Προσωπική ιστορία: Ζω στη Β. Αμερική και αντιμετωπίζω κάποιες συγκεκριμένες συμπεριφορές που δεν έχω ξανασυναντήσει

Γεια σας κορίτσια. Θα ήθελα την γνώμη σας βάση της εμπειρίας σας στο παρακάτω κάπως “φιλοσοφικό” θέμα που με απασχολεί τον τελευταίο καιρό.

Θα ζητήσω προκαταβολικά την κατανόησή σας ως προς την χρήση της γλώσσας διότι ο γραπτός λόγος δεν είναι το φόρτε μου και συχνά ο γραπτός μου λόγος παρεξηγιέται ακόμα και στα Ελληνικά που είναι η μητρική μου, αν και μιλάω άπταιστα πέντε γλώσσες (προφανώς και το κείμενο έχει περάσει από text editor για αποφυγή ορθογραφικών λαθών αλλά και πάλι λόγω απουσίας γλώσσας του σώματος, εκφράσεων προσώπου και τόνου φωνής πάντα δυσκολεύομαι να εκφραστώ γραπτός). Στην εποχή των social media και του texting (που ποτέ δεν μου άρεσε ούτε και με εκφράζει) αυτό μου κάνει την ζωή δύσκολη αλλά αυτή είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία για ξεχωριστό ποστ που ίσως κάνω μια άλλη στιγμή. Αλλά πάμε στο προκείμενο και θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο ακριβής μπορώ χρησιμοποιώντας “ακαδημαϊκό” τρόπο έκφρασης στον οποίο είμαι πιο “familiar”. .

Το τελευταίο χρονικό διάστημα ζω και εργάζομαι στη Βόρειο Αμερική για πρώτη φορά στην ζωή μου. Τους μήνες που βρίσκομαι εδώ έχω έρθει επανειλημμένως αντιμέτωπη με κάποιες συγκεκριμένες συμπεριφορές που δεν έχω ξανασυναντήσει αν και έχω ζήσει σε πολλές διαφορετικές χώρες, σε διαφορετικές ηπείρους, με διαφορετικές κουλτούρες. Άνθρωποι που συναναστρέφομαι εδώ (σε όλα τα επίπεδα: φίλους, φίλες, γκόμενους κλπ), οι οποίοι ξαφνικά χωρίς λόγο και αιτία (που να γνωρίζω τουλάχιστον) με μπλοκάρανε και απομακρυνθήκανε χωρίς να μου πούνε τίποτα ή λέγοντας μου πράγματα που δεν καταλάβαινα χωρίς να μου δώσουν την ευκαιρία να απαντήσω. Καταβάλλοντας κάποια προσπάθεια σε κάθε περίπτωση να καταλάβω τι συνέβη (γιατί έχω μάθει να προσπαθώ να καταλαβαίνω τους ανθρώπους και όχι να τους κρίνω), συνειδητοποίησα ότι σε κάθε περίπτωση ήταν απλές παρεξηγήσεις που θα μπορούσαν να λυθούν με έναν απλό διάλογο, όμως δεν κάνανε τον κόπο, λειτούργησαν παρορμητικά, και μετά αισθανόντουσαν ντροπή να το αντιμετωπίσουν. Την πρώτη φορά που συνέβη θεώρησα απλά πως το συγκεκριμένο άτομο ήταν περίεργο αλλά συνέβη ξανά και ξανά με άλλα άτομα υπό διαφορετικές συνθήκες.

Υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσα να το εξηγήσω ως χάσμα γενεών (μιας και σε νεότερες ηλικίες δεν έχω εικόνα για το πια είναι τα standard αποδεκτής συμπεριφοράς), όμως στην προκειμένη μιλάμε για άτομα 30-50 ετών (δηλαδή οι ηλικίες που συναναστρέφομαι συνήθως), και δεν έχω αντιμετωπίσει τέτοιες συμπεριφορές πουθενά αλλού. Όταν περιγράφω αυτές τις καταστάσεις σε φίλους μου στην Ελλάδα πχ, σοκάρονται όσο και εγώ. Όταν τις περιγράφω σε φίλους μου εδώ, δεν τους εντυπωσιάζει κάτι. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι το πρόβλημα είναι οι cultural differences.

Τέτοιες συμπεριφορές είναι socially unacceptable στην Ελληνική κουλτούρα (τουλάχιστον στο δικό μου ηλικιακό φάσμα) και σε όλες τις άλλες κουλτούρες που έχω γνωρίσει, αλλά είναι socially acceptable στην τοπική κουλτούρα εδώ που ζω τώρα. Προφανώς δεν λέω ότι όλοι οι άνθρωποι εδώ συμπεριφέρονται κατά αυτόν τον τρόπο, αλλά από τα περίπου 30 άτομα που έχω συναναστραφεί τους τελευταίους μήνες εδώ, έχω αντιμετωπίσει τρεις τέτοιες περιπτώσεις (και να επισημάνω ότι στην πλειοψηφία τους ήταν φίλες και όχι γκόμενοι) ενώ στα εκατοντάδες άτομα που έχω συναναστραφεί σε άλλες χώρες και κουλτούρες δεν μου έχει τύχει ποτέ να αντιμετωπίσω τέτοιες συμπεριφορές.

Εδώ λοιπόν θα ήθελα την γνώμη από όσους/όσες έχουν εμπειρία πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Πιστεύεται ότι όντως είναι θέμα “cultural differences” ή παίζει κάτι άλλο? Το θέμα μου είναι ότι αν όντως είναι “cultural differences” εγώ είμαι αυτή που πρέπει να προσαρμοστώ διότι παίζω στο δικό τους γήπεδο και διότι η κατανόηση και η προσαρμογή είναι το μεγαλύτερο προσωπικό κέρδος που μπορεί να αποκτήσει κάποιος γνωρίζοντας μια καινούρια κουλτούρα. Το μόνο στο οποίο δεν κατάφερα να προσαρμοστώ μέχρι στιγμής, ήταν το ζεστό νερό που πίνουνε στην Ασία (όπου έχω ζήσει για χρόνια), αλλά και πάλι μου φαίνεται πιο λογικό από αυτές οι συμπεριφορές που αντιμετωπίζω εδώ που μου φαίνονται εξωγήινες (και δυσκολεύομαι πολύ να πιστέψω ότι υπάρχει κάτι πιο παράλογο από το να πίνεις ζεστό νερό).

Δεν έχω πρόχειρη βιβλιογραφία για να υποστηρίξω τον ρόλο της διάκρισης των φύλων στο concept της ερώτησης μου, αλλά είμαι σίγουρη ότι υπάρχει, μιας και αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται για μια βαθιά μισογυνιστική κοινωνία (αν φαντάζεστε Ηνωμένες πολιτείες και Texas, ενημερώνω ότι είναι πολύ χειρότερα από αυτό) αν και στη καθημερινότητά μου αισθάνομαι πολύ πιο ασφαλής από ότι στην Ελλάδα (no catcalling, άξια ανεκτίμητη).

ΑΠΟ ΤΗΝ – εξωγήινη

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News