Γεια σας ampaδες και ampaδισσες.
Έχω λίγο χρόνο αυτή την περίοδο, οπότε είπα να πω κι εγώ από αυτό το σημείο τα δικά μου…
Υπέρβαρη παλαιότερα, παχύσαρκη – νομίζω – τώρα, το ζήτημα της – κακής – συνήθειας του φαγητού με απασχολεί. Ειδικά τα τελευταία 2 χρόνια έχω βάλει 35 κιλά (όταν μου το πε πρόσφατα η ζυγαριά σοκαρίστικα).
Μετά από μια πολύ κακή εμπειρία σε δουλειά, αλλά πολύ κακή όμως συν την ερωτική απογοήτευση της ζωής μου – θεωρώ – πήρα την κάτω βόλτα και σε διάθεση και σε κιλά. Ζω με τους γονείς μου, σε επαρχία τώρα. Πάντα είχα 10 παραπάνω κιλά: από παιδί η μάνα μου είχε έγνοια το φαγητό. Μας φρόντιζε και μας φροντίζει και η φροντίδα αυτή περνούσε μέσα από το φαι.
Ωστόσο όταν μεγαλώνει κανείς αυτό μπορεί να γίνει ως και ευνουχιστικό, όπως θεωρώ συμβαίνει στην περίπτωση μου. Έχω σπίτι στο όνομά μου – για να γλιτώσουν εφορία μεν, αλλά το χω – και όπως πολλές φορές σκέφτομαι είμαι αρκετά λογική για να πάω να νοικιάσω αλλού, δεδομένου πάντα και ότι τα πράγματα στο σπίτι είναι σε ένα καλό ή νορμάλ να πω επίπεδο.
Παλαιότερα προσπαθούσα να μαγειρέυω μόνη το φαι που έτρωγα, αλλά αυτό ήταν αφορμή διάκρισης – όχι κακής αλλά τύπου “Μα γιατί να μη φας από αυτό (απ’ το δικό τους); Εγώ θα σου βάλω, είναι ωραίο” κλπ ανάλογα. Και πολλές φορές κατέληγα να τρώω και τα δύο..!Καταλαβαίνω ότι ο άλλος στο σπίτι του θέλει να έχει έναν έλεγχο, αλλά θα μπορούσαν να με αφήνουν να τρώω ότι θέλω χωρίς πίεση και χωρίς να με διαχωρίζουν για αυτό το λόγο, αλλά…
Τώρα τελευταία ξεκίνησα κάποια αγωγή, που μάλλον μ έχει βοηθήσει, και θα ξεκινήσω και ψυχοθεραπεία και βασικό θέμα θα είναι το φαγητό και η σχέση με τη μάνα μου.
Βέβαια εγώ είχα προτείνει να πάω με τη μητέρα μου, μαζί να κάνουμε θεραπεία – και θα το ξαναπώ – αλλά η γιατρός σας ειχε άλλη γνώμη….
Τώρα 2 εβδομάδες έχω προσπαθήσει να προσέχω, βοηθάει και η δουλειά μου που είναι κινητική και με γεμίζει ενέργεια και δεν είμαι σπίτι να τρώω, αλλά σήμερα το πρωί την έσπασα (πάλι) – εύχομαι να συνεχίσω.
Αυτά τα ολίγα
Κάθε σχόλιο δεκτό, κάθε συμπάσχων κατανοητός..!
Γεια χαρά!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Θούλου
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Φύγε απο εκεί που μένεις, χθες! Αν ειναι δυνατόν βρες μια δικαιολογία, για παράδειγμα ‘βρήκα σπιτι πολυ κοντα στη δουλεια’. Δεν το λεω για τα κιλά, αλλα γιατι δεν ειναι υγιες ενας ενηλικας να ελέγχεται απο εναν αλλο για το τι τρώει ή δεν τρώει. Κανονικα θα επρεπε να χαίρεται που μαγειρευεις κι εσύ και να πει “αααα ωραία φτιάξε κι αλλο να χουμε αυριο”
Κι εγώ έτσι λέω,φύγετε.Μαμα,μπαμπάς,αδελφός η σύζυγος- υπάρχουν οι λεγόμενοι overfeeders- που ενισχύει εθιστική συμπεριφορά δεν είναι άνθρωπος που νοιάζεται. Είναι άνθρωπος που θέλει να σας ελέγχει.
Καλά θα πάει.
Κάνεις όλες τις απαραίτητες ενέργειες.
Στο σπίτι έχει δημιουργηθεί μια δυναμική που δεν αλλάζει εύκολα.
Θα κάνεις προσπάθεια, θα επικοινωνήσεις αυτό που πιστεύεις, θα τους μεταδώσεις ότι η διατροφή χρειάζεται και στην ηλικία τους και με λίγη καλή θέληση θα γυρίσει…
Βγάλε κάποιες τροφές σιγά σιγά από τη διατροφή σου και μείωσε λίγο λίγο τις ποσότητες.
Προσπάθησε να μη νοιώθεις στέρηση.
Καλή ζωή.
Κοίτα, αν θες να χάσεις κιλά (όπως μας ανέφερες ότι προσεχεις) πήγαινε σε ένα διατροφολόγο να σου βγάλει πρόγραμμα. Μετά πήγαινε στη μανούλα κ πες της: Μαμά θέλω να χάσω κιλά κ θέλω τη βοήθεια σου. Αυτά μου είπε ο ειδικός να τρώω. Μπορείς να μου τα ετοιμάζεις σε παρακαλώ? Κ έτσι κ η μανούλα θα αισθανθεί ότι ακόμα την έχεις ανάγκη κ θα σε φροντίζει (γιατι το όλο μπούκωμα με φαγητό αυτό είναι, ότι θέλει να σε φροντισει) κ εσύ θα χάσεις κιλά. Κ μη σου πω μπορεί να βάλει κ τον πατέρα σου στο παιχνίδι κ να του… Διαβάστε περισσότερα »
Και είναι καλό λέτε να ενισχύουμε στις μανούλες την εντύπωση ότι τις έχουμε ακόμα ανάγκη στην ενήλικη ζωή μας;
Εξαρτάται με τι είδους μαμά έχεις να κάνεις κ πως θα το κάνεις. Δεν πιστεύω πως όλες οι περιπτώσεις είναι ίδιες. Αλλά αν είναι μια μαμά η οποία δεν επεμβαίνει σε κάθε τι στη ζωή μας κ θέλει να μας δώσει ακόμα ότι μπορεί (όπως ίσως μας εδεινε όλα αυτά τα χρόνια) αλλά τώρα αισθάνεται ότι δεν την χρειαζόμαστε πια κ έχει κ μια θλίψη, δεν το βρίσκω κακό να της δείξουμε ότι ακόμα την έχουμε ανάγκη. Αν είναι μια μαμά μου επεμβαίνει σε όλα, μας μετράει τις μπουγκες μας, αν παχυναμε, τι θα βάλουμε, με ποιον θα βγούμε, εκεί… Διαβάστε περισσότερα »
Αν καταφέρατε ποτε να εκπαιδεύσετε γονείς έχετε τον θαυμασμό μου! Γιατί και το αντίστροφο- η πεποίθηση γονέων οτι μπορούν να εκπαιδεύσουν παιδιά- μου φαίνεται τρομακτκό.Εγώ πάντως, ούτε στις γατούλες δεν έχω επιτυχία!
Δεν μας λες αν ο μισθός σου θα σου επέτρεπε να ζήσεις μόνη. Λες μόνο “πολλές φορές σκέφτομαι είμαι αρκετά λογική για να πάω να νοικιάσω αλλού, δεδομένου πάντα και ότι τα πράγματα στο σπίτι είναι σε ένα καλό ή νορμάλ να πω επίπεδο.” Δεν ξέρω αν το “λογικό” είναι να μείνεις με τους γονείς σου επ’ αόριστον (για την υπόλοιπη ζωή τους?) επειδή το σπίτι είναι στο όνομα σου. Το “λογικό” φυσικά διαφέρει ανάλογα με το άτομο και τις προτεραιότητες. Αλλά αν το έχεις σκεφθεί και όπως μας λες σε πιέζει η συμβίωση δεν καταλαβαίνω γιατί το αποκλείεις (εκτός… Διαβάστε περισσότερα »
Καλός μου φίλος, με μητέρα γλυκύτατη μεν υπερπροστατευτικό ελικόπτερο δε, αντιμετώπιζε προβλήματα με το βάρος του όλη του τη ζωή. Υπήρξε παχύσαρκος μεγαλώνοντας, πάντοτε υπό το στοργικό και άγρυπνο βλέμμα της μαμάς με το τάπερ. Έπρεπε να φύγει φοιτητής, για να μπορέσει ανενόχλητος να ξεκινήσει διατροφή και γυμναστική και να χάσει τα κιλά. Καμιά φορά οι γονείς μας μας ασκούν αρνητική επιρροή έχοντας καλή πρόθεση. Εκεί εναπόκειται σε εμάς να θέτουμε όρια και να ελέγξουμε την κατάσταση. Η υπερφαγία είναι εθισμός και ο εθισμός δεν είναι εύκολο πράγμα. Διότι για να τον ξεπεράσεις πρέπει αφ’ ενός να το θες πραγματικά… Διαβάστε περισσότερα »
Ευχαριστώ γι΄αυτήν την απάντηση!
Αν έχετε καλή σχέση με τη μητέρα τότε θα μπορούσατε πχ να ξεκινήσετε μαζί διατροφή, ειδικά αν έχει και η ίδια τα κιλάκια της ή ίσως κάποια θέματα υγείας. Η σχέση φροντίδας μέσα από το φαγητό μπορεί να αντιστραφεί, δεν φροντίζει πλέον η μάνα το παιδί, αλλά δύο γυναίκες ενήλικες φροντίζουν μέσα από τη διατροφή η μια την άλλη. Δεν ξέρω αν είναι εφικτό (σκέφτομαι την πεθερούλα μου που μόλις δει σαλάτα λέει να βοσκήσετε εσείς, εγώ αυτά δεν τα τρώω). Αν η σχέση σας δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο τότε ίσως η μετακόμιση και απόσταση να είναι η μόνη λύση.
Αρχικά να πω μπράβο για την προσπάθεια που έχεις ξεκινήσει. Το οτί μπορεί να παρεκλίνεις κάποιες φορές από το πλάνο σου δεν σημαίνει ότι αυτόματα καταργείται όλη η υπόλοιπη προσπάθεια που κάνεις. Προσπάθησε να μην γίνεται συστηματικά και να μην γίνεται σε πολλά γεύματα για να καταφέρεις να έχεις αποτέλεσμα. Στα υπόλοιπα που γράφεις, κατανοώ ότι για τους όποιους λόγους μένεις ακόμα με τους γονείς σου. Ωστόσο, αυτό δεν σε κάνει λιγότερη ενήλικη από ότι πραγματικά είσαι. Δεν χρειάζεται να πάρει η μαμά σου απόφαση ότι για τα γεύματα σου θα είσαι υπεύθυνη εσύ, αρκεί να το πάρεις εσύ απόφαση… Διαβάστε περισσότερα »
Είσαι σε καλό σημείο, αναγνωριζεις όλα τα θέματα, κάνεις ότι χρειάζεται, καλά θα πάει αυτό , κυριολεκτικά! Το καταλαβαίνω αυτό το “φροντίδα =φαγητό”, είναι η γλώσσα της αγάπης της, κι όσο είστε στο ίδιο σπίτι αυτό θα βιώνεις. Είναι μια αγάπη ζέστη μεν που μπορεί όμως να σε καψει. Και ναι, είναι ευνουχιστικο όταν σε αντιμετωπίζει ακόμα σαν ένα παιδάκι που πρέπει να ταΐσει και γενικά όταν προσπαθεί να δώσει το φαγητό που αυτή κάνει για να πάρει την ικανοποίηση ότι σε φρόντισε. Δε χρειάζεται ομως να πάτε μαζι στη ψυχοθεραπεία. Το πρόβλημα πρέπει να το αναγνωρίσει για να θέλει… Διαβάστε περισσότερα »
Να σου προτείνω την διαλειμματική νηστεία ; Ακολουθώ το παράθυρο 16:8. Δηλαδή 16 ώρες την ημέρα δεν καταναλώνω θερμίδες και 8 ώρες την ημέρα κάνω κανονικά τα 2 γεύματα μου με ένα σνακ αν θέλω . Μέσα στις ώρες νηστείας πίνω σκέτο καφέ , χωρίς γάλα ή ζάχαρη και νερό . Αν θες μπορείς να πιεις ροφήματα χωρίς ζάχαρη , γιατί αλλιώς σπάει η νηστεία . Έτσι κρατάς την ινσουλίνη σε χαμηλά επίπεδα και δεν έχεις την αίσθηση της πείνας . Τις ώρες που ανοίγει το 8ωρο παράθυρο τις καθορίζεις εσύ σύμφωνα με το πρόγραμμα σου (η νηστεία δεν ενδείκνυται… Διαβάστε περισσότερα »
το ταπερακι και η γενικη ενασχοληση με το φαγητο, αντιθετα απο οτι νομιζουμε , ειναι ο λιγότερο επιδραστικος τροπος μεσα στη συνολικη επίδραση μια μητερας στις διατροφικες μας διαταραχες