Πριν 20 χρόνια, παντρεύτηκα έναν άντρα, ο οποίος είχε ένα παιδάκι 5 ετών.
Είχε χάσει την γυναίκα του όταν ο γιος του ήταν ήδη 3 ετών. Από την αρχή αυτό το παιδί, το είχα σαν δικό μου, και προσπάθησα να το κάνω να νιώσει αυτό το μητρικό ένστικτο. Εντελη με τον άντρα μου κάναμε αλλά δύο παιδιά, και πραγματικά δεν το ξεχώρισα. Το έχω σαν παιδί μου, είναι παιδί μου.
Στην αρχή ήταν πολύ μπερδεμένο, και φοβισμένο όταν με γνώρισε, άκουγα και έλεγε στον μπαμπά του ότι δεν με θέλει, αλλά με τον τρόπο μου το εκανα να νιώσει άνετα.
Το πήγαινα βόλτες ακόμη και μόνη μου. Το συμβούλευα, του είπα πως δεν είμαι εδώ για να αντικαταστήσω την μαμά σου, πηγαίναμε λουλούδια στο τάφο της μητέρας του, και προσπάθησα να μην σβήσω την μνήμη αυτής της γυναίκας από το παιδί της, και με τη πάροδο του χρόνου άρχισε να αισθάνεται άνετα, μέχρι που στην ηλικία των 7, με φώναξε μαμά.
Δεν το απαίτησα ποτέ, και ένιωσα τόσο όμορφα όταν με φώναξε έτσι, όχι για τίποτα άλλο, αλλά γιατί έκανα ένα παιδί να νιώσει το μητρικό ένστικτο που το είχε στερηθεί.
Ενώ με τον άντρα μου έχουμε κάνει αλλά δύο παιδιά, εκείνο το παιδί συνεχίζει να είναι η αδυναμία μου, και δεν το ξεχωρίζω από τα παιδιά που γέννησα. Γιατί ήταν το πρώτο παιδί που με φώναξε μαμά…
ΑΠΟ ΤHΝ – Μαρία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γεια σας Μαρία, είμαι στη δουλειά και διάβασα το γράμμα σας και δακρύζω μόνος μου πίσω από την οθόνη, για να μην με δουν οι συνάδελφοι.
Ευχαριστώ
Οι θεοί μου ναυαγοί στη Μεσόγειο
Σηκώνουνε στην πλάτη τους ολόκληρη Υδρόγειο.
Κόβουν απ’ το υστέρημα τους για να σε κεράσουν.
Και γερνάνε πριν γεράσουν.
Εμένα οι θεοί μου είναι άνθρωποι απλοί
Γεννιούνται σα λουλούδια που ανθίζουν στην αυλή.
Ζούνε μια στιγμή, κοντά έναν αιώνα
Μέσα σ’ έναν ανεξήγητο αγώνα.
Πόσο όμορφη ιστορία, μητέρα δεν είναι αυτή που γεννά αλλά αυτή που μεγαλώνει. Και πολύ σωστά κάνετε που διατηρείτε την μνήμη της μητέρας του ακόμα κι αν δεν την θυμάται. Η μητέρα μου είχε την ακριβώς αντίθετη εμπειρία από την δική σας. Εμεινε ορφανή από μητέρα μωρό. Ο πατέρας της ξαναπαντρεύτηκε και απέκτησε δυο παιδιά με την νέα του σύζυγο αλλά εκείνη πάντα ξεχώριζε τα παιδιά της και δεν φερόταν καλά στην μητέρα μου. Η μητέρα μου μέχρι έφηβη σχεδόν δεν γνώριζε το όνομα της μητέρας της γιατί στο σπίτι δεν αναφερόταν, δεν μιλάω καν για φωτογραφίες. Για να μην… Διαβάστε περισσότερα »
Συγγνώμη αλλά πόσο δειλοί όλοι που για τον εύθραυστο εγωισμό της συμμετείχαν στην παράνοια και πλήγωναν ένα παιδάκι..
Btw η ιστορία της γραφουσας είναι πραγματικά πολύ συγκινητική.
Συγγνώμη αλλά δεν νομίζω η κακια μητριά να είναι συχνο φαινόμενο. Μιλαμε για εναν πατέρα και ολόκληρο το σόι,απο την ιστορία σου, που εκαναν σαν να μη τρέχει τίποτα. Η μητριά ίσως δεν φταίει οσο νομιζεις
Δεν φταίει στο ότι δεν συντήρησαν την μνήμη της γιαγιάς μου στο σπίτι αλλά φταίει σε όλα τα υπόλοιπα. Βρήκε ένα παιδάκι 3 χρόνων που την είχε σαν μητέρα και δεν της φερόταν καλά. Ειδικά όταν έκανε δικά της παιδιά λίγα χρόνια αργότερα ξεχώριζε τα παιδιά της σε όλα από την εκπαίδευση μέχρι στα ρούχα και το φαγητό που τους έδινε. Και αυτά τα έκανε κυρίως πίσω από την πλάτη του παππού μου. Για τον κόσμο ήταν μια αγία που μεγάλωνε 2 ξένα παιδιά (την μητέρα και τον θείο μου) αλλά στην πραγματικότητα απλά τα ανεχόταν. Μεγαλύτερος φταίξιμο βέβαια είχε… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο όμορφο αυτό που μόλις διάβασα! Ευχαριστώ!
Μπράβο σου, πραγματικά. Η αγάπη σου για τα παιδιά σου -και τα τρία παιδιά σου- δεν επηρεάστηκε από το γεγονός ότι δεν τα γέννησες όλα. Είναι τυχερός που σε έχει για μητέρα.
Είναι πολύ ευχάριστο να ξέρεις ότι υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι με καρδιά. Μπράβο σου και σε ευχαριστώ πολύ που μοιράστηκες την γλυκιά ιστορία σου μαζί μας.
Με συγκίνησες
Είστε υπέροχη μητέρα, είναι τυχερά και τα τρία παιδάκια σας που σας έχουν.
Με συγκινήσατε βαθύτατα!