάλλον μου ανθρώπους που υιοθέτησαν παιδιά και πραγματικά τα έχουν σαν δικά τους και δεν μου πάει η καρδιά να αδικήσω τέτοιες περιπτώσεις ανθρώπων επειδή γνωρίζω τον αγώνα που έκαναν για να υιοθετήσουν. Στην περίπτωσή σου αρμόζει η συμβουλή μιας κλινικής ψυχολόγου ή του ατόμου που σε βλέπει, να το γράψω απλά. Εν τω μεταξύ να μου επιτρέψεις να σου πω ότι ο… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν μας λες συγκεκριμένα
Δουλεύεις;σπουδάζεις;
Αν δουλεύεις μπορεις να φύγεις από το σπίτι.
Αν σπουδάζεις,περνα πολλές ώρες εκτος σπιτιού.
Για εμένα το να προβάλλουν πρόβλημα υγείας για να κανεις πίσω σε αυτό που θες αλλά και να απειλούν με διακοπή υιοθεσίας αν φύγεις εκτος σπιτιού ξεφεύγει από την υπερπροστασία
Δηλ πως το έχουν φανταστεί;θα ζεις για πάντα μαζί τους;
Ο ψυχολόγος θα σου μάθει να κανεις σωστές επιλογές για μα μην πονέσεις ποτε;
Ναι,άρχισε ΑΜΕΣΑ συνεδριες για μάθεις να επικοινωνείς αυτό που θες με παραγωγικό διάλογο
Κοιτά θα μπορούσες να μην είσαι υιοθετημένη και να αντιμετώπιζες ακριβώς την ίδια κατάσταση με τους βιολογικούς σου γονείς. Δεν ξέρω τι ισχύει στην ακύρωση της υιοθεσίας, αλλά φαντάζομαι οτι είναι κάπως σαν την αποκλύρωση που θα μπορούσε να κάνει και ένας βιολογικός γονιός στο ενήλικο παιδί του. Είναι μέσο εκβιασμού φυσικά ειδικά αν λέγεται χωρίς να γίνεται για χρόνια κλπ. Στη δική σου την περίπτωση δεν ξέρω αν συμβαίνει και συναισθηματικός εκβιασμός (του τύπου σε έσωσαν κλπ κλπ), όχι οτι δεν υφίστανται τέτοιοι και στις βιολογικές οικογένειες. Το θέμα είναι πως ένα ενήλικο άτομο, υιοθετημένο ή όχι θα πρέπει… Διαβάστε περισσότερα »
Ακούγεται ότι περνάς πολύ δύσκολα. Ίσως το να κάνεις κάποιες συνεδρίες με έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας να σε βοηθήσει. Η υποχρέωση των επαγγελματιών ψυχική υγείας είναι πρώτα απ’ όλα το καλό του ατόμου που καλούνται να βοηθήσουν και όχι των γονιών του. Ίσως ένας τέτοιος επαγγελματίας υγείας να μπορούσε να λειτουργήσει ως μεσολαβητής μεταξύ εσού και των γονέων σου ώστε να καταλάβουν τι έχεις ανάγκη από αυτούς. Ίσως το να πρότεινες να δεις έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας αλλά μόνη σου να βοηθούσε τελικά όλους σας.
Θα ήθελα κάποιος με περισσότερες γνώσεις από εμένα από του θέματος να μου λύσει μια απορία. Η γραφούσα είναι ενήλικη, οπότε για ποια υιοθεσία μιλάμε και για ποια λύση της; Έχουν οι πράξεις υιοθεσίας ισχύ μετά τα 18;
Φυσικά. Είναι οι γονείς σου. Ισχύει ό,τι (δικαιώματα και υποχρεώσεις) ισχύουν και με τους βιολογικούς γονείς. Και όπως μπορούν να σε αποκληρώσουν οι βιολογικοί γονείς έτσι μπορούν να λύσουν την υιοθεσία και οι θετοί (και το αντίστροφο).
Οι βιολογικοί γονείς δεν έχουν καμία νομική εξουσία πάνω σε ενήλικα τέκνα και τα ενήλικα τέκνα δεν έχουν καμία νομική υποχρέωση ως προς τους γονείς. Οπότε στην προκειμένη η ουσία είναι ότι οι θετοί γονείς της απειλούνε την γραφούσα ότι θα την αποκληρώσουν αν δεν συμμορφωθεί με τα αιτήματά τους;
Οι πρώτου βαθμού συγγενείς έχουν εμπλοκή στη ζωή σου ακόμα και αν είσαι άνω των 18. Συμπεριλαμβάνονται στις ιατρικές αποφάσεις και έχουν αυτόματα κληρονομικά δικαιώματα. Είναι αυτοί που πρώτοι μπορούν να κινηθούν εκ μέρους σου αν για κάποιο λόγο εσύ δεν μπορείς να το κάνεις. (εξ’ου είναι σημαντική και η πράξη του γάμου).
Δεν έχουν εξουσία “πάνω σου” αλλά ως “συνεργάτες σου”.
Ναι δίκιο έχεις. Αυτό με τις ιατρικές αποφάσεις δεν μου πέρασε από το μυαλό. Αλλα στην προκειμένη την ‘λυση’ της υιοθεσίας μόνο ως απειλή απόκλήρωσης και οικονομικής βοήθειας μπορώ να την εκλαβω. Η γραφουσα είναι ενήλικη και κανείς δεν μπορεί να τις επιβάλει πράγματα. Το θέμα της είναι ότι δεν είναι οικονομικά ανεξάρτητη και την ελέγχουν μέσω αυτού. Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να στοχεύσει στην οικονομική της ανεξαρτησία και στο πως θα την επιτύχει και να μην ασχολείται με την υιοθεσία αυτή κάθεαυτη.
Επειδη ξεκίνησε η διαδικασια της υιοθεσία σε μεγάλη ηλικία, σκέφτομαι μήπως υπάρχει κάτι στο οποίο φοβούνται ότι ίσως “μπλέξει” η γραφούσα και προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν tough love. Βασικά δεν λέει και πολλά οπότε μπορει να ισχύει ψιλοοτιδήποτε.
Ναι δεν ξέρω, αλλά εμένα υιοθεσίες και ξευιοθεσίες σε ενηλίκους μου ακούγονται φούμαρα. Αλλά δεν είμαι και νομικός.
Το να έχεις οικογένεια είναι πρώτα πρώτα συμβολικό ζήτημα. Νομίζω ότι το οικονομικό δεν είναι τόσο σημαντικό.
Η πράξη υιοθεσίας όμως είναι μια νομική πράξη. Το συμβολικό της υπόθεσης είναι ανεξάρτητο. Μπορεί κάποιος να έχει συμβολικά μια οικογένεια και ας μην υπάρχει το νομικό πλαίσιο. Και αντίστροφα, μπορεί κάποιος νομικά να έχει οικογένεια αλλά στην ουσία να μην έχει τίποτα. Για αυτό μου φάνηκε περίεργο αυτό που της είπανε για την λύση της υιοθεσίας, που δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια λύση συμβολαίου.
Ε αυτό σου λέω, στη πραγματικότητα δεν είναι απλά λύση συμβολαίου, είναι απειλή ότι θα μείνεις μόνος στο κόσμο χωρίς οικογένεια. Δεν είναι σαν να ξενοικιάζεις σπίτι που τερματίζει το σύμβόλαιο ούτε σαν να σε αποκληρώνουν που χάνεις τα κληρονομικά (υλικά) δικαιώματά σου.
΄Αρα την απειλούνε ότι θα την ξεγράψουνε: και χρησημοποιήσαν την έκφραση της λύσης υιοθεσίας “απλά έτσι”; Αυτό που λες έχει μια λογική, αλλά αυτό που μου φάνηκε περίεργο εμένα είναι γιατί να χρησημοποιήσουν μια νομική πράξη (στην προκειμένη την λύση της) που δεν έχει ισχύ (πέρα από τα κληρονομικά όπως είπαμε παραπάνω) για να την χειραγωγήσουν στην ουσία. Θα μπορούσαν να της πούνε ότι θα την ξεγράψουνε, ή ότι θα την αποκληρώσουνε, ή ότι δεν θα κόψουν κάθε επαφή μαζί της. Αλλά όχι. Της είπανε ότι αν φύγει από το σπίτι (ενώ είναι ενήλικη), θα ΠΡΕΠΕΙ να διακόψουν την υιοθεσία.… Διαβάστε περισσότερα »
Φυσικά και έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις, δεν μιλησα για νομική εξουσία αυτό έχει να κάνει με τη γονική μέριμνα που παυει με την ενηλικίωση. Ενα πρωτο δικαίωμα το οποίο μου έρχεται είναι το κληρονομικό δικαίωμα ή το δικαίωμα διατροφής του ενήλικου τέκνου, κ.α.
Αυτό με το δικαίωμα διατροφής ενήλικου τέκνου τι είναι;
Το δικαίωμα του ενηλίκου να αξιωσει οικονομική υποστήριξη για σπουδές ή μέχρι να βρει δουλειά κλπ. Τωρα στα λέω μπακαλίστικα αλλά πάνω κάτω αυτό προβλέπεται και απο τον νόμο. Επίσης νομίζω πως κάτι προβλέπει ο νόμος και για την ευθύνη απέναντι στους γονείς εαν δεν είναι σε θέση να πάρουν αποφάσεις για τους εαυτούς τους ή να επιβιώσουν μόνοι κλπ. Και φορολογικά δεν ξερω αν εχει αλλαξει αυτό πια, αλλά μεχρι προσφατα εαν ο ενηλικας σπούδαζε θεωρείτο προστατευόμενο μέλος μέχρι τα 25 του. Γενικά το οτι ενηλικιώνεσαι στα 18 δεν σημαίνει οτι μετά παυουν τα δικαιωματα και οι υποχρεωσεις μεταξύ… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό με το φορολόγικο μέχρι τα 25 το γνώριζα, αλλά δεν είχα ιδέα ότι τα υπόλοιπα ισχύουν και στην Ελλάδα. Ενδιαφέρον…
Κωνσταντίνα, με άγγιξε η ιστορία σου. Πιστεύω ότι είναι περισσότερο σύνθετη απ’όσο μας γράφεις. Μπορώ μόνο να φανταστώ πώς είναι, για σένα που έφυγες από τη βιολογική σου οικογένεια, να βρίσκεσαι σε μια καινούργια οικογένεια που σε υποδέχτηκε μεν, σε απειλεί δε, ότι θα σε αφήσει αν δε κάνεις αυτά που θέλει. Ίσως οι θετοί σου γονείς να ανησυχούν πολύ για κάτι που δε μας λες και να χρησιμοποιούν τον εκβιασμό σαν μέσο πίεσης. Από την άλλη μπορεί να είναι χειριστικοί άνθρωποι που θέλουν να κάνεις τα πράγματα σύμφωνα με την άποψη τους. Σε κάθε περίπτωση εγώ θα σου πρότεινα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν καταλαβαίνω. Είσαι υιοθετημένη. Είσαι παιδί τους, έχεις κάθε νόμιμο δικαίωμα όπως ένα βιολογικό παιδί. Λύση υιοθεσίας μπορείς να κινήσεις εσύ πλέον ως ενήλικη, δεν είμαι σίγουρη ότι οι γονείς μπορούν να το κάνουν τόσο εύκολα. Σε κάθε περίπτωση είναι άσχημο να σε εκβιάζουν με αυτόν τον τρόπο, ό,τι προβλήματα και να έχετε. Ωστόσο, δώσε προτεραιότητα στην υγεία σου και συνέχισε τις συνεδρίες. Να φύγεις χωρίς να έχεις εξασφαλίσει τα βασικά για την επιβίωσή σου δεν είναι ό,τι καλύτερο.
Είσαι ενήλικη , σηκώνεσαι και εξαφανίζεσαι από κει όποτε θες, υιοθετημένη ή βιολογική.
Δεν το κανείς γιατί δεν σε συμφέρει , οικονομικά ή συναισθηματικά.
Αν δεν μπορείς να φύγεις θα υποθέσω ότι υπάρχει κάποια δικαστική εντολή που τους δίνει το δικαίωμα ( μάλλον υπερβάλλω )