Αγαπητή α,μπα είμαι μαθήτρια της Β’ Λυκείου και γενικά ΖΗΛΕΥΩ πολύ τα πάντα και όλους. Ζηλευώ κάποιους ευκατάστατους συγγενείς μου. Σκέφτομαι γιατί αυτοί να έχουν μια άνετη ζωή και όχι εγώ???Ζηλεύω όταν βλέπω τους άλλους γύρω μου να έχουν πράγματα που δεν μπορώ να αποκτήσω.Ζηλεύω όταν βλέπω γονείς να κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους,ενώ οι δικοί μου δεν μπορούν ούτε να καταλάβουν,ούτε να ακούσουν τις ανησυχίες μου αλλά και ούτε να μου πάρουν αρκετά πράγματα που χρειάζομαι…Αισθάνομαι μειονεκτικά απέναντι στους άλλους ανθρώπους και δεν θέλω να βγαίνω από το σπίτι γιατί ξέρω πώς θα ζηλέψω και το παραμικρό…Αισθάνομαι μπερδεμένη και πονεμένη.Τι να κάνω;;;
ΑΠΟ ΤΗ – Ζηλιάρα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν είσαι η μόνη που ζηλεύεις. Και αυτοί οι «ευκατάστατοι» είναι πιθανό να ζηλεύουν άλλους πιο πλούσιους και αυτό το γαϊτανάκι σκέψου ότι δεν τελειώνει ποτέ. Επίσης σκέψου ότι κι εσύ είναι πιθανό να είσαι αξιοζήλευτη για πολύ κόσμο. Αν έχεις την υγεία σου, οικογένεια, σπίτι, φαγητό, ρούχα, αν μπορείς να βγαίνεις από το σπίτι σου καθαρή και σιδερωμένη ανήκεις ήδη στο παγκόσμιο top 5% των τυχερών γιατί στον πλανήτη υπάρχει πολλή δυστυχία και τεράστια φτώχεια. Είσαι ήδη πολύ τυχερή που γεννήθηκες στην Ελλάδα, θα μπορούσες να είχες γεννηθεί στην υποσαχάρια Αφρική ή στο Πακιστάν και να μην σου επιτρεπόταν… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή Ζηλιάρα,
Θέλω να σου πω ότι θαυμάζω το θάρρος σου να αναγνωρίζεις και να παραδέχεσαι αυτό το τόσο ταπεινό συναίσθημα, τη ζήλια.
Η Μάρω Βαμβουνάκη χαρακτηρίζει τη ζήλια το πιο εξευτελισμό συναίσθημα και ότι πολλοί άνθρωποι θα προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να το παραδεχτούν.
Χίλια μπράβο λοιπόν!
Η αντιμετώπιση της ζήλιας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Θέλει δουλειά με τον εαυτό και αυτοπαρατήρηση.
Αγαπητέ PanosB,
Θα ήθελα να αναφέρω πως από ότι φαίνεται, η Μάρω Βαμβουνάκη μάλλον δεν γνωρίζει βιολογια. Η ζήλια είναι ένα κοινό σε όλους τους ανθρώπους (ακόμη και αν δεν το παραδεχονται) αίσθημα. Ύστερα από εκατομμύρια έτη εξέλιξης για να είναι ένα τέτοιο «εξευτελιστικο» συναισθημα παρών στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση, τοτε μάλλον αποτελούσε ένα εξελικτικό πλεονέκτημα των προγόνων μας, το οποίο και κληρονομησαμε. Αντί λοιπόν να προσπαθήσει να το «αντιμετωπισει», μια αποδοχή της ύπαρξης αυτού, αλλά και μια συνειδητοποιηση του τύπου “έτσι είμαι και έτσι θα είμαι, γιατί όλοι έτσι είμαστε” ίσως είναι πιο χρήσιμη.
Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Και εγώ ζηλεύω πολλά υλικά αντικείμενα πόσο μάλλον ρούχα παπούτσια αξεσουάρ κτλπ και αυτό συμβαίνει γιατί με το μπάτζετ που έχω δεν μπορώ καν να διαμορφώσω το δικό μου στυλ. Έχω μια συγκεκριμένη αισθητική στο μυαλό μου που έχει προκληθεί από εικόνες που βλέπω στο ίντερνετ από κόσμο με λεφτά προφανώς. Κάθε πράγμα που θα δω και θα μαρεσει , απλούστατα δεν θα το πάρω γιατί θα είναι ακριβό για μένα. Ωστόσο , όταν βγαίνω έξω δεν ζηλεύω τους άλλους γιατί στον έξω κόσμο οι άνθρωποι δεν ντύνονται έτσι fancy όπως βλέπουμε στο Instagram και Pinterest. Οι… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι πολύ σημαντικό που το αναγνωρίζεις. Άλλοι κάνουν χρόνια ψυχοθεραπείας για να κατονομάσουν τι νιώθουν. Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να ζητήσεις από τους γονείς σου να βλέπεις μια ψυχολόγο. Δεν χρειάζεται να παλεύεις με τα συναισθήματά σου μόνη σου. Με τη σωστή καθοδήγηση μπορεις να ξεμπερδέψεις το κουβάρι. Επίσης είναι σημαντικό να μάθεις από νωρίς να ζητάς βοήθεια όταν δυσκολεύεσαι. Δεν χρειάζεται να περιμένεις να βουλιάξεις ανεπανόρθωτα μέχρι να πάρεις την απόφαση να κάνεις κάτι για αυτό. Στους γονείς σου δεν χρειάζεται να τα πεις όλα αυτά αν νιώθεις πως δεν θα σε καταλάβουν αρκεί να τονίσεις την… Διαβάστε περισσότερα »
Δε ξέρω κατά πόσο έχεις τα δίκια σου κ αισθάνεσαι έτσι (αν δηλ σου έχουν φερθεί πολύ άσχημα ή εχεις φοβερή κακοτυχία) ή αν είσαι κακομαθημένη και δε καταλαβαίνεις ότι η ζωή είναι ένα προσωπικό ταξίδι στο να αποκτήσουμε αυτά που επιθυμούμε. Αν κάποιος μας τα έδινε όλα έτοιμα δεν θα χε αξία γιατί δε θα ανακαλύπταμε τίποτα για τον εαυτό μας και για τους γύρω μας και θα ήμασταν απαίδευτοι σαν άνθρωποι και σαν πολίτες. Οι κακουχίες είναι αυτές που μας κάνουν να αναπτύσσουμε ικανότητες και παραγωγικές δυνάμεις. Αν όμως έχεις κακοποιηθεί και ζηλεύεις τους άλλους που δεν είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Με την σειρά μου θα ήθελα να πω, πως η ζήλια είναι ένα αίσθημα όπως τα υπόλοιπα, ούτε καλό ούτε κακό. Το αν ήταν καλό η κακό θα το αξιολογήσεις στο τέλος της ζωής σου. Χρησιμοποίησε το αίσθημα αυτό ως κίνητρο, για να ικανοποιήσεις τις επιθυμίες σου. Η ζήλια που αισθάνεσαι μπορεί να είναι απόρροια της φιλοδοξίας που έχεις, να κατακτήσεις όσα επιθυμείς. Υπομονή και αποδοχη. Εύχομαι τα καλύτερα
Η ζήλια ειναι ενα πανανθρωπινο κοινωνικο συναίσθημα, δηλαδή ενα συναίσθημα που αναπτυχθηκε επειδη ζουμε με άλλους ανθρώπους. Όταν όμως σε καθηλώνει στο σπίτι και σε δυστυχία είναι μια παγίδα. Πιστεύω πως αν πηγαινες σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας, κατά πάσα πιθανότητα θα καταλάβαινες ότι δεν είναι τα υλικά αγαθά που ζηλεύεις, αλλά μάλλον βιώνεις μια έντονη συναισθηματική στέρηση. Είναι κρίμα να ταλαιπωρεισαι και να απομονωνεσαι. Μην ξεχάσεις ποτέ ότι μεγαλώνοντας και χτίζοντας μια υγιή αυτοπεποιθηση, θα μπορέσεις να νιωσεις ικανοποιηση από τη ζωη και να βρεις ανθρώπους που να σε καταλαβαινουν και να σε σεβονται.