Καλησπέρα αμποπαρεα !!!
Διαβάζω καιρό τις ιστορίες σας κι θα ήθελα να γράψω και εγώ για κάτι που με απασχολεί..
Ξεκίνησα πρόσφατα ως νοσηλεύτρια ειδικότητα εντατικής και επείγουσας νοσηλευτικής σε επαρχιακό νοσοκομείο…
Σαν ειδικότητα η αλήθεια είναι ότι είναι αρκετά απαιτητική και πολλές φορές νιώθω να πελαγώνω με τον όγκο των πληροφοριών που καλούμαι να μάθω καθημερινά…+το άγχος όταν συμβαίνει κάτι επείγον…παρολαυτα βρίσκομαι ηδη στον τρίτο μήνα και νιώθω πολυ ευγνώμων για αυτά που έχω δει…
Σημείωση :είμαι 24αρων και είναι η πρώτη μου δουλειά καθαρά πάνω σε ένα νοσηλευτικό αντικείμενο καθώς πριν εργαζόμουν σε οίκο ευγηρίας…
Θα ήθελα να ακούσω και τις δικές σας εμπειριες όσες τυχαίνει να εργάζεστε επάνω σε παραϊατρικά επαγγέλματα….συνηθίζεται κάποια στιγμή; Είναι φυσιολογικό το άγχος της αρχής ;
Κάθε συμβουλή καλοδεχούμενη !
ΥΓ Το μόνο που με βγάζει εκτός εαυτού είναι το κουτσομπολιό και ότι όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους,ιδιαίτερα στην επαρχία !
ΑΠΟ ΤΗΝ – Nurse13
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σχεδόν σε όλες τις δουλειές, το ξεκίνημα δημιουργεί άγχος και πίεση, πόσο μάλλον στη δική σας που είναι μια από τις πλέον δύσκολες και απαιτητικές στον κόσμο. Το πιθανότερο είναι θα συνηθίσεις και θα εξελιχθείς σε μια σοβαρή και αναγνωρισμένη επαγγελματία στον κλάδο σου (κατά προτίμηση, αχρείαστη και μακριά από εμάς όταν φοράς τη στολή). Αντίθετα, όσον αφορά το κουτσομπολιό, αυτό είναι κάτι που δεν συνηθίζεται, ειδικά στην επαρχία, ακόμα χειρότερα σε μικρές πόλεις της επαρχίας), μπορείς απλά να μην συμμετέχεις σε όλο αυτό όταν αφορά άλλους και να προσπαθείς να το αγνοείς -όσο γίνεται βέβαια- όταν αφορά εσένα. Η… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ σε όλα.
Στο κουτσομπολιό δεν χρειάζεται να συμμετέχεις αν δεν θες. Ούτε εγώ δεν εμπλεκα σε παρεακια κουτσομπολιού. Τα απέφευγα διότι συνήθως ό,τι λέγεται εκεί μετά λέγεται από κάποιον καλοθελητη παρακάτω μπορεί και στο ίδιο το άτομο που θάβουν.
Σε δική μου εργασία έφτιαχναν και ομάδες σε viber και fb και το συνέχιζαν. Δεν συμμετείχα. Τις είχα παγώσει. Σε κάποιες δεν έγινα καν μέλος και μου έκαναν παραπονάκια. Έβρισκα δικαιολογίες ότι δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με αυτά τα χόμπι που όντως ισχύει δεν ασχολούμαι με τα social. Πρέπει να θέσεις εσύ τα όρια που θες
Χαίρομαι που υπάρχουν ΚΑΙ αυτές οι 24χρονες! Εύγε νέα μου 🙌
Είναι νοσηλεύτρια στην αυξημένη φροντίδα. Σου στέλνω αγκαλιά!!
Είναι ακόμη νωρίς, μην αγχώνεσαι. Βέβαια είναι κουραστικό το πως πρέπει να θυμόμαστε τα πάντα, αλλά ακόμα και αυτό θα το συνηθίσεις όταν τα οργανώσεις όλα στο μυαλό σου. Όσο για το επείγον… Όταν αντιμετωπίσεις για πρώτη φορά μπλε κωδικό και θάνατο μετά θα τα συνηθίσεις. Εμένα μου πήρε κάνα χρόνο και μια αιφνίδια ανακοπή για να αναπτύξω αυτοπεποίθηση.
Δν είμαι παραιατρικο προσωπικό, αλλά θα σου πω με μεγάλη σιγουριά, ότι συνηθίζεται.
Είναι η αρχή κ ο όγκος είναι τεράστιος κ είναι λογικό να συμβαίνει.
Το ίδιο μπορεί να πάθει κ ένας απόφοιτος λογιστικής στην πρώτη του δουλειά σε λογιστήριο.
Μόλις, όμως, περάσει ο καιρός κ τα μάθεις, σου εγγυώμαι ότι θα νοιώθεις σουπερ, η αυτοπεποίηθηση θα ανέβει κ θα πετάς!!
😉
(Για τα κουτσομπολιά, πρέπει να μάθεις να τα αντιμετωπιζεις κ να μη σε ενδιαφέρουν. Αποκτάται κ αυτό το skill με την εμπειρία)
Το (δημιουργικό) άγχος δλδ αυτό που δε σε παγώνει είναι ο μηχανισμός π σε κρατά σε εγρήγορση κ σε προστατεύει κ εσένα κ τους ασθενείς σου από λάθη. Με την προϋπόθεση να μη γίνει χρόνιο κ μη διακοπτόμενο άγχος π θα μειώσει σημαντικά και τις αντοχές κ την απόδοση σου. Συμβουλές π έμαθα από την ιατρική μου πορεία: μικρά ουσιαστικά διαλείμματα στη διάρκεια της εργασίας σου σε βοηθαν να μην εξαντληθείς ψυχικά σωματικά κ πνευματικά. Πχ βγες στην αυλή, μια γρήγορη βολτίτσα, να χαβαλεδιασεις με συναδέλφους κλπ. Φρόντισε επίσης να βάλεις δραστηριότητες που γεμίζουν τη μπαταρία σου μέσα στ η… Διαβάστε περισσότερα »
Φυσιολογικό είναι.
Φρόντισε να ρωτάς και να μαθαίνεις από τις εμπειρότερες.
Μου κάνει βεβαια εντύπωση ότι σαν πρώτη θέση μπήκες στην εντατική και στα επείγοντα…
Άμα υπάρχει υποστελέχωση και, ακόμα χειρότερα, τραγικές ελλείψεις προσωπικού, ειδικά στην επαρχία…
Υπάρχει και η εξής γαλλική παροιμία: “(στην παγωνιά) καις ό;τι ξύλο βρεθεί μπροστά σου” (on fait feu de tout bois)
Είναι λυπηρό και καθόλου ευοίωνο.
Βγαίνουν αρκετοί νοσηλευτές από σχολές και αρκετοί φεύγουν στο εξωτερικό που υπάρχει μεγάλη ζήτηση.
Περισσότερο σε έλλειψη οργάνωσης οφείλεται.
Ένα νοσοκομείο προφανώς κι έχει νοσηλευτές σε όλα τα τμήματά του κλιμακωτών απαιτήσεων κι ετών εμπειρίας.
Ποιός ,manager ,γιατρός ή μη, θα βάλει κάποιον άπειρο στην εντατική;
Συγχαρητήρια, με το καλό και ο τίτλος! Λογικό είναι να αγχώνεσαι, απ’ τη μια η μεθ μπορεί να έχει πιο αργούς ρυθμούς, αλλά έχει άπειρη πληροφορία πάνω σε κάθε ασθενή, οπότε θα συμβούλευα να έχεις λίστα πάνω σου για κάθε ασθενή που έχεις χρεωμένο, απ’ την άλλη το τεπ είναι χαώδες λόγω όγκου ασθενών και πολλαπλών αιτημάτων από σένα ταυτόχρονα, πρέπει να μάθεις να τα ιεραρχείς και να λες όχι, για το καλό των ασθενών και το δικό σου, θα έρθει με τον καιρό όμως. Σε ό,τι αφορά το κουτσομπολιό θα διαπιστώσεις είτε σε μικρή είτε σε μεγάλη πόλη, ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Τα κουτσομπολιά του παραιατρικου προσωπικού γίνονται δυστυχώς αντιληπτα απο τους ασθενεις της εντατικης που ειναι εν συνείδηση και ειναι δυσάρεστο. Παλευουν για τη ζωη τους