Είμαι 27 χρονών και σε μία ισορροπημένη σχέση με έναν υπέροχο άνθρωπο, ο οποίος είναι 29 χρονών. Είμαστε μαζί 5 χρόνια, τα οποία ήταν γεμάτα από εμπειρίες, ταξίδια, εξόδους, περιπέτειες, συζητήσεις για τα πιο απλά έως τα πιο πολύπλοκα, ελάχιστους διαπληκτισμούς και τσακωμούς (συνήθως για εξωτερικά της σχέσης μας θέματα), χωρίς ζήλιες και με πολλή εμπιστοσύνη και από τους δύο. Μία αλήθεια όμορφη σχέση που και οι δύο «δουλέψαμε» για αυτήν.
Το πρόβλημα μου είναι ότι είμαι άνθρωπος που τυραννιέται από τα “τι θα γινόταν αν”? Μπορεί ξαφνικά και χωρίς να έχει συμβεί κάτι να σκεφτόμουν τον πρώην μου ή έναν άνθρωπο του παρελθόντος μου, και τι να κάνουν και τι θα γινόταν αν ήμασταν μαζί και μετά να αναρωτιέμαι αν θα μείνω με την τωρινή σχέση μου τόσο ώστε τελικά να μην γνωρίσω κάποιο άλλο άτομο που θα ερωτευτώ και με τέτοιες σκέψεις νιώθω ένα σφίξιμο σαν να είμαι παγιδευμένη.
Αλλά μετά περνώντας χρόνο με τη σχέση μου, οι σκέψεις αυτές φεύγουν. Αλλά επανέρχονται σε ανύποπτο χρόνο. Να σημειώσω ότι δεν έχω κάποια παρόρμηση να γνωρίσω καινούργιους άντρες και σε εξόδους με φίλες μου δεν έχω καν την παρόρμηση να κοιτάξω τριγύρω ή να φλερτάρω με κάποιον.
Η ερώτηση μου είναι αν είναι φυσιολογικό να κάνω τέτοιες σκέψεις και ερωτήματα στον εαυτό μου ή αν είναι ένδειξη ότι υπάρχει πρόβλημα με τη σχέση μου που δεν το έχω εντοπίσει. Είναι δύσκολο γιατί θαυμάζω και σέβομαι πολύ το άτομο που είμαστε μαζί όπως κι εκείνος εμένα και με στενοχωρεί να σκέφτομαι έτσι γιατί δεν του αξίζει.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αχάριστη;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Αυτό που περιγράφεις είναι μορφή OCD. Λέγεται αλλιώς και What If personality.
Θα σου πρότεινα να μιλήσεις οπωσδήποτε με έναν ειδικό, το έχω κι εγώ αυτό που έχεις και είναι πραγματικά βασανιστικό, ειδικά σε συγκεκριμένες περιστάσεις .
Μην χάνεις χρόνο!
Έχεις κάποιο άρθρο ή paper που να εξηγεί περισσότερο αυτό ; Γιατί και εγώ το έχω έντονα αυτό το χαρακτηριστικό που περιγράφει η γράφουσα .
Δυστυχώς όχι και αποφεύγω να ψάχνω σύμφωνα και με τις οδηγίες του Ψυχ μου. Υπάρχουν διάφορα γκρουπ στο φβ σχετικά με OCD και έχουν και ομάδες στο τσατ που μπορείς να συζητήσεις και έχω πετύχει και άλλους με αντίστοιχες ανησυχίες.
Αν θέλεις, μπορούμε να μιλήσουμε και μαζί για να μοιραστούμε το τι μας προβληματίζει, γίνεται κάπως να μου στείλεις μήνυμα?
Πιστεύω πως οι αναδρομές στο παρελθόν και οι σκέψεις για διαφορετική τροπή των πραγμάτων είναι λογικές και όλοι τις κάνουμε, λίγο πολύ. Τώρα εάν υπάρχει πρόβλημα στη σχέση σου, δε γίνεται να μην το ξέρεις. Το να μη θες να παραδεχτείς ότι το ξέρεις, είναι άλλο κομμάτι
Συμφωνώ πάρα πολύ με όσα έγραψε η Borderline Fairy. Θα βοηθούσε μια επίσκεψη σε ειδικό γιατί τελικά καταλήγεις, έστω και στιγμιαία, να ζεις σε μια φαντασίωση και όχι στη πραγματικότητα. Η ουσία όμως είναι η εξής, ο πρώην έγινε πρώην εξαιτίας συγκεκριμένων λόγων, έκανες τις επιλογές σου τότε (ή δεν έκανες) με βάση το ποια ήσουν τότε. Οι άνθρωποι που ήξερες τότε δεν υπάρχουν, έχουν αλλάξει, όπως και εσύ δεν είσαι η γυναίκα που ήσουν τότε. Δυστυχώς ο χρόνος έχει την ιδιότητα να εξωραΐζει το παρελθόν το οποίο μαζί με μια δόση απογοήτευσης από το σήμερα μας οδηγεί σε μια… Διαβάστε περισσότερα »
Μάλλον η παλαιου τύπου πορεία “γνωριμια, σχέση, γαμος, παιδια μεγαλωμα, θανατος” (με τις σχετικές καλές ή κακές εκδοχές) δεν κάνει τα γραναζια σου να κυλάνε όπως μιας καλορυθμισμένης ιταλικης μηχανής.
Κατι κανει θόρυβο. Κατι χτυπάει. Μπορείς να πάρεις άλλη μηχανή και να δεις τι θορυβο θα κάνει εκείνη.
Μπορείς να πάρεις αυτοκίνητο, μπορείς να πηγαίνεις και με τα μέσα.
Μιλα ομως με τον ανθρωπο σου και κανε ενα projection για το πόσα χλμ “βγαζετε” μαζι.
Μην ενοχοποιείς τις σκέψεις. Ούτε τις ακούει ούτε σημαίνουν κάτι για τα συναισθήματα σου προς αυτόν ούτε για το αν είναι καλό παιδί ή κακό. Αφορούν εσένα και την προσωπικότητά σου. Άσε τις να ξετυλίγονται και δες πού θα σε οδηγήσουν.
Θεωρω οτι υπαρχει μια αυταπατη κρυμμενη στα λογια σου. Δεν πιστευω οτι δεν σου περναει απο το μυαλο το κατι καινουργιο ή οτι σου εχει φυγει η διαθεση για να φλερταρεις, απλα το αρνησε συστηματικα και εχεις σχεδον κανει τον εαυτο σου να το πιστεψει. Θεωρω αυτο ειναι…σου λειπει ο ενθουσιασμος, το φλερτ και η ξεγνοιασια της μικροτερης ηλικιας με τους τοτε γκομενους (κατι που δεν μπορεις να κανεις για να το επαναφερεις). Νομιζω ολος ο κοσμος, καποια στιγμη σκεφτεται αυτα που σκεφτεσαι τωρα οποτε μην νοιωθεις ενοχες. Δεν θα σου ελεγα να χαλασεις αυτο το ομορφο πραγμα που οπως… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς είναι κάτι που βιώνω και εγώ. Είμαι πολύ αγχωδης χαρακτήρας ενώ δεν είχα πριν άλλη σχέση (ούτε και ο σύντροφος μου) για να πεις ότι υπήρχε και ένα μέτρο σύγκρισης. Αυτό που θα σου πρότεινα είναι να δεις αν είσαι άνθρωπος που λειτουργεί έτσι γενικά, δηλαδή και σε ζητήματα εκτός σχέσης. Με λίγα λογια αν αυτό το “τι θα γινόταν αν” επηρεάζει γενικά την καθημερινή σου λειτουργικότητα. Επίσης αυτά που ακούμε κάθε μέρα για τις δυσκολίες στις σχέσεις και ειδικά για τις γυναίκες δε βοηθούν καθόλου… Σίγουρα θα σε βοηθήσει η διαχείριση με κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας ως προς… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνω ότι αυτό το “τι θα γινόταν αν” σου βγαίνει μόνο στο ερωτικό. Αν δεν αναρωτιεσαι δηλαδή “τι θα γινόταν αν πήγαινα διακοπές στην Καππαδοκία, αντί στο Λουτράκι”, μήπως απλά έχεις λίγο (ή κ πολύ) βαρεθεί στην κατά τα άλλα ισορροπημένη σχέση με τον υπέροχο άνθρωπο ;